Tweet
Düz ve ağırca toprakların seçiminde en büyük sakınca drenaj güçlüklerinden kaynaklanır.Fidanlık çalışmalarında bir drenaj sistemiyle yüzey sularının
uzaklaştırılması sağlanmazsa ve taban suyu fidanların gelişimine engel olmayacak şekilde kontrol altına alınmaz ise fidanların kökleri çürür.Zira su birikip
kalınca oksijence fakirleşir, bu durum toprağın havalanma özelliklerini bozar.Bu itibarla toprakta biriken suyun yüzeyden ve kök çevrelerinden süratle
uzaklaştırılmaları gerekir.Drenaj güçlüklen su ve yağışın en fazla olğuğu mevsimlerde açıklıkla görülebilir.İyi drenaj sistemi, topraktaki suyu drene edip,
gözeneklere havanın girmesini sağlamakla toprağın çabuk ısınmasını ve zamanında tav haline gelmesini sağlar.
Drenaj tipleri "yüzeysel drenaj" ve "derin drenaj" olmak üzere iki tiptir.
Yüzeysel drenaj üst toprağın ıslaklığını engeller.Bu sistem özellikle üst toprağın ağırca olduğu veya altta yüzeye yakın geçirimsiz bir tabakanın bulunduğu
durumlarda sözkonusudur.Yüzeysel drenaj şebekesi yapımı basit ve dolayısıyle ucuz tesislerdir.
Derin drenaj şebekesi ise daha ziyade derince kök bölgesinde olan fazla suyun akıtılmasını hedef alır.Sistem küçük bir fidanlıkta "açık sistem"şeklinde ucuz
bir şekilde yapılabilir.Daha büyük ve entansif fidanlık işletmelerinde "kapalı drenaj sistemi"ne ihtiyaç vardır.
Açık sistem yüzey sularını süratle boşaltır.kolay inşa edilir.makine ile temizlenebilir.Belirli aralıklarla açılan bu kanallar belirli bir eğimle
yapılır.tıkanmaların olduğu yer kolayca tespit edilip onarılabilir..Ancak özellikle sık bir şekilde olması zorunlu olan durumlarda arazi kaybı fazla
olur.Makinaların manevra sahasını daraltır ve çalışmalarını güçleştirir.
Açık sistemin tesis tekniğinde, kanalların derinlik, genişlik, şev ve kanal eğiminin ve kanallar arasındaki uzaklığın iyi saptanması gerekir.Kanal
derinliği, yetiştirilen türlere, toprağın geçirgenliğine, yan kanalların uzunluklarına göre tespiti gerekir.Derinliğin 75-100 cm. olması genellikle
yeterlidir.Ancak tuzlu topraklarda bu derinlik 180 cm.'ye kadar indirilmelidir.
Kapalı sistem ise, açık sistemin kusurlarını ortadan kaldırır.Üzerinde yetiştirme çalışmaları yapılabildiğinden arazi kaybı olmaz.Bunun sonucu daha sık bir
drenaj sistemi yapılabilir.Kapalı sistem çeşitli toprak işleme ve fidanlık makinelerinin hareket kabiliyetini de kısıtlamaz.Bu sistemde, açık sistemde
görülen sık sık onarım ihtiyacı sözkonusu olmaz.Yıllık bakım da kolaydır.Ancak ilk tesis masrafları yüksektir.Tıkanıklıkları giderme güç ve masraflıdır.
uzaklaştırılması sağlanmazsa ve taban suyu fidanların gelişimine engel olmayacak şekilde kontrol altına alınmaz ise fidanların kökleri çürür.Zira su birikip
kalınca oksijence fakirleşir, bu durum toprağın havalanma özelliklerini bozar.Bu itibarla toprakta biriken suyun yüzeyden ve kök çevrelerinden süratle
uzaklaştırılmaları gerekir.Drenaj güçlüklen su ve yağışın en fazla olğuğu mevsimlerde açıklıkla görülebilir.İyi drenaj sistemi, topraktaki suyu drene edip,
gözeneklere havanın girmesini sağlamakla toprağın çabuk ısınmasını ve zamanında tav haline gelmesini sağlar.
Drenaj tipleri "yüzeysel drenaj" ve "derin drenaj" olmak üzere iki tiptir.
Yüzeysel drenaj üst toprağın ıslaklığını engeller.Bu sistem özellikle üst toprağın ağırca olduğu veya altta yüzeye yakın geçirimsiz bir tabakanın bulunduğu
durumlarda sözkonusudur.Yüzeysel drenaj şebekesi yapımı basit ve dolayısıyle ucuz tesislerdir.
Derin drenaj şebekesi ise daha ziyade derince kök bölgesinde olan fazla suyun akıtılmasını hedef alır.Sistem küçük bir fidanlıkta "açık sistem"şeklinde ucuz
bir şekilde yapılabilir.Daha büyük ve entansif fidanlık işletmelerinde "kapalı drenaj sistemi"ne ihtiyaç vardır.
Açık sistem yüzey sularını süratle boşaltır.kolay inşa edilir.makine ile temizlenebilir.Belirli aralıklarla açılan bu kanallar belirli bir eğimle
yapılır.tıkanmaların olduğu yer kolayca tespit edilip onarılabilir..Ancak özellikle sık bir şekilde olması zorunlu olan durumlarda arazi kaybı fazla
olur.Makinaların manevra sahasını daraltır ve çalışmalarını güçleştirir.
Açık sistemin tesis tekniğinde, kanalların derinlik, genişlik, şev ve kanal eğiminin ve kanallar arasındaki uzaklığın iyi saptanması gerekir.Kanal
derinliği, yetiştirilen türlere, toprağın geçirgenliğine, yan kanalların uzunluklarına göre tespiti gerekir.Derinliğin 75-100 cm. olması genellikle
yeterlidir.Ancak tuzlu topraklarda bu derinlik 180 cm.'ye kadar indirilmelidir.
Kapalı sistem ise, açık sistemin kusurlarını ortadan kaldırır.Üzerinde yetiştirme çalışmaları yapılabildiğinden arazi kaybı olmaz.Bunun sonucu daha sık bir
drenaj sistemi yapılabilir.Kapalı sistem çeşitli toprak işleme ve fidanlık makinelerinin hareket kabiliyetini de kısıtlamaz.Bu sistemde, açık sistemde
görülen sık sık onarım ihtiyacı sözkonusu olmaz.Yıllık bakım da kolaydır.Ancak ilk tesis masrafları yüksektir.Tıkanıklıkları giderme güç ve masraflıdır.
Comment