Iç mekanlarda kullanılan çok yıllık önemli süs bitkilerinin üretme ve yetiştirme tekn

[susagaci]

-T-
Tagetes erecta (Kadife çiçeği) 206 Tamarix sp. (ılgınlar) 46, 82, 305, 348, 632 Tamarix hispida (Yaz ılgını) 632 Tamirix parviflora (Küçük çiçekli ılgın) 632 Tamarix pentendra 632 Tamarix tetrandra 632 Tapates erecta 531
Taxodium distichum (Amerikan bataklık servisi) 570
Taxus sp. (Porsuklar) 70, 236, 280, 299, 300, 341, 343, 346, 355, 357, 570, 571
Taxus baccata (Adi porsuk) 571
Taxus caspidata (Japon porsuğu) 571
Tetrastigma sp. 468
Tetrastigma voinierianum 489
Thuja sp. (Mazılar) 46, 47, 82, 162, 301, 343, 346,
353, 571, 572 Thuja occidentalis (Balı mazısı) 571,572 Thuja orientalis=Biota veya Platycladus orientalis
(Doğu mazısı) 357, 571,572 Thuja plicata (Boylu mazı) 571 Thujopsis sp. (Japon mazıları) 572 Thujopsis dolabrata (Japon mazısı) 572 Thumbeııgia sp. 489
Tilia sp. (Ihlamurlar) 41, 158, 281, 289, 293, 294, 295, 296, 304, 305, 312, 389, 433, 594, 595, 596
Tilia argentea=Tilia tomentosa (Gümüşi ıhlamur) 41,594
Tilia cordata (Küçük yapraklı ıhlamur) 330, 594, 595

687

Tilia cordata pyramidalis (Küçük yapraklı sütünü form) 595

Tilia grandifolia (Büyük yapraklı ıhlamur=Bkz.
T.platyphllos) 41 Tilia platyphyllos (Büyük yapraklı ıhlamur=Yaz
ıhlamuru) 594, 595, 596 Tilia rubra (Kafkas ıhlamuru) 594, 595 Tilia tomentosa (Bkz. Tilia argentea) 594,595 Tillandsia sp. 479, 498, 519, 528, 545 Tolmiea menziesi 413, 521 Torenia sp. 483
Tradescantia sp. (Telgraf çiçeği) 365, 458, 486 Tradescantia virginiana (Virginya telgraf çiçeği) 365
Trichocereus sp. 654, 655 Trichocereus bridgesii 654 Trichocereus jusbertii 654 Trichocereus magrogonas 654 Trichocereus pachanoi 654 Trichocereus schickendatzii 654 Trichocereus spachianus 654, 655 Tsuga sp. (Sugalar) 360 Tsuga canadensis (Kanada sugası) 228 Tsuga heterophylla (Pasifik sugası) 710 Tulipa sp. (Laleler) 278, 420, 421, 422, 424, 432, 531
-U-
Ulex sp. 282 Ulex europeus 282
Ulmus sp. (Karaağaçlar) 153, 156, 158, 279, 281, 290, 296, 297, 305, 348, 383, 392, 393, 596, 597
Ulmus americana (Amerikan karaağacı) 596, 597
Ulmus carpinifolia (Ova karaağacı) 596,597
Ulmus carpinifolia umbraculifera (Top karaağaç) 596

688

Ulmus glabra (Dağ karaağacı) 596, 597 Ulmus glabra pendula (Sarkık dallı karaağaç) 596
Ulmus glabra atropurpurea (Kırmızı yapraklı
karaağaç) 596 Ulmus glabra fastigiata (Sütun formunda
karaağaç) 596 Ulmus glabra Camperdovvnii (Şemsiye karaağaç) 596
Ulmus panvifolia 596
Ulmus pumila (Sibirya karaağacı) 596, 597
Ulmus sarniensis 710
-V-
Vaccinium sp. (Ayı üzümleri) 309, 348, 351, 440
Vaccinium corymbosum 440
Vallota sp. 467
Valthemia sp. 467
Vanda sp. 468
Verbascum sp. (Sığırkuyrukları) 282
Verbena sp. (Mine çiçekleri) 183, 306
Veronica sp. (Yavşan otu) 365
Viburnum spp. (Kartopu) 280, 293, 294, 300, 310,
311, 346, 386, 389, 403, 406, 632, 633 Viburnum betulifolium (Huş yapraklı kartopu) 710 Viburnum bodnantense 710 Viburnum burkwoodii 710 Viburnum carlcephalum 710 Viburr.jm davidii 632 Viburnum farreri 710 Viburnum japonicum (Japon kartopu) 632 Viburnum lantana (Tüylü kartopu)632 Viburnum opulus (Adi kartopu) 238, 632 Viburnum opulus rosum (Katmerli beyaz çiçekli kartopu) 632
Viburnum plicatum 632
Viburnum tinus (Defne yapraklı kartopu=Herdem
yeşil kartopu) 632 Viburnum trilobum 632 Vinca sp. (Cezayir menekşeleri) 343, 365, 496, 515

Vinca majör (Büyük çiçekli Cezayir menekşesi) 710
Vinca minör (Küçük çiçekli cezayir menekşesi) 710
Viola tricolor maxima (Hercai menekşe) 301, 306
Vitis sp. (Asmalar) 337, 348, 376, 386, 389,440
Vitis coignetiae 710
Viola sp. (Menekşeler) 282
Vriesea sp. 479,498, 508, 519, 533, 538, 648, 666
-W-
Washingtonia=Wellingtonia sp. (Waşingtoniya palmiyesi) 587
Washingtonia robusta 587
Weigela (Vaygelalar=Vangelyalar=Gelin taçlan)
188, 348, 383, 558, 633 Weigela floribunda 633
Weigela florida (Pembe çiçekli gelin tacı=florida vaygelası) 633
Weigela florida "Bristol ruby" 633
Weigela japonica (Japon vaygelası) 633
VVeigela praecox 633
Wellingtonia filifera 587
Wisteria sp. (Salkımlar) 368, 389, 392, 406, 640
Wisteria chinensis (Mor salkım) 560, 640
Wisteria floribunda (Japon salkımı) 228
Wisteria japonica (Bkz. Wisteria floribunda) 640
Wisteria sativum alba (Beyaz çiçekli salkım) 640
-Y- -Z-
Zantedas sp. 467
Zantestchia sp. (Kalalar=Kala zambağt=Gelin çiçeği) 417, 485
Zantedeschia aethiopica 717 Zantedeschia elliottiana 717 Zebrina sp. (Telgraf çiçeği=Bkz. Tradescantia) 480,513
Zelkowa sp. (Zelkovalar) 236, 281, 304, 305 Zelkowa carpinifolia (Gürgen yapraklı zelkova) 291
Zoysia japonica (Japon çimi) 414 Zygocactus (Yılbaşı çiçekleri) 650 Zygocactus truncatus (Yılbaşı çiçeği) 650,651

Yucca sp. (Avize çiçeği) 508, 635
Yucca aleofolia 635
Yucca elephantipes 635
Yucca fılamentosa (Avize ağacı) 368, 635
Yucca flaccida 558

689

Yucca glariosa 710


690

[susagaci]

Ek Tablo : 1 b
KİTAPTA ADI GEÇEN BİTKİ TÜRLERİNİN TÜRKÇE İNDEKS VE LATİNCE KARŞILIKLARI[7]

— A —
Acem borusu (Bignonia campsis-radicans)
Açelyalar (Azalea)
Adaçayı (Salvia)
Ada soğanı (Scilla)
Adi ardıç (juniperus communis)
Adi ayva (Cydonia vulgaris)
Adi cehri (Rhamnus cathortica)
Adi ceviz (Juglans regia)
Adi çitlenbik (Celtis australis)
Adi dişbudak (Fraxinus excelsior)
Adi fındık (Corylus avellana)
Adi geyikdikeni (Crateagus oxycantha)
Adi gürgen (Carpinus betulus)
Adi kadıntuzluğu (Berberis vulgaris)
Adi karamuk (Bkz. Adi kadın tuzluğu)
Adi katalpa (Bkz. Leylak yapraklı katalpa)
Adi kızılağaç (Alnus glutinosa)
Adi kızılcık (Cornus australis)
Adi kocayemiş (Arbutus unedo)
Adi kurtbağn (Ligustrum vulgare)
Adi leylak (Syringa vulgaris)
Adi orman sarmaşığı (Hedera helix)
Adi papazkülahı (Euonymus europaeus)
Adi porsuk (Taxus baccata) Adi sansalkım (Labumum anagyroides) Adi servi (Cupressus sempervirens) Adi şimşir (Buxus sempervirens) Afalanda (Aphelandra squarrosa) Afrika menekşeleri (Saintpaualia) Agavlar (Agave)
Ağaç ayı pençesi (Acanthus arborea)
Ağaç fındığı (Bkz. Türk fındığı)
Ağaç fundası (Erica arborea)
Ağaç hatmi (Hibisus syriacus)
Ağaç mineleri (Lantana)
Ağaç minesi (Lantana camara)
Ağaç mürver (Bkz. Kara mürver)
Ağaç şekayık (Paeonia arborea)
Ağlayan huş (Betula pendula tristis)
Ağlayan çam (Pinus griffithi)
Ahududu (Rubus ideaus)
Ak asmalar (Bkz. Orman asmalan)
Akasyalar=Hakiki akasyalar (Acacia)
Akçaağaç yapraklı çınar (Platanus acerifolia)
Akçaağaç yapraklı üvez (Sorbus torminalis)
Akçaağaç (Acer)
Akdeniz defnesi (Laurus nobilis)
Akdeniz fundası (Erica meditterranea)
Akdiken (Cratagus monogyna) Akdut (Morus alba) Akhuş (Betula alba) Akkarya (carya ovata) Akkavak (Populus alba) •Ak ladin (Picea glauca=Picea alba) Akorus (Acorus) Aksöğüt (Salix alba) Akübalar (Aucuba)
Alaca yapraklı amerikan sarmaşığı (Ampelopsis
sioboldii variegata) Alaca yapraklı kroton (Codiaeum variegatum) Alaca yapraklı topçuçiçeği=Karyağdı (Pilea
cadierei) Alev ağaçı (Photenia fraseri) Altınçanlan (Forsythia) Altın çanı (Forsythia intermedia) Altın top (Echinocactus) Altuni lekeli aküba (Aucuba japonica variegata) Altuni söğüt (Salix alba var. vittalina) Altuni şimşir (Buxus sempervirens aurea) Amerikan bataklık servisi (Taxodium aisticum) Amerikan cevizi (Juglans nigra) Amerikan dişbudağı (Fraxinus americana) Amerikan duvar sarmaşığı (Bkz. Virginya
sarmaşığı) Amerikan karaağacı (Ulmus americana) Amerikan kayını (Fagus grandifolia) Amerikan kızılağacı (Alnus incana) Amerikan lale ağacı (Liriodendron tulipifera) Amerikan san boya çalısı (Bkz. Çoban püskülü
yapraklı sanboya ağacı) Amerikan sansabın (Agave americana) Amerikan sarmaşıklan (Ampelopsis) Amerikan sarmaşığı (Ampelopsis quinquefolia) Amerikan sığla ağacı (Liquidambar styracuflua) Amerikan sumağı (Rhus typhina) Ampelopsisler (Ampelopsis)
Anadolu duvar sarmaşığı (Ampelopsis orientalis)
Anadolu kestanesi (Castanea sativa)
Anadolu sığla ağacı (Liquidambar orientalis)
Ananas (Ananas comosus)
Anemon=Manisa lâlesi (Anemone)
Andız (Arceuthos)
Aralya (Bkz. Fatsiya)
Ardıçlar (Juniperus)
Armutlar (Pyrus)
Arokaryalar (Auraocaria)
Aralya (Aralia)
Arapsaçı (Helxine)
Arizona servisi (Cupressus arizonica)
Asmalar (Vitis)
Asma yapraklı amerikan sarmaşığı (Ampelopsis sieboldii)
Atatürk çiçeği (Euphorbia pulcheriana)
Ateş dikenleri (Pyracantha)
Atkestaneleri (Aesculus)
Atlantik sediri (Cednıs atlantica)
Atlas çiçeği (Eptphyllum)
Avrupa dişbudağı = adi dişbudak (Fraxinus
excelsior) Avrupa kayını (Fagus sylvatica) Avrupa ladini (Picea excelsa) Ayaklı porsuk (Podocarpus) Ayçiçeği (Helianthus) Ayı fındığı (Bkz. Türk fındığı) Ayı pençesi (Acanthus mollis) Ayı pençesi (Acanthus) Ayı üzümleri (Vaccinium) Ayvalar (Cydonia)
— B —
Badem (Prunus amygdalus)
Baldın Kara Bkz. Fujer = Eğrelti (Adianthum)



Balkan ladini (Picea omorica) Balsam göknan (Abies balsamea) Bambu (Bambusa arundunaria) Barut ağacı (Rhamnus frangula) Bataklık çamı (Pinus palustris) Bataklık meşesi (Quercus palustris) Bataklık servisi (Taxodium disticum) Bataklık tavuz otu (Agrastis stolonifera Batı amerika ağlayan çamı (Pinus monticola) Batı ardıcı (Juniperus occidentalis) Batı çınarı (Platanus occidentalis) Batı (Amerikan) çitlenbiği (Celtis occidentalis) Batı mazısı (Thuja occidentalis) Batı sarıçamı (Pinus ponderosa) Begonyalar (Begonia) Benekli eğrelti (Polypodium) Bermuda çimi (Cynodon dactylon) Beş yapraklı amerikan sarmaşığı (Ampelopsis quinquefolia)
Beyaz çiçekli atkestanesi (Aesculus hippocas- tanum)
Beyaz çiçekli filbahri (Philadelphus grandiflorus) Beyaz çiçekli ispanyol katırtırnağı (Spartium
junceum ocholeucum) Beyaz çiçekli ispirya (Spiraea hypericifolia) Beyaz çiçekli leylak (Syringa vulgaris alba) Beyaz çiçekli salkım (Wisteria sativum albüm) Beyaz çiçekli yalancı akasya (Robinia pseudoaca*cia)
Beyaz meyveli inci (Symphorocarpus albus)
Beyaz yapraklı kuş üvezi (Sorbus aria)
Beyaz yasemin (Jasminum offıcinale)
Beyaz yelken (Spatiphyllum)
Bezelye ağacı (Carapana arborescens)
Biberiye (Rosmarinus officinalis)
Biberler (Capsicum)
Binbir delik otu (Bkz. Koyunkıran)
Biz yapraklı karamuk (Berberis stenophylla)
Bodur pitosporum (Pittosporum nana) Bodur mahonya (Bkz. Bodur sanboya ağacı) Bodur sanboya ağacı (Mahonia repens) Boya çalılan (Genista) Boyacı katırtırnağı (Genista tintoria) Boylu funda (Bkz. Ağaç fundası) Boylu mazı (Thuja plıcata) Boylu ortanca (Hydrangea arboroscens) Boylu sanboya ağacı (Mahonia pinnata) Boz kavak (Populus canescens) Böğürtlenler (Rubus)
Boylu mahonya (Bkz. Boylu sanboya ağacı) Brezilya gül ağaçlan (Bkz. Jakaranda) Brezilya gül ağacı (Jacaranda acutifolıa=fıminıosifolia) Büyücü fındıklan (Hamemelis) Büyücü fındığı (Hamamelis mollis) Büyük cezayir menekşesi (Vinca majör) Büyük çiçekli abelya (Abelia grandiflora) Büyük çiçekli bahçe asması (Clematis jackmonii) Büyük çiçekli manolya (Magnolia grandiflora) Büyük çiçekli ortanca (Hydrangea grandiflora) Büyük flamingo çiçeği (Anthorium andreanum) Büyük kozalaklı servi (Cupressus macrocarpa) Büyük meyvalı Trabzon hurması (Diospyros kaki) Büyük papatya çiçeği (Artemissia) Büyük sahil göknan (Abies grandis) Büyük yapraklı amerikan sarmaşığı (Ampelopsis quinquefolia)
Büyük yapraklı ıhlamur (Tilia grandifolia=Tilia
platyphyllos) Büyük yapraklı iğde (Eleagnum macrophylla) Büyük yapraklı ortanca (Hydrangea macrophylla)

693

— C — Cam güzeli (Achimenes)



