Tweet
Bir iletişim problemi olarak da tanımlanan otizmin en belirgin özelliği,iletişimin temel öğesi olan ilişki kurmakta yaşanan güçlüktür. Otistiklerin çevreleriyle ilişkileri çoğunlukla ihtiyaçları doğrultusundadır.Kendilerine seslenildiğinde bakmayabilir,kucağa alınmak istendiklerinde reddedebilirler ancak bir şeye ihtiyaçları olduğunda karşılarındakini elinden tutarak istedikleri şeye doğru yönlendirebilirler.Böyle kurulan ilişki gerçek ilişkiden çok başkasını kullanmak şeklindedir.
Otistik çocuklar yalnızdırlar fakat kendilerini yalnız olarak görmezler.İnsanları değil de objeleri,cansız varlıkları tercih etmektedirler çünkü objelere kendi istedikleri gibi davranabilirler(Simons ve Oishi;1987:43).Üç yaşına gelmiş otistik çocukların en büyük sorunu konuşamamak,dili kullanamamaktır.Bu çocuklar istemedikleri şeylere karşı saldırgan tavırlar sergilerler veya kendilerine zarar verici davranışlarda bulunurlar.Bu şekilde dili kullanmadan birileriyle iletişim kurmaya çalışırlar(Cohen;1998:39).Ricks ve Wing’e (1976) göre otistik çocuklar,çok küçük yaşlardan itibaren sözlü ve sözsüz iletişim kanallarını kullanmazlar ya da kullanmayı redederler. Argyle((1972) insanlar tarafından kullanılan sözsüz iletişimi on başlık altında sınıflandırmaktadır.
Bunlar:vücut dili, yakınlık, oryantasyon(birbirinin yanında oturma ya da durma şekli),görünüm, duruş şekli, başını sallama, mimikler, jestler, bakış ve ses tonunu ayarlamadır.Bu sınıflamadaki sözsüz iletişim tiplerini otistik çocuklar kullanmakta zorluk çekerler. Konuşmalarımızın %80 jestlerle birlikte oluyor.Aslında konuşmalarımıza olayla ,durumla ilgili duygumuzu katıyoruz.Bu da Limbik sistemimizin devreye girdiğini göstermektedir. Otistik çocuklar gülümseyebilir,kahkaha atabilir,ağlayabilir veya korkabilirler;fakat şüphe,utanç, üzüntü gibi yüz ifadesi pek görülmez(duygularını vücut diliyle ifade etmekte zorluk çekerler).Çoğunlukla yüz ifadesi olmadan dururlar ve kendilerini çeşitli melodiler mırıldanarak ifade edebilirler(Wing,1976:104-105).
Sözsüz iletişimi kullanmakta güçlük yaşanırken, sözlü iletişim biçimlerinde de kendilerine özgü bir ifade biçimi mevcuttur.Konuşabilen otistik çocukların mekanik bir ses tonu ve kalıplaşmış sözel ifadelerle konuştukları görülür(konuşmalarında,duygu,jest,mimik yoktur veya azdır).
Ekolali otizmin klasik belirtilerinden biri olmasına rağmen her otistik çocukta görülmez.Mevoy, Loveland ve Landry’ye (1988)’e göre ,hemen tekrarlama şeklinde olan ekolali,kendini çok az ifade edebilen ve diğerleriyle çok az iletişim kurabilen otistik çocuklarda daha sık görülmektedir.Shapiro(1977) ve Carr,Schreibman ve Lovaas(1975) otistik çocukların en çok kendilerine yöneltilen soru veya direktifleri anlamadıklarında ya da verilecek cevapları olmadığında hemen ekolaliye başvurduklarını bulmuşlardır(Lord ve Paul;1997:208).
Brothers’a göre ,otizmin çok hafif formlarında tamamen normal bir gelişim ve hayat çizgisi izleyen otistikler ileri yaşta kişiler arası ilişkide ima,mecaz ve mizahi kavramda sorunlar yaşarlar.Diğerleri ilgi,başarı,zevk paylaşımı,ilişkilerinde toplumsal ve duygusal karşılıklık sınırlıdır(Korkmaz;200:131).
Çevrelerine bu denli kayıtsız olan otistik çocukların kendiliklerinden ilişkiyi başlatabilmeleri ve otistik olmayan çocukların kendiliklerinden öğrenebildikleri temel becerileri öğrenebilmeleri çok güçtür.Otistik çocukların yaşamlarında gerekli olan becerileri öğrenebilmleri,topluma uygun davranışları sergileyebilmeleri ve sosyalleşebilmeleri için yapılacak ilk iş
nlara İLİŞKİ KURMAYI öğretmektir.
