Tweet
ENGİNAR Ekonomik Değeri
Enginar ülkemizde, başta Marmara, sonra Ege ve daha sonra Akdeniz Bölgesi’nde yetiştirilmeye başlamıştır. Kaliteli başların elde edilmesi ve bunu sağlayan iklim özellikleriyle Marmara Bölgesi tercih görür. Buna karşın turfandacılık açısından Ege ve Akdeniz ön plana çıkar. Diğer bölgelerde yer yer üretimine rastlanırsa da, bu üretim fazla bir değer taşımaz. Uzun yıllar ortalamalarına göre bin hektarlık bir ekim alanına sahiptir. Bu değer bazı yıllar 1,4 bin hektara kadar çıkabildiği gibi, bazı yıllar 700-800 hektara kadar düşebilmektedir. Fakat son yıllarda 1-1,2 bin hektar arasında kısmen sabitleşmiş gözükmektedir. Bu alan üzerinde yıllara bağlı kalarak 6-8 bin ton civarında ürün alınmaktadır. Enginar genelde tane ile satılan bir sebzedir. Bu yüzden kilogram verimi hesaplamak yerine, üretimi adet olarak vermek daha çarpıcı olacaktır. Bir dönüm enginarlıkta 1 x 1 m aralıkla bitkiler dikildiğinden 100 adet bitki ocağı bulunmaktadır. Her bitki ocağında bir veya iki adet bitki bulunur. Bir bitkiden bir baş, iki kol enginar alınırsa, dönümde 1000 bitki bulunduğundan, dönümden 3000 baş enginar alındığından, Türkiye’nin 1000 hektarlık ekim alanından enginarın baş üretimi 30 milyon adettir. 1970 yılı fiyatlarına göre ortalama tanesi 2-3 TL’den 60-90 milyon, 1983 yılı fiyatlarına göre 100-200.- TL’den 3-6 milyar, 1990 yılı fiyatlarına göre 1-2 bin TL’den 30-60 milyar ve 2003 yılı fiyatlarına göre 250-500 bin TL den 750 milyar- 1,5 Trilyon gelir sağlanmaktadır. Bunun % 50-60’ı gider kabul edilirse, Türkiye’de enginarın yetiştiricilerine getirdiği toplam kar 1990 yılında 12-30 milyar, 2003 yılında 450-750 milyardır. Enginar taze olarak tüketildiği gibi konservesi de yapılır. Taze tüketim Mayıs, Haziran aylarına rastlar. Konserve üretimi ise daha çok Haziran ve Temmuz ayı üretimlerine kayar.
Enginar ülkemizde, başta Marmara, sonra Ege ve daha sonra Akdeniz Bölgesi’nde yetiştirilmeye başlamıştır. Kaliteli başların elde edilmesi ve bunu sağlayan iklim özellikleriyle Marmara Bölgesi tercih görür. Buna karşın turfandacılık açısından Ege ve Akdeniz ön plana çıkar. Diğer bölgelerde yer yer üretimine rastlanırsa da, bu üretim fazla bir değer taşımaz. Uzun yıllar ortalamalarına göre bin hektarlık bir ekim alanına sahiptir. Bu değer bazı yıllar 1,4 bin hektara kadar çıkabildiği gibi, bazı yıllar 700-800 hektara kadar düşebilmektedir. Fakat son yıllarda 1-1,2 bin hektar arasında kısmen sabitleşmiş gözükmektedir. Bu alan üzerinde yıllara bağlı kalarak 6-8 bin ton civarında ürün alınmaktadır. Enginar genelde tane ile satılan bir sebzedir. Bu yüzden kilogram verimi hesaplamak yerine, üretimi adet olarak vermek daha çarpıcı olacaktır. Bir dönüm enginarlıkta 1 x 1 m aralıkla bitkiler dikildiğinden 100 adet bitki ocağı bulunmaktadır. Her bitki ocağında bir veya iki adet bitki bulunur. Bir bitkiden bir baş, iki kol enginar alınırsa, dönümde 1000 bitki bulunduğundan, dönümden 3000 baş enginar alındığından, Türkiye’nin 1000 hektarlık ekim alanından enginarın baş üretimi 30 milyon adettir. 1970 yılı fiyatlarına göre ortalama tanesi 2-3 TL’den 60-90 milyon, 1983 yılı fiyatlarına göre 100-200.- TL’den 3-6 milyar, 1990 yılı fiyatlarına göre 1-2 bin TL’den 30-60 milyar ve 2003 yılı fiyatlarına göre 250-500 bin TL den 750 milyar- 1,5 Trilyon gelir sağlanmaktadır. Bunun % 50-60’ı gider kabul edilirse, Türkiye’de enginarın yetiştiricilerine getirdiği toplam kar 1990 yılında 12-30 milyar, 2003 yılında 450-750 milyardır. Enginar taze olarak tüketildiği gibi konservesi de yapılır. Taze tüketim Mayıs, Haziran aylarına rastlar. Konserve üretimi ise daha çok Haziran ve Temmuz ayı üretimlerine kayar.