Cam güzeli (İmpatiens)
Cehriler (Rhamnus)
Cennet ağaçlan (Ailanthus)
Cevizler (Juglans)
Cezayir menekşeleri (Vinca)
Cılız havlu püskülü (Deutzia gracilis)
-ç-
Çakal eriği (Prunus spinoza)
Çalı artemisiya (Artemissia arborescens)
Çamlar (Pinus)
Çan çiçekleri (Campanula)
Çan çiçeği (Campanula isophyta)
Çanta çiçekleri (Calceolaria)
Çarkıfelek (Passiflora)
Çay ağacı (Leptospermum scoparium)
Cembra çamı (Pinus cembra)
Çiçek begonya (Begonia semperflorens)
Çin güzellik çalısı (Bkz. Büyük çiçekli abelya)
Çin kavağı (Populus simonii)
Çin mabed ağacı (Bkz. Ginkgo)
Çin taflanı (Euonymus fortunei)
Çınarlar (Platanus)
Çınar yapraklı akağaç (Acer platanoides)
Çiçekli dişbudak (Fraxinus ornus)
Çiçek kızılcığı (Bkz. Florida kızılcığı)
Çilekler (Fragaria)
Çin gülü (Hibiscus rosa sinensis)
Çitlenbikler (Celtis)
Çivitler (Amorfa)
Çoban değneği (Polygonum)
Çoban püskülleri (tlex)
Çoban püskülü yapraklı sanboya ağacı (Mahonia
aquifolium) Çuha çiçekleri (Primula)
— D —
Dafne (Daphne)
Dağ akçaağacı (Acer pseudoplatanus) Dağ ayı pençesi (Acanthus montanus) Dağ çamı (Pinus montana) Dağ karaağacı (Ulmus glabra) Dağ muşmulası (Cotoneaster dammeri) Dağ palmiyesi (Chemaedorea elegans) Dağ sansalkımı (Cytisus alpinus) Dallı servi (Cupressus horizontalis) Dam karuklan (Sedum) Dam karuklan (Lampranthus) Datça hurması (Phoenix theophrasti) Defneler (Laurus)
Defne yapraklı kartopu (Vibirnum tinus)
Defne yapraklı söğüt (Salix dephnoides)
Demir ağaçlan (Casuarina)
Deniz semizotu (Atriplex)
Derici sumağı (Rhus coriaria)
Dev sekoya (Bkz. Mamut ağacı)
Deve tabanı (Monstera deliciosa)
Deve tabanı (Phillodendron)
Diffenbahyalar (Dieffenbachia)
Dikensiz gladiçya (Gleditschia triacanthos Inersis)
Dikensiz maklura (Maclura pumifera inersis)
Dişbudaklar (Fraxinus)
Dişbudak yapraklı akçaağaç (Acer negundo)
Dişbudak yapraklı üvez (Bkz. Kuş üvezi)
Doğu çınan (Platanus orientalis)
Doğu hanımelii (Lonicera orientalis)
Doğu Karadeniz göknan (Abies nordmanniana)
Doğu Karadeniz meşesi (Quercus pontica)
Doğu kayını (Fagus orientalis)
Doğu ladini (Picea orientalis)
Doğu mazısı (Biota orientalis=Thuja orientalis)
Duglaz (Pseudotsuga menziessi)


Dutlar (Morus)

Fûl (Jasminum sambae) — G —

Duvar sarmaşıkları (Parthenocissus) Düğün çiçeği (Ranunculus ficaria)

— E —
Efe püskülü (Bilbergia) Eğreltiler (Bkz. Fujer) Eğrelti=Salon eğreltisi (Neplırolepsis) Ehrami formlu huş (Betula p. fastigiata) Ekmea (Aechmea)
Ekşi muşmula (Crataegus monogyna) Elderika çamı (Pinus elderica) Elmalar (Malus) Ejderkam (Bkz. Kardeş kanı) Engelman ladini (Picea engelmanii) Erguvanlar (Cercis) Erikler (Prunus)

[susagaci]

— F —
Fatsiyalar (Fatsia) Fesleğen (Ocimum basilicum) Fittonya (Fittonia argyron) Fındıklar (Corylus) Fırat kavağı (Populus euphratica) Fırça çalısı (Callistemon) Fıstıkçamı (Pinus pinea) Filbahriler (Philadelphus) Filbahri (Philadelphus coronarius) Fil kulağı (Caladium bicolor) Flamingo çiçekleri (Anthorium) Florida kızılcığı (Cornus florida) Florida vaygelası (Weigela florida) Frenk asması (Cissus) Frenk üzümleri (Ribes) Fundalar (Erica) Fujer (Adianthum)
Gardenyalar (Gardenia)
Gelin çiçeği (Bkz. Kala Zambağı)
Gelin duvaklan (Bougainvillea)
Gelin tacı (Bkz. Vaygela)
Gelin telleri (Bkz. Taşkıranlar)
Geniş yapraklı papaz külahı (Euonymus latifolius)
Gerbera (Gerbera)
Geyik boynuzu (Platycerium)
Geyik dikenleri (Crataegus)
Gıcırlar (Smilax)
Ginko-Mabed ağacı (Ginkgo biloba)
Ginura (Gynura)
Gladiçyalar (Gleditchia)
Glayöl (Gladiolus)
Gloksinya (Gloxinia)
Gloksinya (Siningia)
Göknarlar (Abies)
Gölge sevdalısı (Pachsandra terminalis) Guzmanya (Guzmania) Güller (Rosa)
Gül akasya=Tüylü veya kırmızı çiçekli yalancı akasya (Robinia hisbida)
Gülibrişimler (Albizzia)
Gümüşi akasya (Bkz. Mimoza)
Gümüşi akaağaç (Acer saccharinum)
Gümüşi göknar (Abies concolor)
Gümüşi ıhlamur (Tilia argentea=Tilia tomentosa)
Gümüşi yapraklı iğde (Eleagnus pungens)
Gün güzelleri (Hemarocallis)
Günlük çamı (Pinus taeda)
Gürgenler (Carpinus)
Gürgen yapraklı kayacak (Ostrya carpinifolia) Gürgen yapraklı zelkova (Zelkovva carpinifolia)

Güzel hatmiler (Abutilon)
— H —
Halep çamı (Pinus halepensis) Hamemelisler (Hammamelis) Hanımelleri (Lonicera) Harnuplar=Keçi Boynuzlan (Ceratonia) Haşhaşlar (Papaver) Hatmiler (Hibiscus) Havlu püskülleri (Deutzia) Hazaranlar (Delphinium) Hercai menekşe (Viola tricolor maxima) Herdem yeşil kartopu (Bkz. Defne yapraklı kar*topu)
Himalaya sediri (Cednıs deodora) Hindistan cevizleri (Cocos) Hint atkestanesi (Aesculus indica) Hint inciri (Opuntia fıcus indica) Horizontal ardıç (Juniperus horizantalis) Hurmalar (Phoenix) Hurma ağacı (Phonix dactylifera) Huşlar (Betula)
— I —
Ihlamurlar (Tilia) Ilgınlar (Tamarix)
İğdeler (Eleagnus)
İğde yapraklı söğüt (Salix eleagnus)
ince tavus otu (Agrostis tennuis)
İnciler (Symphorocorpus)
İnci çiçeği (Symphorocorpus rivularis)
incir (Ficus carica)
Indigo çalısı (Amorpha fruticosa) ispanyol boyacı çalısı (Genista hispanica) ispanyol Katırtırnağı (Spartium junceum) ispanyol Leylağı (Bkz. Oya ağacı) tspiryalar (Spireae)
İtalyan manolyası (Mognolia soulangeana) İtalyan orman asması (Clematis viticelli)
— J —
Jakaranda (Jagaranda)
Japon akçaağacı (Acer japonicum)
Japon akçaağacı (Acer palmatum)
Japon akübası (Aucuba Japonica)
Japon ayvası (Cydonia japonica)
Japon ayvası (Chaenomoles japonica)
Japon bambusu (Arundinaria japonica)
Japon kadife çamı (Cryptomeria japonica)
Japon çimi (Zoysia japonica)
Japon duvar sarmaşığı (Bkz. Boston sarmaşığı)
Japon fatsiyası (Fatsia japonica)
Japon ispiryası (Spiraea japonica)
Japon kadın tuzluğu (Berberis thunbergii)
Japon kamelyası (Camellia japonica)
Japon kanarya gülü (Kerria japonica)
Japon kartopu (Viburnum japonica)
Japon kavağı (Brachychiton acerifolium)
Japon kirazı (Prunus cerrulata)
Japon kiraz ağacı (Prunus cerrulata)
Japon kızılcığı (Cornus kousa)
Japon kurtbağn (Ligustrum japonicum)
Japon mazılan (Thujopsis)
Japon papazkülahı (Euonymus japonicum)
Japon pitosporumu (Pittosporum tobira)
Japon porsuğu (Taxus caspidata)
Japon salkımı (Wısteria floribunda)
Japon sanboya ağacı (Mahonia japonica)


Japon sedirleri=Kriptomerya (Cryptomeria) Japon soforası (Sophora japonica) Japon süs iğdesi (Bkz. Gümüşi yapraklı iğde) Japon stevartası (Stewartia pseudocamelia) Japon şemsiye çamı (Sciadopitys verticillata) Japon şemsiyesi (Cyperus alternifolius) Japon tespihi (Styrax japonica) Japon yalancı porsuğu (Cephalotaxus drupacea)
— K —
Kadeh çiçeği (Chimonanthus floridis)
Kadın tuzlukları (Berberis)
Kadife çiçeği (Tagetes erecta)
Kafkas akçaağacı (Acer trautvetteri)
Kafkas filbahrisi (Philadelphus caucasicus)
Kafkas ıhlamuru (Tilia rubra)
Kafkas kanatlı cevizi (Pterocarya fraxinifolia)
Kağıt çiçeği (Bkz. Cam güzeli)
Kahve ağacı (Coffea arabica)
Kaktüsler (Cactus)
Kalatealar (Calathea)
Kala zambağı=Gelin çiçeği (Zantedeschia sp.) Kaliforniya leylakları (Ceonothus) Kalikantuslar (Calycanthus) Kamelyalar (Camellia) Kan çiçekleri (Haemanthus) Kanalar (Canna)
Kanada ispiryası (Spiraea menziessi) Kanada mürveri (Sambucus canadensis) Kanada sugası (Tsuga canadensis) Kanarya adaları çamı (Pinus canariensis) Kanarya adaları defnesi (Laurus canariensis) Kanarya gülleri (Kerria) Kanarya adalan hurması (Phoenix canariensis) Kanat eğrelti (Pteris) Kanatlı cevizler (Pterocarya)
Kantaronlar (Gentiana)
Kapadokya akçaağacı (Acer cappadocicum)
Karaağaçlar (Ulmus)
Kara ardıç (Bkz. Sabin ardıcı)
Karabiber (Piper)
Karaçam (Pinus nigra)
Karahuş (Betula nigra)
#
Karakavak (Populus nigra) Karamuk (Bkz. Kadın tuzluğu) Kardeşkanı (Dracaena drenensis) Karanfiller (Dianthus) Karayemiş (Bkz. Laz kirazı) Karides çiçeği (Balaperone guttata) Kartopları (Viburnum) Karyağdı (Bkz. Topçu çiçeği) Karyalar (Carya)
Kasımpatı=Krizantem (Chrysantemum) Katalpalar (Catalpa) Katırtırnakları (Spartium)
Katmerli beyaz çiçekli ispirya (Spiraea pnınifolia) Katmerli ispanyol katırtırnağı (Spartium junceum
plenum) Kauçuk (Ficus elastica) Kavaklar (Populus) Kavlağan (Bkz. Doğu çınarı) Kaya armutları (Amalanchier) Kayacıklar (Ostrya) Kayınlar (Fagus) Kaynana dili (Bkz. Hint inciri) Kazayaklan (Chenopodium) Kazdağı göknan (Abies equitrojani) Keçiboynuzlan=Harnuplar (Ceratonia) Keçi söğüdü (Salix caprea) Kelebek çalıları (Buddleia) Kentyalar (Howea)
Kentya palmiyesi (Howea forsteriana) Kermes meşesi (Quercus coccifera)

697


Kestaneler (Castanea)
Kıbrıs akasyası (Acacia cyanophylla)
Kıbrıs sediri (Cedrus brevifolia)
Kırmızı Akaağaç (Acer rubrum)
Kırmızı Amerikan Meşesi (Quercus rubra)
Kırmızı çiçekli atkestanesi (Aesculus carnea ve
Aesculus pavia) Kırmızı çiçekli elma (Malus floribunda) Kırrtızı kabuklu kızılcık (Cornus alba) Kırmızı kızılağaç (Alnus rubra) Kırmızı meyveli ateşdikeni (Phyracantha coccinea)
Kırmızı meyveli inci (Symphorocarpus
arbuculalus) Kırmızı meyveli karamuk (Bkz. Adi kadın tuzluğu)
Kırmızı meyveli kızılcık (Cornus sanguinea) Kırmızı meyveli sumak (Rhus copalina) Kırmızı mürver (Sambucus rasemosa) Kırmızı sıtma ağacı (Eucalyptus camaldulensis) Kırmızı yapraklı karaağaç (Ulmus glabra atropurpurea)
Kırmızı yapraklı kayın (Fagus silvatica
atropurpurea veya atropunicea) Kısmet ağacı (Clerodendron tricholonium) Kış çiçeği (Chimananthus praecox) Kışın çiçek açan begonyalar (Begonia elatior) Kırmızı yapraklı erik (Prunus cerasifera Pissardi) Kızılağaçlar (Alnus) Kızılcıklar (Cornus) Kızılçam (Pinus brutia) Kiraz (Prunus avium) Klivyalar (Clivia) Kocayemişler (Arbutus) Kokarağaçlar (Ailanthus) Kokulu servi (Cupressus goveniana) Kolumnea (Columnea) Kolkvitziyalar (Kolkwitzia) Kolyos (Coloeus punilis)
Kordelalar (Chlorophytum) Kordilinler (Cordyline) Koyunkıranlar (Hypericum) Koyun postu asması (Polygonum aubertii) Kozalak çiçeği (Perilepta) Köy söğüdü (Bkz. tğde yapraklı söğüt) Kriptomeryalar (Cryptomeria) Kuş yuvası (Aspilenium nidus) Küçük yapraklı amerikan sarmaşığı (Ampelopsis veitchii)
Küçük yapraklı dağ muşmulası (Cotoneaster microphylleus)
Küçük yapraklı güzel hatmi (Abitilon megapotan- icum)
Küçük yapraklı leylak (Syringa microphylla) Köy söğüdü (Salix eleagnus) Krizantemler (Chrysanthemum) Kurşun kalemi ardıcı (Junipenıs virginiana) Kurtbağrı (Ligustrum) Kuşburnu (Rosa canina) Kuş iğdesi (Eleagnus angustifolia) Kuş üvezi (Cornus aucuparia) Koşkonmaz (Asparagus) Kutsal bambu (Bkz. Nandina) Kuzukulaklan (Oxalis) Küçük cezayir menekşesi (Vinca minör) Küçük çiçekli ılgın (Tamarix parviflora) Küçük flamingo çiçeği (Anthorium scherzeri- anum)
Küçük meyveli Trabzon hurması (Diospyros lotus)
Küçük yapraklı ıhlamur (Tilia cordata)
Küpe çiçekleri (Oenother)
Küpe çiçeği (Fuchsia'lar)
Kvvanzan kirazı (Prunus sargentii Kwanzan)

[susagaci]

— L —
Ladenler (Cistus)


