Tweet
Aslında soruyu her şehir için ayrı ayrı veya Türkiye için şu şekilde sorabilirsiniz: Tarım, Türkiye'yi kurtarır mı? Soruya cevap yerine başka detaylar vermek istiyorum.
Tarım Bakanlığı'nın adı önümüzdeki günlerde Tarım ve Gıda Bakanlığı olacak. Gıda, tarımın endüstriyel kısmıyla da ilgisini ifade ediyor. Sadece Türkiye değil, dünyada da en çok konuşulan konulardan biri gıdadır.
Bu yazıyı Tayvan'dan yazıyorum. Yeni öğrendiğim bir bilgiyi size aktarayım. Bu hafta, Kuzey Çin'de Müslümanların yaşadığı bölge olan Ningxia'da uluslararası gıda fuarı yapılıyor. Geçen ay Qinghai'de yapılan fuarla birlikte önümüzdeki kasımda Yiwu'daki fuarın konseptinin yine "helal gıda" olduğunu bilmenizi isterim.
Sadece gıda değil, bizi yakından ilgilendiren helal gıdanın gündeminizde olması gerekiyor. Diğer taraftan doğal, özgün ve global pazarlarda söz sahibi olabilecek ürünlere ilgi artmaya devam edecek.
Her yıl Aydın'a en az bir kere gitme fırsatı buluyorum. Geçen haftaki gidişimin sebebi "Yaş Meyve ve Sebze Festivali"ydi. Aydın, geleneksel incir ve zeytin ürünlerine diğer meyve ve sebzeleri de eklemek istiyor.
İki açıdan haklı sayılır. Önce Türkiye'de hemen her sebze ve meyve burada yetişebiliyor. Son yıllarda Ruslar sadece Antalya'ya tatile gelmiyor; taze meyve ve sebze almak için de Aydın'a geliyorlar. Aydın'ın yaş sebze ve meyve ihracatında Rusya'nın payı yüzde 70'e çıktı.
Bu sebeple yaş sebze ve meyve ihtisas gümrüğü de buraya açıldı. İhtisas gümrüğü ile Aydın'dan Rusya'ya yeni kapı açıldı diyebiliriz. Önümüzdeki yıllarda, sebze ve meyve üretiminin ve ihracatının katlanmaması için sebep göremiyorum.
Her şey bu kadar basit değil. Tarım maliyetlerine, teşvik politikasına ve tarım havzaları projesine girmek istemiyorum. Özellikle son "Havza Modeli" tarımda yeni stratejileri de ortaya çıkaracak. Ayrıca toprak reformuna yönelik de bir şeyler yapılabilirse uluslararası rekabette de söz sahibi olabileceğiz.
Önce incir ve zeytinle ilgili birkaç rakam vereyim. Dr. Renan Tunalıoğlu'nun verdiği bilgilere göre; Türkiye'deki zeytin ve zeytinyağı bitkisel ihracatımızın yüzde 2'sini; incir ise kuru meyve ihracatımızın yüzde 10'unu oluşturuyor. Zeytin ve zeytinyağı ihracatının toplam tutarı 250 milyon dolar. İncirin toplam tutarı ise 130 milyon dolardır.
Aydın, yaş incir üretiminde yüzde 75, zeytinyağı üretiminde ise yüzde 29 paya sahip. Önümüzdeki yıllarda da bunun böyle devam edeceği açık. Çünkü yeni zeytin ekim alanları Güneydoğu'ya kaymış durumda. Üç beş yıl içinde bu pay Aydın aleyhine işleyecek görünüyor.
Peki, bu ekonomik değerle uluslararası zeytin, zeytinyağı veya incir markası oluşturmak mümkün mü? Biraz zor görünüyor. Ama kaçınılmaz bir son değil.
Katma değer açısından ambalaj ve incirle ilgili yeni türev ürünler ortaya çıkmalıdır.
Yaş meyve ve sebze üretim ve ihracatı önem kazanıyor. Aslında Türkiye, dünyada pek çok sebzede iddialı konumdadır.
Ben ümitliyim.
Ama uyarı niteliğinde iki olaydan bahsetmek istiyorum. Aydın'dan ayrılırken Tayvan'a hediyelik bir şeyler almak istedim. Dediler ki; Tariş mağazasında bir şeyler bulabilirsiniz. İlki kapalıydı, ikincisinde ise sadece iki seçenek sunulmuştu. Yani incir ülkesinde incir bulamadık. Yine de aldıklarımın nasıl bir intiba bıraktığını tahmin bile edemezsiniz.
Diğerini Tayvan'da genç bir Türk arkadaşım anlattı. O da, sadece Tariş'te bulabilmiş hediyelikleri. Bir Budist rahibine ikram etmiş ve inciri anlatmış. Rahip, kendi müritlerinden 10 civarında üst düzey yönetici ve işadamından sipariş aldırmış.
