Tweet
Yem Bitkilerinin Gübrelenmesi Verimli ürün alabilmek için izlenmesi gereken gübreleme yöntemleri
Yem bitkilerinden beklenen verimin alınabilmesi için, ihtiyaç duydukları çeşit ve miktardaki gübrelerle, uygun zamanlarda gübrelenmelidir. Uygun miktar ve şekilde gübrelenen yem bitkileri daha yüksek kaliteli ot, daha uzun bir yeşil yem periyodu, topraktaki suyun daha tesirli bir şekilde kullanımını, daha fazla kök ve gövde büyümesini ve sonuç olarak da daha fazla miktarda ve üstün kalitede et, süt gibi hayvansal ürün sağlar.
Yem Bitkilerinin Gübrelenmesinde Göz Önünde Tutulacak Hususlar Yem bitkilerinde gübreleme önemli bir konu olup öncelikle aşağıdaki hususların göz önünde bulundurulması gerekmektedir.
İklim Şartları
Yağışın dağılış ve miktarı uygulanan gübrenin cins ve miktarını tayin eden en önemli faktörlerden birisidir. Gübreler, yağışlı ve sulanan bölgelerde verimde istenilen ölçüde artış temin etmelerine karşılık, kurak ve sulanmayan yerlerde uygulanacak gübre miktarı daha az olmalıdır.
Toprak Şartları
Toprağın fiziksel yapısı, organik madde, pH derecesi ve toprak rutubeti gibi özellikler verilecek gübrenin cins ve miktarını tayin eden diğer bir faktördür. Bu nedenle herhangi bir yerde yetiştirilecek yem bitkisinin, topraktan kaldırabileceği ve toprakta mevcut besin elementleri durumunun tayin edilmesi gerekir. Toprak reaksiyonu ve kireçleme özellikle fosforun elverişliliği üzerine çok etkilidir. Topraktaki fosforun elverişliliği, alkali topraklarda kalsiyum, asit topraklarda demir ve alüminyum tarafından azaltılmaktadır.
Gübrelenecek Yem Bitkisinin Türü
Yem bitkileri tek yıllık, iki yıllık ve çok yıllık; ılık mevsim, serin mevsim olmalarına göre uygulanacak kimyasal gübrelerin cins ve miktarı değişir. İlk düşünülmesi gerekli olan husus yetiştirilen yem bitkisinin buğdaygil veya baklagil olduğudur. Çünkü buğdaygiller genellikle azotça zengin toprakları tercih ederler. Bu bitkilerin uygun bir şekilde azotlu gübrelerle gübrelenmesi halinde bol ve kaliteli yem verirler. Baklagil tesis yılında azota, diğer yıllarda ise daha çok fosfor ve potasyuma bazen de kalsiyum ve magnezyuma ihtiyaç duyarlar.
Gübrelerin Uygulanma Zamanı
Yem bitkileri alanlarına uygulanacak gübrelerin verilme zamanları önceden planlanmalıdır. Yem bitkileri ilk ekim yılında gübre uygulama zamanı ile ekili bir yem bitkisine gübre uygulama zamanı farklıdır. Gübre uygulama zamanı serin mevsim ve ılık mevsim bitkisi olmasına göre değişir. Gübre uygulama zamanı gübre cinsine göre de değişir. Genellikle fosforlu ve potaslı gübreler sonbaharda, azotlu gübreler ilkbaharda uygulanır.
Piyasada Mevcut Gübrelerin Cins Ve Fiyatları
Kullanılacak gübrenin cins ve miktarına bu gübrelerin fiyatı da etki etmektedir. Toprak ve diğer faktörler belirli bir gübre formunu gerektirmiyorsa, burada göz önünde bulundurulması gereken husus, gübrenin fiyatıdır.
Tesisin Amacı
Yem bitkilerinin ot veya tohum üretimi amaçlarından hangisi için yetiştirildiği göz önüne alınmalı, verilecek gübrenin cins ve miktarı ona göre tayin edilmelidir.
Yabancı Ot Problemi
Yem bitkileri alanlarına uygulanacak gübreler, en az yabancı ot gelişimine neden olacak metodlarla ve zamanda verilmelidir. Ayrıca uygulanan gübrelerle artacak yabancı otlarla nasıl mücadele edileceği göz önünde bulundurulmalıdır.