Ladinler (Picea)
Lale ağacı (Liriodendron)
Laleler (Tulipa)
Lambert fındığı (Coryclus maxima) Lavanta (Lavandula offıcinalis) Lavantin (Santolina incana) Laz kirazı (Prunus laurocerasus) Leylaklar (Syringa)
Leylak yapraklı katalpa (Catalpa bignonoides) Leyland melez servisi (Cuprcssocyparis leylandii) Limon (Citnıs limonum) Londra çınarı (Platanusxacerifolia) Lübnan sediri (Cedrus libani)
— M —
Mabet ağacı (Bkz. Ginkgo)
Madagaskar yasemini (Stephanotis floribunda)
Mahlep (Prunus mahaleb)
Makloralar (Maclura)
Mamut ağacı (Sequoiadendron gigantea)
Manolyalar (Magnolia)
Maranta (Maranta)
Mavi atlas sediri (Cedrus atlantica glauca) Mavi çiçekli çarkıfelek (Passiflora caurulea) Mavi çiçekli yasemin (Plumbago capensis) Mavi ladin (Picea pungens=Picea glauca pungens) Mavi servi (Cupressus arizonica var. glauca) Mavi sıtma ağacı (Eucalyptus globulus) Maymun çıkmaz ağacı (Bkz. Şili arokaryası) Mazılar (Thuja) Melezler (Larix)
Melez kavak (Populus euroamericana) Melez servi (Cupressocyparis) Menekşeler (Viola) Meşeler (Quercus) Mimoza (Acacia dealbata)
Mine çiçekleri (Verbena)
Monteri çamı (Bkz. Büyük kozalaklı servi)
Mor çiçekli orman gülü (Rhododendron ponticum)
Mor çiçekli sarısalkım (Cytisus purpureus)
Mor salkım (Wisteria chinensis)
Mugo çamı (Pinus mugo)
Mum çiçekleri (Hoya)
Mum çiçeği (Hoya comassa)
Muşmulalar (Cotoneaster)
Muşmula (Mespilus germenica)
Muzlar (Musa spp.)
Muz (Musa paradisiaca sapientum)
Mürveler (Sambucus)
— N —
Nandinalar (Nandina)
Nandina domestica (Nandina-Kutsal bambu) Nane (Mentha piperita) Nergis (Narcissus)
Nutka yalancı servisi (Chamaecyparis nutkatensis)
— O —
Odunsu hanımeli=Avrupa hanımelisi (Lonicera
xylosteum) Okaliptuslar (Eucalyptus) Orkide (Orchis) Orkide (Cymbidium) Orkide (Catleyya) Orman asmaları (Clematis) Orman gülleri (Rhododendron) Orman hanımeli (Lonicera periclymenum) Orman sarmaşıkları (Hedera) Orta avrupa göknan (Abies pectinata) Ortancalar (Hydrangea) Osmantus (Osmanthus)


PROF. DR. SUAD I. ÜRGENÇ

Ova akçaağacı (Acer campestre) Ova karaağacı (Ulmus carpinifolia) Oya ağacı (Lagerstromia indica) Oya çiçekleri (Lagerstromia)
Porsuklar (Taxus) Portakal (Citrus cinensis) Potos=Salon sarmaşığı (Rhaphidophera)

— p —
Palamut meşesi (Quercus aegilops)
Palmiyeler (Phoenix)
Papatyalar (Anthemis nobilis)
Papazkülahlan (Euonymus)
Parlak arelya (Dizygotheca)
Parlak hanımeli (Lonicera nitida)
Parmak otları (Potentilla)
Pars laleleri (Lachenalia)
Pasifik sugası (Tsuga heterophylla)
Paşakılıcı (Sansevieria trifasciata)
Patates (Solanum tuberosum)
Patlangaç (Colutea arborescens)
Patlıcan (Solanum)
Pavlonya (Pavlonia)
Pembe çiçekli funda (Erica verticallata)
Pembe çiçekli gelintacı (Bkz. Florida vaygelası)
Pembe çiçekli ispirya (Spiraea billiardi 'Rosea')
Pençe yapraklı çalı (Bkz. Parmak otlan)
Peperomya (Peperoınia)
Perake çalısı (Cotinus coyggria)
Pervane orkidesi (Phaleonopsis amabilis)
Petonyalar (Petunia)
Peygamber kılıçlan (Sanseveria)
Pırnal meşesi (Quercus ilex)
Piramid servi (Cuprcssus sempervirens var. pyra- midalis)
Pitosponım (Pittosporum)
Portakal çiçeği (Choisya ternata)

700

Pontik dafne (Daphne portica)
Radiata çamı (Pinus radiata) Rodos sarmaşığı (Bkz. gelin duvağı) Roha (Rhoeo)
Rus asması (Bkz. Tacigistan asması)
— S —
Sabin ardıcı (Juniperus sabina) Saçaklı meşe (Quercus cerris) Safranlar (Crocus) Sago hurma ağaçlan (Cycas) Sahilçamı (Pinus pinaster) Sahil sekoyası (Seguoia sempervirens) Sakal çiçeği (Caryopteris ciandonensis) Saksı güzeli (Echeveria) Salkımlar (Wisteria) Salkım huş (Betula pendula) Salkım söğüt (Salix babylonica) Salon arokaryası (Araucaria exelsa=A.heterophylla) Salon eğreltisi (Nephrolepsis) Salon sarmaşığı (Bkz. Potos) Salon yaprağı (Aspidistra) Salon zambağı (Amaryllis) Salyangoz sarmaşığı (Phaseolus caracella) Saman çiçekleri (Helichrysum) Sandal (Arbutus andrachne) Saplı meşe (Quercus robur) Sapsız meşe (Quercus petrea) Saray lalesi (Bkz. İtalyan manolyası) Sardunyalar (Pelargonium)



Sanboya ağaçlan (Mahonia)
Sançam (Pinus sylvestris)
Sançiçekli ormangülleri (Rhododendron luteum)
Sançiçekli sansalkım (Cutisus nitricans)
Sançiçekli yasemin (Jasminum fnıticans)
San karides (Pachystachus lute)
San meyveli kızılcık (Cornus mas)
Sansabırlar (Aloe, Agave)
Sansalkımlar (Cytisus)
Sarkık dallı karaağaç (Ulmus glabra pendula)
Sarkık formlu huş (Betula pendula youngii)
Sedirler (Cednıs)
Sekoyalar (Seguoia)
Selastruslar (Celastrus)
Servi kavağı (Populus usbekistanica)
Serviler (Cupressus)
Sert yapraklı ardıç (Juniperus rigida)
Sağırdili (Gasteria)
Sağır kuyruklan (Varbascum)
Sığlalar (liquidamber)
Sibirya karaağacı (Ulmus pumila)
Siklamenler (Cyclamen)
Sinerarya (Senecio cruentus)
Sitka ladini (Picea sitchensis)
Sivri meyveli dişbudak (Fraxinus
oxycarpa=F.angustifolia oxycarpa)
Siyah odunlu akasya (Acacia melanoxylon) Siyah sansalkım (Cytisus nitricans) Soforolar (Sophora) Soğan (Allium cepa) Söğütler (Salix)
Söğüt yapraklı dağ muşmulası (Cotoneaster
franchettii) Su sedirleri (Libocedrus=Calacednıs) Sugalar (Tsuga) Sumaklar (Rhus) Sümbüller (Hyacinthus)
Süpürge çalılan (Calluna) Süpürge çiçeği (Kochia) Süsenler (iris) Sütleğenler (Euphorbia) Sütün yalancı akasya (Robinia pseudoacacia pyramidalis)
-ş-
Şakayıklar (Paeoma)
Şefleralar (Schefflera)
Şeftali (Prumus persica)
Şeker akçaağacı (Acer saccharum)
Şili arokaryası (Araucaria aracuana)
Şimşirler (Buxus)
Şövalye yıldızlan (Hippeastrum)
— T —
Tacikistan asması (Polygonum baldschuaricum)
Taflan (Euonymus)
Tatar akçaağacı (Acer tataricum)
Tatar hanımeli (Lonicera tatarica)
Tatlı patates ( Solanum tuberrosum)
Tavuz otu (Agrostis tenuis)
Telgraf çiçeği (Tradescantia)
Telgraf çiçeği (Zebrina)
Teşbih ağacı (Melia azederach)
Tibet dağ muşmulası (Bkz. Söğüt yapraklı dağ
muşmulası) Tirpişön söğüdü (Salix matsudana) Titrekkavak (Populus tremula) Toros göknan (Abies cilicica) Top akasya (Robinia pseudoacacia umbraculifera
var. globosa) Top kaktüs (Echinopsis)
Top karaağaç (Ulmus carpinifolia umbraculifera)


Topçu çiçekleri (Pilea) Topçu çiçeği=Karyağdı (Pilea cadıerei) Toros sediri (Bkz. Lübnan sediri) Trabzon hurmaları (Diospyros) Tnınçlar (Citrus) Tunıagagalar (Geranium) Tül kuşkonmaz (Asparagus plumosus) Türk fındığı (Corylus colurna) Türk meşesi (Bkz. Saçlı meşe) Tüylü huş (Betula pubescens) Tüylü iğde (Eleagnus pungens) Tüylü kartopu (Vibirnum lantana) Tüylü pavlonya (Pawlonia tomentosa)

[susagaci]

. — U —
Uganda çimi (Cynodon transvalensis) Uludağ göknan (Abies bornmülleriana)
— Ü —
Üvezler (Sorbus)
—V —
Vadi zambağı (Convollaria mejolis)
Vangelyalar (Bkz. Vangelalar = Gelin taçları)
Vaygelalar (Weigela)
Venüs çarığı (Paphiopedulum)
Verenika çalısı (Hebe)
Veymut çamı (Pinus strobus)
Virginya kayacığı (Ostrya virginiana)
Virjinya sarmaşığı (Parthenocissus quinquefolia)
Viıjinya telgraf çiçeği (Tradescantia verginiana)
—Y —
Yaban gülü (Rosa canına) Yaban iğdesi (Hipophaea rhamnoides) Yabani armut (Pyrus comminis) Yabani elma (Malus sylvestris)
Yabani menengiç (Stophylea pinnata) Yabani mersin (Mrytus comninis) Yalancı akasya (Robinia pseudoacacia) Yalancı çivit (Amorfa fruticosa) Yalancı hurma (Kanarya adaları hurması) Yalancı iğdeler (Hipophaea) Yalancı koz (Bkz. Kanatlı cevizler) Yalancı menengiçler (Staphylea) Yalancı portakal ağacı (Maclura pumifera) Yalancı porsuklar (Cephalataxus) Yalancı servi (Chamacyparis) Yalancı yasemin (Bkz. Filbahri) Yaprak begonya (Begonia rex) Yaprak döken defne (Daphne mesereum) Yavşan otu (Veronica)
Yayılıcı dağ muşmulası (Cotoneaster horizontalis)
Yaz ıhlamuru (Tilia platyphyllos)
Yaz ılgını (Tamarix hispida)
Yeşil cehri (Rhamnus aleteına)
Yer elması (Helianthus tuberosus)
Yılbaşı çiçeği (Zygocactus truncatus)
Yılbaşı dikeni = Sütleğen (Euphorbia milii)
Yıldızlar (Dahlia)
Yıldız (Allisteptus chinensis)
Yıldız ¹ oktüs (Haworthia)
Yukkalar (Jucca)
Yumru begonya (Begonia tuberhybrida) Yunanistan göknan (Abies cephalonica) Yürek yapraklı kızılağaç (Alnus cordata)— Z —
Zahralar (Baccharis) Zakkumlar (Nerium) Zakkum (Nerium oleander) Zambaklar (Lilium) Zelkovalar (Zelkowa) Zeytinler (Olea)

[susagaci]

Kaplı Fidanların Sınıflan Göre Çap ve Boylan. Ek Tablo: 2 (Devamı) TÜRLER SINIFI EN AZ BOY EN AZ ÇAP (cm) (mm) Meşe I 40 5 n 30 4 Kestane I 50 5 n 30 4 Ihlamur I 35 4 n 25 3 Ceviz I 50 8 n 30 7 Okaliptüs I 60 5 Kıbrıs Akasyası n 40 4 Atkestanesi I 35 5 Katalpa n 20 3 Sığla I 40 4 n 30 3

[susagaci]

713

[susagaci]

Öneri : Bu durum nisbi rutubet düşüklüğü ile de birleşince Caladium tür*lerinde yaprakların içe doğru bükülmesi gözlenmektedir. Bitkinin ılıman bir ortama alınarak zaman zaman su püskürtülmesi önerilir.-Nedeni: Işık dengesizliği.Öneri : Işık fazlalığında yaprak yüzleri kenarlardan dıştan içe alt tarafa doğru kıvrılır, ışık azlığında ise aksine yaprak, kenarlarından yu*karı doğru kıvrılır. Işık alımı dengelenmelidir.Yaprak yırtılmaları ve kırılmaları-Nedeni: Don zararları.-Nedeni: Yaprak yanmaları sonucu.

-Nedeni: Işık azlığı. Öneri : Işık azlığı Chlorophytum''larda bariz şekilde yaprak kırılmalarına

yol açar. Bu durumu hava rutubeti azlığı da tahrik eder.

Yaprak saplarında olan kusurlar (kısa kalış, aşağı doğru sarkış)-Nedeni: Fazla ışık yaprak saplarını kısaltır.-Nedeni: Saksı toprağının besin maddeleri bakımından özellikle azotça fakir

oluşu.

Öneri : Her iki durumda da Aspidistra' larda yaprak saplarında kısalma oluştuğu gözlenmektedir. Bu etkenler giderilmelidir.

-Nedeni: Işık azlığı yaprak sapını aşağı doğru yöneltir veya yaprak düşüyor

izlenimi verir. Öneri : Işığın dengelenmesi.

Yaprak deformasyonları-Nedeni: Güneşe hassas türlerin güneşli yerlere konması.Öneri : Bu durum Aechmea türlerinin ve benzerlerinin güneşli yerlere kon*masında bariz olarak ortaya çıkmaktadır. Bunların direkt güneş ışınları almayan aydınlık yerlere konmaları gerekir.-Nedeni: Diğerlerinin aksine çok gölgeli yerler.Öneri : Gölge şartlarına dayanıklı bitkiler olarak bilinen Sanseviera'larda dahi çok gölge yerler dar, uzun anormal yapraklar oluşturmaya neden olur.

-Nedeni: Yapraklar yetersiz, zayıf ve renksiz. Öneri : Azot gübrelemesi.

Yaprakların küçük kalması, gelişememesi-Nedeni: Azot ve fosfat yetersizliği.Öneri : Azot ve fosfat gübrelemesi önerilir, ancak azot gübrelemesinin fazla yapılması da, aksine yaprakları fazla büyütür ve koyulaştırır.539


topraklarda ve rutubetli fakat vejetasyon zamanı durgun su bulunmayan yerlerde iyi gelişirler. Ağır topraklarda iyi bir gelişme yapmazlar. Ilıman rejyonlarda en hızlı gelişmelerini yaparlarsa da sıcak ve oldukça soğuk fakat rutubetli ortamlar*da gelişebilirler. Hızlı gelişmeleri, kolay büyümeleri onları, verimli kavak plan*tasyonları yanında, kentlerimizde de yaygın şekilde yetiştirmeye ve kısa zamanda fonksiyoner olmak üzere rüzgar perdeleri olarak çok kullanılmaya iten nedenler olmaktadır (özellikle P. euroamericana melezleri).Ancak kavaklar hızlı büyümeleri, kısa zamanda gelişmiş boylu yeşil alanlar oluşturmalarına karşılık kısa ömürlüdürler, ilerleyen, yaşlarda gövde ve dal çü*rüklükleri yapmaktadırlar. Bunun sonucu fırtınalarda ani devrilerek veya kırıla*rak kent ve yollarında tehlikeli kazalara neden olabilmektedir. Sathi ve sık bir kök gelişimi oluşturduklarından pis su ve drenaj kanallarını kolaylıkla tıkayabilmek*te ve beton kaplamaları kaldırarak problemler yaratabilmektedirler⁹⁰. Ayrıca di*şi ağaçların ilkbaharda saçtıkları pamuklu küçük tohumcukları havada uçuşarak insanları etkilemekte allerjik hastalıklara neden olabilmektedir. Yazın ortasından itibaren yaprak dökmeye başlayarak bunu sonbahar sonuna kadar devam ettirme*leri de cadde, meydan ve yolların kirlenmesini ve dolayısıyla devamlı temizlik iş*çilerinin çalışmasını gerektirmektedir. Bu nedenle K. Amerika'nın bazı kentlerin*de Kavak dikimleri yasaklanmıştır. Ancak bugün hızlı büyümeleri yanında, fidan*larının kolay bulunması, kolay yetiştirilebilmesi, hava kirliliklerine dayanmaları ve yeşil alanları çok kısa zamanda doldurmaları nedeniyle kentlerimizde geniş öl*çüde yetiştirilmektedirler. Her iklimde yetiştirilebilmeleri, onların ağaçsız Anado*lu kentlerimizde yeşilin bir kurtarıcısı olarak kullanımlarına yol açmaktadır. Bu durumda sözkonusu sakıncaları dolayısıyla onları yasaklamak veya kullanmamak ülkemiz şartlarında önerilemez. Ancak yerlerine yeni ve uygun türler getirilerek bunlar yetiştikçe mevcut kavakları etap etap uzaklaştırmak yoluna gidilmelidir. Ayrıca pamuklu tohumlarının zararlı olmaması için de kentlerde erkek ağaçların dikimine yer verilmesi, budamalarının başlangıçtan itibaren tedrici yapılması ve böylece çürümeye zemin oluşturacak kalın budak yaraları ve diğer mekanik yara*lara neden olunmaması, periyodik kontrollarla yaşları ilerlemiş, gövde ve dallar*da çürüklükler oluşturmuşlarsa zamanında uzaklaştırılması, onların kentlerdeki zararlı etkilerini büyük ölçüde önleyebilecek en önemli önlemlerdir.Karakavak melezlerinin, 7-8 m boyunda çıplak köklü 3 yaşında veya kökü 1 yıl daha yaşlı fidanlar olarak büyük boyutlu çukurlarda derin dikim yöntemleri uygulayarak ve çukurları organik gübre ile yeterli ölçüde takviye ederek dikilebi-90. Ürgenç, S 1990: Genel Plantasyon ve Ağaçlandırma Tekniği (ARBORlKÜLTÜR), I.Ü. Orman Fakültesi Ya*yın No. 3644/407.


