Tweet
Ad? Ömer Sami Musluo?lu...
Mesle?i Doktor.
?stanbul T?p fakültesini bitirince ihtisas yapmak üzere Amerika`ya gitmi? .
Gerisini kendisinden dinleyelim ve Çanakkale`den y?llar sonras?na uzanarak nurunu par?ldatan iman?m?z?n güzelli?ini bir daha görelim:
"Amerika`ya gitti?im ilk y?ld?. O y?l? hiç unutamam.1957 y?l?....
Nev York`ta Medical Arts Center Hospital adl? bir hastanede görevlendirildim. Vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak gibi i?ler. Di?er zamanlarda da labaratuvarda çal???yorum. Zira burada hastaya o kadar önem veriliyor ki, yine doktorlar direk hasta muayenesine verilmiyor."
??te o günlerden birindeydi... Bir hastaya gittim.Ya?l?ca bir adamd?. Tahminen yetmi?, yetmi?be? ya?lar?nda görülüyordu. Ona yakla?t?m ve..
-"Size kan vermem gerekiyor, lütfen kolunuzu açarm?s?n?z " dedim
Ya?l? adam kanser hastas?... Üstelik çok ta kans?z kalm??. Elimdeki kan torbas?na bakt?. Anlad?m ki kolunu açacak hali yoktu. Kolunu açt?m. Açt?m ve o anda ?a?t?m kald?m.
Çünkü ya?l? adam?n pazusunda dövme ?eklinde bir Türk bayra?? vard?. Yanl?? m? görüyorum diye iyice bakt?m ve gördü?üm Türk Bayra??yd?. ?yice emin olmu?tum."
-"Siz Türk müsünüz" dedim
Ka?lar?n? yukar? kald?rarak hay?r anlam?nda i?aret etti.
Ama benim merak?m gitmemi?ti.
Peki bu kolunuzdaki Türk bayra??? nedir?
Ald?rma i?te öyle bir ?ey dedi.
"Bu geçi?tirme merak?m? daha da art?rm??t?. Israr ettim."
"Fakat bu bayrak benim için çok önemli. Bu benim milletimin bayra??... Benim bayra??m. Ve onu kolunuzda görüyorum. Lütfen beni k?rmay?n?z ve kolunuzdaki bayra??m?n sebebini anlat?n?z"
Bu sözlerim üzerine yar? kapal? gözlerini iyice a?maya çal??arak, yüzüme derin derin bakt?.
Bu bak??lardan ümitlenmi?tim.
"Siz Türk müsünüz" dedi
"Evet Türk`üm..."
"?htiyar gözlerime bakarken tan?d?k bir göz ar?yormu? gibiydi. ?imdi daha sevecen ve s?cak bak?yordu. Yine tane tane m?r?ldand?.
"Uzun bir hikayedir. Müsait bir zamanda odama gelirsen sana bu bayra??n sebebini anlatabilirim.... Ama ?imdi burda olmaz.."
Sesinde de?i?ik bir titreme vard?. Do?rusu benim de içimde de?i?ik bir heyacanla titremi?ti. Öyle ya, dü?ünün Amerika gibi bir yerde Türk olmad??? halde kolunda Türk bayra?? ta??yan ya?l? bir adam görüyorum. Merak etmemek elde mi?
?htiyara kan verme i?lemimi tamamlad?m. Odas?na ç?kard?lar.
......
"Bu olaydan iki gün sonrayd?. Bir bo?lukta, hemen ya?l? adam?n odas?na gittim. Beni hemen tan?d?. Kolundaki bayra??n s?rr?n? ö?renmek için geldi?imi söyledim. Ba??n? sallad?. ?ste?imi kabul etmesine sevinmi?tim...."
"Derin bir nefes ald? ve anlatmaya ba?lad?"
"Y?l 1915 .... Tabii sen hat?rlamas?n o günleri... Çanakkale diye bir yer vard?r Türkiye`de.... Orada sava?mak üzere bütün h?ristiyan devletler asker topluyordu. Ben Avusturalyal?y?m."
