Tweet
ZEBRAÇİÇEĞİ (Aphelandra sp.) HASTALIKLAR! (Salon Bitkisi)
Yaprak Lekelenmesi : Bu hastalık Corynespora cassiicola mantarı ile sebep olunur. "Yaprak lekelenmesi" hastalığı özellikle saksı kenarına ve saksı ortamına yakın olan yaprak kenarında, ucunda ve bazan merkezinde, ayrıca yara yerlerinde başlar. Bunlar koyu kahverengiden siyaha değişkenlik gösterir ve ıslak gözükür. Bu hastalık sisli şartlar altında köklendiriimiş çeliklerde ve saksıdaki bitkilerin dip yapraklarında ciddi zorluk yaratmaktadır. Hasarlı kısımlar hızla yayılır ve şartlar teşvik edici Olduğu zaman 5 santimetreye veya daha büyük boyuta ulaşabilir. Zebraçiçeği bitkisindeki hasarları kuşatan bale oluşumu nadirdir. "Beyaz apollo" isimli kültivar, koyu yeşil renkli "Dania" kültivardan çok daha hassastır. Zebraçiçeği bitkisindeki bu "yaprak lekelenmesi" sadece bitki çoğaltma safhası sırasında zorluk yaratır, çünkü bitki sadece bu zamanda çok yüksek rutubet şartları altında bulunmaktadır. Görünüşe göre, çelikler hastalığın şiddetli belirtilerini göstermektedir. Mücadele ; üstten sulamanın kesilmesi bu hastalığın denetimini sağlayabilir; kimyasal maddelere ihtiyaç duyulan durumlarda, hem "khlorothalonil" ve hem de "mankozeb" çok iyi denetim sağlamaktadır.
Myrothecium roridum mantarının yarattığı "yaprak lekelenmesi" hastalığı, yaprak üst yüzünden bakıldığında görünüm bakımından Corynespora cassiicola mantarınınkine benzemektedir. Yaprakların alt yüzünde genelde mantar üreme organları görülür, bunlar ölü "leke"ler içerisinde aynı merkezli halkalar halinde oluşurlar. Üreme organları düzensiz biçimli ve siyahtır, beyaz bir saçağı vardır, boyutları toplu iğne başı kadardır. Mücadele ; Corynespora "yaprak lekelenmesinde olduğu gibi davranılır; sıcaklık 21 ve 30 oC arasında olduğu zaman Myrothecium "yaprak lekelenmesi" en şiddetli geçer, ancak seralarda sene baştanbaşa zorluk olabilir; 32 oC'nin yukarısındaki sıcaklıklar bu mantarı büyük ölçüde durdurun ve kimyasal madde uygulamasını daha az önemli hale getirir; M. roridum'un konukçu çeşitliliği çok geniştir, aglaonema (Aglaonema sp.), diefenbahya (Dieffenbachia sp.),
eğrelti, kauçuk (Ficus sp.) ve barışzambağı (Spathiphyllum sp.) bunlar arasındadır; bu hastalığa karşı etkili denetim düzeni tasarlandığı zaman tüm hassas konukçuları hor görmek üzere emin olunmalıdır; gübre denemeleri, zebraçiçeği bitkisindeki bu "yaprak lekelenmesi" hastalığının şiddeti üzerine etki yapmaz.
Gövde Çürüklüğü : Phytophthora parasitica mantarının yarattığı "gövde
1 çürüklüğü" hastalığı, çoğunlukla toprak seviyesinde başlar ve gövde yüzeyinde bir
"kabarcıklanma" husule getirir. Bu kısımlar siyah ve hafifçe pelte kıvamındadır,
gövdenin dibinden yukarıya alt yaprakların saplarının içerisine uzanabilir. Bitkinin
büsbütün çökmesi de yaygındır.
