Sucul bitkiler karada yaşayanlar ile karşılaştırıldığında çeşitli stolojik, morfolojik ve anatomik farklılıklar göstermektedir.Ayrıca bu bitkilerin üreme şekilleri ve tiplerinin de değiştiği görülmektedir.
Çeşitli su bitkileri türleri ile yaşadıkları susul ortam arasında doğrudan ilişki vardır.Örneğin Myriophyllaceae familyası üyeleri suya tamamen gömülmüş halde yaşadıkları halde su mercimekleri (lemna türleri )suyun üzerinde kalırlar.Nilüferler (Nymphea türleri) ise bir yandan rizom gövde ve kökleri ile çamura tutunurlar, geniş yaprakları ise su yüzeyinde yüzer.
Su bitkileri yaşadıkları ortama uyabilmek için bazı morfolojik değişiklikler geçirmişlerdir.Kök , gövde veya yapraklar bazen ince lam veya iplik şekline dönüşebilir.Çiçekler ise çok küçük olup yalnızca bir tek üreme organı içeririler.İletim kanalları karadaki çiçekli bitkilere oranla azalmış ve daha az farklılaşma göstermiştir.
Eğreltilerde yaprak ve kökler oldukça kısa bir gövdeye bağlanmışlardır.Çiçeklenmezler doğrudan yaprak veya gövde üzerinde gelişen sporlara sahiptirler.Sporlar gelişerek üzerinde mikroskopik üreme organı bulunan çok küçük boylu bitkiyi oluşturur.Döllenme olayından sonra tekrar yeni genç eğreltiler meydana gelir.
Çiçekli bitkiler tipik olarak kök , gövde , yaprak ve çiçeklerden meydana gelmişlerdir.Çiçekler bitkinin eşeysel üreme merkezindedir.Erkek üreme organları ( etamin) polenleri oluşturur.Dişi üreme organları ise ovul içeren pistilden oluşmuştur.Bazı bitkiler biseksüel ( dişi ve erkek üreme organı taşıyan) çiçeklere sahiptirler.Bazıları ise yalnızca dişi ve erkek çiçekler taşırlar.Döllenen her ovul; tohumu, pistil ise meyveyi oluşturur.Tohumlar daha sonra yeni genç bitkiyi meydana getirir.
Epidermis hücreleri klorofil taşırlar ve karbondioksit asimilasyonunda önemli rol oynar.Buna karşın hava organlarında epidermis hücrelerde klorofil bulunmaz ve bu organlarda stoma adı verilen delikler vardır.Böylece hava sirkilasyonu sağlanır.
Su bitkilerinde hava dokuların (aerifer) bulunuşu önemli bir özelliktir.Boşluklu süngerimsi yapıdaki bu dokular şamandıra görevini görürler ve su altı organlarının yüzmesini temin ederler. Su altı organları bazen büyük ölçüde değişime uğrayarak özel şamandıra şeklini alırlar. Örneğin;Yaprak sapları ( petiol) veya nodüller arası kısımları şişkin şekilde olabilir ve köklerin zeminle irtibatı olmayabilir.Bazılarında farklı çeşit bir kaç kök bulunabilir.
Yapraklar su içine gömülü, yüzücü veya su üstünde bulunabilirler.Aynı tür 2 veya 3 farklı çeşit yaprak tipini dalları üstünde taşıyabilir.Yaprakları su içinde veya dışında oluşlarına göre şekilleri , yapıları, dokuları farklılaşmalar gösterebilir.Su içindekiler çok ince yapılıdırlar.Dallanma gösterirler veya yassılaşmışlardır.Bazılarının membranları ince veya saydamdır.Yaprakların üst ve alt düzeyleri arasında farklılaşma olmayabilir klorofilli dokular her iki yüzeyde yer alırlar.Havada bulunan yapraklarda alt yüzeydeki epidermada stomalar bulunur.Böylece hava epidermis altındaki klorofilli dokulara ulaşır.Yüzücü yapraklarda ise iki yüzleri arasında farklılaşmalar olabilir.Örneğin;stomalar üst ve alt epidermada bulunan su ile temas etmesi nedeniyle alt yüzeyde havanın doku içine girmesi mümkün olmaz.Genellikle alt yüzeyler kırmızımtrak renktedir.Su bitkilerinde dahi çiçeklenme genellikle havada olur.Çiçekler su dışında açar ve döllenme kara bitkilerinde olduğu gibi gerçekleşir.
Polenler rüzgar yoluyla veya böceklerle(Diptera) taşınır.Bazen ise su üstünde kayarak döllenmeyi sağlar.Bazılarında ise su içinde olur.Ancak döllenme çiçek açmadan gerçekleşir.( Kleistogami)

SU BİTKİLERİNDE ÜREME
Sucul bitkiler çiçeklenme ve döllenme yönünden gerçekten farklılaşmalar göstermişlerdir.Döllenme suda olur ve polenler bu ortamdaki yayılmaya uyum göstermişlerdir.Polen su içinde serbest hale geçer , dişi çiçeğin stigmasını bulana kadar su içinde gezinir.
Döllenmeden sonra meyve oluşumu su içinde olur.Çiçekleri havada olan su bitkilerinde dahi genellikle meyve su içinde gelişir.Meyveyi taşıyan dalcıklar eğilerek genç meyveyi su içine yöneltir.Sucul meyveler etlidir, tohumları jelleşme oluşumu ile açılır.Tohumlar su içinde veya üstünde yüzerler.
Eşeysel üreme her ne kadar bitkisel türlerin çeşitliliğinde (Diversite ) önemli ise de eşeysiz (Vejetatif) üreme su bitkilerinde önemli rol oynar.Bazı türlerin eşeysiz olarak üremesi ile aşırı çoğalması genellikle insan aktivitesi sonucu ortamda değişmeler olduğunu simgeler.
Su bitkilerinde üç çeşit üreme tipine rastlanır.Tomurcuklanma veya çeliklenme (Vegatatif) , eşeysiz (sporla) ve eşeyli üreme.