Tweet
SOĞAN / Standardizasyon
Memleketimizde taze ve kuru soğan için standart hazırlanmıştır. Fakat uygulanması mecburi değildir. Taze soğan için genel özellikler şunlardır. Taze soğanlar dış etkenlerden zarar görmemiş, sağlam, temiz, taze görünüşlü, tohuma kaçmamış, kökleri kısaltılmış, kirsiz ve çamursuz olmalıdır. Üzerlerinde parazit ve hastalık nedeniyle zarar oluşmamalı ve gübre, toprak ilaç artıkları, aşırı nem bulunmamalıdır. Bu genel özelliklere giren taze soğanlar iki sınıfa ayrılır. Birinci sınıfa üstün nitelikte, iyi gelişmiş, kın gövdesi ve yeşil yaprakları ezilmemiş veya berelenmemiş, kın gövdede soğan başı oluşmamış, beyaz rengi fazla olan ve yaprak ayası çeşidin tipik yeşil rengini gösteren bitkiler girer. Birinci sınıfa girmeyen, fakat genel özelliklere uyan taze soğanlar ikinci sınıfı teşkil eder. Bu sınıftaki soğanların kın gövdesinin hafif ezilmesine, birkaç yaprağın kopmasına, berelenmesine müsaade edilir ve ayrıca dip tarafta hafif soğan başı oluşmasına izin verilir.
Kuru soğanların genel özellikleri içinde, kuru soğan başları çeşit özelliğine sahip olmalı, hepsi aynı formu ve şekli göstermeli, mümkün olduğu kadar bir örnek olmalıdır. Dondan zarar görmemeli, üzerlerinde kirlilik, toprak kalıntısı bulunmamalı, kökleri ve sapları kısaltılmış olmalı, filizlenme görülmemeli, hastalık, haşere yemesi, üzerinde ilaç kalıntısı bulunmamalı, çürümüş ve ezilmiş olmamalıdır. Genel özelliklere giren soğanlar iki sınıfa ayrılır. Birinci sınıfa en iyi soğanlar girer. Bu sınıfta özürlere yer verilmez. İkinci sınıfa, birinci sınıfa girmeyen ve kısmen kusuru olanlar alınır. Kuru soğanlar, ayrıca baş büyüklüğüne göre boylara ayrılır ve boylamada çap esas alınır. Başlar, 20-30 mm, 30-50 mm ve 50 mm’nin üzerinde çap olacak şekilde, üç boya ayrılır. Boylar ve sınıflar arasında % 5 oranında tolerans bırakılmıştır. Birinci sınıfa sadece ikinci sınıftan olan başların girmesine izin verilir.
Kaynak: Genel Sebzecilik Kitabı Prof. Dr. Atila Günay
Memleketimizde taze ve kuru soğan için standart hazırlanmıştır. Fakat uygulanması mecburi değildir. Taze soğan için genel özellikler şunlardır. Taze soğanlar dış etkenlerden zarar görmemiş, sağlam, temiz, taze görünüşlü, tohuma kaçmamış, kökleri kısaltılmış, kirsiz ve çamursuz olmalıdır. Üzerlerinde parazit ve hastalık nedeniyle zarar oluşmamalı ve gübre, toprak ilaç artıkları, aşırı nem bulunmamalıdır. Bu genel özelliklere giren taze soğanlar iki sınıfa ayrılır. Birinci sınıfa üstün nitelikte, iyi gelişmiş, kın gövdesi ve yeşil yaprakları ezilmemiş veya berelenmemiş, kın gövdede soğan başı oluşmamış, beyaz rengi fazla olan ve yaprak ayası çeşidin tipik yeşil rengini gösteren bitkiler girer. Birinci sınıfa girmeyen, fakat genel özelliklere uyan taze soğanlar ikinci sınıfı teşkil eder. Bu sınıftaki soğanların kın gövdesinin hafif ezilmesine, birkaç yaprağın kopmasına, berelenmesine müsaade edilir ve ayrıca dip tarafta hafif soğan başı oluşmasına izin verilir.
Kuru soğanların genel özellikleri içinde, kuru soğan başları çeşit özelliğine sahip olmalı, hepsi aynı formu ve şekli göstermeli, mümkün olduğu kadar bir örnek olmalıdır. Dondan zarar görmemeli, üzerlerinde kirlilik, toprak kalıntısı bulunmamalı, kökleri ve sapları kısaltılmış olmalı, filizlenme görülmemeli, hastalık, haşere yemesi, üzerinde ilaç kalıntısı bulunmamalı, çürümüş ve ezilmiş olmamalıdır. Genel özelliklere giren soğanlar iki sınıfa ayrılır. Birinci sınıfa en iyi soğanlar girer. Bu sınıfta özürlere yer verilmez. İkinci sınıfa, birinci sınıfa girmeyen ve kısmen kusuru olanlar alınır. Kuru soğanlar, ayrıca baş büyüklüğüne göre boylara ayrılır ve boylamada çap esas alınır. Başlar, 20-30 mm, 30-50 mm ve 50 mm’nin üzerinde çap olacak şekilde, üç boya ayrılır. Boylar ve sınıflar arasında % 5 oranında tolerans bırakılmıştır. Birinci sınıfa sadece ikinci sınıftan olan başların girmesine izin verilir.
Kaynak: Genel Sebzecilik Kitabı Prof. Dr. Atila Günay