rak kullanılabilir. Peyzaj çalışmaları bakımından önemli olanlar içinde ülkemiz*de Saplı meşe (Q. robur), Saçlı meşe (Q. cerris), Sapsız meşe (Q. petraea) ve Do*ğu Karadeniz meşesi (Q. pontica) doğal olarak bulunmaktadır. Bunlar dışında ya*bancı tür olarak da ülkemize girmiş olan Kızıl meşe (Q. rubra), Bataklık meşesi (Q. palustris) ve bazı meşe formları sözkonusu olmaktadır.Meşeler çok geniş bir yayılış ve türlere göre de bazı farklılıklar gösterirler. Q. robur serin yaz ve ılıman kışlı yerlerden çok sıcak ve sert kışlı iklimlere kadar oldukça geniş bir yetişme olanağına sahiptir. Buna karşılık Q. petraea sert kışla*rın hakim olduğu yerler için önerilmez. Q. rubra da ılıman yörelerden kara ikli*minin hakim olduğu yerlere (-40°C soğuklara) kadar yetiştirme şansına sahiptir. Q. palustris de esas itibariyle sulak, bataklık sahalarda iyi yetiştiği gibi, kurak so*ğuk yerlerde de yetişebilmekte olup daha piramidal şekillidir.Toprak istekleri olarak Q. robur'lar Q. petraea'lara nazaran daha rutubetli mekanları tercih eder ve ağır balçık ve kil topraklarında iyi gelişirler. Q. rub*ra' nın toprak istekleri ise bizim yerli türlerimizden daha azdır. Ancak ilkbahar donlarının fazla etkili olduğu yerlerden ve çok ağır, ıslak topraklarda bunları dik*mekten kaçınmak isabetli olur.Meşeler genellikle geniş dallanma yaparlar. Soliter ağaç olarak parklarda etkin olurlar. Sonbahar yaprak renklenmeleri güzeldir. Özellikle Q. palustris vc Q. rubra sonbaharda kızıl renkte fevkalade güzel yaprakları ile peyzaj bakımın*dan büyük değer ifade ederler. Q. palustris daha piramidal şekliyle yol ve cadde*ler için çok vaad edicidir. Bu her iki tür de ülkemizde iyi yetişebilmekte ve peyzaj*da büyük gelecek vadetmektedirler. Meşeler seyrek gölgelemeleri dolayısıyle alt*larından çim ve çeşitli yer örtücülerin de gelişmesine imkan verirler.Peyzajda meşelerin topraklı fidanlarının kullanılması tercih edilmelidir. Ül*kemiz fidanlıklarında boylu meşe fidanı temini çok zor olmasına karşılık ithal fi*danlıkları kanalı ile 9-12 m boylara kadar 7 kere repikaj görmüş, 4-9m tepe ge*nişliğinde ve çeşitli formlarda (daimi yeşil yapraklı tij'ler, Fastigiata formları v.s.) topraklı vekaplı fidanlarını temin etmek mümkündür.Bütün meşe türlerinde tohumdan üretme esastır. Tohumların sonbaharda top*lanmasına müteakip ekilmesi uygun olur. İlkbaharda ekilecekse ekseri türlerde meşe palamutları ekim zamanına kadar 2-3 ay soğuk katlamaya alınmalı veya to*hum saklama tekniğinde verilen esaslara göre muhafaza edilmelidir. Kızıl meşe için katlama süresi daha kısa (1-1,5 ay) tutulmalıdır. Rutubetini kaybeden tohum*lar kısa sürede çimlenme yeteneklerini de kaybederler. Meşelerde çelikle yetiştir*me güçtür. Ancak aşı ile genç bireylerden alınan kalemlerle aynı tür anaç kulla*nılarak dilcikli yarma aşı ile üretme yapılabilir.

terimiz Aksöğüt veya Köy söğüdü (S. elaeagnus) en önemlilerini oluşturur. Peyzaj çalışmalarında kullanılan yabancı türlerin ise başında Salkım söğüt (S. babylo- nica), Turbişon söğüdü (S. matsudana var. Tortuosa veya Novajo) gelmektedir.Söğütler genel olarak hem sıcak ve hem de, ılıman veya soğuk iklimlerde ye*tişebilmektedir. Işık ağacıdırlar, bazı türler ise (S. matsudana Novajo gibi) çok ku*rak koşullarda yetişebilmekle beraber, esasta nem istekleri fazladır. Durgun suya ve drenaj güçlüklerine en fazla dayanan türlerdirler. Toprak havasının oksijen kon*santrasyonunun sıfır olduğu durumlarda bile, normal havalanma koşullarındaki kök büyümelerinin % 50 'sini gerçekleştirebilmektedirler. Bu itibarla dere, nehir ve göl kenarları, ıslak bataklık sahalar için önerilirler. S. babylonica özellikle havuz kenarları, park ve bahçelerde çok dekoratif bir görünüm yaratır. İlk dikildiklerin*de kazık kullanma uygun olur, hızlı büyür ancak kış buzlanması zarar verir.S. alba 'ya ülkemizde her tarafta sulak yer ve tarla kenarlarında çok rastla*nır. Bu söğüdün portakal sarısı genç sürgünleriyle dikkati çeken varyetesi altuni söğüt (S.a. var. vitalina) ile kış aylarında genç sürgünleri koyu portakal sarı olan S.a. cv. Chemıerina ve uzun ince altın sarısı sürgünleri aşağıdoğru sarkan S. a. vitellina pendula güzel dekoratif sürgün renklerine sahiptirler. Bu ilgi çekici sür*gün renklerini muhafaza etmek için 2-3 yılda bir kuvvetli budanmalıdırlar.Söğütlerin dalları gevrek olduğundan dolayı kırılır, bu nedenle cadde ve ev*lerin yanına dikilmemelidir. 3-4 yaşında 2-4 m boyunda çıplak köklü fidanları ile başarılı dikimler yapılabilir. Rutubetli topraklarda hızlı bir büyüme gösterirken hastalıklara da oldukça dayanıklıdırlar. Ancak büyüme yavaşlayınca genelde hastalıklara karşı hassasiyetleri artar. Özellikle ağaçta top top görülen yumrular veya galler (Eriophyes triradiatus) zararlıları çirkin görünümleri ile dikkati çe*ker. Bunların zamanla toplanıp yakılması gerekir.Erken ilkbaharda dikilen sert çeliklerle kolaylıkla üretilirler. Üretimlerinde*ki işlemler aynen kavaklarda olduğu gibidir.

[susagaci]

Sophora japonica (Japon Sof orası)Ülkemizde süs bitkisi olarak getirilip park ve yollarda, tren istasyonlarında kirli havadan etkilenmediği için de fabrika çevrelerinde kullanılmaktadırlar. So- fora'lar derin kökleri sayesinde kuraklığa ve sıcağa dayanma gücü ile Akdeniz yöresinde özellikle Atina'da en başarılı yol ağacı olma niteliği göstermiştir^J)X. En düşük sıcaklığın -20°C'nin altına düştüğü yöreler için önerilmez. Işık ihtiyacı yüksektir. Drenajı iyi yerlere ve balçık topraklara dikilmelidirler. Sarkık formları (S.j. pendula) da parkçılıkta çok kullanılır. Asgari 2-4 yaşında 1,5-2 m boyunda91. Chronopoulos, J. and Chronopoulos, S.A. 1982: Tree Planting in Mediterranean Towns and Cities. -Garten und Landschaft, Vol. 92, No, 7.
593


Ihlamurlar genelde en iyi gelişmeyi gevşek, nemli, besin maddelerince zengin, derin topraklarda yaparlar. Rutubetli yerlere dikimleri iyi gelişmelerini sağlar.Peyzaj uygulamalarında en çok kullanılan türlerinin yetişme ortamı ayrıca*lıklarına biraz daha inersek;T. tomentosa 'nın ülkemizin hava rutubeti yüksekçe olan kuzey yarısında iyi gelişebileceği, güneyde beklenen neticeyi vermeyeceği hesaba katılmalıdır. Bu tür toprak reaksiyonu olarak 6.5 - 7.5 pH'ı tercih eder. Özel bir toprak isteği olma*makla beraber rutubetli balçık veya kum topraklarda iyi büyür. Rüzgara, tuza ve hava kirlenmelerine dayanıklıdır. Sığ kök sistemi dolayısıyle dikimi itinalı yapıl*malıdır. T. tomentosa, T. cordata 'nın aksine T. platyphyllos gibi gençlikte hızlı bü*yür. Geniş bir tepeye sahiptir ve yaprak nitelikleriyle çok kıymetli bir çok ve yarı gölge ağacıdır. Bu nedenle parklarda, geniş yeşil sahalarda soliter ağaç olarak, cadde ve yollarda da yol ağacı olarak çok popülerdir.T. platyphyllos yetişme ortamı istekleri en yüksek olanıdır. İyi toprak, bol ışık ve sıcaklık ister. Hızlı büyür ve kuvvetli kazık kök yapar, uzun ömürlü olan ıhla*murlar içinde bilhassa bu tür, bu açıdan da dikkat çekici olup tarihi ağaçların bir kısmı bu türden oluşmaktadır. Ayrıca peyzaj uygulamalarında makbul olan Com- pacta, Fastigiata, Aurea formları da sözkonusudur.T. rubra ise ülkemizde güney yörelerimize en fazla sokulan ıhlamurdur. De*koratiftir.T. cordata da Avrupa 'dan bize intikal etmiştir. Soğuğa en dayanıklı ıhlamur türüdür. Başlangıçta yavaş büyüyüp sonra büyümesi hızlanır (T. tomentosa'nın aksine). Yarı gölge şartlarına uyum sağlar (T. platyphyllos'un aksine). Peyzajda T.c. pyramidalis formları da iyi bilinir.İhlamurlar simetrik güzel şekilleri, kokulu çiçekleri ile uzun yıllardan beri Avrupa ve Amerika 'nın büyük şehirlerinde park ve caddelerde aile ağacı olarak, özellikle aşırı sıcak ve soğuğa kaçmamak üzere rutubetli ılıman yörelerde çok yaygın şekilde kullanılmaktadır. Şehir koşullarına da oldukça toleranslıdırlar. As*gari 3-5 yaşında 1,5-2 m boyunda çıplak köklü fidanları başarı ile dikilebilir. Ül*kemiz fidanlıklarında bunlardan daha boylu fidanlar bulunabilirse de, bunlar ne yazık ki yeterli miktarda repikaj görmedikleri için dikim başarıları risklidir. Bu*na karşılık 9-12 m boyda, 4-5 m tepe genişliğinde 5-6 kereden fazla repikaj gör*müş dikim başarısı yüksek, ağaç boyutlarına ulaşmış çeşitli türlerden ıhlamur fi*danlarını ithal fidanlıkları vasıtasıyla temin etmek mümkündür (Resim: 73). Bu şekilde ağaç boyutlarında temin edilen çok boylu fidanlar dikildikleri aynı yıl gü*zel manzaralı bir balkon veya alçak bir terası o yıl içinde güzel gölgesi dekoratif

havasına da dayanıklıdır. Dikimlerde topraklı veya kaplı fidanlarının kullanımı önerilir. Dikim çukurlarına bolca organik madde ilave edilmesi gelişmesine çok müsbet etki yapar. Dikimden sonra gövde etrafını malçlaına fayda sağlar. Yaprak nodlarından budanarak kompakt formunu koruması sağlanabilir.Yumuşak, yarı odunlaşmış çelikle yazın başından itibaren sonbahara kadar uzunca bir periyot köklendirmeye alınarak üretilebilir. Çelikler açıkta gölge bir mahalde yetiştirilebilir. Şişleme köklenmeyi hızlandırır.Azalea (Açelya) Türleri (Resim: 211-15)Rhododendron 'un bir alt cinsi olarak kabul edilmektedir. Birçok durumda da bazı Rhododendron türleri ile aynı isim veya değişik isim altında anımsanır. Ör*neğin A. albrechtii, Rhododendron albrechtii olarak, A. amonea = R. obtusum "Amoenum "de olduğu gibi. Ülkemizde açelya olarak çağrılan Azelea 'lar, Rhodo*dendron türlerinden farklı olarak önemli bir kısmı daha küçük boyutlarda bitki*ler olarak kaplarda iç mekan bitkileri şeklinde değerlendirilmektedir. Birçok uy*gulamacı botanik ve bilimsel yaklaşımla oldukça komplike olarak bilinen bu ay*rım konusunda Azeleaların daha küçük, kompakt, Rhododendronların ise daha boylu, yaprak hacmi daha büyük ve iri kümeler halinde çiçekler oluşturması şek*linde bir ayrımı kabul etmektedirler. Ancak açık alanlarda da yetiştirilen Azele- alar gene de çoğu defa Rhododendronlarla iç içedirler.Azeleaların bir kısmı daimi yeşil kalırken bir kısmı da kışın yapraklarını dö*kerler. Yapraklarını döken Azelea'lar soğuğa büyük ölçüde dayanırlar (-29°C'ye kadar), fazla sıcak zonları sevmezler. Daimi yeşil yapraklılarının ise soğuğa da*yanıklılığı daha azdır. Bunlardan sıcak yörelerde yetiştirilebilen türler (A. Belgi- an indica, Southern Indica, Rutherfordiana gibi) -7°C'ye kadar dayanabildiği halde daha ılıman yörelerde yetişen gruplar ise -18°C'ye kadar dayanabilir.Buna karşılık doğrudan Rhodedondron ismiyle anımsanan diğer alt cinslere bağlı Rhodedondrönlar içlerinde ılıman ve sıcak rejyonlarda yetişenler olduğu gibi Sibirya 'ya veya Kuzey Norveç 'e kadar yayılış gösterenleri de vardır.Azeleaları da içeren Rhododendron cinsi, bitki aleminde ve peyzajda çok ge*niş yer tutan bir taksondur. Bu konuda özel yayınlar veya bitki sistematiği ile il*gili yayınlarda çok geniş bilgi verilmektedir^².Azelea türleri için Rhododendron türlerinin yetiştirme ve üretimi konuların*da verilecek bilgiler de geçerlidir. Bu bilgiler geniş şekilde Rhododendronlar ele92. Berg, J. uııd Heft, L, 1969: Rhododendron. Verlag Eugen, Ulmer, Stuttgart. -Krüssmann, G. (Translated by Epp, M.E.), 1984: Manuel of Cultuveted Broad-Leaved Trees and Shrubs. Vol. III Sayfa 119-196 Batsford Ltd, London.

tohumları kışın seralarda kasa içinde veya ilkbaharda gölgelendirilmiş soğuk ca- mekânlarda ekilerek çoğaltılır. Kısmen odunlaşmış yeşil çeliklerle de özellikle yaz başlarında camekânlarda kolayca köklendirilebilir.

[susagaci]

Calycanthus praecox (Chimomanthus praecox)Kışın yaprağını döken, Ocak-Mart aylarında çok güzel ve kuvvetli kokulu sarı çiçekleriyle dikkat çeken bizde Calycanthus diye bilinen bu tür gerçekte Chi- monanthus cinsine bağlı C. praecox'dur. Çelik ve tohumla yetiştirilir (Bkz. Chi- monanthus türleri).

