selsarac YEMEKLİK KIRMIZI PANCAR Latincesi : Beta vulgaris L. Almancası : Rota Rübe İngilizcesi : Garden beet Fransızcası : Betterave potaqe're İtalyancası : Barbabietola da orto Rusçası : Swökla-kisiltscha YEMEKLİK KIRMIZI PANCAR Anavatanı ve Tarihçesi Pancarların kökeni, başta Anadolu’nun Akdeniz ve Ege denizi kıyı şeridi olmak üzere, daha sonra Batı Anadolu, Hindistan, Orta Asya steplerini içine alan bir bölgedir ve bu bölgelerde değişik yabani türlerine rastlanır. Pancarın yabani formunun Beta vulgaris L. subsp Mantima veya doğrudan Beta mantıma L. olduğu söylenir (DİLLİNGEN 1956, BANGA 1962). Pancarın yabani formunun bilinmesinden sonra, Kuzey Avrupa doğasında görülen yabani pancarı dikkate alan bazı yazarlar, İngiltere ve Danimarka'yı içine alan Kuzey Avrupa'nın da anavatan sınırları içine alınması gerektiğini vurgular. Pancar eski devirlerde, halk beslenmesinde önde gelen sebzeler arasında yer almıştır. Romalılar, Mısırlılar zamanında pancar besin maddesi olarak tüketimi yanında, tıbbi amaçla da kullanılmıştır (HENSLON 1910, HEDRICK 1919, LIPMANN 1926). Pancarın kültüre alınması esasında 15. yüzyıl sonlarına ve 16. yüzyıl başlarına rastlar. Bu devirlerde İtalya'da kökü fazla etli olmayan uzun tipli, orta tatlı bir pancar türünün yetiştirildiği literatürlerde kayıtlıdır (BANGA 1962). Almanya’da 1558 yıllarında, İngiltere’de 1576 yıllarında pancar üretimi yapılmıştır (ORAMAN 1968). Almanya'da üretilen pancar kırmızı yapraklı, eti kırmızı olan kalın köklü bir çeşittir. Bu çeşit önce İtalya yetiştirilmiş, sonra Almanya’ya geçmiş ve buradan diğer Avrupa ülkelerine yayılmıştır (BANGA 1962). Başlangıçta uzun köklü ve kırmızı çeşitler üretilirken, 19. ve 20. yüzyıllarda, kısa yuvarlak, orta uzun tipler yanında sarı renkli pancarlar da (Şe*ker pancarı) ıslah edilerek üretime alınmıştır. Kaynak: Genel Sebzecilik Kitabı Prof. Dr. Atila Günay