Mücadele : Bu hastalığın denetimi etmen mantardan temiz çeliklere, saksılara ve saksı harcına dayandırılmalıdır, çünkü hastalık etmeni bunların herhangi birinden yol bularak kolayca bitkiye girmektedir. Hastalık 27-33 oC sıcaklıklar arasında en şiddetlidir. Bu hastalığa denetim sağlayan ilaçlar "fosetilalüminum" ve "metalaksil"dir.
Doku Bozuklaşması : Kutilakesa pironii mantarının yarattığı bu hastalık'da ortaya çıkan "ur"lar nod'larda olduğu kadar boyuna yönde ve ayrıca gövdelerin kesit yüzeylerinde de yer alır. Yaprak orta damarında ve yaprak saplarında oluşmuş olan ur'lar 6 milimetre kadar çaptadır. Hastalık etmeni olan mantarın eşeyli devresi olan Nectria pironii mantarının da, eşeysiz devresi olan Kutilakesa pironii'nin sporodochium'larına ilave olarak ur'lar ile ilgili olduğu bulunmuştur. K. pironii'nm bulaşması için yaralı dokular gerekmektedir. Hastalığın belirtileri, bulaşmadan sonra 3-6 hafta içerisinde gözükür ve "ur" geliştirmek üzere 9 aya kadar devam eder.
Mücadele : "Ur" oluşumuna uğramış olan dokularda sık sık yırtıcı mite'ler (Tyrophağus sp. ve Peloribates sp.) bulunur ve belki mantarın konidi'lerinin yayılmasında rol oynarlar. Bitki çoğaltma işlemleri sırasında kullanılmış olan aletlerin kirlenmesi de hastalık yayılmasına yol açar. Kesim aletlerinin % 70'lik "alkol" veya bir "kuvatemer amonyum" bileşiği ile muamelesi konidi'lerin kitle halinde yayılmasını azaltır. Bu hastalığa karşı kimyasal denetleme usulleri araştırılmamıştır.
Lekeli Solgunluk : Bu hastalığın etkeni domates'deki {Solanum lycopersicum) lekeli solgunluk virusü'dür (TSWV). Hastalık ile, son zamanlarda olgunlaşmış uç yaprakların ana damarlarında açık esmer "ölü doku"lar görülür. Damarlarda geniş "siyahlaşma", bunun yanında "yaprak kenarının aşağı-içeri kıvrılması (epinasti)", "çarpıklık" ve olgunlaşamadan "yaprak dökme" olguları ortaya çıkar.
Mücadele : Ekin bit'leri, hem camgüzeli'ndeki ölü dokulu lekelilik virüsü'nün ve hem de domates'deki lekeli solgunluk virüsü'nün yayılmasında en genel yollardan biridir. Eğer bu virüs zebraçiçeği ve başka konukçularda görülürse, sıkı bir ekin biti denetim düzenlemesi yürütülür. Bu belirtileri gösteren bitkilerden asla çoğaltma yapılmaz, çünkü bu takdirde virüs hastalığı bakımından yüksek bir olasılık ortaya çıkar. Bitkiler baştanbaşa ve devamlı olarak gözden geçirilir, bu virüsü taşıyan bitkiler yok edilir.
Sararma: Hastalığın sebebi düşük oranda gübre verilmesidir. Hastalık ile, bitkiler küçük yaprak geliştirir, bunlar açık yeşil veya sarı olur. Nihayette bunların gelişmesi durur. Kök sistemi genelde iyi gelişir ve beklenen tepe gelişmesinden daha iyi olur.
Mücadele : Gübreler tavsiye edilen oranda ve düzenli olarak uygulanır. Sarı ve bodurlaşmış bitkilere gübre vermeden önce saksılama ortamında bulunan çözünebilir tuzlar hakkında bilgi sahibi olmak faydalıdır. Bu hastalığın gösterdiği belirtilere sebep
olan çok sayıda toprak mantarı ve nematod vardır. Dahası, bazı bitkilerde "aşırı gübreleme" belirtileri "yetersiz gübreleme" belirtilerine benzeyebilmektedir.
