Üstad ve Yılan(keramet-i evliya haktır)

[nuryolcusu]

Üstad BedİÜzzaman Saİd-İ Nursİ Hz.lerİ, Barla'nin Bİr Tepesİnde Tabİatla BÜtÜnleŞmİŞ Bİr Halde Namaz KilmiŞ, Dua Etmektedİr. Bu Sirada, Yarim Metrelİk Bİr Yilan Ona DoĞru Gelmektedİr.

BedİÜzzaman'in Sirti Yilana DÖnÜk Durumdadir. Ancak Daha Gerİde Bulunan Talebelerİ Yilani GÖrmÜŞ Ve HeyecanlanmiŞlardir. Ancak Üstada Daha Yakin Olan Bİr Talebesİ Onlarin Yilana MÜdahalesİnİ Önler Ve Elİyle Dokunmayin İŞaretİ Yapar.

Yilan Gelİr Ve BaŞiyla BedİÜzzaman'in CÜbbesİne Arkasindan Dokunur. Arkada Bulunan Talebeler Çok Heyecanlanir. Ama Yİne MÜdahaleye MÜsade Yoktur.

Bİraz Bekledİkten Sonra, Yilan BaŞini Bİr Kere Daha Üstadin CÜbbesİne Dokundurur.

Ancak BedİÜzzaman, Duasina Ara Vermez.

Nİhayet ÜÇÜncÜ Kere Yilanin DokunuŞunu Duyan BedİÜzzaman, Arkasina DÖner Veder Kİ;

Sen Bİraz Sabredemez Mİsİn?

Bu Durumu GÖren Talebelerİnİn Heyecani Son Haddİne UlaŞmiŞtir. BedİÜzzaman, Bİraz Daha Dua Eder Ve Sonra Talebesİne Seccadeyİ Kaldirmasini SÖyler.

Talebesİ Hemen Gelİp Seccadeyİ Kaldirir. Yilan Da Oradakİ DelİĞe Akip Kaybolur.

MeĞer BedİÜzzaman Saİd-İ Nursİ Hz.nİn Seccadesİnİ Tam Yilan DelİĞİnİn Üzerİne SermİŞler...