Gübrelerin Uygulanması
Yem bitkileri yetiştiriciliğinde kimyasal gübrelerle gübrelemeyi, ekim yılında "Tesis Gübrelemesi" ve daha sonraki yıllarda uygulanan "Bakım Gübrelemesi" olarak 2 kısımda inceleyebiliriz. Baklagillerde tesis yılında azot ve fosforlu, bakım yılında ise sadece fosforlu gübre önem arz etmektedir.
Azotlu Gübreleme
Azotlu gübreler, "Tesis Gübrelemesi" olarak ekimle birlikte yem bitkisine uygulanır. Tesis gübrelemesi olarak baklagillerde dekara topraktaki azotu 3- 4 kg ' a ve buğdaygillerde ise 5- 10 kg 'a tamamlayacak kadar azotlu gübre verilmelidir. Baklagillerde uygulanacak azotlu gübre miktarına Rhizobium bakterileri ile aşılamanın yapılıp yapılmaması da etki etmektedir. Baklagiller ekildikleri yıl, iyi bir şekilde tesis edilirse bakım yıllarında kendi azot ihtiyacını temin ederler. Bu nedenle tesis yılında gerekli ihtimamı göstermeli ve bakım yıllarında azotlu gübre uygulanmamalıdır. Buğdaygillerde ise hem tesis hem de bakım yılında yeterli düzeyde azotlu gübrenin verilmesi mecburidir.
Fosforlu Gübreleme
Fosfor özellikle yem bitkilerinin genç fide devrelerinde kritik bir faktör olduğundan bant usulü mibzerli ekimle birlikte mutlaka verilmelidir. Eğer ekim normal bir mibzerli yapılacaksa, toprak hazırlığı döneminde diskaro çekilmeden önce fosforlu gübre toprağa verilmelidir. Fosforun toprakta hareketinin yavaş olması ve kolay kolay yıkanıp kaybolmadığı için her yıl verilebileceği gibi 3-4 yıllın gübresi birlikte de verilebilir. Genellikle bakım gübresi olarak toprağa verilecek fosfor miktarı tesis gübrelemesinden arta kalan miktara bağlı olarak 7.5-15 kg/da arasında değişmektedir.
Potasyumlu Gübreleme
Memleketimiz toprakları genellikle potasyum eksikliği göstermezler. Toprakta depo edilmiş halde bulunan potasyumdan bitkiler zamanla faydalanırlar.
Yem bitkilerinden beklenen verimin alınabilmesi için, ihtiyaç duydukları çeşit ve miktardaki gübrelerle, uygun zamanlarda gübrelenmelidir. Uygun miktar ve şekilde gübrelenen yem bitkileri daha yüksek kaliteli ot, daha uzun bir yeşil yem periyodu, topraktaki suyun daha tesirli bir şekilde kullanımını, daha fazla kök ve gövde büyümesini ve sonuç olarak da daha fazla miktarda ve üstün kalitede et, süt gibi hayvansal ürün sağlar.
Yem Bitkilerinin Gübrelenmesinde Göz Önünde Tutulacak Hususlar Yem bitkilerinde gübreleme önemli bir konu olup öncelikle aşağıdaki hususların göz önünde bulundurulması gerekmektedir.
İklim Şartları
Yağışın dağılış ve miktarı uygulanan gübrenin cins ve miktarını tayin eden en önemli faktörlerden birisidir. Gübreler, yağışlı ve sulanan bölgelerde verimde istenilen ölçüde artış temin etmelerine karşılık, kurak ve sulanmayan yerlerde uygulanacak gübre miktarı daha az olmalıdır.
Toprak Şartları
Toprağın fiziksel yapısı, organik madde, pH derecesi ve toprak rutubeti gibi özellikler verilecek gübrenin cins ve miktarını tayin eden diğer bir faktördür. Bu nedenle herhangi bir yerde yetiştirilecek yem bitkisinin, topraktan kaldırabileceği ve toprakta mevcut besin elementleri durumunun tayin edilmesi gerekir. Toprak reaksiyonu ve kireçleme özellikle fosforun elverişliliği üzerine çok etkilidir. Topraktaki fosforun elverişliliği, alkali topraklarda kalsiyum, asit topraklarda demir ve alüminyum tarafından azaltılmaktadır.
