Tweet
Ey âh ü enîn eden hasta! Hastalığın suretine bakıp ah eyleme; mânâsına bak, oh de. Eğer hastalığın mânâsı güzel birşey olmasaydı, Hâlık-ı Rahîm en sevdiği ibâdına hastalıkları vermezdi. Halbuki, hadis-i sahihte vardır ki
(ev kemâ kàl). Yani, "En ziyade musibet ve meşakkate giriftar olanlar, insanların en iyisi, en kâmilleridir." Başta Hazret-i Eyyub Aleyhisselâm, enbiyalar(peygamberler), sonra evliyalar ve sonra ehli salahat(salih insanlar)çektikleri hastalıklara birer ibadet-i hâlisa(ihlaslı ibadet), birer hediye-i Rahmâniye nazarıyla bakmışlar, sabır içinde şükretmişler, Hâlık-ı Rahîmin (şefkatli yaratıcımız)rahmetinden gelen bir ameliyat-ı cerrahiye(manevi ameliyat) nev'inden görmüşler.
Sen, ey âh ü fîzâr eden hasta! Bu nuranî(nurlu) kafileye iltihak(katılmak) etmek istersen, sabır içinde şükret. Yoksa şekvâ(şikayet)etsen, onlar seni kafilelerine almayacaklar. Ehl-i gafletin(dünyaya dalıp ahireti unutanların) çukurlarına düşersin. Karanlıklı bir yolda gideceksin.
Evet, hastalıkların bir kısmı var ki, eğer ölümle neticelense, mânevî şehid hükmünde, şehadet(manevi şehid) gibi bir velâyet derecesine sebebiyet verir. Ezcümle, çocuk doğurmaktan gelen hastalıklar ve karın sancısıyla, gark(boğulmak) ve hark (yanmak)ve tâun ile vefat eden şehid-i mânevî olduğu gibi, çok mübarek hastalıklar var ki, velâyet(evliyalık) derecesini ölümle kazandırır. Hem hastalık, dünya aşkını ve alâkasını hafifleştirdiğinden, vefat ile dünyadan, ehl-i dünya için gayet elîm ve acı olan mufarakati(ayrılığı) tahfif eder(hafifleştirir), bazan da sevdirir.
(ev kemâ kàl). Yani, "En ziyade musibet ve meşakkate giriftar olanlar, insanların en iyisi, en kâmilleridir." Başta Hazret-i Eyyub Aleyhisselâm, enbiyalar(peygamberler), sonra evliyalar ve sonra ehli salahat(salih insanlar)çektikleri hastalıklara birer ibadet-i hâlisa(ihlaslı ibadet), birer hediye-i Rahmâniye nazarıyla bakmışlar, sabır içinde şükretmişler, Hâlık-ı Rahîmin (şefkatli yaratıcımız)rahmetinden gelen bir ameliyat-ı cerrahiye(manevi ameliyat) nev'inden görmüşler.
Sen, ey âh ü fîzâr eden hasta! Bu nuranî(nurlu) kafileye iltihak(katılmak) etmek istersen, sabır içinde şükret. Yoksa şekvâ(şikayet)etsen, onlar seni kafilelerine almayacaklar. Ehl-i gafletin(dünyaya dalıp ahireti unutanların) çukurlarına düşersin. Karanlıklı bir yolda gideceksin.
Evet, hastalıkların bir kısmı var ki, eğer ölümle neticelense, mânevî şehid hükmünde, şehadet(manevi şehid) gibi bir velâyet derecesine sebebiyet verir. Ezcümle, çocuk doğurmaktan gelen hastalıklar ve karın sancısıyla, gark(boğulmak) ve hark (yanmak)ve tâun ile vefat eden şehid-i mânevî olduğu gibi, çok mübarek hastalıklar var ki, velâyet(evliyalık) derecesini ölümle kazandırır. Hem hastalık, dünya aşkını ve alâkasını hafifleştirdiğinden, vefat ile dünyadan, ehl-i dünya için gayet elîm ve acı olan mufarakati(ayrılığı) tahfif eder(hafifleştirir), bazan da sevdirir.