Fındık gübrelemesinde beklenen faydanın sağlanması, toprakta hangi besin maddesinin noksan olduğunun ve noksanlık derecesinin belirlenmesi ile mümkündür.
Fındık bitkisi normal gelişmesini pH’sı 5-7 arasında olan topraklarda sağlayabilmektedir. Toprağın asitliğinin artması veya düşmesi bitki gelişmesini yavaşlatmaktadır. Bu olumsuzluğu toprağa kireç ilavesi ile önleriz. Fındık için genelde kasım-aralık ayları kireçleme için uygundur. Toprak analizi yaptırılarak, ihtiyaç duyulduğu hallerde kireçleme yapılmalıdır.
Kireçleme işlemi 3 yılda bir toprak analizi yaptırılarak ihtiyaç olduğu taktirde tekrarlanmalıdır. Kireç ve fosforlu gübre uygulaması ayrı senelerde yapılmalıdır.
Azot fındık için önemli bir besin elementidir. Bitkinin yeşil aksamının ve fındık danelerinin gelişmesinde önemli rol oynamaktadır. Azotlu gübreler, ocakların dibinden 50-60 cm uzaklıkta, dal izdüşümlerine serpildikten sonra
3-5 cm derinlikte çapalanmalı ve toprağa karışması sağlanmalıdır. Gübrelerin çapalanarak toprağa karıştırılması ile hem gübreden maksimum yarar sağlanmış; hem de kışı toprakta geçiren çeşitli zararlı böceklerle kültürel mücadele edilmiş olur.
Fostorlu gübreler diğer bitkilerde olduğu gibi fındık kök gelişimi için gereklidir. Çiçek ve meyve sayısını artırır ve olgunlaşmayı hızlandırır. Meyve dökümünü önler, zurufların uzun ve yeşil olmasını sağlar.
Potasyumlu gübreler bitkilerin kötü şartlara dayanıklılığını artırır ve su dengesini korur. Urünün kaliteli ve sağlam olmasını sağlar. Potasyum noksanlığında fındık yapraklarının kenarları yanar ve yaprak rengi hafif solar; kapçıklar iyi gelişmez ve geriye kıvrılır.
Fosforlu ve potasyumlu gübreler, ocakların çevresinde dal izdüşümüne (dalların altına) gelecek şekilde 10-15 cm derinlikte açılacak 20-30 çukura atılarak kullanılmalıdır