Daha yolun başındayız. Şehirlerimizi marka yapmalıyız ama onun değerleri ondan daha kıymetli birer markadır. Ondan sonra şehri kurtarıp kurtaramayacağına karar verin. [email protected]
FİKRİ TÜRKEL
[email protected]
Tarım Bakanlığı'nın adı önümüzdeki günlerde Tarım ve Gıda Bakanlığı olacak. Gıda, tarımın endüstriyel kısmıyla da ilgisini ifade ediyor. Sadece Türkiye değil, dünyada da en çok konuşulan konulardan biri gıdadır.
Bu yazıyı Tayvan'dan yazıyorum. Yeni öğrendiğim bir bilgiyi size aktarayım. Bu hafta, Kuzey Çin'de Müslümanların yaşadığı bölge olan Ningxia'da uluslararası gıda fuarı yapılıyor. Geçen ay Qinghai'de yapılan fuarla birlikte önümüzdeki kasımda Yiwu'daki fuarın konseptinin yine "helal gıda" olduğunu bilmenizi isterim.
Sadece gıda değil, bizi yakından ilgilendiren helal gıdanın gündeminizde olması gerekiyor. Diğer taraftan doğal, özgün ve global pazarlarda söz sahibi olabilecek ürünlere ilgi artmaya devam edecek.
Her yıl Aydın'a en az bir kere gitme fırsatı buluyorum. Geçen haftaki gidişimin sebebi "Yaş Meyve ve Sebze Festivali"ydi. Aydın, geleneksel incir ve zeytin ürünlerine diğer meyve ve sebzeleri de eklemek istiyor.
İki açıdan haklı sayılır. Önce Türkiye'de hemen her sebze ve meyve burada yetişebiliyor. Son yıllarda Ruslar sadece Antalya'ya tatile gelmiyor; taze meyve ve sebze almak için de Aydın'a geliyorlar. Aydın'ın yaş sebze ve meyve ihracatında Rusya'nın payı yüzde 70'e çıktı.
Bu sebeple yaş sebze ve meyve ihtisas gümrüğü de buraya açıldı. İhtisas gümrüğü ile Aydın'dan Rusya'ya yeni kapı açıldı diyebiliriz. Önümüzdeki yıllarda, sebze ve meyve üretiminin ve ihracatının katlanmaması için sebep göremiyorum.
Her şey bu kadar basit değil. Tarım maliyetlerine, teşvik politikasına ve tarım havzaları projesine girmek istemiyorum. Özellikle son "Havza Modeli" tarımda yeni stratejileri de ortaya çıkaracak. Ayrıca toprak reformuna yönelik de bir şeyler yapılabilirse uluslararası rekabette de söz sahibi olabileceğiz.
Önce incir ve zeytinle ilgili birkaç rakam vereyim. Dr. Renan Tunalıoğlu'nun verdiği bilgilere göre; Türkiye'deki zeytin ve zeytinyağı bitkisel ihracatımızın yüzde 2'sini; incir ise kuru meyve ihracatımızın yüzde 10'unu oluşturuyor. Zeytin ve zeytinyağı ihracatının toplam tutarı 250 milyon dolar. İncirin toplam tutarı ise 130 milyon dolardır.
Aydın, yaş incir üretiminde yüzde 75, zeytinyağı üretiminde ise yüzde 29 paya sahip. Önümüzdeki yıllarda da bunun böyle devam edeceği açık. Çünkü yeni zeytin ekim alanları Güneydoğu'ya kaymış durumda. Üç beş yıl içinde bu pay Aydın aleyhine işleyecek görünüyor.
Peki, bu ekonomik değerle uluslararası zeytin, zeytinyağı veya incir markası oluşturmak mümkün mü? Biraz zor görünüyor. Ama kaçınılmaz bir son değil.
Katma değer açısından ambalaj ve incirle ilgili yeni türev ürünler ortaya çıkmalıdır.
Yaş meyve ve sebze üretim ve ihracatı önem kazanıyor. Aslında Türkiye, dünyada pek çok sebzede iddialı konumdadır.
Ben ümitliyim.
Ama uyarı niteliğinde iki olaydan bahsetmek istiyorum. Aydın'dan ayrılırken Tayvan'a hediyelik bir şeyler almak istedim. Dediler ki; Tariş mağazasında bir şeyler bulabilirsiniz. İlki kapalıydı, ikincisinde ise sadece iki seçenek sunulmuştu. Yani incir ülkesinde incir bulamadık. Yine de aldıklarımın nasıl bir intiba bıraktığını tahmin bile edemezsiniz.
Diğerini Tayvan'da genç bir Türk arkadaşım anlattı. O da, sadece Tariş'te bulabilmiş hediyelikleri. Bir Budist rahibine ikram etmiş ve inciri anlatmış. Rahip, kendi müritlerinden 10 civarında üst düzey yönetici ve işadamından sipariş aldırmış.
Daha yolun başındayız. Şehirlerimizi marka yapmalıyız ama onun değerleri ondan daha kıymetli birer markadır. Ondan sonra şehri kurtarıp kurtaramayacağına karar verin. [email protected]
FİKRİ TÜRKEL
[email protected]
Comment