"?ngilizler bizi toplay?p dediler ki:
Barbar Türkler, h?ristiyan dünyas?n? yak?p y?kacaklar. Bu sebeple bütün dünya o barbarlara kar?? cephe alm?? durumda.... Birlik olup üzerlerine gidece?iz.
Bu sava? çok önemlidir."
"Biz de inand?k sözlerine. Ve sava?mak isteyenler aras?na kat?ld?k. Bizim beynimizi y?kayan ?ngilizler, Türklere kar?? toplad?klar? askerlerin tamam?n? Çanakkale`ye sevk ediyorlarm??."
"Bizi gemilere doldurup M?s?r`a götürdüler" Bir kaç ay talim gördük. Sonra al?p Çanakkale`ye getirdiler."
"Sava? denen ?eyin deh?etini ilk defa orada gördüm. Her taarruzda bizden de Türklerden de yüzlece ki?i can veriyordu. Fakat biz hepimiz Türklerdeki gayret ve cesareti gördükçe ?a??yorduk. Teknoloji ve asker bak?m?ndan onlardan fazlayd?k."
Daha sonraki günlerde....
"Biz Gelibolu denen yerde karaya ç?kt?k. Sald?r?yoruz. Bizi püskürtüyorlar, tekrar sald?r?yoruz..... Derken bir dipçik darbesiyle kendimden geçmi?im.... "
Ya?l? anzak anlatmaya devam ediyordu.
"Dipçik darbesinden sonra neler oldu?unu hat?rlam?yorum. Gözlerimi açt???mda bam-ba?ka insanlar?n yay?ndayd?m."
"Nas?l korktum anlatamam"
"Ama bakt?m ki bütün yaralar?m? sarm??lar. Bu adamlar beni isteseler öldürürlerdi ama öldürmemi?ler ve üstelik yaralar?m? da sarm??lar diye dü?ündüm ."
"Beni cephne gerisine götürdüler. Orada ba?ka yaral?lar da vard?"
"Bütün bu dü?üncelerden sonra Yaz?klar olsun bana dedim... Ama pi?manl???m?n bir faydas? yoktu"
"Nihayet bizi serbest b?rakt?lar. Memleketime döndüm. Ancak benim hayat?m? kurtaran asil insanlar?, Türkleri unutmak istemiyordum.
Onlarla konu?amam??t?m ama daima insanl?k ve kibarl?k görmü?tüm. Unutmam da mümkün de?ildi. Sonunda koluma bu Türk bayra?? dövmesini yapt?rd?m"
"??te merak?n?z?n cevab?"
Ben bayra??n s?rr?n? anlam??t?m. Ne diyece?imi bilmiyordum.
Ya?l? anzak devam etti:
"Talihin cilvesine bak?n ki o zaman ölmek üzere iken yaralar?m? sararak iyile?tiren, beni sa?l???ma kavu?turan Türk`lerdi. ?imdi de Amerika`da y?llar sonra beni iyile?ytirmeye çal??an yine bir Türk genci...."
diye m?r?ldand?.
Sonra bana ad?m? sordu.
"Ömer cevab?n? verdim."
"Peki niçin Ömer ad?n? vermi?ler diye sordu"
"Babam Müslümanlar?n ikinci halifesi ömerden etkilenerek bu ismi vermi?"
"Yahu senin ad?n bir Müslüman ad? m??
Gözleri doldu. Gözlerini gözlerime kenetlemi?ti.
"Senin ad?n ne güzelmi?..... Benim ad?m ?imdiye kadar Josef Miller idi. Ancak bundan sonra Anzak Ömer olsun dedi."
?çimi tatl? bir heyacan sard?.
"Peki doktor bey Müslüman olmak zor mu" diye sordu.
?a??rd?m. Nas?l hemen de Müslüman olmaya karar vermi?ti.