Mücadele İlacı Zehirlemesi: Hastalığın sebebi saksılama ortamına mücadele ilacı (bendiokarb) uygulanmasıdır. Bu maddelerin saksı harcına tek bir defa uygulanması, "ölü leke'ler, "ölü uç doku"ları, "yaprak çukurlaşması" ve "çarpıklık" gibi belirtiler sonucunu doğurmaktadır.
Mücadele : Uygulama aralığı, oranı ve özellikleri yeri için daima mücadele ilacı (pestisid) etiketlerinde yazılanlar talimatlar yapılır. Yapraklara uygulanması belirtilen ilaç ürünler, köklere saksılama ortamı yolu ile verildiği zaman, daima emniyetli olmamaktadır.
Kıvrık Yaprak: Zebraçiçeği'nin bu sebebi bilinmeyen bu hastalığı, "uç büyümenin bodurlaşması", "yaprak boyutunda azalma", yaprakların aşağı doğru "büzgülenmesi" ve "iç-aşağı-geriye kıvrılması" oluşumları ile belirti verir. Bu belirtiler "yüksek ışık" şiddeti altında en kötüye ulaşır. Etkilenmiş olan bitkiler, yetiştirme şartlanna ilgisiz olarak belirtileri taşıyan yapraklar vermeye devam eder. Dahası, "kıvrık yaprak" hastalığına uğramış bitkilerden köklendirilmiş çelik üretimi, hem çeliklerin iyi niteliğinde ve hem de köklenme kabiliyetinde azalml yaratır.
Mücadele: Bu rahatsızlıkyüksekışıkşiddeti ve yüksek sıcaklıkta en kötü olmaktadır. Mantarların, bakterilerin veya virüs'lerin hiçbiri bu hastalık ile ilgili değildir ve zararlı mücadele ilaçları bu hastalığa hiçbir etki yapmaz. Bitkiler mikroelement'lere ve iyi çevre şartlarına tepki vermez. Bu zorluğa uğramış olan bitkiler ortadan kaldırılır, iyi ışık ve sıcaklık şartları sağlanır.
.
Prof.Dr.Sabri SÜMER --SÜS BİTKİLERİ HASTALIKLARI ---2008
Yaprak Lekelenmesi : Bu hastalık Corynespora cassiicola mantarı ile sebep olunur. "Yaprak lekelenmesi" hastalığı özellikle saksı kenarına ve saksı ortamına yakın olan yaprak kenarında, ucunda ve bazan merkezinde, ayrıca yara yerlerinde başlar. Bunlar koyu kahverengiden siyaha değişkenlik gösterir ve ıslak gözükür. Bu hastalık sisli şartlar altında köklendiriimiş çeliklerde ve saksıdaki bitkilerin dip yapraklarında ciddi zorluk yaratmaktadır. Hasarlı kısımlar hızla yayılır ve şartlar teşvik edici Olduğu zaman 5 santimetreye veya daha büyük boyuta ulaşabilir. Zebraçiçeği bitkisindeki hasarları kuşatan bale oluşumu nadirdir. "Beyaz apollo" isimli kültivar, koyu yeşil renkli "Dania" kültivardan çok daha hassastır. Zebraçiçeği bitkisindeki bu "yaprak lekelenmesi" sadece bitki çoğaltma safhası sırasında zorluk yaratır, çünkü bitki sadece bu zamanda çok yüksek rutubet şartları altında bulunmaktadır. Görünüşe göre, çelikler hastalığın şiddetli belirtilerini göstermektedir. Mücadele ; üstten sulamanın kesilmesi bu hastalığın denetimini sağlayabilir; kimyasal maddelere ihtiyaç duyulan durumlarda, hem "khlorothalonil" ve hem de "mankozeb" çok iyi denetim sağlamaktadır.
