Tweet
Platycleis intermedia Serv.
Sinonim : Decticus krinicki F.W., P. intermedia mesopotamica Rme.
Türkçe ismi î Orta Boylu Yeşilçekirge
Tanımı ; Genel rengi esmer, veya gri esmerdir. Tegmina esmer renkte olup arka femur'larm ucunu geçer. Dişilerde abdomen'in VII. segmentinin gerisine doğru küt bir tüberkü] bulunur. Erkeklerde cerci'de ortanın gerisinde belirgin diş bulunur. Prothorax'm üzeri düz olup orta kısmında uzunluğuna bir karina bulunur. Ovipozitor 9-13 mm, erginlerde vücut uzunluğu ise 17-28 mm'dir.
t Yayılışı s Avrupa'nın büyük bir kısmı ile K-Afrika, Rusya (Ka-
l zakistan, Güneybatı Sibirya, Kafkasya), Türkiye, Türkistan ve Çin.
| Yurdumuzun hemen hemen her taraftnda bulunursa da daha çok
f Güneydoğu Anadolu Bölgesinde bol olarak görülür. Bu bölgede zaman
1 zaman ekinlere zarar verir.
Zararı ve biyolojisi : Başlıca Çeltik, Buğday, Arpa ve diğer kültür ve yabani Gramineae bitki türlerinde zarar yapar.
Erginler başaklarda, taneleri yemek suretiyle zarara sebep olur. Daha çok süt olumundaki tanelerde zararlıdır. 1939, 1940 ve 1941 Yıllarında Diyarbakır, Mardin, Elazığ , Malatya, Bitlis ve Siirt'te oldukça fazla zarara sebep olmuştur (Bodenheimer, 1958). Aynı araştırıcı bu türün 1939 yılında Diyarbakır'da yaptığı zararın % 6, 1941 yılında Mardin'de ise % 25-90 arasında olduğunu bildirmiştir. Ancak bu tarihten sonra P. intermedia'nın önemli şekilde zarar yaptığına ait kayıt yoktur. Bu türün avcı olarak diğer böceklere de saldırarak yediğini de burada belirtmek gerekir. Kafkasya ve Transkafkasya'da da Buğday başaklanyla Pamuk yapraklarında zarar yaptığı bildirilmiştir.
Diğer Platycleis türlerinde olduğu gibi bu tür de kışı yumurta halinde geçirir. Dişiler çiftleştikten sonra yumurtalarım, yumurta bırakmaya elverişli bitkilerin çeşitli organları içine veya dallardaki çatlaklar arasına, ya da yumuşak olan toprakların içine bırakır. Nimf dönemi sayısının 5-6 olması mümkündür. Kışı geçiren yumurtalardan nimfler Nisan ayından itibaren çıkmaya başlar. Doğada erginler en çok Temmuz ayında görülür ve Ağustos ortalarına doğru da doğada artık kaybolur.
Güneydoğu Anadolu Bölgesinde erginlerin hasattan önce dağlara çekildikleri ve sonbahara doğru tekrar ovalara geldikleri, sonra da ortadan kayboldukları bildirilmekte ise de (Alkan, 1948), bu hususta kesin bilgi veya delil yoktur.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi-1 - Prof Dr. Niyazi LODOS
Sinonim : Decticus krinicki F.W., P. intermedia mesopotamica Rme.
Türkçe ismi î Orta Boylu Yeşilçekirge
Tanımı ; Genel rengi esmer, veya gri esmerdir. Tegmina esmer renkte olup arka femur'larm ucunu geçer. Dişilerde abdomen'in VII. segmentinin gerisine doğru küt bir tüberkü] bulunur. Erkeklerde cerci'de ortanın gerisinde belirgin diş bulunur. Prothorax'm üzeri düz olup orta kısmında uzunluğuna bir karina bulunur. Ovipozitor 9-13 mm, erginlerde vücut uzunluğu ise 17-28 mm'dir.
t Yayılışı s Avrupa'nın büyük bir kısmı ile K-Afrika, Rusya (Ka-
l zakistan, Güneybatı Sibirya, Kafkasya), Türkiye, Türkistan ve Çin.
| Yurdumuzun hemen hemen her taraftnda bulunursa da daha çok
f Güneydoğu Anadolu Bölgesinde bol olarak görülür. Bu bölgede zaman
1 zaman ekinlere zarar verir.
Zararı ve biyolojisi : Başlıca Çeltik, Buğday, Arpa ve diğer kültür ve yabani Gramineae bitki türlerinde zarar yapar.
Erginler başaklarda, taneleri yemek suretiyle zarara sebep olur. Daha çok süt olumundaki tanelerde zararlıdır. 1939, 1940 ve 1941 Yıllarında Diyarbakır, Mardin, Elazığ , Malatya, Bitlis ve Siirt'te oldukça fazla zarara sebep olmuştur (Bodenheimer, 1958). Aynı araştırıcı bu türün 1939 yılında Diyarbakır'da yaptığı zararın % 6, 1941 yılında Mardin'de ise % 25-90 arasında olduğunu bildirmiştir. Ancak bu tarihten sonra P. intermedia'nın önemli şekilde zarar yaptığına ait kayıt yoktur. Bu türün avcı olarak diğer böceklere de saldırarak yediğini de burada belirtmek gerekir. Kafkasya ve Transkafkasya'da da Buğday başaklanyla Pamuk yapraklarında zarar yaptığı bildirilmiştir.
Diğer Platycleis türlerinde olduğu gibi bu tür de kışı yumurta halinde geçirir. Dişiler çiftleştikten sonra yumurtalarım, yumurta bırakmaya elverişli bitkilerin çeşitli organları içine veya dallardaki çatlaklar arasına, ya da yumuşak olan toprakların içine bırakır. Nimf dönemi sayısının 5-6 olması mümkündür. Kışı geçiren yumurtalardan nimfler Nisan ayından itibaren çıkmaya başlar. Doğada erginler en çok Temmuz ayında görülür ve Ağustos ortalarına doğru da doğada artık kaybolur.
Güneydoğu Anadolu Bölgesinde erginlerin hasattan önce dağlara çekildikleri ve sonbahara doğru tekrar ovalara geldikleri, sonra da ortadan kayboldukları bildirilmekte ise de (Alkan, 1948), bu hususta kesin bilgi veya delil yoktur.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi-1 - Prof Dr. Niyazi LODOS