TOPRAĞIN BİYOLOJİK ÖZELLİKLERİ :
Eskiden toprak cansız bir madde olarak bilinirdi. 18. Asrın ortalarına doğru onun geniş bir canlılar alemi barındırdığı anlaşıldı. Bu canlıların büyük bir kısmı bitkilerdir. Hayvansal olanlar da vardır. Topraktaki canlıların ekserisi mikroskopla görülebilecek kadar küçüktür.
1- HAYVANLAR : 1-Kemiriciler (köstebek ve fareler), 2- Böcekler, 3- Kırkayaklar, 4- Teşbih böcekleri, 5-
Akarlar, 6- Akrepler, 7- Örümcekler, 8- Solucanlar, 9- Salyangoz ve sümüklü böcekler. Hayvanların açtıkları delik
ve galeriler toprağın geçirgen ve havalanmasında yardımcı olmaktadır. Muhtelif araştırmalar solucanların
toprağın organik maddesini, azot miktarını (bilhassa nitratları), kabili mübadele Ca ve mg.u, fosfor ve potasın
elverişliliğini katyon mübadele kapasitesini arttırdığını ortaya çıkarmıştır. Bunların faaliyeti sonucu toprak daha
verimli hale gelmektedir. Drenaj da arttırılır.
Toprakta yaşayan küçük (mikro) hayvanlardan nematodlar, besin ihtiyaçları bakımından üç gruba ayrılır. 1-Çürüyen organik maddeler üzerinde yaşayanlar, 2- Diğer nematodlar, küçük solucanlar ve benzerleri ile geçinenler, 3- Parazit olanlar, mikro hayvanlara bir diğer örnek protozoalardır.
2- BİTKİLER : Topraktaki bitkisel canlılar daha fazla sayıda olup organik maddenin nihai çürüme safhaları
ve ümüsün teşekkülü ve bitkilere doğrudan doğruya besin alabilecek basit bileşiklerin meydana gelmesi,
bunlarla hayvanlardan daha önemlidir.
Toprağın bitkisel hayatı 5 kısma ayrılır:
1- Bitkiler 2- Algler 3- Mantarlar 4- Aktinomisetler 5- Bakteriler.
Bitki kökleri : Toprağa organik madde sağlamak bakımından en önemli olan bitki kökleridir. Kökler, ölünce mikroorganizmaya besin maddesi sağlarlar.
Mikro Bitkisel Canlılar:
ALGLER : Bunların çoğu klorofil ihtiva eden canlılardır. Toprak algleri genel olarak üç gruba ayrılır. 1- Mavi-yeşil, 2- Yeşil, 3- Diatomeler. Çiftlik gübreleri bunların sayısını arttırır. Alglerin en önemli rolü genel olarak bitki bakiyelerinin parçalanarak ümüsün meydana gelmesinde ve besin maddelerinin elverişli hale geçmesinde bakteri ve mantarlara yardımcı olmalarıdır.
MANTARLAR : Topraktaki değişmelerde rolleri büyüktür. Muhtaç oldukları enerjiyi ve karbonu topraktaki organik maddelerden sağlarlar. Mantarlar üç gruba ayrılır, a- Mayalar, b- Küfler, c- Şapkalı mantarlar. Bunların en önemlisi küf mantarlarıdır. Asit, topraklarda fazla miktarda bulunurlar.
AKTİNOMİSETLER : En iyi nemli, havalı topraklarda çoğalırlar. Asit şartlara hassastırlar. PH 5 den aşağı düşünce faaliyetleri durur. En çok PH 6- 7.5 arasında gelişme gösterirler. Bilhassa organik maddece zengin ve fazla asit olmayan çayır ve mera topraklarında en fazla bulunurlar. Ümüse sıkı bir şekilde bağlı azotu bitkilerin alabileceği hale geçirmekteki kapasitelerinin yüksekliği bunların en önemli özelliğidir.
BAKTERİLER : Tek hücreli ve canlı alemin bilinen en basit varlıklarıdır. Çok küçüktürler, şekilleri yuvarlak çubuk veya spiraldir. Toprakta, koloniler halinde toprak zerrelerinin üzerinde veya etrafında bulunurlar. Bunların faaliyeti olmasaydı bitki ve hayvanların hayatı kısa zamanda sona ererdi.