Caragana TürleriBoylu, soğuğa çok dayanıklı, dağınık formda, çit veya soğuk yörelerde kar ve rüzgar perdesi olarak kullanılabilen, sıcağa, kurağa ve rüzgara karşı dirençli sık büyüme yapan boylu bir çalıdır. Geç ilkbaharda sarı kokulu çiçekler oluşturan C. arborensens en yaygın kullanılan türüdür. Özellikle bu türü rüzgarlı yerlerde çok etkin bir çit oluşturabilir. Güneşli veya yarı gölge, kumlu topraklarda, kurak ve*ya drenajı iyi rutubetli yerlerde yetişebilir. Kazık köklü olduğu için dikimleri iti*na ister. Budama daha sık bir büyüme sağlar. Ancak çiçekler geçen senenin sür*günleri üzerinde oluştuğundan çiçeklenme tamamlandıktan sonra budanmalıdır- lar. Bu işlem de sürgünlerin 1/3 kısmı alınarak yapılmalıdır.Üretimleri geç ilkbahar yahut yaz başlangıcında genç bireylerden alınan yu*muşak çeliklerle veya yaz ortasıyle yaz sonu arasında alınan yarı odunlaşmış çe*liklerle veya yapraksız dönemde alınan sert çelikler veya kök çelikleri köklendiri- lerek yapılabilir. Pendula formlar ise aşı ile yetiştirilmektedir. Çok sayıda üretim, yaz sonu veya ilkbahar ekimi ile de gerçekleştirilebilir. İlkbaharda kuru tohum ekimden önce ılık suda 12 saat şişirildikten sonra ekilmelidir.

Caryopteris TürleriSonbaharda çiçeklenen (mavi renkte) ender çalılardandır. Avrupa'nın her ye*rinde yetiştirilebilmektedir. Ancak fazla soğuk olan yerlerde tepe donmaları göz*lenirse de erken ilkbaharda kök boğazının 5-10 cm üstünden kesilerek tekrar sür*meleri sağlanabilir. Geç sonbaharda malçlayıp ilkbaharda malçı kaldırarak da soğuk yerlerde koruyucu önlem alınması fayda sağlar.Güneşli, kurak ortamlarda yetişmekte, alkaleıı toprakları tercih etmekte ve özellikle kireçli topraklar daha uygun olmaktadır, iyi drene edilebilen rutubetli yerlerde de yetiştirilebilmektedir. Dikimlerini ilkbaharda yapmalıdır. Budamalar*la bol sürgün oluşturmak suretiyle çiçek verimi arttırılabilir.Üretimleri ilkbahar sonu veya yaz başında alınan yumuşak çeliklerle veya Ağustos'ta yarı odunlaşmış çelikler köklendirilerek yapılabilir.605


Cytisus (Sarı salkım) Türleri (Resim: 211-20)Kışın yapraklarını döken veya herdem yeşil kalan, sarı, kırmızı, pembe, ma*vi veya mor çeşitli renkte çiçeklere sahip bir kültivarları olan boylu çalı veya kü*çük ağaç formunda bir çalıdır, çeşitli tür, hibrit veya kültivarları peyzaj çalışma*larında geniş olarak kullanılmaktadır.C. laburnum (Adi sarı salkım) ve C. alpinus (Dağ sarı salkımı) ülkemizde do*ğal olarak yetişmektedir. C. alpinus 'un altın sarısı yapraklara sahip olan C.a. au- reum varyetesi de park ve bahçelerde çok kullanılmaktadır. Bunlar dışında ya*bancı tür olarak peyzaj yönünden en önemli taksonları C. nitricans (yazın açan sarı çiçekleriyle), C. purpureus (mavi, mor çiçekleriyle) ve çeşitli hibrit veya kül*tivarları ile aranan türlerdir. Salkımlar sarılıcı olarak da yer örtücü olarakda ge*niş şekilde kullanılır.Ülkemizde en çok yetiştirilen C. laburnum Mayıs ayında açan ve aşağı sar*kan sarı çiçekleriyle dikkati çeker.Sahil yörelerimizde rahatlıkla yetiştirilebilmekle beraber iç kesimlere de ol*dukça uyum gösterebilmektedir.Bol güneş arar, kuru ve az rutubetli fakat iyi drenajlı yerlere dikilmelidir. An*cak fazla verimli ve çok rutubetli topraklar vejetatif gelişimini hızlandırırsa da çi*çek verimi hızla düşer. Güneşe olduğu kadar, rüzgar ve sahil koşullarına da da*yanıklıdır. Özellikle güney bakılarda, hafif kumlu ve kısmen çakıllı, nötral ile asit arası reaksiyonda topraklarda iyi bir çiçeklenme ve gelişme yapar. Köklerindeki azot bakterileri kana Uy le havanın serbest azotunu bağlayarak toprağın azot içe*riğini arttırır ve İslah eder. Hızlı büyür.Dikimlerde çıplak köklü büyük fidanların başarı şansı zayıftır. Kaplı ve kü*çük fidan satın alarak bunların kullanılması ve erken ilkbahar dikimi yapılması daha uygun olur. Böylece ikinci yıldan itibaren çiçeklenme başlar. Budanmaların*da uygulanan teknik çiçek verimi bakımından önem taşır. Budanmaları, çiçekler geçen yılın sürgünlerinde oluştuğundan sonbahar, kış ve erken ilkbaharda yapıl*malıdır. Aksi halde o yıl çiçek açmaz (bu konuda C. nigricans tamamen bir istis*na oluşturur. Onun çiçekleri yeni sürgünler üzerinde oluştuğundan, erken ilkba*harda yapraklar görülmeden önce budanmaları gerekir). Budamada sürgünlerin 2/3 'ü alınmalıdır. Bir yıldan daha yaşlı sürgünler budanmalıdır. Yaşlı bir sarı sal*kım dipten kesilirse yeni sürgünler oluşturmaz, bu takdirde söküp yerine genç bit*kiyi dikerek yenilemek en uygun yoldur.Özellikle kıymetli hibrit veya kültivarlar ilkbahar sonunda alınan yumuşak çeliklerle veya daldırma suretiyle vejetatif yoldan üretilebilir. Bol miktarda üre-

Avrupa '/un her yerinde yetişebilecek kadar soğuğa dayanıklıdır ancak kuzey*de ekspoze yerlerde çiçekler geç ilkbahar donlarından zarar görür. Ilıman yöre*lerde iyi yetişir. Güneş veya yarıgölge koşullarında yetiştirilebilir toprak seçmez. Ancak bütün türleri verimli, killi, rutubetli toprakları tercih eder.Soğuk yerlerde ilkbahar dikimi tercih edilmelidir. Bu gibi yerlerde geç ilkba*har donlarından zarar gören sürgün uçları zamanında uzaklaştırılmalıdır. Asıl budama çiçeklenme bittikten sonra yapılmalıdır. Yaşlı sürgünler uzaklaştırılırsa çiçek verimi ve kalitesi de yükselir.İlkbaharda odun çelikleri veya camekânda yaz başlarında dikilen yumuşak çeliklerle veya yaz sonunda kısmen odunlaşmış çeliklerle kolaylıkla üretilebilirler.

Elaeagnus (İğde) Türleri (Resiem: 221-22)Ülkemiz park ve bahçelerinde hem yaprağını döken yerli tür (E. angustifolia) ve hem de yaz kış yeşil kalan, (E. macrophylla ve E. pungens) türleri boylu çalı veya küçük ağaç halinde yetiştirilmektedir. Özellikle E. pungens'in altın sarısı alacalı yapraklısı (E.p. aurea), E.p. maculata ve E.p. reflex'e gibi peyzaj değeri yüksek olan varyete ve kültivarlarına rastlanmaktadır.İğdeler gerek sahil yörelerimizde tuza ve rüzgara dayanıklılıkları ile büyük önem taşıdığı gibi, hem de gümüşi yaprak renkleriyle kurak tç Anadolu peyzajın*dan büyük ağırlığı olan bir taksondur. E. angustifolia, E. purgens'e nazaran so*ğuğa çok daha dayanıklıdır. E. pungens'leri ancak ılıman ve sıcak yörelerde hat*ta çok sıcak ve kurak koşullarda yetiştirmek mümkündür. Özellikle bazı iğde tür*leri (E. longipes kentlerin kirli havasına da çok dayanıklı ve aynı zamanda kiraz gibi kırmızı meyvalarıyle) ilgi çekicidir.İğdeler güneşli, kurak veya iyi drene edilebilen yerlerde gelişme şansına sa*hiptirler. Buna karşılık kışları ılıman, yazları serin ve rutubetli olan yerlerde iyi gelişmezler. Normalde hızlı büyürler. Budamaya nadiren ihtiyaç gösterirler. En fazla kullanıldıkları perde tesislerinde duruma göre 0.9-1,5 m arasında değişen aralıklarla dikilmeleri uygundur.İğdeler yumuşak çelik veya tohumla yetiştirilir. Tohumlar sonbaharda ekilir veya 2-3 ay soğuk katlamadan sonra ekilir. Bazı tohumlarda 30-60 dakika sülfi- rik asitle işlem kabuktan kaynaklanan çimlenme engeli için etkili olmaktadır.

[susagaci]

Enkianthus TürleriKışın yapraklarını döken ve ülkemizde yetişmeyen, ilkbaharda beyaz (E. pe- rulatus) veya sarımsı beyaz ve etrafı kırmızı çiçekleri (E. campanulatus), sonba*harda güzel yaprak renklenmeleriyle ilgi çeken boylu çalılardır.

Sahil rejyonları yanında iç kısımlarda da soğuğa dayanıklı olarak yetiştirile*bilir. İyi güneş gören yerlere ve drenajı iyi topraklara dikilmelidir. Verimli toprak*lara kıyasla fakir topraklarda ağaç formunda boylanmasından ziyade, daha yay*gın formda bir büyüme gösterir. Kayalık, meyilli, güneşli bakılara kolay uyum sağlar. Toprağı azotça besleyip İslah eder. Dikimi kolay ve dış şartlara dayanıklı bir çalıdır. Çıplak köklü veya topraklı fidanları dikilebilir. Tuz ve rüzgar etkileri*ne iyi dayandığı için çit ve rüzgar perdeleri tesisinde, kumların stabilizasyonun- da başarı ile kullanılabilir.Kök sürgünleri veya kök çelikleriyle üretilebildiği gibi daldırma yöntemleriy*le de üretilebilir. Tohumla üretimde de doğrudan sonbahar ekimi yapmak veya katlamaya alarak ilkbaharda ekmek uygun olur. Ancak tohumdan yetiştirmelerde erkek veya dişi bireylerin üretimi tesadüfidir.

Hydrangea (Ortanca) TürleriOrtancalar zengin topraklar ve yarı gölge şartlarında en iyi gelişmelerini ya*parlar. Soğuğa oldukça hassas türlerdir. Ancak boylanan (H. arborescens)ler bü*yük çiçekli (H. macrophylla) diğer ortancalara nazaran soğuğa daha dayanıklı*dırlar.Her iki türün de çeşitli form ve hibritleri vardır. İspanyol ortancası olarak bi*linen Türkiye 'de yeni yeni kullanım yeri bulan ortancalar ise daha küçük ve koyu çiçek ve yaprakları ile güneşe ve susuzluğa daha dayanıklıdırlar. Ortanca türleri içinde (H. involucrata) da sulanmak şartıyla güneşli kesimlerde yetiştirilebilir.Ortancalarda toprak pH'ı değiştirilmek suretiyle çiçeklerde pembe veya ma*vi renklenme sağlanabilir. Alüminyum sülfatla yapılan bir gübreleme ile pH dü*şülerek çiçek renkleri pembeden mavi eflatuna dönüşmesi sağlanabilir. Bunun için fidanlar ilkbaharda büyümeye başlarken 0.5 kg alüminyum sülfat 25 it. suda eritilerek iki hafta ara ile toprağı şişirecek ölçüde iki kere verilmesi as id it ede 0.5 pH derecesi düşme sağlar. Ve çiçeklenme mevsiminde çiçeklerde mavi renk olu*şur. Aksine pembe renk arandığında ilkbaharda veya sonbaharda toprağa verilen 10 m² için 2.5 kg toz halinde kireç taşı mavi rengi pembeye dönüştürmek için ye*terlidir.Ortancalarda budama zamanı da önem taşır ve türe göre değişir. H. arboren- cens büyüme başlamadan evvel erken ilkbaharda budanmalıdır, bu suretle o yıl bol çiçek yapması sağlanır. Yalnız kuru çiçeklerin alınması ile yetinilip gerçek an*lamda budama yapılmaz ise çiçekler bol fakat küçük olur. Yerden 10-15 cm yük*seklikte yapılan budamalardan sonra ise o yıl 40 cm kadar boyda sürgünler verir ve bunlar da bol ve yoğun çiçeklenme zamanında yağmurda yere yatarlar. Çok617


Lonicera (Hanımeli) TürleriÇalı, küçük ağaç ve sarılıcı olmak üzere çeşitli formlarda yapraklarını döken veya daimi yeşil kalan türce çok zengin bir taksondur. Ülkemizde doğal olarak ye*tişen çeşitli türleri mevcuttur. Bahçeler için çalı tipinde olup yapraklarını döken veya L. periclymenum gibi sarılıcı odunsu gövdelere sahip hanımelleri çok kulla*nılmaktadır.Tamamiyle güneşte veya yarı gölge şartlarında yetişebilen hanımelleri her cins bahçe topraklarına dikilebilir. Kentlerin kirli havasına ve çeşitli koşullarına dayanıklıdır.ilkbaharda çok erken vejetasyon devresine girdiklerinden (özellikle kış hanı*melisi) sonbahar dikimi uygundur. Bakım gereksinimleri azdır. Budanmaları yaş*lı ve kuruyan dallar alınmak suretiyle yapılmalıdır.L. xylosterum türü ve bu türün sarı çiçekli (L.x. lutea) varyetesi ile L. orien- talis türü ve bu türün L.o. caucasica ve L.o. longifolia formları ile L. periclyme*num türünün yaprakları sarı alacalı olan L.p. aurea ve çiçeklerinin dış kısmı ko*yu kırmızı renkte dekoratif formları olan L.p. serotina ve L.p. var. glauca-hirto çok makbul tür ve formlar olarak ilkbahar başlarında alınan odunlaşmış sert çe*liklerle veya yaz sürgünlerinden alınan yumuşak (yeşil) çeliklerle camekan altın*da kolaylıkla köklendirilebilirler. Tırmanıcı tür ve formlarda daldırma da çok ba*şarılı olur. Nemli toprakla temas ettiği her yerde köklenirler. Tohumlu üretme ise çimlenme engeli dolay isiyle oldukça karışıktır. Zira bazı türler çift engelli (kabuk ve embriyo dinlenmesinden doğan) bazıları tek veya bazıları da engelsizdir. Bu*na göre işlemler çok değişik olur.

Maclura pumiferaMaclura cinsinin tek türü M. pomifera kışın yaprağını döken, dikenli bir ağaç türüdür. Ayrıca dikensiz olan bir varyetesi (M.p. inermis) de vardır.Avrupa'da ve ülkemizde canlı çit ve süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir. De*ğişik toprak türlerine sahip yerlerde yetişmekle beraber rutubetli yerlerde daha iyi bir gelişme gösterir.Maclura cinsinin tek türü olan bu türün portakal gibi olan meyvaları yerden toplanıp tohumları çıkarılır. Tohumlar 1 ay soğuk katlamada bırakıldıktan ve 2 gün suda şişirildikten sonra ilkbaharda açık alanda ekilerek üretimi yapılır. Yaz başlarında yeşil çelikle veya kök çelikleriyle üretme de mümkündür.

Mahonia(Mahonya) Türleri (Resim: 221-29)Derimsi, kenarları kaba düşü herdem yeşil çalılar olarak Mahonia'lar yap-

gulamalarında kullanılabilirler. Bambular toprak seviyesinde veya biraz altında yatay olarak büyüyen rizomlar bölünerek kolaylıkla çoğaltılabilirler.

Opuntia ficus indica (Hint inciri)Güney ve Batı Anadolu 'nun sahil yörelerinde yetiştirilen, yassı el şeklinde et*li yaprakları olan bu tür frenk inciri olarak dfi anılan sukkulent bir bitkidir. Sarı çiçekleri yanında esas meyvası için yetiştirilmektedir. Opuntia cinsinin O. micro- dasys ve O. marnieriana gibi türleri dikkati çeken çiçekleri, etli, uzun şerit gibi büyük yaprakları dolayısıyla daha dekoratif görünümleriyle iç mekanlarda da ye*tiştirilirler. Vejetatif yoldan kolayca üretilebilirler. Kesilen parça kuruyuncaya ka*dar bekletilip kum ve perlit içine dikilerek üretilebilir.

