‘’Var’’sýn Yok Desinler!

[selim]

‘’Var’’sýn Yok Desinler!

VAR’A ‘yok’ demekle, nesi deðiþir ki ‘var’ýn? Varsýn Allah’ým varsýn! Diller yok diyorsa yalan, kalplerde senin adýn yazýlý... Canlar Seninle yaþýyor... Eller, sen istersen tutabilir, dizler de öyle...

Alâim-i Semâ senin.

Gökkuþaðýnda renkler Seni gösteriyor, ‘ressam’ yok dese dert midir? Þarkýlarda ismin geçmese ne gam? Sesler seni söylüyor. Senin besteni þakýyor bülbüller!

Gül gülümsüyorsa senin güzelliðinden... Rahmetinin katresidir yaðmur, bahçeler hep senin.
En þefkatli sensin Allah’ým. Çünki sensin anneleri yaratan... En kudretli sensin Allah’ým Çünki sensin daðlarý dik tutan,denizleri dökmeden gezdiren...

Çocuklarýn pamukçacýk ellerinde, çimenlerin yeþermelerinde, sevdâlýlarýn sýcacýk yüreklerinde ‘apaçýk’ sen ‘saklýsýn’...
Sana ‘yok’ diyeni ‘yok’tan ‘var’ eden de sensin.

Bolluklar mükâfatýn, kýtlýklar ikazýn... Ferahlýklar, sýkýntýlarýmýza teselli, üzüntüler seni hatýrlamamýz için...
O kadar varsýn ki... Varlýðýnýn heybeti karþýsýnda baþýmýz dönüyor, týpký dünya gibi... Sensiz yaþanmýyor...

Milyonlarca yýldýr, milyarlarca hayat ve her hayat sahibine her an taptaze nefesler veren nasýl ‘yok’ olur, nasýl ‘yaþamaz’?
Hayatý veren sensin. Hayat da, hayatým da senin. Kendini bilmeyen seni tanýmamýþ; kim neylesin?
Anlamayý, bir adýma karþýlýk bin adýmla koþuþturan sensin.

‘Ýnanýlan’ da sensin ‘inandýran’ da... ‘Var’ daha ‘yok’ iken ‘var’ olan da sensin. Her zaman her yerde ‘var’ olan da!
Asýrlar bir ince perde, mekân bildiðimiz, ayak bastýðýmýz, paylaþamadýðýmýz dünya bir durak...

Bir hak verdin... Akýl, duygu, dudak verdin, söyleyeceðiz...

Hayatýmýz müteharrik bir kalem...
Kaderimizi bu kalemle bize ‘yazdýran’ da sensin.

Yarattýn, yaþatýyorsun, diriliþimiz vaadin... Sen vaadinden dönmeyensin, senindir sonsuzluk!
‘Küçükler’ Senden uzaklaþtýkça küçüldüler, ‘büyükler’ sana yaklaþtýkça büyüdüler.
Yûnus balýðýn karnýnda, Yûsuf zindanda senin kölendi. Hürriyet sendeydi, sen Rabbimizsin...

Serinlik Sendendi, Ýbrahim’i ateþin yakýþýndan kurtaran... Mûsa’yý Firavun’un sarayýnda büyüten sendin.
Sendin hem yetim, hem öksüz Muhammed’i (asm) Mirâc’a çýkaran...
Her þeyi senin için yarattým dediðinde, ben de herþeyi senin için terk ettim diyen zata(asm) bunu söyleten sendin.
Eyyüb senin için sabretti,Yûsuf Züleyha’yý senin için reddetti... O, her þeyi! Allahým:

Rüzgârdan, ýþýktan, lisandan, insandan deliller gönderdin.. Her oluþ, her tükeniþ iþâretindi!
Peygamberlerin, nizâmýný anlatan yazýnýn satýrbaþlarýydý, kelimelerindi velilerin: dostlarýn, senin imla iþaretlerin...
Doksan sene ömrümde dünya zevki namýna bir þey bilmedim diyen zat, bunu senin aþkýnla yaþadý, söyledi...
Geylânî seni söyledi, Rabbanî seni, Mevlânâ sana çaðýrdý, Gazâlî sana ,Yunus dillerde seni metheyledi. “Bildim seni ey Rab, bilinmez meþhur” dedi Necip Fazýl, Sen çileyi mutluluk yapansýn. Varsýn Allah’ým varsýn...

Hilekârsa bilim, edepsizse edebiyat, sahteyse san’at,gerçeðini; amacýný kaybetmiþse ‘yok’ diyorsa desin!
Küçük kitaplar ‘yok’ yazsa? Kâinat ‘var’ yazan koca kitap! Yazan sensin, okutan sensin.
Selâm sana sevgili. “Bir nakýþta bin nakþý nakþeden nakkaþ...” Ýnsaným ve inanýyorum sana.

Kundaktan kefene, beþikten musallaya ve oradan ‘asýl hayata’ uzanan rahmetine... Þelâlelerde çaðýldayan, mercanlarda parýldayan güzelliðine... Toprak kokan mahsuller, kovanlar, peteklerce ikram ikram üstüne bereketine...

Kan kýrmýzý karanfillerden, gözbebeklerine kadar, binbir çeþit ve rengârenk sanatýna inanýyorum...
‘Yok’a inanmak ‘yok!’ Þüphesiz inanýlacak yalnýz sensin.
Sebepler! Size söylüyorum, sizi sebep gösterenlerde suç, Sevgilim ‘ol’der ve ‘olur’...

