Cevap: insan ve çekirdek
Kâinat bir ağaç. İnsan bir meyve. Bütün kâinattan süzülüp gelmiş özler insanda toplanmış. Kâinat ağacının en mümtaz meyvesi. Kâinat ağacının varlık sebebi. Kâinat ağacından beklenen en önemli netice. En kıymetli dalında, dünya üzerinde; kendisi için çizilmiş Cennet’e layık bir olgunluğa erişme hedefine doğru ilerliyor..
Kâinat bir meyve; insan bir çekirdek. İçinde bütün varlık alemlerinin ince plânları, projeleri gizli. Maddî ve manevî sayısız âlemleri içinde barındırıyor. İnsan, âlemleri barındıracak kadar büyük. Âlem, insan çekirdeğini verecek kadar zengin.
Kâinat bir umman; insan o ummandan süzülmüş bir damla. O damla ayrı bir umman. O umman, ebedîlik istiyor, sonsuz bir deniz olma isteğini taşıyor. O ummanın Sultanı, gün gelecek, şu bir damlacık insanı lâyık olduğu ebediyet denizine damlatacak ve onu ebedî bir deniz hâline getirecek.
Kâinat cennet misal bir bahçe; insan o bahçenin gonca gülü. Bütün güzellikler, onun güzelliğiyle tamamlanıyor. Bütün güzellikler o gülün güzelliğine bakıyor. Bütün güzellikler gülün güzelliğine güzellik katıyor.
Bu yönleriyle insan bir çekirdeğe benzer değilmi?