İnsanoğlu sosoyal bir varlıktır.Bu nedenle akranlarıyla yada aşina olduğu kişilerle konuşmak,dertleşmek yada sohbet etmek onu rahatlatır.hani bir söz vardır."Gönül ne kahve ister,ne kahvehane.Gönül hoş sohbet ister,kahve bahane".Sözü gereği sohbet insanı yumuşatır.Sohbet konusu kişinin eğitimine,dünya görüşüne,çevresel yapısına görede değişir.Kimi Dini konulardan,kimi;bağ-bahçe sözünden;af buyurunuz kimiside belden aşağı laf'lardan hoşlanır.önemli olan Sohbet'in insana bilgi vermesi ve işine yaramasıdır.ben babamla aynı apartmanda altlı üstlü oturmaktayım.Sık,sık yanına çıkarım ve halini,hatırını sorarım.Babam başlar"Anlat bakalım yerif..iki eğri-doğru,yalan-yalış iki laf atalım."Bu konuda bende pek mahirimdir.Babamın eski tanıdığı adamlardan,yada mekanlarından ortaya bir mesele yada kişi.Babam anlatmaya başlar"Anası şöyleydi,babası falanca işi yapardı,iyi adamdı yerifff!" çay,kahve-meyve faslı derken..Saat'e bir bakarım 11 yada 11.30-- Ooo.. hacı ağaa,vakıt epeyce olmuş,bana müsade."Uğurlar olaa..boğünde bir vakıt geçti,üfünetimizi savdık,gene gel haaa,sıkılıyom".Anamın huyudur.beni kapıya kadar uğurlar ve herdaim şu sözü söyler." ALLAH Yar ve yardımcın olsun!,gene gel!!,,bu iki laf ona yetiyor.Bende rahatlıyorum,hayırlı geceler". bence en mühimi ve efdal olanı gönül sohbetleridir.her şey gönlünüzce olsun.