Allah'ým...

Bir sevdâdýr sana inanmak... Gurbette âniden kavuþmaktýr! Her þeyimi sen verdin, her þeyim senin.

Dönüþümüzde sana...

Seni sana lâyýk anlatamadým affet! Kelimem yetmedi! Ýþte Allah’ým bu kulunun bütün söyleyebildiði bu kadar.
Ey akýllarýn anlamaktan, dillerin layýkýyla methetmekten aciz kaldýðý;Zat
Ben bu kadarým... Þükür ki sen bu kadar deðilsin!

Tanýt bizlere kendini ey mevcud u meçhul..!

Evet! Evet! Evet..! Onu tanýyan ve itaat eden zindanda dahi olsa bahtiyardýr. Onu unutan saraylarda da olsa zindandadýr, bedbahttýr.

[yetime]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

ne kadar guzel !
sizim sizim sizlatti yuregimi bu sevgili cumleleriniz..
sevgi.. O'na olan sevgi..sigmiyor degilmi kalbe..tasiyor degil mi..
Allah razi olsun..

[selsarac]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Deðerli seyyah kardeþim, teþekkürler.

Onu anlamayanlar birgün anlayacaklar... varsýn yok desinler. Onu bulan neyi kaybeder? onu kaybeden neyi bulur?
Güneþe gözünü kapatan, sadece kendine gündüzü gece yapar.

Küçük bir hatýrlatma: Bu deðerli tefekkür yazýsý size aitse lütfen adýnýzý altýna yazýnýz eðer size ait deðilse bu eseri yazanýn adýný hakkýný vermek için altýna kaynak olarak belirtiniz.

yazýnýz için teþekkür ederim. Çok güzel bir yazý olmuþ.

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Mustafa Cihat kardeþimize teþekkür ederiz.

[forest67]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

‘’Var’’sýn Yok Desinler!

ÝNKAR EDENLERÝN YÜREGÝNDE HERZAMAN VARDIR.... BÝRGÜN MUTLAKA!

[ahmetkac]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

alem bir nakýþtýr nakkaþýný gösterir, varsýn yok desinler

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

evet önemli olan zaten nakýþýn arkasýnda nakkaþý, harfin arkasýnda gizli katibi görmek deðil mi?

[ahmetkac]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

izzet ve azamet isterki esbab(sebepler) perdedarý desti kudret(kudret elinin perdesi) ola aklýn nazarýnda, tevhid ve celal isterki esbab çeksinler elini tesiri hakikiden, allah razý olsun seyyah

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Bir saat tefekkür,bir sene nafile ibadetten daha hayýrlýdýr.(Hadis-i þerif)

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Üst cihet: Yani, semâvât cihetine felsefe ile bakan bir adam, þu sonsuz boþlukta, milyarlarca yýldýz ve kürelerin at koþusu gibi veya askerî bir manevra gibi yaptýklarý pek sür’atli ve muhtelif hareketlerinden büyük bir dehþete, vahþete, korkuya mâruz kalacaktýr.

Fakat imanlý bir adam baktýðý vakit o garip, acip manevranýn bir kumandanýn emri ile nezareti altýnda yapýldýðý gibi, semâvât âlemini tezyin eden ve o yýldýzlarýn bize de ziyadar kandiller þeklinde olduklarýný görecek ve o atlar koþusunda korku, dehþet deðil, ünsiyet ve muhabbet edecektir. Âlem-i semâvâtý-gökyüzünü- þöylece tasvir eden iman nimetine elbette binlerce “Elhamdü lillâh” söylemek azdýr.

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Bir köy muhtarsýz olmaz. Bir iðne ustasýz olmaz, sahipsiz olamaz. Bir harf kâtipsiz olamaz, biliyorsun. Nasýl oluyor ki, nihayet derecede muntazam þu memleket hâkimsiz olur?

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Ben kimin san’atýyým; bulunduðum sandýklar ve dükkânlar da onun mülküdür.” Ve herbir nakýþ der: “Beni kim dokuduysa, bulunduðum top da onun dokumasýdýr.” Herbir tatlý lokma der: “Beni kim yapýyor, piþiriyorsa, bulunduðum kazan dahi onundur.” Herbir makine der: “Beni kim yapmýþsa, memlekette intiþar eden bütün emsalimi de o yapýyor. Ve bütün memleketin her tarafýnda bizi yetiþtiren odur. Demek memleketin mâliki de odur. Öyle ise, bütün bu memlekete, bu saraya mâlik kimse, o bize mâlik olabilir.” Meselâ, nasýl mîrîye mahsus tek bir palaska veyahut birtek düðmeye mâlik olmak için, onlarý yapan bütün fabrikalara mâlik olmak lâzýmdýr ki, onlara hakikî mâlik olsun.

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Dine muhalif felsefe, her þeyi çirkin, korkunç gösteren siyah bir gözlüktür. Ýman ise, her þeyi güzel, ünsiyetli gösteren þeffaf, berrak, nuranî bir gözlüktür.

[selim]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

Ben ben diyorsam da,bana benlik yine senden ey yüceler yücesi!

[TABÝATCI]

Cevap: ‘’Var’’sýn Yok Desinler!

aðzýna saðlýk yüce rabbim kalbine göre versin.hayýrlý iþler,saðlýk ,sýhhat ve afiyet dileklerimle