Yucca (Avize çiçeği) Türleri (Resim: 221-36)Bazıları boylu ve gövdeden çıkan yaprakları50-100 cm boylara kadar ulaşan (Y. aleofolia) sert yapraklı odunsu bitkilerdir. Büyük bir avizeyi andıran beyaz çi*çek kuralları ile ılıman yörelerimizde ve Akdeniz'de dekoratif bir süs bitkisi ola*rak kullanılan Yucca'lardan Güneyde, Ege'de ve İstanbul'da özellikle Adalarda park ve bahçeleri süsleyen Y. flamentosa oldukça yaygın bir türüdür. Bu tür iyi gü*neş gören yerlere, vasat nitelikteki topraklara dikilirlirse iyi bir gelişme gösterir*ler. Kapalı mekanlarda da kullanılan formları olan Yucca'lar (Y. elephantipes) yavrulardan kolaylıkla üretilir.*
* *
Diğer odunsu bitkiler olarak tırmanıcı bitkileri de bu grupta ele alabiliriz. Bunların belli başlıları aşağıda verilmiştir.

Ampelopsis TürleriKışın yaprağını döken ve sülükleri yardımıyle tırmanan bu cinsin sonbahar*da yaprakları dökülmeden evvel çok giizel kırmızı bir renk alan veya yaprakları beyaz paneşeli olan çeşitli dekoratif türleri vardır. En çok park ve bahçe duvarla*rında süs bitkisi olarak A. veitchii, A. cordata, A. sieboldii (Asma yapraklı), A. si- eboldii variegata (alacalı), A. heterophylla, A. quinquefolia (çardaklar için kulla*nılan beş yapraklı Amerikan sarmaşığı), A. orientalis (Anadolu duvar sarmaşığı) en çok kullanılan türleridir.Güzel sonbahar renklenmeleri yaparlar, duvar, parmaklık ve ağaçlara saldı- rılabilirler. Kayalık yerlere uyum gösterip güneşli, aydınlık yerlerde hızlı büyür*ler. Hafif toprakları tercih ederler. Yılda bir kere karışık gübre verilmelidir. Bazı seneler erken ilkbaharda yapılan budamalarla onları şekillendirmek ve yönlen*dirmek mümkündür.

süre içinde çiçeklenebildiği gözlenmektedir. Çiçeklenme zamanı sulamayı azalt*mak uygun olur.Rodos sarmaşıkları yazın veya sonbaharın başlangıcında ökçeli çeliklerle sı*cak yörelerde açıkta, gölgede veya kışın seralarda çeliklerle şişleme altında ko*laylıkla yetiştirilebilir. Özellikle yan sürgünlerden alınan çelikler en iyi sonucu vermektedir.

[susagaci]

Clematis (Orman asması) Türleri (Resim: 221-39)Özellikle kırmızı, pembe veya koyu violet mavi çiçekleriyle italyan orman asması denilen C. viticella ve bunun beyaz çiçekli formu (C.v. albiflora), mavi violet formu (C.v. coerulea), şarap kırmızı renkli (C.v. kermesina), Purpur kırmızısı (C.v. purpurea) ve çiçekleri büyük karmen kırmızısı (C.v. rubra grandiflora) ile ayrı tür olarak büyük beyaz çiçekli (C. lanuginosa)-menekşe renkli çiçeklere sahip (C. patens) ve leylak rengindeki çiçekleriyle dikkati çeken (C. violaca) tür ve- formları peyzaj uygulamalarında tırmanıcı olarak büyük yere sahiptir. Bunlar duvarlara, örgü çit ve perdelere sardırılarak dekoratif görünümler oluşturulabilir.Türlere göre soğuk veya sıcak rejyonlarda veya hem sıcak ve hem de soğuk (C. texensis gibi) rejyonlarda yetiştirilebilirler. Genelde daimi yeşiller soğuktan daha fazla etkilenirler. Kökleri yaralanmalara hassas olduğundan dikimlerde topraklı veya kaplı fidan kullanmak önerilir. Köklerinin serin ve gölgede kalması, malçlanması, yaprak ve dalların iyi güneş alması bol çiçeklenme için gerekir. Toprağın iyi drenajlı ve alkalen reaksiyonlu olması daha iyi gelişme sağlar.Clematisler ilkbaharda alınan boğum araları dar genç odun çelikleri veya daha iyisi yaz sonunda alınan kısmen odunlaşmış çeliklerle üretilebilirler. Çelikler serada köklendirilecekse daha geç (Kasım sonu - Aralık) alınan çeliklerle şişleme altında derince dikimlerle oldukça kolay köklendirilirler. Tohumla üretmede embriyo dinlenmesinden kaynaklanan çimlenme engeli dolayısıyle 1-3 aylık soğuk katlamadan sonra ilkbaharda ekilerek de üretilebilirler. Bazı büyük çiçekli melezleri ise yarma veya yandan kertikli aşı ile çoğaltılabilir.

Euonymus (Sarılıcı Taflan) Türleri (Resim: 221-40)Sarılıcı taflan olarak E. fortunei ve yaprakları sonbaharda koyu kırmızımt- rak mor renk alan (E.f. colorato), yeşil yapraklı (E.f. radicans), alaca yapraklı (E.f gracilis) formları daha önce 8.3 alt bölümünde verilen taflanlara ait yetiştirme ve üretim yöntemleri ile yetiştirilip üretilebilirler.

Hedera (Orman sarmaşıkları) Türleri (Resim: 221-41)Havai köklerle tutunup tırmanan adi orman sarmaşığı (H. helix) ve bunun

rengi, kırmızı gayet güzel sonbahar renklenmeleri yaparlar. Boston sarmaşığı soğuğa, sahil ve kent şartlarına da dayanıklıdır. -Vırginia sarmaşığı da çok kullanı*lan sarmaşıklardan olup İstanbul 'da da iyi gelişmektedir. Duvar sarmaşıklarının hepsi güneşlik aydınlık yerler isterler. Kum topraklarında yetişmekle beraber derin, zengin rutubetli fakat drenajı iyi balçık topraklarında da iyi gelişirler. Dikim*lerde duvara fazla yaklaştırmamak üzere 90-120 cm aralıklarla dikilmeleri halin*de duvarı kısa zamanda kaparlar. Başlangıçta ip veya tellerle yönlendirmek isa*betli olur. Gerektiğinde erken ilkbaharda budanabilir.Boston sarmaşığı ve Vırginia sarmaşığı sonbaharda ekilen veya ilkbahara kadar soğuk katlamaya tabi tutularak ilkbaharda ekilen tohumları ile üretilebilir*ler. Vejetatif olarak ise yaz sonlarında alınan yumuşak odun çelikleri camekân al*tında köklendirilerek üretilebildikleri gibi kış sonu alınıp ilkbaharda dikilen sert yani odun çelikleri ile de üretilebilirler. Vejetatif üretmede daldırma da az miktar da üretim için başvurulan bir yöntemdir.

Passiflora (Çarkı felek) TürleriOtsu veya odunsu sarılıcı bitkilerden olan bu cinsin İstanbul ve diğer ılıman yörelerimizde yetiştirilen ve çardaklara sardırılan Temmuz-Ağustos 'ta açan güzel mavi çiçekli P caerulea (mavi çiçekli çarkı felek) ile türün P.c. castance Elliot adında fil dişi renkte çiçekli bahçe formu da olmak üzere bütün Çarkıfelekler sı*cak ılıman sahil yörelerinde yetişebilirler. Çarkı felekler sonbaharda olgunlaşan etli meyvalardan tohumları ayırarak ilkbaharda seralar veya camekânlarda kasa*lara ekim yapılarak üretilirler.

Phaseolus caracella (Salyangoz sarmaşık)Çiçekleri salyangoza benzediğiğ için bu ismi alan sarmaşığın sonbaharda toplanan tohumları açık yastıklara ekilerek üretilirler.

Polygonum türleri (Resim: 221-44)Biri, gümişi koyun postu asması veya sarılıcısı diye adlanan P. aubertii türü ve diğeri de Rus asması veya sarılıcısı diye bilinen P. baldschuanicum olmak üze*re iki önemli türü sözkonusudur. Ekseri bu iki tür birbirine karıştırılır. Her ikisi de süratle büyür, dalgalı dantel gibi kütlevi ve güzel kokulu, beyaz veya açık pem*be küçük çiçeklere sahip olan ve çeşitli topraklarda yetişebilen Polygonum'lar duvar, çit, veranda ve pergolaları kaplar. Rüzgara, kuraklığa, kent şartlarına ve hastalıklara dayanıklıdırlar. Ancak kuvvetli soğukların olduğu yerler ve durum*larda toprak üstü kısımları donabilir. Fakat ilkbaharda tekrar sürer. Güneşli yer*lerde en iyi büyümesini yapar, ancak yarı gölge şartlarına da dayanıklıdır. En hız*lı büyüyen sarılıcılar arasındadır. Dallar bağlanmak, budama erken ilkbaharda özenle yapılmalıdır. Erken yaz alınan ökçeli gövde çelikleriyle üretilebilirler.

lir. Güneş ışığı alan bir yere yerleştirilmeli, çiçeklenme esnasında bol su verilme*li, sonbaharda su verimi azaltılmalıdır. Kışın ise 10-12°C'de tutulmalıdır. Üretme ise tohum ve çelikle yapılır. En çok uygulanan çelikle üretmede yan dallardan alı*nan 5-6 cm 'lik çelikler kış sonu veya ilkbahar başında seralarda içinde kumlu toprak bulunan kasalara veya 20-25°C'de sıcak üretme yastıklarına dikilir ve üst*leri camla örtülür. Köklenme kolay olur. Köklenmeyi müteakip içinde iyi yanmış gübre, toprak çürüntüsü ve bahçe toprağı bulunan küçük saksılara dikilirler. 6 ay içinde bu suretle çiçeklenme sağlanabilir.

Acalypha TürleriTropik menşelidirler. A. wilkesiana güzel ve renkli yaprakları için üretilir. A. hispida ise Mayıs-Ekim 'de açan kırmızı tilki kuyruğu formunda uzun çiçekleri ile dikkati çeker. Direk güneş ışını almayan, nem oranı yüksek ve sıcaklığı kışın 15- 25 °C olan bir yer ister. Çiçeklenme esnasında bolca ılık su verilmeli, yapraklara sık sık su püskürtülmelidir. A. hispida'da Şubat ve Mart'ta, A. wilkesiana'dan ise her mevsimde alınan çeliklerle serada sıcak yastıklarda üretme yapılabilir ve 6 ayda gelişmiş bitkiler elde edilir.

Achimetıes TürleriParlak kırmızı, pembe, mor göz alıcı çiçek ve dekoratif yapraklarla dikkati çeken tropik menşeli bir bitkidir. Yazın mümkün olduğunca serin direkt güneş ışı*ğı olmayan ışıklı ve nem oranı yüksek yerler ararlar. Kışın sıcaklık isteği yüksek*tir. Çiçekte iken bol, bunun dışında az su verilir. Yavru köklerden üretilir. Bu yum*rular ilkbaharda içinde gübreli bahçe toprağı, dişli kum ve yaprak çürüntüsü bu*lunan saksılara dikilir. Yahutta Ağustos ayında alınan çelikler köklendirilerek üre*tilir.

Aechmea TürleriEnine beyaz çizgileri, etli geniş şeritler halinde gümüşi yeşil yaprakları, uzun ömürlü büyük pembe çiçekleri ile dekoratif bir tropik bitki olan bu cinsin önemli türü A. fasciata direkt güneş ışığı almayan ışıklı, kışın sıcaklığı 16°C'nin altına düşmeyen yüksek rutubetli yerler ister. Kışın az sulanmalıdır. Ana bitkiden ayrı*lan yavru bitkilerle üretilir. Eşit oranlarda yaprak çürüntüsü funda toprağı, yosun ve kum karışımı A. fasciata için uygun bir saksı harcı oluşturur. 3-4 yılda bir ilk*bahar aylarında saksı değiştirme uygundur. Yazın kireçsiz suyla düzenli sulanma- lı, su püskürtülmeli ve yaprak honisinde sürekli su bulundurulmalıdır. Kışın az su*lanmak, yaprak honisinde su bulundurulmamalıdır.641

[susagaci]

kat iki yaşından daha kü*çük ve odunlaşmış bir kı*sım olmaması gerekir. Böylece anaç ve üretmek istediğimiz kaktüsten alı*nan parçanın ana damar*ları üst üste gelecek şekil*de birbirine kaynaştırıl*ması sağlanır. Bunun için büyüme döneminde altlık keskin bir bıçak veya ji*letle resimde görüldüğü şekilde kesilir. Sonra ke*narlar çepeçevre eğik olarak kesilerek altlık ha*zırlanır (Resim: 225). Aşılanacak kaktüs parçası da bu kesime uyacak şekilde alttan kesilir ve anaçtaki kesitin üstüne hemen kurumadan oturtulur. Üstteki kaktüs bir iki kere çevrilerek arada kalan hava da dışarı atılır ve ana damarların en az bir noktadan birbiri ile teması sağlanır. Bu temasın kaynaşma oluncaya kadar devam ettirilmesi için bir lastik bantla tepeden bir bağlantı yapılabilir (Bkz. aynı resim). Sonra yeni aşı sı*cak ve gölge bir yere konur, toprağı nemli tutulur. Bir hafta kadar sonra bağ çö*zülebilir. Zaten kaynaşma iki gün ile birkaç hafta arasında meydana gelip aşı 3- 4 hafta sonra büyümeye başladığı vakit tuttuğu anlaşılır.
Kışa dayanıklı olan Opuntia cinsinden O. cmopressa, O. engelmanii, O. ber- geriana, O. rhodantha ile Cereus cinsinden C. perevianus ve Trichocereus cinsin*den T. spachianus türleri Akdeniz, Batı Anadolu ve Güneydoğunun ılıman kesi*minde bahçelerde yetiştirilebilir. Ancak bunlarda da kaktüs köklerini fazla sudan korumak için drenaj tedbirlerine önem verilmelidir. Bunun için derin ve geniş ka*zılan dikim çukurlarının alt yarısı iri çakıl ve dişli kumla doldurulur, onun üzeri*ne konan kumlu toprağa dikilecek kaktüsün kökü oturtularak etrafı ve bilhassa kök boğazı veya boyun kısım da kum ve çakılla takviye edilir. Ayrıca çürümeye hassas olduğu ilk yıl da fazla yağışa karşı kışın üstünü bir naylonla örtmek ihti*yatlı bir önlem olur.
Kışı saksısı ile dışarda geçirerek kaktüslerin ise saksısı ile toprağa gömülme*si onları soğuk etkilerinden korur.

