Tweet
Ara tarımı
Meyve bahçelerinin ilk tesis yıllarında sıra aralarındaki boş alanlarda yapılan yetiştiriciliğe "ara tarımı" ismi verilmektedir. Ara ürün sadece sulama suyunun bol olduğu yerlerde, geçici bir dönem için düşünülebilir. Burada ara ürün bahçenin normal sulama programı ve diğer uygulamaları ile uyuşmalıdır. Yine ara ürün zararlı, böcek, nematot, virüs, yabancı otlar ve hastalıklara yataklık yapmamalıdır. Örneğin toprakta Verticillium solgunluğunun artması olasılığına karşı domates ve pamuğun ara ürün olarak yetiştirilmesinde dikkatli olunmalıdır.
Fasulye, kavun, çilek ve yapraklı ürünler fidan dikiminden sonra, ilk birkaç yıl ara tarımı olarak yetiştirilebilir. Bu ekonomik bakımdan gerekli olabilir. Ancak ara ürün ana ürün ile besin maddeleri, nem, dikim aralıkları ve kültürel uygulamalar yönünden rekabete girmemelidir. Ağaç geliştikçe ara ürün alanı daraltılır ve sonuçta kaldırılır. Aksi durumda ağaçların gelişmesi dikkate değer düzeyde yavaşlamaktadır. Yapılan çalışmalar bazen ağaçların üç yıllık ara ürünle bir yıllık gelişmelerim kaybedeceklerini göstermektedir.
Meyve yetiştiriciliğinde sık görülen diğer bir yanlış uygulama, eski bahçelerin sökülmeden yenilenmesidir. Uygulama, sıralarda yaşlı ağaçlar arasına yeni fidanlar dikmek veya bazı ağaçları sökerek yerlerine fidan dikmek şeklindedir. Burada amaç fidanlar büyürken eski ağaçları budayarak, taçlarını küçültmek ve verim almaya devam etmektir. Sonuçta eski ağaçların hepsi kesilmektedir. Ancak genç ağaçlarda gölgelenme, yabancı otların baskısı, hasat sırasında veya diğer uygulamaların ekipmanları tarafından çiğnenme ve uygun olmayan sulamalar nedeniyle, zararlanmalar meydana gelmektedir. Fidan bakımı yaşlı ağaçlardan oldukça farklıdır. Yine yaşlı bahçelerdeki sert geçirimsiz pulluk tabam, yeni bahçe tesis edilmeden önce mutlaka kırılmalıdır. Bu nedenle eski bahçeleri yenilemenin en iyi yolu, her yıl bahçedeki ağaçları sıraya koyarak sökmek, derin sürmek ve uygun aralıklarla yeniden fidanları dikmektir
KAYNAK: Genel Bahçe Bitkileri
Prof.Dr.Atila GÜNAY
Meyve bahçelerinin ilk tesis yıllarında sıra aralarındaki boş alanlarda yapılan yetiştiriciliğe "ara tarımı" ismi verilmektedir. Ara ürün sadece sulama suyunun bol olduğu yerlerde, geçici bir dönem için düşünülebilir. Burada ara ürün bahçenin normal sulama programı ve diğer uygulamaları ile uyuşmalıdır. Yine ara ürün zararlı, böcek, nematot, virüs, yabancı otlar ve hastalıklara yataklık yapmamalıdır. Örneğin toprakta Verticillium solgunluğunun artması olasılığına karşı domates ve pamuğun ara ürün olarak yetiştirilmesinde dikkatli olunmalıdır.
Fasulye, kavun, çilek ve yapraklı ürünler fidan dikiminden sonra, ilk birkaç yıl ara tarımı olarak yetiştirilebilir. Bu ekonomik bakımdan gerekli olabilir. Ancak ara ürün ana ürün ile besin maddeleri, nem, dikim aralıkları ve kültürel uygulamalar yönünden rekabete girmemelidir. Ağaç geliştikçe ara ürün alanı daraltılır ve sonuçta kaldırılır. Aksi durumda ağaçların gelişmesi dikkate değer düzeyde yavaşlamaktadır. Yapılan çalışmalar bazen ağaçların üç yıllık ara ürünle bir yıllık gelişmelerim kaybedeceklerini göstermektedir.
Meyve yetiştiriciliğinde sık görülen diğer bir yanlış uygulama, eski bahçelerin sökülmeden yenilenmesidir. Uygulama, sıralarda yaşlı ağaçlar arasına yeni fidanlar dikmek veya bazı ağaçları sökerek yerlerine fidan dikmek şeklindedir. Burada amaç fidanlar büyürken eski ağaçları budayarak, taçlarını küçültmek ve verim almaya devam etmektir. Sonuçta eski ağaçların hepsi kesilmektedir. Ancak genç ağaçlarda gölgelenme, yabancı otların baskısı, hasat sırasında veya diğer uygulamaların ekipmanları tarafından çiğnenme ve uygun olmayan sulamalar nedeniyle, zararlanmalar meydana gelmektedir. Fidan bakımı yaşlı ağaçlardan oldukça farklıdır. Yine yaşlı bahçelerdeki sert geçirimsiz pulluk tabam, yeni bahçe tesis edilmeden önce mutlaka kırılmalıdır. Bu nedenle eski bahçeleri yenilemenin en iyi yolu, her yıl bahçedeki ağaçları sıraya koyarak sökmek, derin sürmek ve uygun aralıklarla yeniden fidanları dikmektir
KAYNAK: Genel Bahçe Bitkileri
Prof.Dr.Atila GÜNAY