Sizlerle güzel bir hikaye paylasmak istiyorum:
Bu öykü, ciftlikten ciftliğe, yaristan yarisa kosarak atlari terbiye etmeye calisan gezgin bir at terbiyecisinin genc ogluna kadar uzanir.
Babasinin isi nedeniyle cocugun ortaögretimi kesintilere ugramisti.
Orta 2 deyken ögretmeni, büyüdügü zaman ne olmak istedigini bir kompozisyon halinde yazmasini istedi.
Cocuk bütün gece oturup günün birinde at ciftligine sahip olmayi hedeflediğini anlatan 7 sayfalik bir kompozisyon yazdi.
Hayalini en ince ayrintilariyla anlatti.
Hatta hayalindeki 200 dönümlük ciftligin krokisini de cizdi.
Binaların, ahirlarin ve kosu yollarinin yerlerini gösterdi.
Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrintili planini da ekledi.
Ertesi gün hocasina sunduğu 7 sayfalik ödev, tam kalbinin sesiydi.
İki gün sonra ögretmen ödevi geri verdi.
Kagidin üzerinde kirmizi kalemle yazilmis kocaman bir "sifir" ve "Dersten sonra beni gör" uyarisi vardi.
Cocuk ögretmenine merakla sordu:
- Neden "sifir" aldim?
Ögretmeni:
- Bu senin yasında bir cocuk icin gercekci olmayan bir hayal dedi, paran yok.
Gezginci bir aileden geliyorsun.
Kaynaginiz yok.
At ciftligi kurmak büyük para gerektirir.
Önce araziyi satin alman lazim.
Damizlik hayvanlar da alman gerekiyor.
Bunu basarman imkansiz.
Eger ödevini gercekci hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geciririm.
- Cocuk evine döndü, bir hafta kadar düsündükten sonra ödevini ögretmenine hicbir degisiklik yapmadan geri götürdü.
- Siz verdiginiz notu degistirmeyin, "ben de hayallerimi"... O, orta 2. sinif ögrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor.
Yillar önce yazdiği ödev söminenin üzerinde cercevelenmis olarak asili.
Aynı ögretmen, gecen yaz 30 ögrencisini bu ciftlige kamp kurmaya getirdi.
Ciftlikten ayrilirken eski ögrencisine:
- Sana simdi söyleyebilirim. Ben senin ögretmeninken, hayal hirsiziydim.
O yillarda ögrencilerimden pek cok hayal caldım.
Allah'tan ki sen, hayalinden vazgecmeyecek kadar inatciydin.
Bu öykü, ciftlikten ciftliğe, yaristan yarisa kosarak atlari terbiye etmeye calisan gezgin bir at terbiyecisinin genc ogluna kadar uzanir.
Babasinin isi nedeniyle cocugun ortaögretimi kesintilere ugramisti.
Orta 2 deyken ögretmeni, büyüdügü zaman ne olmak istedigini bir kompozisyon halinde yazmasini istedi.
Cocuk bütün gece oturup günün birinde at ciftligine sahip olmayi hedeflediğini anlatan 7 sayfalik bir kompozisyon yazdi.
Hayalini en ince ayrintilariyla anlatti.
Hatta hayalindeki 200 dönümlük ciftligin krokisini de cizdi.
Binaların, ahirlarin ve kosu yollarinin yerlerini gösterdi.
Krokiye, 200 dönümlük arazinin üzerine oturacak 1000 metrekarelik evin ayrintili planini da ekledi.
Ertesi gün hocasina sunduğu 7 sayfalik ödev, tam kalbinin sesiydi.
İki gün sonra ögretmen ödevi geri verdi.
Kagidin üzerinde kirmizi kalemle yazilmis kocaman bir "sifir" ve "Dersten sonra beni gör" uyarisi vardi.
Cocuk ögretmenine merakla sordu:
- Neden "sifir" aldim?
Ögretmeni:
- Bu senin yasında bir cocuk icin gercekci olmayan bir hayal dedi, paran yok.
Gezginci bir aileden geliyorsun.
Kaynaginiz yok.
At ciftligi kurmak büyük para gerektirir.
Önce araziyi satin alman lazim.
Damizlik hayvanlar da alman gerekiyor.
Bunu basarman imkansiz.
Eger ödevini gercekci hedefler belirledikten sonra yeniden yazarsan, o zaman notunu yeniden gözden geciririm.
- Cocuk evine döndü, bir hafta kadar düsündükten sonra ödevini ögretmenine hicbir degisiklik yapmadan geri götürdü.
- Siz verdiginiz notu degistirmeyin, "ben de hayallerimi"... O, orta 2. sinif ögrencisi, bugün 200 dönümlük arazi üzerindeki 1000 metrekarelik evinde oturuyor.
Yillar önce yazdiği ödev söminenin üzerinde cercevelenmis olarak asili.
Aynı ögretmen, gecen yaz 30 ögrencisini bu ciftlige kamp kurmaya getirdi.
Ciftlikten ayrilirken eski ögrencisine:
- Sana simdi söyleyebilirim. Ben senin ögretmeninken, hayal hirsiziydim.
O yillarda ögrencilerimden pek cok hayal caldım.
Allah'tan ki sen, hayalinden vazgecmeyecek kadar inatciydin.


Comment