Gübrelenecek Yem Bitkisinin Türü
Yem bitkileri tek yıllık, iki yıllık ve çok yıllık; ılık mevsim, serin mevsim olmalarına göre uygulanacak kimyasal gübrelerin cins ve miktarı değişir. İlk düşünülmesi gerekli olan husus yetiştirilen yem bitkisinin buğdaygil veya baklagil olduğudur. Çünkü buğdaygiller genellikle azotça zengin toprakları tercih ederler. Bu bitkilerin uygun bir şekilde azotlu gübrelerle gübrelenmesi halinde bol ve kaliteli yem verirler. Baklagil tesis yılında azota, diğer yıllarda ise daha çok fosfor ve potasyuma bazen de kalsiyum ve magnezyuma ihtiyaç duyarlar.
Gübrelerin Uygulanma Zamanı
Yem bitkileri alanlarına uygulanacak gübrelerin verilme zamanları önceden planlanmalıdır. Yem bitkileri ilk ekim yılında gübre uygulama zamanı ile ekili bir yem bitkisine gübre uygulama zamanı farklıdır. Gübre uygulama zamanı serin mevsim ve ılık mevsim bitkisi olmasına göre değişir. Gübre uygulama zamanı gübre cinsine göre de değişir. Genellikle fosforlu ve potaslı gübreler sonbaharda, azotlu gübreler ilkbaharda uygulanır.
Piyasada Mevcut Gübrelerin Cins Ve Fiyatları
Kullanılacak gübrenin cins ve miktarına bu gübrelerin fiyatı da etki etmektedir. Toprak ve diğer faktörler belirli bir gübre formunu gerektirmiyorsa, burada göz önünde bulundurulması gereken husus, gübrenin fiyatıdır.
Tesisin Amacı
Yem bitkilerinin ot veya tohum üretimi amaçlarından hangisi için yetiştirildiği göz önüne alınmalı, verilecek gübrenin cins ve miktarı ona göre tayin edilmelidir.
Yabancı Ot Problemi
Yem bitkileri alanlarına uygulanacak gübreler, en az yabancı ot gelişimine neden olacak metodlarla ve zamanda verilmelidir. Ayrıca uygulanan gübrelerle artacak yabancı otlarla nasıl mücadele edileceği göz önünde bulundurulmalıdır.
Gübrelerin Uygulanması
Yem bitkileri yetiştiriciliğinde kimyasal gübrelerle gübrelemeyi, ekim yılında "Tesis Gübrelemesi" ve daha sonraki yıllarda uygulanan "Bakım Gübrelemesi" olarak 2 kısımda inceleyebiliriz. Baklagillerde tesis yılında azot ve fosforlu, bakım yılında ise sadece fosforlu gübre önem arz etmektedir.
Azotlu Gübreleme
Azotlu gübreler, "Tesis Gübrelemesi" olarak ekimle birlikte yem bitkisine uygulanır. Tesis gübrelemesi olarak baklagillerde dekara topraktaki azotu 3- 4 kg ' a ve buğdaygillerde ise 5- 10 kg 'a tamamlayacak kadar azotlu gübre verilmelidir. Baklagillerde uygulanacak azotlu gübre miktarına Rhizobium bakterileri ile aşılamanın yapılıp yapılmaması da etki etmektedir. Baklagiller ekildikleri yıl, iyi bir şekilde tesis edilirse bakım yıllarında kendi azot ihtiyacını temin ederler. Bu nedenle tesis yılında gerekli ihtimamı göstermeli ve bakım yıllarında azotlu gübre uygulanmamalıdır. Buğdaygillerde ise hem tesis hem de bakım yılında yeterli düzeyde azotlu gübrenin verilmesi mecburidir.
Fosforlu Gübreleme
Fosfor özellikle yem bitkilerinin genç fide devrelerinde kritik bir faktör olduğundan bant usulü mibzerli ekimle birlikte mutlaka verilmelidir. Eğer ekim normal bir mibzerli yapılacaksa, toprak hazırlığı döneminde diskaro çekilmeden önce fosforlu gübre toprağa verilmelidir. Fosforun toprakta hareketinin yavaş olması ve kolay kolay yıkanıp kaybolmadığı için her yıl verilebileceği gibi 3-4 yıllın gübresi birlikte de verilebilir. Genellikle bakım gübresi olarak toprağa verilecek fosfor miktarı tesis gübrelemesinden arta kalan miktara bağlı olarak 7.5-15 kg/da arasında değişmektedir.
Potasyumlu Gübreleme
Memleketimiz toprakları genellikle potasyum eksikliği göstermezler. Toprakta depo edilmiş halde bulunan potasyumdan bitkiler zamanla faydalanırlar.