Kaktüsleri büyüme devrelerinde (Mart-Ağustos arası) 15 günde bir beher saksıya 1-2 gr isabet edecek şekilde sıvı gübre verilmesi uygun olur. Bu gübrenin



kürtülmelidir. Kışn direkt güneş ışığı almayan aydınlık, yazın ise gölge yerler is*ter, tercihen kuzey pencerelere yerleştirilmelidir. Saksı değiştirmenin her yıl yapıl*ması ve saksı toprağının 2 kısım balçıklı bahçe toprağı, 2 kısım turba, 1 kısım yanmış ahır gübresi ve 1 kısım kum olması ve Haziran-Eylül arası haftada bir be*her normal saksıya 2 gr/lt gübre verilmesi önerilir. Üretme ayırma ile yapıldığı gibi yaprak taşıyan genç sürgünlerin daldırılıp köklendikten sonra ayrı yerlere di*kilerek de yapılabilir.
Camellia (Kamelya-Japon gülü) Türleri (Resim: 226-7)
Kamelyalar içinde süs bitkisi olarak en önemli tür olan C. japonica, içinde be*yaz katmerli (C.j. alba plena), kırmızı katmerli (C.j. mathotiana rubra)- pembe katmerli (C.j. pink pertection) yaygın olanlarıdır. Kamelyalar kışın serin (don yapmıyan), yarı gölge ve rutubetli mekanlar da rahatlıkla kışı geçirebilir. Hatta istanbul'un sıcak kesimlerinde (adalar gibi) ve mahfuz yerlerde, kışın uygun örtü materyali ile korunmak şartiyle bahçelerde de fazla sert olmayan kışları geçiril*diği de gözlenmektedir. Bilhassa ilkbaharda arttırılan sulama çiçeklenmeye doğru azaltılır. Sulama suyunun kireçsiz, yetişme ortamının asit reaksiyonlu olması gere*kir. Genellikle ülkemizde iç mekan bitkisi olarak kullanılan Kamelya 'yı yazın bah*çe ve balkonda yarı gölge bir yere almak gelişimini ve kışın çiçek verimini yüksel*tir. Tomurcukta iken bitkinin yer değiştirmesi, yüksek sıcaklık, ani sıcaklık değişi*mi, fazla su verme ve çok gölge yerlerde tutma tomurcukların dökülmesine neden olur. 2-3 yılda bir yaz başında saksı değiştirilir ve saksı toprağı, kuru halde 4 kı*sım (kireç içermeyen) bahçe toprağı, 2 kısım turba veya yaprak çürüntüsü ve 1 kı*sım kum karışımı olarak hazırlanır. Gübre olarak Aralık-Haziran arası iki haftada bir 1-1.5 gr/lt 3: 1: 2 oranında karışık gübre verilir. Üretimleri çelikle yapılır. Çe*likler Ocak veya Ağustos başlarında genellikle baş çelikleri olarak alınır. Çok faz*la odunlaşmamış ayak çelikleri de kullanılabilir. 3-5 kuvvetli gözü içeren çelikler seralarda kestane çürüğü, dişli kum ve torftan oluşan harç ortamında ve 20- 24°Csıcaklık altında ve hava sıcaklığının 16-18°C olduğu koşullarda ve ayrıca se*ra içinde de cam, naylon örtü altında nemli şartlarda 5-6 haftada köklenir. Kökle- nen çelikler küçük saksılara alınır ve bilahare saksı değiştirilerek ve bazı budama işlemlerine tabi tutularak 3. yılda çiçek tomurcukları oluşturabilecek hale gelir.
Chamaedorea elegans (resim: 226-8)
Kentia 'yı andıran ancak daha seyrek yaprak ve daha uzun sürgünlerin oluş*tuğu bu tür, aydınlık yerler, yüksek hava nemi ve kışın 12°C'nin altına düşmeyen sıcaklıklar ister. Sulama ve sık sık su püskürtme önerilir. Tohumla üretilir.
657
köklü olan tür ve hibritleri direkt güneş ışınları almayan aydınlık, yüksek hava nemi ve sıcaklığa (15-20°C) sahip yerlerde az su verilerek fakat yaprakları sık sık silinerek yetiştirilir. 2-3 yılda bir ilkbaharda saksı değiştirilir. Saksı harcı olarak 2 kısım bahçe toprağı, 2 kısım turba, 1 kısım yaprak çürüntüsü ve 1 kısım kum ka*rışımı kullanılır. Mayıs-Eylül arası 2 hafta aralıklarla normal saksılara 1-1,5 gr/lt kompoze gübre verilmesi önerilir. Üretim için gövde yatırılarak sürgün vermeye zorlanır.
Sürgünler oluştuktan sonra gövde kısmı kesilerek parçalara ayrılır. Yahutta kök rizomları parçalara ayrılarak herbiri çelik olarak kasalara dikilmek suretiy*le üretilir.
Cyclamen türleri
İç mekanlarda kullanılan önemli türü C. persicum 'a doğal olarak da Akde*niz ve diğer ılıman yörelerimizde, alçak dağ rejyonlarımızda rastlanmaktadır. Kalp şeklinde, oldukça yuvarlak, kenarları dişli yaprakları ve büyüdükçe kırmızı, pembe veya beyaz uzun saplı çiçekleriyle çok dekoratif yumrulu bir bitkidir.
Cyclamen'ler Aralık-Nisan arası çiçeklenme döneminde (yapay koşullarda bu dönem erkene alınabilir) aydınlık, bağıl nemi yüksek, serince (12-15°C) yerle*re yerleştirilmeli, yaprakları ve ortasını ıslatmayacak şekilde saksı kenarlarına verilmek suretiyle 2-3 günde bir kireçsiz su ile sulanmalı, çiçeklenme bittikten sonra sulama yavaş yavaş azaltılarak Nisan-Temmuz arası, yalnız yumru kalacak şekilde bitki istirahate terkedilmelidir. Daha sonra yumrular yaprak çürüntüsü, dişli kum ve gübre içeren yeni saksıya yarısı dışarda kalacak şekilde dikilmeli ve saksı havadar ve gölge bir yere alınmalıdır. Yeni sürgünlerin belirlenmesi ile su*lama tekrar arttırılmalı ve Aralık ayında tekrar çiçeklenme beklenmelidir.
Cyclamen 'ler genellikle tohumdan ve nadiren de yumruların parçalanması ve herbirinin ayrı ayrı dikimi ile üretilebilir.
Cyperus Türleri (Reisrn: 226-11)
C. alternifolus (Japon şemsiyesi) ince uzun saplara oturan şemsiye tarzında yaprakları ile dekoratif bir salon bitkisi olup yarıgölge yerlerde, yüksek hava ne*mi ve serin ortamlarda (kışııı 10-20°C) bol su ve hatta kökler suyun içinde tutu*larak ve yapraklara düzenli su püskürtülerek yetiştirilebilir. Üretme kök ayırma*ları veya 5-6 cm 'lik sap taşıyan yapraklı çelikler sıcak bir odada su içinde veya rutubetli kum ortamda köklendirilerek üretilir. Yaprakların kısaltılmış olması transpirasyonu azalttığı için çeliklerin köklenmesinde fayda sağlar.
659


Ocak-Şubat aylarında bitki renkli braktelerini dökerek dinlenme devresine girer. Bu devrede bitkiye verilen su azaltılır ve 10-12°C sıcaklıkta tutulur. Mart ayında gelişme başlayınca kuvvetli olarak budanıp sulama da arttırılır. Sonbaharda çi*çeklerime öncesi 15-20°C yerlerde muhafaza edilirler. Çiçekli durumda iken bit*kinin yaprak dökmesi, çok su verilmesi veya soğuk yerde tutulması veya fazla sı*caklık derecelerine maruz kalmış olması gibi sebeplerden birine dayanır. İlkba*har başında yapılan budama mahsulü sürgünlerden elde edilen çelikler köklendi- rilerek üretilebilirler.
Fatshedera Türleri
Fatsia japonica ile Hedera helix'iıı melezi olan Fatshedera lizei ve bunun ye*şil beyaz yapraklı bir formu olan F.l. variegata güneşsiz fakat aydınlık, havadar, serin (kışın 10-I2°C) ve düşük neme sahip yerlerde iyi gelişir. Büyüme dönemin*de bol su verilir. Üretme her mevsim bilhassa ilkbaharda alınan çeliklerle ve ha*va daldırması suretiyle yapılır.
Fatsia japonica (Resim: 226-15)
Fashederea 'lere benzer yapraklar geliştiren bu tür onlardan daha hızlı bü*yür. Müşkülpesent bir tür değildir. Güneşsiz, aydınlık, serin (kışın 4-10°C) Ve faz*la düşük olmayan hava nemine sahip bir ortam ister. Alacalı formları direkt gü*neş ışınlarından zarar görür. Ekseri Mayıs 'ta olgunlaşıp kasalara ekilen tohum*larla üretilmekle beraber özellikle renkli yapraklara sahip formlar çelikle kolay*lıkla üretilebilirler.
Ficus (Kauçuk) Türleri (Resim: 226-16)
Yapraklar ekseri oval, çeşitli büyüklükte, derimsi ve dekoratiftir. Direkt güneş ■ almayan aydınlık, havadar ılık (kışın 15-20°C) yerleri sever. Güneyin sıcak sahil kesimlerinde açıkta da yetişebilmektedirler. Yazın bol, kışın az sulanmalıdır. Işık azlığında, nemin düştüğünde veya toprağın beslenme gücü zayıfladığı durumlar*da yaprak dökülmeleri başlar. Her yıl ilkbaharda saksı değiştirilir ve harç olarak 2 kısım kumlu bahçe toprağı, 1 kısım turba karışımı kullanılır. Nisan-Ağustos ara*sı normal saksılara haftada 1-2 gr/lt kompoze gübre verilir. Baş, gövde veya göz çelikleriyle üretilir. Gövde çelikleri de yapraklı olarak alınır. Çelikler sıcak ve nemli ortamlarda 1 ay içersinde köklenir.
Fittonia Türleri
Özellikle yaprakları yeşil ve dikkati çeker şekilde kırmızı damarlara sahip (F. verschaffeltii) ve (F.v. var. argyroneura) güneşsiz, aydınlık yer, yüksek hava rutu*beti ve yüksek sıcaklık (18-25°C) ister. Yaprak damarları gümüşi beyaz olan F.

[susagaci]

Ek Tablo : 1 a
KİTAPTA ADI GEÇEN BlTKİ TÜRLERİNİN LATİNCE İNDEKS VE TÜRKÇE KARŞILIKLARI

-A-
Abelia grandiflora (Büyük çiçekli abelya) 708 Abies sp. (Göknar) 42, 60, 153, 158, 162, 279, 280, 290, 294, 302, 305, 312, 321, 346, 386, 547, 548
Abies balsamea (Balzam Göknan) 228
Abies bornmülleriana (Uludağ Göknan) 705, 707
Abies cephalonica (Yunanistan Göknan) 330
Abies cilicica (Toros Göknan) 548
Abies concolor (Gümüşi Göknar) 705, 707
Abies equatrojani (Truva Göknan) 705, 707
Abies grandis (Büyük sahil göknan) 710
Abies noramanniana (Doğu Karadeniz göknan) 705, 707
Abies pectinata (Orta Avrupa Göknan) 157 Abutilon sp. (Güzel Hatmiler) 508, 535, 540, 542, 544, 640, 641
Abutilon megapotamicum (Küçük Yapraklı Güzel Hatmi) 489
Acacia sp. (Hakiki Akasyalar=Akasya) 282, 300, 306, 309,312, 597, 598
Acacia cyanophylla (Kıbns Akasyası) 162, 597, 598
Acacia dealbata (Gümüşi Akasya=Mimoza) 598 Acacia melanoxylon (Siyah odunlu Akasya) 598 Acalypha sp. (Akalifalar) 485, 544, 641 Acalypha hispida 641 Acalypha wilkesiana (Akalifa) 538, 641
Acanthus sp. (Ayı pençeleri) 634 Acanthus arboreus 634 Acanthus mollis (Ayı pençesi) 558 Acanthus montanus 558 Akebia sp. 348
Acer sp. (Akçaağaçlaf) 47, 158, 162, 236, 279, 281, 282, 293, 297, 305, 310, 311, 346, 388, 397, 398, 572, 573, 574 Acer campestre (Ova akçaağacı) 289, 573 Acer cappadocicum (Kapadokya
akçaağact=Beşparmak Akçaağaç) 572, 573 Acer cappadocicum var. rubra 574 Acer davidii 708
Acer negundo (Dişbudak yapraklı Akçaağaç) 46,
572, 573 Acer japonicum 552
Acer palmatum (Japon Akçaağacı) 552, 572, 573
Acer platanoides (Çınar yapraklı Akçaağaç) 572, 573
Acer pseudoplatanus (Dağ Akçaağacı) 304, 572, 573
Acer pseudoplatanus atropurpurea 574 Acer rubrum (Kırmızı Akçaağaç) 153 Acer saccharinum (Gümüşi Akçağaç) 153, 304 Acer saccharum (Şeker Akçaağacı) 348, 552 Acer tataricum (Tatar Akçaağacı) 573 Acer trautvetteri (Kafkas Akçaağacı) 572, 573 Achimenes sp. (Cam güzeli=Kâğıt çiçeği) 142, 479, 508, 641
:ın bulunamamıştır. Koyu renkli rakamlar ilgili tür hakkında


667


Ananas comosus (Ananas) 508, 642, 644 Anemone sp. (Anemon=Manisa lâlesi) 368 Anthemis nobilis (Papatya=Manisa lâlesi) 433 Anthorium sp. (Flamingo çiçeği) 140, 142, 440, 479, 484, 485, 494, 495, 498, 503, 505, 508, 535, 536, 538, 543, 545, 642
Anthorium adreanum (Büyük flamingo çiçeği) 642 Anthorium scherzerianum (Küçük flamingo çiçeği) 642, 644
Aphelandra sp. (Afelandralar) 486, 508, 533, 536, 642
Aphelandra squarrosa (Afelandra) 478. 480, 642, 644
Aporacactus sp. 467
Aralia sp. (Aralya) 305, 348, 599
Araucaria sp. (Arokaryalar) 277, 473, 508, 548, 549
Araucaria aracuana (Şili arakaryası=Maymun
çıkmaz ağacı) 548, 552 Araucaria excelsa (Salon arakaryası) 27, 548, 642 Araucaria heterophylla (Bkz. A.excelsa) 27, 459, 527, 544, 548, 552
Arbutus sp. (Kocayemiş) 199, 599, 600
Arbutus andrachne (Sandal) 599
Arbutus unedo (Adi kocayemiş) 599
Arbutus unedo rubra (Koyu kırmızı meyvalı adi kocayemiş) 599
Arceuthos sp. (Andız) 277
Arceuthos dnıpacea (Andız) 277
Ardissia sp. 467
Aristolochia durior 330
Aronia sp. 348, 600
Aronia arbutifolia 600
Aronia melanocarpa 600
Arundinaria sp. (Bambular) 554, 600
Arundinaria Japonica (Japon bambusu) 600
Arundinaria simonii (Çin bambusu) 600
Artemissia sp. (Büyük papatya çiçeği) 365
Artemissia arboroscens (Çalı artemisya) 708
Asimina sp. 388
Asparagus sp. (Kuşkonmaz) 440, 457, 485, 508, 533, 543, 544
Asparagus plumosus (Tül kuşkonmaz) 712
Asparagus sprengeri 712
Aspidistra sp. (Salon yaprağı) 457, 458, 486, 535, 539
Aspilenium sp. (Kuş yuvası türleri) 457, 485, 537
Aspilenium bulfeiforum 521, 525
Aspilenium nidus (Kuş yuvası) 521, 525, 642, 643
Astrophytum sp. 467, 482
Atriplex sp. (Deniz semizotları) 304
Aucuba sp. (Aküba) 355, 600, 601
Aucuba japonica (Japon akübası) 600, 601
Aucuba japonica variegata (altuni lekeli akuba) 600
Azalea sp. (Açelya) 27, 47, 199, 200, 248, 328, 348, 351, 355, 402, 407, 439, 440, 484, 498, 503, 601, 602 Azalea albrechtii 601 Azalea amonea 601 Azalea indica 554 Azalea rutherfordiana 601 Azora microphylla 708
-B-
Baccharis sp. (Zahralar) 348 Bambusa sp. (Bambu) 634, 635 Beaucarnea spp. 508
Begoniasp. (Begonya) 142, 156, 183, 365, 479,
486, 493, 536, 537, 542 Begonia bovveri 520, 521 Begonia evansiana 419 Begonia de Torraine 489 Begonia elatior (Kışın çiçek açan begonya) 489 Begonia rex (Yaprak begonya) 142, 371, 479. 504, 508, 534, 643, 644

---

[*] Anonymons, 1984: Plants That Merit Attention, Volume 1- Trees, The Garden Plants Club of America, Tim- ber Press, Portland. -Fincham, R.L. 1984: Variegated trees and shrubs. American Nurseryman, Vol. 159, No. 9. -Hartmann, H.T. and Kester. D.E. 1959: Plant Propagation, U.S.A. -Horticultural Associates INC. 1983: The Golden Book of GARDENİNG. Golden Press Newyork. -Hudok, J. 1980: Trees for Every Purpose, Mc Grew-Hill Book Company Nevvyork. -Kriissmann, G. (Translated by Epp, M.E.) 1984: Manual of Cultuva- ted Broad-Leaved Trees and Shrubs, Vol 1, II, III, BT. Batsford Ltd. London. -Mahlstede, J.P. and Haber, E.S. 1957: Plant Propagation, John Wiley and Sons. Inc. Nevvyork. -Sheat, W.G. 1963: Propagation of trees, shrubs and conifers. Macmillan and Co. Ltd. Nevvyork.

