Tweet
Feryadımın,figanımın hüznüme yarenlik ettiği zamanlardayım.Koca bir şehri ufacık gönlüme sığdırmaya çalıştıkça boş kalan yanlarımdan ayaz yiyorum.Kara kışlarımın ışığa hasret bıraktığı anlarda anlarda damla damla güneş ağlıyor,yağmur söylüyorum.Deli bir yanlızlık açıyor koynunu kucak kucak,ayaklarım uyuşmuş koşamıyorum.Koşmak nefesimi kesecek diye korkmuyorum oysa.Ama korkuyorum bir ertesi güne umutları viran savaş çocukları gibi uyanmaktan.Ölümü emr-i ilahi bildiğimden uyanamamak bile ürpertmiyor ruhumu.
Gözlerimi buğulayıp bir aşk diliyorum medet kapısından GÖNLÜMÜN ÖMRÜME YAKIŞACAĞI BİR AŞK.
Yanlızlık çalıyor kapımı defalarca kıyamıyorum,misafir ediyorum gönlümün en yakışan yerine.Türlü sohbetler edip kendini hediye ediyor bana "almazsam ayıp" diyor elime yüzüme kokusunu sürüp koyuveriyorum ömrüme.
Üşümeyi sever buluyorum kendimi.Akşamın o yeni çökmüş ayazında dilimde anlamsız bir şarkının yarım yamalak ritminde geceyi demliyorum titreyerek.
"AİT OLMAK" diyorum daha fazlası türemiyor dilimde.İnadına kabul edemiyorum bu kenti.Bu kent kendini bedavaya satıyor üstüne para verip "UZAK DUR" diyorum.
Büyülü cümleler kuramaz oluyorum,bir vedanın ertesinin acısını unuttuğumdan mı yoksa vedalara ağlama yaşımı uğurladığımdan mı bilmem sızlamıyor sızlayası yerlerim.
Elim kaleme,gözüm hüzün damlalarına küsüyor.BEN YORULDUM...
Şimdi bi yanı kırık,bi yanı unutulmuş bi kız çocuğuna dönüyor ruhum.Bir elma şekerine bir dünya satabilecek yaşta olabilmeler diliyorum.Bakıyorum ellerime yakışmıyor masum şekerler,nefesim çilek kokmuyor,kanayan yerlerime bakıyorum bisiklet kazalarına hiç benzemiyor.Bu daha derin daha için için kanayan bi yara ANLIYORUM.
BABAyla oturulan sofraları,baba sohbetlerini,baba kokusunu,baba merhametini,bir babaya yakışan sertliği,kararlılığı,görmüş geçirmişliği,bir tek babada iyi duran o vakur,o korkutmayan yanları özlüyorum.Özlem divan-ı derdime indiğinde damla damla sızıyor ruhumun en çatlak yerinden dünyaya AĞLIYORUM...
Kimisine göre büyüyorum,oysa isteyip istemadiğimi umursatamıyorum.Çünkü ben pembe düşleri kara kabuslara dönüştüğünde yalan dünyasını yalan renklerle boyayabilecek cesur ama yapmacık o insanlarlar gibi değilim.Gönül toprağıma ekilmeyeni biçecek kadar hayalperest de değilim.Madem büyüyorum buyrun o zaman kocaman insan benden gönlümün çocuğuna serzenişim olsun...
Gözlerimi buğulayıp bir aşk diliyorum medet kapısından GÖNLÜMÜN ÖMRÜME YAKIŞACAĞI BİR AŞK.
Yanlızlık çalıyor kapımı defalarca kıyamıyorum,misafir ediyorum gönlümün en yakışan yerine.Türlü sohbetler edip kendini hediye ediyor bana "almazsam ayıp" diyor elime yüzüme kokusunu sürüp koyuveriyorum ömrüme.
Üşümeyi sever buluyorum kendimi.Akşamın o yeni çökmüş ayazında dilimde anlamsız bir şarkının yarım yamalak ritminde geceyi demliyorum titreyerek.
"AİT OLMAK" diyorum daha fazlası türemiyor dilimde.İnadına kabul edemiyorum bu kenti.Bu kent kendini bedavaya satıyor üstüne para verip "UZAK DUR" diyorum.
Büyülü cümleler kuramaz oluyorum,bir vedanın ertesinin acısını unuttuğumdan mı yoksa vedalara ağlama yaşımı uğurladığımdan mı bilmem sızlamıyor sızlayası yerlerim.
Elim kaleme,gözüm hüzün damlalarına küsüyor.BEN YORULDUM...
Şimdi bi yanı kırık,bi yanı unutulmuş bi kız çocuğuna dönüyor ruhum.Bir elma şekerine bir dünya satabilecek yaşta olabilmeler diliyorum.Bakıyorum ellerime yakışmıyor masum şekerler,nefesim çilek kokmuyor,kanayan yerlerime bakıyorum bisiklet kazalarına hiç benzemiyor.Bu daha derin daha için için kanayan bi yara ANLIYORUM.
BABAyla oturulan sofraları,baba sohbetlerini,baba kokusunu,baba merhametini,bir babaya yakışan sertliği,kararlılığı,görmüş geçirmişliği,bir tek babada iyi duran o vakur,o korkutmayan yanları özlüyorum.Özlem divan-ı derdime indiğinde damla damla sızıyor ruhumun en çatlak yerinden dünyaya AĞLIYORUM...
Kimisine göre büyüyorum,oysa isteyip istemadiğimi umursatamıyorum.Çünkü ben pembe düşleri kara kabuslara dönüştüğünde yalan dünyasını yalan renklerle boyayabilecek cesur ama yapmacık o insanlarlar gibi değilim.Gönül toprağıma ekilmeyeni biçecek kadar hayalperest de değilim.Madem büyüyorum buyrun o zaman kocaman insan benden gönlümün çocuğuna serzenişim olsun...
Comment