Tweet
Gübreler nasıl kullanılmalıdır.
Gübre fidanlara ya "temel gübresi" veya "baş gübresi" halinde verilir.
Temel gübreleme, toprak işlemesiyle birlikte, ekim veya dikimden önce ya pılan gübrelemedir. Özelilkle ahır gübreleri, yeşil gübre ve kompost daha ziyade temel gübre olarak verilirler. Bunların zararlı etkilerinin vaktinde kaybolması için, bu gübreler dikimden birkaç hafta evvel toprağa verilmelidirler.
Baş gübreleri ise, ekim veya dikimden sonra fidanlara verilen gübrelerdir. Baş gübreleri ekseri fidanların dibine atılır. Daha ziyade inorganik gübreler baş gübresi olarak kullanılır. Bunların verilmesinde yüksek dozdan kaçınma daha bü yük önem taşır, aksi halde toprakta meydana gelen yüksek konsantrasyon bitkiye zarar verebilir.
Gübreler, en basiti el ile veya çeşitli gübre dağıtıcılarla, sulama veya yağmur lama sistemleri yoluyla veya mibzer ile verilir.
Gübrelemenin başansında gübrenin veriliş şekli de önemlidir.
Bu şekiller: Serpme veya saçma, bantlar halinde verme, püskürtme gibi çe şitli tipte olur.
Serpme veya saçma: Bunda gübre bütün parsele saha karelere bölünüp eşit bir şekilde serpilerek dağıtılır.
Bantlar halinde verme: Çizgiler halinde uygulanır. Püskürtme yöntemi: Eriyik halinde püskürterek verilir.
Yapılan gübrelemenin etkili olabilmesi için, gübrelemeden hemen sonra ve daha sonra yeterli bir sulama gerekir. Böylece bu suda besin elementleri eriyerek fidanların faydalanması sağlanmış olur. Ancak aşın bir sulama da fazla ve hızlı erimeye yol açarak gübrenin zayiine ve drenaj güçlüğü olan durumlarda da zarar lı etkilere yol açar. 232
Gübrenin etkisi toprak türüne de bağlıdır. Killi topraklar bazı gübreleri bün yelerinde uzun süre tutarlar. Kumlu topraklarda ise aksi sözkonusudur. Gübrenin önemli bir kısmı bu topraklarda yağış ve sularla süratle yıkanır. Bu itibarla hafif topraklara az, fakat sık gübre verilmesi önerilir.
Yörenin iklimi de gübrelemeye etki yapar.
Gübrelemeyi fidan türlerine göre iyi ayarlamak, en noksan besin elementini ön planda karşılamak ve dengeli bir gübreleme yapmak, bir besin elementinin lü zumundan fazla verilmesini önlemek gerekir. Bu itibarla oranlan iyi ayarlamalı dır. Özellikle azot ile potas arasında düzenli bir oran bulunması istenir.
Son olarak şu hususu da belirtmek gerekir ki, gübrelemede aşırıya gitmek hem ekonomik olmaz ve hem de zararlı olur. Ticari gübreleri kullanacak kadar al mak, uzun süre depolamamak, aksi halde de daha önce belirttiğimiz depolama ko şullarına uymak zorunludur.
FİDANLIK VE YETİŞTİRME TEKNİĞİ
Prof Dr. Suat Ürgenç
Gübre fidanlara ya "temel gübresi" veya "baş gübresi" halinde verilir.
Temel gübreleme, toprak işlemesiyle birlikte, ekim veya dikimden önce ya pılan gübrelemedir. Özelilkle ahır gübreleri, yeşil gübre ve kompost daha ziyade temel gübre olarak verilirler. Bunların zararlı etkilerinin vaktinde kaybolması için, bu gübreler dikimden birkaç hafta evvel toprağa verilmelidirler.
Baş gübreleri ise, ekim veya dikimden sonra fidanlara verilen gübrelerdir. Baş gübreleri ekseri fidanların dibine atılır. Daha ziyade inorganik gübreler baş gübresi olarak kullanılır. Bunların verilmesinde yüksek dozdan kaçınma daha bü yük önem taşır, aksi halde toprakta meydana gelen yüksek konsantrasyon bitkiye zarar verebilir.
Gübreler, en basiti el ile veya çeşitli gübre dağıtıcılarla, sulama veya yağmur lama sistemleri yoluyla veya mibzer ile verilir.
Gübrelemenin başansında gübrenin veriliş şekli de önemlidir.
Bu şekiller: Serpme veya saçma, bantlar halinde verme, püskürtme gibi çe şitli tipte olur.
Serpme veya saçma: Bunda gübre bütün parsele saha karelere bölünüp eşit bir şekilde serpilerek dağıtılır.
Bantlar halinde verme: Çizgiler halinde uygulanır. Püskürtme yöntemi: Eriyik halinde püskürterek verilir.
Yapılan gübrelemenin etkili olabilmesi için, gübrelemeden hemen sonra ve daha sonra yeterli bir sulama gerekir. Böylece bu suda besin elementleri eriyerek fidanların faydalanması sağlanmış olur. Ancak aşın bir sulama da fazla ve hızlı erimeye yol açarak gübrenin zayiine ve drenaj güçlüğü olan durumlarda da zarar lı etkilere yol açar. 232
Gübrenin etkisi toprak türüne de bağlıdır. Killi topraklar bazı gübreleri bün yelerinde uzun süre tutarlar. Kumlu topraklarda ise aksi sözkonusudur. Gübrenin önemli bir kısmı bu topraklarda yağış ve sularla süratle yıkanır. Bu itibarla hafif topraklara az, fakat sık gübre verilmesi önerilir.
Yörenin iklimi de gübrelemeye etki yapar.
Gübrelemeyi fidan türlerine göre iyi ayarlamak, en noksan besin elementini ön planda karşılamak ve dengeli bir gübreleme yapmak, bir besin elementinin lü zumundan fazla verilmesini önlemek gerekir. Bu itibarla oranlan iyi ayarlamalı dır. Özellikle azot ile potas arasında düzenli bir oran bulunması istenir.
Son olarak şu hususu da belirtmek gerekir ki, gübrelemede aşırıya gitmek hem ekonomik olmaz ve hem de zararlı olur. Ticari gübreleri kullanacak kadar al mak, uzun süre depolamamak, aksi halde de daha önce belirttiğimiz depolama ko şullarına uymak zorunludur.
FİDANLIK VE YETİŞTİRME TEKNİĞİ
Prof Dr. Suat Ürgenç