[2] Bu küçük resimler dendroloji ve diğer tanım ağırlıklı bilgilerin ışığında değerlendirilmelidir. Burada türlerin üretim ve yetiştirme teknikleri verilirken, bukabil ders kitaplarında rastlandığı gibi toplu bir hatırlatma amaç*lanmış ve resimlerin alındığı çeşitli kaynaklar yukarıda verilmiştir.

[3] Cravens, R.H. and Time Life Book editors, 1984: Climbing and Trailing Plants, Time Life Books, Amster- dam. -Crockett J. and Time Life Book editors, 1984: Flovvering Shrubs. Time Life Books, Amstcrdam. Princham. R. L. 1984: Variegated trees and shrubs. American Nurseryman Vol. 159, No. 9. -Hartmann, H.T. and Kester, D.E. 1959: Plant Propagation, Principles and Practices, Englewood Cliffs, N.J. Prentice-Hall, Inc. U.S.A. -Horticultural Associates INC. 1983: The Golden Book of GARDENING. Golden Press New- york. -Hudok, J. 1980: Trees for Every Purpose, Mc Gravv - Hill Book Company Newyork. -Krüssmann, G. (Translated by Epp.M.E.), 1984: Manuel of Cultuvated Broad - Leaved Trees and Shrubs Vo. I, II, III,BT. Batsford Ltd, London, -Johnson, E.W. Ornomental Shrubs (for the southem Great Plains), Farmers' Bulletin No. 2025, U.S. Dept. of Agriculture, -Mahlstede, J.P. and Haber, E S. 1957: Plant Propagation, John Wiley and Sons. Inc. Newyork. -Sheat, W.G. 1963: Propagation of trees, shrubs and conifers. Mac millan and Co. Ltd. Newyork.

[4] Cravens, R.H. and Time life book editors, 1984: Climbing and Trailing Plants, Time Life Books Amsterdam. -Hartmann. H.T. and Kester, D.E. Prentice-Hall, Inc. USA. Horticultural Associates INC. 1983: The Gol*den Book of GARDENING. Golden Press Nevvyork. -Mahlstede, J.P. and Haber, E.S. 1957: Plant Propaga- tion, John Wiley and Sons. Inc. Nevvyork. -Mielke, J.L. 1984: Cacti and othar succulent, American Nursery- man Vol. 159, No. 9. -Sheat W.G. 1963: Propagation of trees, shrubs and conifers. Macmillan and Col. Ltd. Newyork. -Stevenson, V. 1957: Plants and Flowers Longmeadovv Press. Hong Kong.
634
[4] Canham, A.E. 1966: Artificial Light in Horticulture, Centrex Publishing conıp. Eindhoven. -Chabot, E. 1949: Greenhouse Gardening for everyone. M. Barrows and Company Inc. Newyork. -Cravens, R.H. and Time li*fe book editors, 1984: Climbing and Trailing Plants, Time Life Books, Amsterdam. -Flower Council of Hol- land 1991: Pot Plants. Holland. -Horticultural Associates INC. 1983: The Golden Book of GARDENİNG. Golden Press Nevvyork. -Mielke, J.L. 1984: Cacti and other succulent, American Nurseryman, Vol. 159, No. 9. -Oral, N. 1987: İç mekan Süs Bitkileri, Tarımsal Araştırma Destekleme ve Geliştirme Vakfı Yayın No. 14, Yalova. -Orçun, E. 1967: Süs Bitkileri, Cilt 1, Ege Ü. Ziraat Fakültesi Yayın No. 120, İzmir. -Preston, F.G. 1967: The Greenhouse. Chaucer Press Ltd. Suffolk, England. -San, Y. 1983: Kaktüs bakım ve geliştirilme*si, -İstanbul. -Sheat, W.G. 1963: Propagation of trees, shrubs and conifers. Macmillan and Co. Ltd. Newyork. -Stevenson, V. 1976: Plants and Flowers. Longmeadovv Press. Hong Kong. -Virginie, F. and Elbert, G.A. 1989: Folliage Plants for Decorating Indoors, Timber Press, Portland. U.S.A. -VSB Albatros-Salon Bitkile*ri, Nurol Matbaacılık A.Ş.

[5] Bu dipnot hakkında açıklama S. 552'de yapılan açıklamanın aynıdır.

[6] Önemii kısmı ülkeye yeni girmiş bazı bitki türlerinin Türkçe karşılıkları bulunamamıştır. Koyu renkli rakamlar ilgili tür hakkında ağırlıklı bilgi verilen sayfalan göstermektedir.

[7] Yalnızca türkçe isimleri bilinen bitkilerin bu indekste latince karşılıklarına bakıldığında bu bitkiler hakkında kitapta yer alan bilgi*lerin bulunduğu sayfalara ulaşılabilir. Ancak aynı türde yörelere göre değişen birden fazla türkçe isim olabildiği gibi çeşitli yörelere göre de aynı türkçe isim bazan iki farklı cins ve tür için de kullanılabildiği görülmektedir. Bazı cins ve türlerde ise latince isimlerin okunuşları ülkemizde türkçe ismi olarak benimsenmiştir. Ayrıca bazı yabancı türlerin de (ekserisi ülkeye yeni giren türler) türkçe karşılıkları bulunamamıştır.

[8] Önemli kısmı ülkeye yeni girmiş bazı bitki türlerinin Türkçe ağırlıklı bilgi verilen sayfalan göstermektedir.

[angeloflove]

Merhabalar, mümkünse Oxydendrum arboreum ağacının Türkçesini yazabilir misiniz?

-O-
Ocimum basilicum (Fesleğen) 526 Odontoglossum sp. 468 Oenother sp. (Küpe çiçeği) 282 Oentendahlii sp. 468 Olea sp. (Zeytinler) 281 Olearie hastii 709 Olearia macrodonta 709 Ophiopogon sp. 519 Ophiopogon planiscapus 519, 521 Oplismenus sp. 468 Oporo sp. 650
Opuntia sp. (Kaynana dilleri) 635, 650 Opuntia bergeriara 655 Opuntia cmopressa 655 Opuntia engelmanii 655 Opuntia ficus-indica (Kaynana dili=Hint inciri) 635
Opuntia marnieriana 635 Opuntia microdasys 635 Opuntia rhodantha 655Orchis sp. (orkide) 282, 310, 333, 430, 432, 435,
436, 498, 527, 534, 536, 538, 540, 545 Oreopanux sp. 467,483 Ornithogalum caudatum (Tükürük otu) 425 Osmanthus sp. (Osmantuslar) 625, 626 Osmanthus delaveyi 709 Osmanthus heterophyllus 625, 626 Osmarea burkwoodii 709 Ostrya sp. (Kayacık) 304, 305, 586 Ostrya carpirifolia (Gürgen yapraklı kayacık) 586 Ostrya virginiana (Viıjinya kayacığı) 586 Oxalis sp. (Kuzu kulağı) 467
Oxalis deppei 519 Oxydendrum arboreum 554, 586
-p-
Pacypodium sp. 488
Pachysandra terminalis (Gölge sevdalısı) 709 Pachystachys luter (San karides) 467 Paeonia (Şakayıklar) 282, 310, 311, 417, 626 Paeonia arborea (Ağaç şakayık) 558, 626 Paeonia lutea 626 Paeonia sinensis 626
Paeonia sulfruticosa (Bkz. P.arborea) 558, 626 Pallaea sp. 469
Palmea (Bkz. Phoenix) 586, 587 Pandanus sp. 468, 482 Papaver sp. (Haşhaş) 282 Paphiopedilum sp. (Venüz çarığı) 469 Parodia sp. 468 Parodia persica 709
Parthenecissus sp. (Duvar sarmaşıkları) 638, 639 Parthenecissus henryana 484 Parthenocissus quinquefolia (Viıjinya
sarmaşığı=Amerikan duvar sarmaşığı) 638 Parthenocissus tricuspidata (Boston
sarmaşığı=Japon duvar sarmaşığı) 560,638 Parthenocissus veitchii 709 Passiflora sp. (Çarkıfelek) 639 Passiflora caurulea (Mavi çiçekli çarkıfelek) 639 Pasuderanthemum sp. 468, 482 Paulownia sp. (Pavlonya) 588 Paulownia tomentosa (Tüylü pavlonya) 588 Pedilanthus sp. 486
Pelargonium sp. (Sardunyalar) 183, 194, 343 Pelargonium peltatum 489 Pellaea rotundifolia 521, 525 Pellionia sp. 519
Pellionia pulchra519, 521 Pentas sp. 489
Peperomia sp. (Peporomya) 142, 371, 372, 479,486, 508, 664, 665 Peperomia caperata (Buruşuk yapraklı peperomya) 519, 665
Peperomia magnoliafolia (Biber mürver ağacı) 665Peperomia obtisufolia (Yeşil peperomya) 665Peperomia serpens (Sanlıcı peperomya) 665Perilepta sp. (Kozalak çiçeği) 468Pernettya mucronata 709Peromia sp. 468Perouskia atriplicifolia 709Persea sp. 467, 482Petlaea sp. 469Petunia sp. (Petonya) 156, 183, 278, 301, 306, 531 Petunia hybrida 531Phaleonopsis amabilis (Pervane orkidesi) 711 Phaseolus caracella (Salyangoz sarmaşığı) 639 Phelepodium sp. 468Phillodendron sp. (Deve tabanı) 142, 348, 389, 406, 458, 479, 505, 508, 513, 532, 648, 665
Phillodendron pertisum Bkz. Monstera deliciosa 664
Philadelphus sp. (Filbahriler) 348, 410, 626, 627 Philadelphus caucasicus (Kafkas filbahrisi) 626 Philadelphus coronarius (Filbahri=Yalancıyasemin) 626,627 Philadelphus grandiflorus (Büyük çiçekli filbahri) 626
Philadelphus X lemonii (Hibrit filbahri) 558 Philadelphus montana 709 Philadelphus virginalis 709 Phlomis fruticosa 709
Phoenix sp. (Föniks, Hurmalar) 27, 328, 432, 459, 473, 508, 531,586,587
Phoenix canariensis (Kanarya adaları hurma ağacı=Yabani hurma) 554, 586, 587
Phoenix dactylifera (Hurma ağacı) 586, 587Phoenix reclinata 587Phoenix roebelenii 587Phoenix theophrastii (Datça hurması) 587Phormium tenaxt 709Pholinia fraseri (Alev ağacı) 709Phyllitis sp. 469Physocarpus sp. 348Picea sp. (Ladinler) 42, 158, 162, 224, 236, 279, 280, 290, 294, 295, 296, 301, 306, 312, 321, 346, 360, 389, 567, 568Picea abies (Avrupa ladini) 306, 330, 353, 567 Picea alba=P.glauca (Ak ladin) 567 Picea engelmanii (Engelman ladini) 707 Picea excelsa (Bkz. Picea abies) 567 Picea glauca=P.alba (Ak ladin) 567 Picea glauca cv.Conica 567 Picea omorica (Balkan ladini) 567 Picea orientalis (Doğu ladini) 236, 293, 567 Picea pungens=P.glauca pungens (Mavi ladin)
237, 293, 567 Picea sitchensis (Sitka ladini) 705, 707 Pieris sp. 709
Pilea sp. (Topçu çiçekleri) 142, 479, 486, 508, 665 Pilea cadierei (Alaca yapraklı topçu çiçeği=Kar yağdı) 536, 538, 665
Pilea muscosa "microphyla" 519 Pilea spruceana 665
Pinus sp. (Çamlar) 236, 279, 293, 296, 301, 302, 306, 311, 312, 320, 338, 346, 386, 389, 440, 568, 569Pinus brutia (Kızılçam) 41, 47, 289, 302, 568 Pinus canariensis (Kanarya adaları çamı) 705, 707 Pinus cembra (Cembra çamı) 310, 568 Pinus contorta (Kontorta çamı) 705, 707 Pinus elderica (Elderika çamı) 705, 707 Pinus griffithi=P.exelsa (Ağlayan çam) 568 Pinus halepensis (Halep çamı) 41, 568 Pinus montana (Dağ çamı) 330
Pinus monticola (Batı Amerika ağlayan çamı) 569
Pinus mugo (Mugo çamı) 228
Pinus nigra (Karaçam) 47, 568
Pinus palustris (Bataklık çamı) 440
Pinus pinaster (Sahilçamı) 11, 162, 262, 280, 452
Pinus pinea (Fıstıkçamı) 41, 162, 189, 280, 568
Pinus ponderosa (Batı sarıçamı) 705, 707
Pinus radiata (Radiata çamı=Monteri çamı) 157
Pinus strobus (Veymut çamı) 325, 528
Pinus sylvestris (Sarıçam) 568
Pinus taeda (Günlük çamı) 705, 707
Piper sp. (Karabiber) 468
Pisonia sp. 468
Pittosporum sp. (Pitosporum) 627 Pittosporum nanum (Bodur pittosporum) 627 Pittosporum tenuifolium 709 Pittosporum tobira (Japon pitospcrumu) 627 Pittosporum tobira variegata (Alaca yapraklı japon
pitospormu) 627 Platanus sp. (Çınarlar) 38, 153, 155, 158, 279,
297, 363, 588 Platanus acerifolia (Akçaağaç yapraklı çınar) 588 Platanus X.acerifolia (Londra çınarı) 588 Platanus hispanica (İspanya çınarı) 709 Platanus occidentalis (Batı çınarı) 588 Platanus orientalis (Doğu çınan=kavlağan) 588 Platycerium sp. (Geyik boynuzu) 440, 508, 537 Plectranthus sp. 520 Plectranthus certendahlii 520 Plumbogo capensis (Mavi çiçekli yasemin) 638 Podocarpus sp. (ayaklı porsuk) 467 Polyaclas sp. 468
Polygonum sp (Çoban değneği) 639 Polygonum albertii (Koyun postu asması) 560, 639
Polygonum baldschuanicum (Tacikistan
asması=Rus asması) 639 Polypodium sp. (Benekli eğrelti) 716



Populus sp. (Kavaklar) 46, 87, 153, 156, 277, 279,
289, 305, 323, 348, 360, 588,589, 590 Populus alba (Ak kavak) 46, 360, 588, 590 Populus canescens (Boz kavak) 588 Populus euphratica (Fırat kavağı) 588, 590 Populus euroamericana (Melez kara kavaklar) 588, 589
Populus nigra (Kara kavak) 588, 589 Populus simonii (Çin kavağı) 59 Populus tremula (Titrek kavak) 46, 360. 588 Populus usbekistanica (Servi kavağı) 588,590 Potentilla sp. (Pençe yapraklı çalı=Parmak otlan) 348
Primula sp. (Çuha çiçekleri) 282, 440
Prunus sp. (Erikler) 280, 281, 300, 311, 348, 368, 440
Prunus amygdalus (Badem) 153, 278, 281
Prunus avium (Kiraz) 296, 321, 346, 348, 393, 440
Prunus avium plana (Japon kiraz ağacı) 287, 291
Prunus cerasifera Pissardi (Kırmızı yapraklı erik) 287
Prunus cerasus 291 Prunus cistana 709 Prunus glandulosa 228Prunus laurocerasus (Karayemiş=Laz kirazı) 281,
355, 620 Prunus lusitanica 709 Prunus mahalep (Mahlep) 703 Pnınus persica (Şeftali) 393 Prunus sargentii Kwanzan (Kvvanzan kirazı) 626 Prunus spinosa (Çakal eriği) 311, 346, 348 Pnınus semılata (Japon kirazı) 558, 626
Pseudotsuga (Yalancı sugalar) 236, 290, 296, 325, 569

684

Pseudotsuga meziessi (Duglaz) 569 Ptelea sp. 469 Ptelea trifoliata 330
Pteris sp. (Kanat eğrelti) 537
Pterocarya sp. (Kanatlı cevizler=Yalankoz) 300,

590

Pterocarya fraxinifolia (Kafkas kanatlı
cevizi=Yalancı ceviz=Dişbudak yapraklı kanatlı ceviz) 590
Punica sp. (Narlar) 716
Purshia sp. 304
Pyracantha (Ateş dikenleri) 346, 353, 627
Pyracantha coccinea (Kırmızı meyvah ateş dikeni) 627
Pyracantha coccinea var. Lalandei (Portakal sansı
meyvalı ateş dikeni) 627 Pyrus sp. (Armutlar) 280, 311, 383 Pyrus calleryana 709 Pyrus comminis (Yabani armut) 338 Pyrus salicifolia 709