Myrothecium roridum mantarının yarattığı "yaprak lekelenmesi" hastalığı, yaprak üst yüzünden bakıldığında görünüm bakımından Corynespora cassiicola mantarınınkine benzemektedir. Yaprakların alt yüzünde genelde mantar üreme organları görülür, bunlar ölü "leke"ler içerisinde aynı merkezli halkalar halinde oluşurlar. Üreme organları düzensiz biçimli ve siyahtır, beyaz bir saçağı vardır, boyutları toplu iğne başı kadardır. Mücadele ; Corynespora "yaprak lekelenmesinde olduğu gibi davranılır; sıcaklık 21 ve 30 oC arasında olduğu zaman Myrothecium "yaprak lekelenmesi" en şiddetli geçer, ancak seralarda sene baştanbaşa zorluk olabilir; 32 oC'nin yukarısındaki sıcaklıklar bu mantarı büyük ölçüde durdurun ve kimyasal madde uygulamasını daha az önemli hale getirir; M. roridum'un konukçu çeşitliliği çok geniştir, aglaonema (Aglaonema sp.), diefenbahya (Dieffenbachia sp.),
eğrelti, kauçuk (Ficus sp.) ve barışzambağı (Spathiphyllum sp.) bunlar arasındadır; bu hastalığa karşı etkili denetim düzeni tasarlandığı zaman tüm hassas konukçuları hor görmek üzere emin olunmalıdır; gübre denemeleri, zebraçiçeği bitkisindeki bu "yaprak lekelenmesi" hastalığının şiddeti üzerine etki yapmaz.
Gövde Çürüklüğü : Phytophthora parasitica mantarının yarattığı "gövde
1 çürüklüğü" hastalığı, çoğunlukla toprak seviyesinde başlar ve gövde yüzeyinde bir
"kabarcıklanma" husule getirir. Bu kısımlar siyah ve hafifçe pelte kıvamındadır,
gövdenin dibinden yukarıya alt yaprakların saplarının içerisine uzanabilir. Bitkinin
büsbütün çökmesi de yaygındır.
Mücadele : Bu hastalığın denetimi etmen mantardan temiz çeliklere, saksılara ve saksı harcına dayandırılmalıdır, çünkü hastalık etmeni bunların herhangi birinden yol bularak kolayca bitkiye girmektedir. Hastalık 27-33 oC sıcaklıklar arasında en şiddetlidir. Bu hastalığa denetim sağlayan ilaçlar "fosetilalüminum" ve "metalaksil"dir.
Doku Bozuklaşması : Kutilakesa pironii mantarının yarattığı bu hastalık'da ortaya çıkan "ur"lar nod'larda olduğu kadar boyuna yönde ve ayrıca gövdelerin kesit yüzeylerinde de yer alır. Yaprak orta damarında ve yaprak saplarında oluşmuş olan ur'lar 6 milimetre kadar çaptadır. Hastalık etmeni olan mantarın eşeyli devresi olan Nectria pironii mantarının da, eşeysiz devresi olan Kutilakesa pironii'nin sporodochium'larına ilave olarak ur'lar ile ilgili olduğu bulunmuştur. K. pironii'nm bulaşması için yaralı dokular gerekmektedir. Hastalığın belirtileri, bulaşmadan sonra 3-6 hafta içerisinde gözükür ve "ur" geliştirmek üzere 9 aya kadar devam eder.
Mücadele : "Ur" oluşumuna uğramış olan dokularda sık sık yırtıcı mite'ler (Tyrophağus sp. ve Peloribates sp.) bulunur ve belki mantarın konidi'lerinin yayılmasında rol oynarlar. Bitki çoğaltma işlemleri sırasında kullanılmış olan aletlerin kirlenmesi de hastalık yayılmasına yol açar. Kesim aletlerinin % 70'lik "alkol" veya bir "kuvatemer amonyum" bileşiği ile muamelesi konidi'lerin kitle halinde yayılmasını azaltır. Bu hastalığa karşı kimyasal denetleme usulleri araştırılmamıştır.
Lekeli Solgunluk : Bu hastalığın etkeni domates'deki {Solanum lycopersicum) lekeli solgunluk virusü'dür (TSWV). Hastalık ile, son zamanlarda olgunlaşmış uç yaprakların ana damarlarında açık esmer "ölü doku"lar görülür. Damarlarda geniş "siyahlaşma", bunun yanında "yaprak kenarının aşağı-içeri kıvrılması (epinasti)", "çarpıklık" ve olgunlaşamadan "yaprak dökme" olguları ortaya çıkar.