Me?er o ya?a gelinceye kadar içten içe hep dü?ünüyormu?.
"Sonra kendisene iman?n ve ?slam?n ?artlar?n? anlatt?m. Kabul etti. Kelime-i ?ehadeti ö?rettim. Birlikte söyledik. Titreyen dudaklar?yla hem tekrar ediyor, hem de çocuklar gibi a?l?yordu."
"Bir gün buldu?um bir tesbihi kendisine hediye ettim. Art?k Ömer Amca yatt??? yerden Allah`?n ad?n? zikrediyordu."
Bir gün yan?na gitti?imde... "Beni yaln?z b?rakma , olur mu? dedi.
Ne gibi Ömer Amca dedim.
"Ara s?ra gel ?slamiyeti anlat" dedi.
"Tabii her gün gelece?im. Merak etmeyin"
"O günden sonra her gün yan?na gittim. Bildi?im karad?yla ?slamiyeti anlatt?m. Fakat Ömer Amca her gün eriyordu."
"Bir gün hastene hopörlerinden bir ananos duydum.
"Doktor Ömer, doktor Ömer... Latfen 217 numaral? odaya gelin"!!!!
"Tamam dedim bizim Anzak Ömer yolcu galiba"
"Odas?na vard???mda, sa? elinde tesbih aç?k duran sol kolunda dövme Türk bayra?? ve gögsünde iman?yla Ömer amaca cana kurulmu?tu.
Yan?na oturdum. Kelime-i ?ahadet getirttim. O ?ekilde kuca??mda can verdi."
Anzak Ömer Amca bana vefat?ndan önce ?öyle demi?ti:
"Ben, Türkleri tan?mazdan önce, sade kendini dü?ünen bencil biriydim. ?yilik etmeyi, yard?mseverli?i ben Türklerden ö?rendim. Çünkü sizin dedeleriniz dahi bize iyilik etmi?lerdi. Bende öyle olmaya çal??t?m....."
Hikmet EL?TA?
Mesle?i Doktor.
?stanbul T?p fakültesini bitirince ihtisas yapmak üzere Amerika`ya gitmi? .
Gerisini kendisinden dinleyelim ve Çanakkale`den y?llar sonras?na uzanarak nurunu par?ldatan iman?m?z?n güzelli?ini bir daha görelim:
"Amerika`ya gitti?im ilk y?ld?. O y?l? hiç unutamam.1957 y?l?....
Nev York`ta Medical Arts Center Hospital adl? bir hastanede görevlendirildim. Vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak gibi i?ler. Di?er zamanlarda da labaratuvarda çal???yorum. Zira burada hastaya o kadar önem veriliyor ki, yine doktorlar direk hasta muayenesine verilmiyor."
??te o günlerden birindeydi... Bir hastaya gittim.Ya?l?ca bir adamd?. Tahminen yetmi?, yetmi?be? ya?lar?nda görülüyordu. Ona yakla?t?m ve..
-"Size kan vermem gerekiyor, lütfen kolunuzu açarm?s?n?z " dedim
Ya?l? adam kanser hastas?... Üstelik çok ta kans?z kalm??. Elimdeki kan torbas?na bakt?. Anlad?m ki kolunu açacak hali yoktu. Kolunu açt?m. Açt?m ve o anda ?a?t?m kald?m.
Çünkü ya?l? adam?n pazusunda dövme ?eklinde bir Türk bayra?? vard?. Yanl?? m? görüyorum diye iyice bakt?m ve gördü?üm Türk Bayra??yd?. ?yice emin olmu?tum."
-"Siz Türk müsünüz" dedim
Ka?lar?n? yukar? kald?rarak hay?r anlam?nda i?aret etti.
Ama benim merak?m gitmemi?ti.
Peki bu kolunuzdaki Türk bayra??? nedir?
Ald?rma i?te öyle bir ?ey dedi.
