Tweet
Tavukçulukta Görülen Gelişmeler
Son 40 yılda tavukçulukta meydana gelen değişmeler tarımın hiç bir dalında olmadığı ölçüde büyüktür. Bu ölçüde verimlilikte de büyük artış sağlanmıştır. Bu değişme ve gelişmelerin bütün ülkelerde aynı düzeyde ve aynı zamanlarda olması söz konusu değildir. Bu gelişim aşağıda maddeler halinde incelenmiştir:
Tavukçuluk ilk zamanlarda ailenin yumurta ve tavuk eti ihtiyacını karşılamak için yapılmaktaydı. Genellikle tavuk sayısı da ortalama olarak 5-10 civarındaydı. Bu yetiştiricilik, tavukların evin civarında açık havada serbest dolaştıkları, kendi gıdaların, kendilerinin temin ettikleri ya da rasgele artıklarla beslendikleri bir sistemdi. Yine bu dönemlerde diğer hayvancılık kolları yanında av hayvanları da önemli bir et kaynağı idi.
19. yüzyıla girerken nüfus artışı, şehirleşme, yerleşim alanlarının genişlemesi ve av hayvanlarının sayısında tedrici bir azalma sonucu tavuk eti ve yumurtaya olan talep artmıştır. Bunun sonucunda aile işletmelerindeki tavuk sayısında artış görülmüştür. Bu yüzyılda 50’den fazla tavuk bulunduran işletmelerin sayısında artış olmuştur.
19. yüzyılda tavukçuluğun gelişimi, hayvan meraklıları tarafından düzenlenen tavukçuluk sergileri ile de etkilenmiştir.
19. yüzyılın sonlarında başlayan ve hızla gelişen genetik biliminin tavukçuluğun gelişmesine çok büyük katkısı olmuştur.
19. yüzyılın ikinci yarısında şehirler ve ülkeler arasında yumurta ticareti, nakliye ve depolama şartlarında iyileşme görülmüştür. Keza bu dönemde yumurta ürünleri endüstrisi kurulmaya başlanmış, yumurta kalitesine ve rasyonun mineral madde ile protein kapsamına ilgi artmıştır. Yine kış aylarında yapay aydınlatmadan yararlanılmaya başlanmıştır. Tavukçuluk bilimi konusunda okullar açılmış ve araştırmalar yürütülmüştür. Ancak bu yüzyılın sonunda da tavuk eti önemli bir gıda olmakla beraber yumurta tavukçuluğunun bir yan ürünü olma durumunu korumuştur.
20. yüzyılın ilk yarısında kuluçka makinelerinde önemli gelişmeler olmuştur. Ticari kuluçkahane sayısında artış görülmüş ve ısıtmalı ana makineleri geliştirilmiştir. Bazı aşılar üretilmiş, A ve D vitaminleri bulunmuştur. Rasyon hazırlanmasında bu vitaminlerin ve bazı mineral maddelerin kullanılmasına önem verilmiştir. Ancak 1930 yılından sonraki gelişmeler çok daha hızlı olmuştur.
Islahta sağlanan gelişmelerle standart tavuk ırklarının yerini yüksek verim kabiliyetli et ve yumurta yönlü ticari hibritler almış ve ticari işletmelere hibrit materyal sağlayan damızlık işletmeler ortaya çıkmıştır.
Cinsiyet ayırım tekniğinin gelişmesi ve otoseks imkanlarından yararlanılarak ticari yumurta işletmelerine kuluçkahanelerden dişi civciv satılmaya başlanmıştır.
Doğal kuluçkanın yerini tamamen yapay kuluçka almıştır. Büyük kapasiteli ve tam otomatik kuluçka makineleri kullanılmaya başlanmıştır.
Islah, yemleme, manejman ve hastalık kontrolünde sağlanan gelişmelerle verim ve performansta büyük artış sağlanmıştır. Broylerlerde 6 haftada 2 kg’ lık kesim ağırlığına ulaşan, 1.6-1.8 yemden yararlanma elde edilebilen ve yaşama gücü yüksek hibritler elde edilmiştir. Keza ticari yumurtacılarda yumurta verimi 300’e yaklaşmış, gurkluk ve kış duraklaması hemen hemen elemine edilmiş, cins olgunluk yaşı düşürülmüş ve yaşama gücü yükseltilmiş, yemden yararlanma (kg yem/kg yumurta) 2.3’e kadar düşürülebilmiştir.
İşletme sayıları azalırken ortalama işletme büyüklüklerinde artış sağlanmıştır.
Artan verim ve otomasyon ile modern tekniklerin kullanılması sonucu işgücü ihtiyacı büyük ölçüde düşürülmüştür.
Gerek broyler gerekse yumurta tavukçuluğunda entegrasyona gidilmiş ve ayrıca sözleşmeli üretim ortaya çıkmıştır.
Sağlık-koruma alanında bilgi artışı ve geliştirilen yeni uygulamalar, hastalık etkenleri ile hastalıkların önlenmesi ve tedavisi ile gelişen aşı-ilaç endüstrisi işletmelerde verimliliği ve karlılığı artırmıştır.
Kesim ve işleme ünitelerinde modernizasyona gidilmesi ve pazarlama hizmetlerinin iyileştirilmesi sonucu tüketicilerin isteklerine uygun, temiz, taze, sağlıklı ve işlenmiş çeşitli ürünler sunulması mümkün olmuştur.