Mücadele : Ekin bit'leri, hem camgüzeli'ndeki ölü dokulu lekelilik virüsü'nün ve hem de domates'deki lekeli solgunluk virüsü'nün yayılmasında en genel yollardan biridir. Eğer bu virüs zebraçiçeği ve başka konukçularda görülürse, sıkı bir ekin biti denetim düzenlemesi yürütülür. Bu belirtileri gösteren bitkilerden asla çoğaltma yapılmaz, çünkü bu takdirde virüs hastalığı bakımından yüksek bir olasılık ortaya çıkar. Bitkiler baştanbaşa ve devamlı olarak gözden geçirilir, bu virüsü taşıyan bitkiler yok edilir.
Sararma: Hastalığın sebebi düşük oranda gübre verilmesidir. Hastalık ile, bitkiler küçük yaprak geliştirir, bunlar açık yeşil veya sarı olur. Nihayette bunların gelişmesi durur. Kök sistemi genelde iyi gelişir ve beklenen tepe gelişmesinden daha iyi olur.
Mücadele : Gübreler tavsiye edilen oranda ve düzenli olarak uygulanır. Sarı ve bodurlaşmış bitkilere gübre vermeden önce saksılama ortamında bulunan çözünebilir tuzlar hakkında bilgi sahibi olmak faydalıdır. Bu hastalığın gösterdiği belirtilere sebep
olan çok sayıda toprak mantarı ve nematod vardır. Dahası, bazı bitkilerde "aşırı gübreleme" belirtileri "yetersiz gübreleme" belirtilerine benzeyebilmektedir.
Mücadele İlacı Zehirlemesi: Hastalığın sebebi saksılama ortamına mücadele ilacı (bendiokarb) uygulanmasıdır. Bu maddelerin saksı harcına tek bir defa uygulanması, "ölü leke'ler, "ölü uç doku"ları, "yaprak çukurlaşması" ve "çarpıklık" gibi belirtiler sonucunu doğurmaktadır.
Mücadele : Uygulama aralığı, oranı ve özellikleri yeri için daima mücadele ilacı (pestisid) etiketlerinde yazılanlar talimatlar yapılır. Yapraklara uygulanması belirtilen ilaç ürünler, köklere saksılama ortamı yolu ile verildiği zaman, daima emniyetli olmamaktadır.
Kıvrık Yaprak: Zebraçiçeği'nin bu sebebi bilinmeyen bu hastalığı, "uç büyümenin bodurlaşması", "yaprak boyutunda azalma", yaprakların aşağı doğru "büzgülenmesi" ve "iç-aşağı-geriye kıvrılması" oluşumları ile belirti verir. Bu belirtiler "yüksek ışık" şiddeti altında en kötüye ulaşır. Etkilenmiş olan bitkiler, yetiştirme şartlanna ilgisiz olarak belirtileri taşıyan yapraklar vermeye devam eder. Dahası, "kıvrık yaprak" hastalığına uğramış bitkilerden köklendirilmiş çelik üretimi, hem çeliklerin iyi niteliğinde ve hem de köklenme kabiliyetinde azalml yaratır.
Mücadele: Bu rahatsızlıkyüksekışıkşiddeti ve yüksek sıcaklıkta en kötü olmaktadır. Mantarların, bakterilerin veya virüs'lerin hiçbiri bu hastalık ile ilgili değildir ve zararlı mücadele ilaçları bu hastalığa hiçbir etki yapmaz. Bitkiler mikroelement'lere ve iyi çevre şartlarına tepki vermez. Bu zorluğa uğramış olan bitkiler ortadan kaldırılır, iyi ışık ve sıcaklık şartları sağlanır.
.
Prof.Dr.Sabri SÜMER --SÜS BİTKİLERİ HASTALIKLARI ---2008