"Bu geçi?tirme merak?m? daha da art?rm??t?. Israr ettim."
"Fakat bu bayrak benim için çok önemli. Bu benim milletimin bayra??... Benim bayra??m. Ve onu kolunuzda görüyorum. Lütfen beni k?rmay?n?z ve kolunuzdaki bayra??m?n sebebini anlat?n?z"
Bu sözlerim üzerine yar? kapal? gözlerini iyice a?maya çal??arak, yüzüme derin derin bakt?.
Bu bak??lardan ümitlenmi?tim.
"Siz Türk müsünüz" dedi
"Evet Türk`üm..."
"?htiyar gözlerime bakarken tan?d?k bir göz ar?yormu? gibiydi. ?imdi daha sevecen ve s?cak bak?yordu. Yine tane tane m?r?ldand?.
"Uzun bir hikayedir. Müsait bir zamanda odama gelirsen sana bu bayra??n sebebini anlatabilirim.... Ama ?imdi burda olmaz.."
Sesinde de?i?ik bir titreme vard?. Do?rusu benim de içimde de?i?ik bir heyacanla titremi?ti. Öyle ya, dü?ünün Amerika gibi bir yerde Türk olmad??? halde kolunda Türk bayra?? ta??yan ya?l? bir adam görüyorum. Merak etmemek elde mi?
?htiyara kan verme i?lemimi tamamlad?m. Odas?na ç?kard?lar.
......
"Bu olaydan iki gün sonrayd?. Bir bo?lukta, hemen ya?l? adam?n odas?na gittim. Beni hemen tan?d?. Kolundaki bayra??n s?rr?n? ö?renmek için geldi?imi söyledim. Ba??n? sallad?. ?ste?imi kabul etmesine sevinmi?tim...."
"Derin bir nefes ald? ve anlatmaya ba?lad?"
"Y?l 1915 .... Tabii sen hat?rlamas?n o günleri... Çanakkale diye bir yer vard?r Türkiye`de.... Orada sava?mak üzere bütün h?ristiyan devletler asker topluyordu. Ben Avusturalyal?y?m."
"?ngilizler bizi toplay?p dediler ki:
Barbar Türkler, h?ristiyan dünyas?n? yak?p y?kacaklar. Bu sebeple bütün dünya o barbarlara kar?? cephe alm?? durumda.... Birlik olup üzerlerine gidece?iz.
Bu sava? çok önemlidir."
"Biz de inand?k sözlerine. Ve sava?mak isteyenler aras?na kat?ld?k. Bizim beynimizi y?kayan ?ngilizler, Türklere kar?? toplad?klar? askerlerin tamam?n? Çanakkale`ye sevk ediyorlarm??."
"Bizi gemilere doldurup M?s?r`a götürdüler" Bir kaç ay talim gördük. Sonra al?p Çanakkale`ye getirdiler."
"Sava? denen ?eyin deh?etini ilk defa orada gördüm. Her taarruzda bizden de Türklerden de yüzlece ki?i can veriyordu. Fakat biz hepimiz Türklerdeki gayret ve cesareti gördükçe ?a??yorduk. Teknoloji ve asker bak?m?ndan onlardan fazlayd?k."
Daha sonraki günlerde....
"Biz Gelibolu denen yerde karaya ç?kt?k. Sald?r?yoruz. Bizi püskürtüyorlar, tekrar sald?r?yoruz..... Derken bir dipçik darbesiyle kendimden geçmi?im.... "
Ya?l? anzak anlatmaya devam ediyordu.
"Dipçik darbesinden sonra neler oldu?unu hat?rlam?yorum. Gözlerimi açt???mda bam-ba?ka insanlar?n yay?ndayd?m."
"Nas?l korktum anlatamam"
"Ama bakt?m ki bütün yaralar?m? sarm??lar. Bu adamlar beni isteseler öldürürlerdi ama öldürmemi?ler ve üstelik yaralar?m? da sarm??lar diye dü?ündüm ."
