Tweet
Davul,Orta asyadan Günümüze kadar gelen ve kültürmüzün bir parçasıdır.Davulla ilgili pek çok atasözü ve fıkra mevcutdur.Bunlardan bir tanesinide benden okuyunuz.Malum Anadolu'da geçimini Davul çalarak temin eden bir vatandaş varmış. Bu adamın pek işe güce yaramaz, tabiri caizse burnu havada birde oğlu varmış.Gel zaman, git zaman adam artık iyice yaşlanmış. Oğlunu yanına çağırarak şöyle demiş."Evlat artık benim davul çalacak takatım kalmadı,bundan sonra bu evin geçimi sana ait demiş." Tabi oğlu alışmış tembelliğe.başlamış söylenmeğe " Ben ne anlarım davul çalmadan yaaa!!" demiş. Babası davulun kayışın oğlunun boynuna asmış, eline tokmağı tutturup" çal lannn!!" demiş. Oğlan başlamış davula çomakla vurmağa. İlkinde tannn!!, ikincisinde tunnn!! derken vurdukça, davul ahenge gelmeye başlamış; Ve Baba şu sözü söylemiş." İŞTE BÖYLE... ÇALA,ÇALA DÜZELECEKKKK!!" demiş. Esen kalınız.
-
-
Cevap: Davulcu
Sayın Tabiatçı, insana moral veren bir yazı.
Kimse ben bu işten anlamam, yapamam diye, bir işten kaytaramaz. Ben her zaman bunu bilir, bunu söylerim.
Devlet dairelerinde çalışanlar bu bahaneleri çok iyi bilirler. Ama onların boynuna davulu asacak, ellerine tokmağı tuttaracak amirleri olmadığı zaman bu bahaneler iyi prim yapar malesef...
Comment