Kaynak: Farklı Gelişen Çocuklar (Adnan KULAKSIZOĞLU)
Otizm ve letiim
Otistik çocuklar yalnızdırlar fakat kendilerini yalnız olarak görmezler.İnsanları değil de objeleri,cansız varlıkları tercih etmektedirler çünkü objelere kendi istedikleri gibi davranabilirler(Simons ve Oishi;1987:43).Üç yaşına gelmiş otistik çocukların en büyük sorunu konuşamamak,dili kullanamamaktır.Bu çocuklar istemedikleri şeylere karşı saldırgan tavırlar sergilerler veya kendilerine zarar verici davranışlarda bulunurlar.Bu şekilde dili kullanmadan birileriyle iletişim kurmaya çalışırlar(Cohen;1998:39).Ricks ve Wing’e (1976) göre otistik çocuklar,çok küçük yaşlardan itibaren sözlü ve sözsüz iletişim kanallarını kullanmazlar ya da kullanmayı redederler. Argyle((1972) insanlar tarafından kullanılan sözsüz iletişimi on başlık altında sınıflandırmaktadır.
Bunlar:vücut dili, yakınlık, oryantasyon(birbirinin yanında oturma ya da durma şekli),görünüm, duruş şekli, başını sallama, mimikler, jestler, bakış ve ses tonunu ayarlamadır.Bu sınıflamadaki sözsüz iletişim tiplerini otistik çocuklar kullanmakta zorluk çekerler. Konuşmalarımızın %80 jestlerle birlikte oluyor.Aslında konuşmalarımıza olayla ,durumla ilgili duygumuzu katıyoruz.Bu da Limbik sistemimizin devreye girdiğini göstermektedir. Otistik çocuklar gülümseyebilir,kahkaha atabilir,ağlayabilir veya korkabilirler;fakat şüphe,utanç, üzüntü gibi yüz ifadesi pek görülmez(duygularını vücut diliyle ifade etmekte zorluk çekerler).Çoğunlukla yüz ifadesi olmadan dururlar ve kendilerini çeşitli melodiler mırıldanarak ifade edebilirler(Wing,1976:104-105).
Sözsüz iletişimi kullanmakta güçlük yaşanırken, sözlü iletişim biçimlerinde de kendilerine özgü bir ifade biçimi mevcuttur.Konuşabilen otistik çocukların mekanik bir ses tonu ve kalıplaşmış sözel ifadelerle konuştukları görülür(konuşmalarında,duygu,jest,mimik yoktur veya azdır).
Ekolali otizmin klasik belirtilerinden biri olmasına rağmen her otistik çocukta görülmez.Mevoy, Loveland ve Landry’ye (1988)’e göre ,hemen tekrarlama şeklinde olan ekolali,kendini çok az ifade edebilen ve diğerleriyle çok az iletişim kurabilen otistik çocuklarda daha sık görülmektedir.Shapiro(1977) ve Carr,Schreibman ve Lovaas(1975) otistik çocukların en çok kendilerine yöneltilen soru veya direktifleri anlamadıklarında ya da verilecek cevapları olmadığında hemen ekolaliye başvurduklarını bulmuşlardır(Lord ve Paul;1997:208).
Brothers’a göre ,otizmin çok hafif formlarında tamamen normal bir gelişim ve hayat çizgisi izleyen otistikler ileri yaşta kişiler arası ilişkide ima,mecaz ve mizahi kavramda sorunlar yaşarlar.Diğerleri ilgi,başarı,zevk paylaşımı,ilişkilerinde toplumsal ve duygusal karşılıklık sınırlıdır(Korkmaz;200:131).
Çevrelerine bu denli kayıtsız olan otistik çocukların kendiliklerinden ilişkiyi başlatabilmeleri ve otistik olmayan çocukların kendiliklerinden öğrenebildikleri temel becerileri öğrenebilmeleri çok güçtür.Otistik çocukların yaşamlarında gerekli olan becerileri öğrenebilmleri,topluma uygun davranışları sergileyebilmeleri ve sosyalleşebilmeleri için yapılacak ilk iş
nlara İLİŞKİ KURMAYI öğretmektir.Kaynak: Farklı Gelişen Çocuklar (Adnan KULAKSIZOĞLU)
Otizm ve letiim
Comment