Volkanderinbay.net
Son 40 yılda tavukçulukta meydana gelen değişmeler tarımın hiç bir dalında olmadığı ölçüde büyüktür. Bu ölçüde verimlilikte de büyük artış sağlanmıştır. Bu değişme ve gelişmelerin bütün ülkelerde aynı düzeyde ve aynı zamanlarda olması söz konusu değildir. Bu gelişim aşağıda maddeler halinde incelenmiştir:
Tavukçuluk ilk zamanlarda ailenin yumurta ve tavuk eti ihtiyacını karşılamak için yapılmaktaydı. Genellikle tavuk sayısı da ortalama olarak 5-10 civarındaydı. Bu yetiştiricilik, tavukların evin civarında açık havada serbest dolaştıkları, kendi gıdaların, kendilerinin temin ettikleri ya da rasgele artıklarla beslendikleri bir sistemdi. Yine bu dönemlerde diğer hayvancılık kolları yanında av hayvanları da önemli bir et kaynağı idi.
19. yüzyıla girerken nüfus artışı, şehirleşme, yerleşim alanlarının genişlemesi ve av hayvanlarının sayısında tedrici bir azalma sonucu tavuk eti ve yumurtaya olan talep artmıştır. Bunun sonucunda aile işletmelerindeki tavuk sayısında artış görülmüştür. Bu yüzyılda 50’den fazla tavuk bulunduran işletmelerin sayısında artış olmuştur.
19. yüzyılda tavukçuluğun gelişimi, hayvan meraklıları tarafından düzenlenen tavukçuluk sergileri ile de etkilenmiştir.
19. yüzyılın sonlarında başlayan ve hızla gelişen genetik biliminin tavukçuluğun gelişmesine çok büyük katkısı olmuştur.
19. yüzyılın ikinci yarısında şehirler ve ülkeler arasında yumurta ticareti, nakliye ve depolama şartlarında iyileşme görülmüştür. Keza bu dönemde yumurta ürünleri endüstrisi kurulmaya başlanmış, yumurta kalitesine ve rasyonun mineral madde ile protein kapsamına ilgi artmıştır. Yine kış aylarında yapay aydınlatmadan yararlanılmaya başlanmıştır. Tavukçuluk bilimi konusunda okullar açılmış ve araştırmalar yürütülmüştür. Ancak bu yüzyılın sonunda da tavuk eti önemli bir gıda olmakla beraber yumurta tavukçuluğunun bir yan ürünü olma durumunu korumuştur.
20. yüzyılın ilk yarısında kuluçka makinelerinde önemli gelişmeler olmuştur. Ticari kuluçkahane sayısında artış görülmüş ve ısıtmalı ana makineleri geliştirilmiştir. Bazı aşılar üretilmiş, A ve D vitaminleri bulunmuştur. Rasyon hazırlanmasında bu vitaminlerin ve bazı mineral maddelerin kullanılmasına önem verilmiştir. Ancak 1930 yılından sonraki gelişmeler çok daha hızlı olmuştur.
Islahta sağlanan gelişmelerle standart tavuk ırklarının yerini yüksek verim kabiliyetli et ve yumurta yönlü ticari hibritler almış ve ticari işletmelere hibrit materyal sağlayan damızlık işletmeler ortaya çıkmıştır.
Cinsiyet ayırım tekniğinin gelişmesi ve otoseks imkanlarından yararlanılarak ticari yumurta işletmelerine kuluçkahanelerden dişi civciv satılmaya başlanmıştır.
Doğal kuluçkanın yerini tamamen yapay kuluçka almıştır. Büyük kapasiteli ve tam otomatik kuluçka makineleri kullanılmaya başlanmıştır.
Islah, yemleme, manejman ve hastalık kontrolünde sağlanan gelişmelerle verim ve performansta büyük artış sağlanmıştır. Broylerlerde 6 haftada 2 kg’ lık kesim ağırlığına ulaşan, 1.6-1.8 yemden yararlanma elde edilebilen ve yaşama gücü yüksek hibritler elde edilmiştir. Keza ticari yumurtacılarda yumurta verimi 300’e yaklaşmış, gurkluk ve kış duraklaması hemen hemen elemine edilmiş, cins olgunluk yaşı düşürülmüş ve yaşama gücü yükseltilmiş, yemden yararlanma (kg yem/kg yumurta) 2.3’e kadar düşürülebilmiştir.
İşletme sayıları azalırken ortalama işletme büyüklüklerinde artış sağlanmıştır.
Artan verim ve otomasyon ile modern tekniklerin kullanılması sonucu işgücü ihtiyacı büyük ölçüde düşürülmüştür.
Gerek broyler gerekse yumurta tavukçuluğunda entegrasyona gidilmiş ve ayrıca sözleşmeli üretim ortaya çıkmıştır.
Sağlık-koruma alanında bilgi artışı ve geliştirilen yeni uygulamalar, hastalık etkenleri ile hastalıkların önlenmesi ve tedavisi ile gelişen aşı-ilaç endüstrisi işletmelerde verimliliği ve karlılığı artırmıştır.
Kesim ve işleme ünitelerinde modernizasyona gidilmesi ve pazarlama hizmetlerinin iyileştirilmesi sonucu tüketicilerin isteklerine uygun, temiz, taze, sağlıklı ve işlenmiş çeşitli ürünler sunulması mümkün olmuştur.
Volkanderinbay.net