"Beni cephne gerisine götürdüler. Orada ba?ka yaral?lar da vard?"
"Bütün bu dü?üncelerden sonra Yaz?klar olsun bana dedim... Ama pi?manl???m?n bir faydas? yoktu"
"Nihayet bizi serbest b?rakt?lar. Memleketime döndüm. Ancak benim hayat?m? kurtaran asil insanlar?, Türkleri unutmak istemiyordum.
Onlarla konu?amam??t?m ama daima insanl?k ve kibarl?k görmü?tüm. Unutmam da mümkün de?ildi. Sonunda koluma bu Türk bayra?? dövmesini yapt?rd?m"
"??te merak?n?z?n cevab?"
Ben bayra??n s?rr?n? anlam??t?m. Ne diyece?imi bilmiyordum.
Ya?l? anzak devam etti:
"Talihin cilvesine bak?n ki o zaman ölmek üzere iken yaralar?m? sararak iyile?tiren, beni sa?l???ma kavu?turan Türk`lerdi. ?imdi de Amerika`da y?llar sonra beni iyile?ytirmeye çal??an yine bir Türk genci...."
diye m?r?ldand?.
Sonra bana ad?m? sordu.
"Ömer cevab?n? verdim."
"Peki niçin Ömer ad?n? vermi?ler diye sordu"
"Babam Müslümanlar?n ikinci halifesi ömerden etkilenerek bu ismi vermi?"
"Yahu senin ad?n bir Müslüman ad? m??
Gözleri doldu. Gözlerini gözlerime kenetlemi?ti.
"Senin ad?n ne güzelmi?..... Benim ad?m ?imdiye kadar Josef Miller idi. Ancak bundan sonra Anzak Ömer olsun dedi."
?çimi tatl? bir heyacan sard?.
"Peki doktor bey Müslüman olmak zor mu" diye sordu.
?a??rd?m. Nas?l hemen de Müslüman olmaya karar vermi?ti.
Me?er o ya?a gelinceye kadar içten içe hep dü?ünüyormu?.
"Sonra kendisene iman?n ve ?slam?n ?artlar?n? anlatt?m. Kabul etti. Kelime-i ?ehadeti ö?rettim. Birlikte söyledik. Titreyen dudaklar?yla hem tekrar ediyor, hem de çocuklar gibi a?l?yordu."
"Bir gün buldu?um bir tesbihi kendisine hediye ettim. Art?k Ömer Amca yatt??? yerden Allah`?n ad?n? zikrediyordu."
Bir gün yan?na gitti?imde... "Beni yaln?z b?rakma , olur mu? dedi.
Ne gibi Ömer Amca dedim.
"Ara s?ra gel ?slamiyeti anlat" dedi.
"Tabii her gün gelece?im. Merak etmeyin"
"O günden sonra her gün yan?na gittim. Bildi?im karad?yla ?slamiyeti anlatt?m. Fakat Ömer Amca her gün eriyordu."
"Bir gün hastene hopörlerinden bir ananos duydum.
"Doktor Ömer, doktor Ömer... Latfen 217 numaral? odaya gelin"!!!!
"Tamam dedim bizim Anzak Ömer yolcu galiba"
"Odas?na vard???mda, sa? elinde tesbih aç?k duran sol kolunda dövme Türk bayra?? ve gögsünde iman?yla Ömer amaca cana kurulmu?tu.
Yan?na oturdum. Kelime-i ?ahadet getirttim. O ?ekilde kuca??mda can verdi."
Anzak Ömer Amca bana vefat?ndan önce ?öyle demi?ti:
"Ben, Türkleri tan?mazdan önce, sade kendini dü?ünen bencil biriydim. ?yilik etmeyi, yard?mseverli?i ben Türklerden ö?rendim. Çünkü sizin dedeleriniz dahi bize iyilik etmi?lerdi. Bende öyle olmaya çal??t?m....."
Hikmet EL?TA?