Anlayana

[uveyik kusu]

Yaşlı bir bey, sabah erken evinden çıkmış yolda ilerlerken, bir bisikletlinin kendisine çarpması ile yere yuvarlanmış ve hafif yaralanmış. Sokaktan geçenler, yaşlı adamı hemen en yakın sağlık birimine ulaştırmışlar.
Hemşireler, adamcağızın yarasına pansuman yapmışlar, ama 'biraz beklemesini ve röntgen çekerek her hangi bir kırık veya çatlak olup olmadığını inceleyeceklerini söylemişler. Yaşlı adam huzursuzlanmış ve acelesi olduğunu, tetkik istemediğini söylemiş.
Hemşireler merakla acelesinin sebebini sormuşlar. Adamcağız da: "Karım huzur evinde kalıyor, her sabah onunla kahvaltı etmeye giderim, geç kalmak istemiyorum." demiş.
"Karınızın, siz gecikince merak edeceğini düşünüyorsunuz herhalde." Demiş bir hemşire. Adam üzgün bir ifade ile "Ne yazık ki karım alzheimer hastası ve benim kim olduğumu bilmiyor." demiş.
Hemşireler hayretle: "Madem sizin kim olduğunuzu bilmiyor, neden her gün onunla kahvaltı yapmak için koşturuyorsunuz?" demişler.
Adam buruk bir sesle "Ama ben onun kim olduğunu biliyorum." demiş.
SEVDİKLERİNİZİN KİM OLDUĞUNU ASLA UNUTMAMANIZ DİLEĞİYLE .....!!

[ubeyd]

Cevap: Anlayana

Güzel bir hikaye anlayana.Elinize sağlık.

[delimisin ne isin var]

Cevap: Anlayana

Harbi kotu parmak basmis yaralara .

[uveyik kusu]

Cevap: Anlayana

Teşekür ederim, vakit ayırdığınız için

[delimisin ne isin var]

Cevap: Anlayana

Hatirlamak ve hatirlanmak butun mesele bu.Heleki guzel gunler yasadiklarimizi asla unutamayiz ve unutmamaliyiz.Koskoca bir omur geçrdigin bir insani nasil unutabilirsinki?Bu resmen bir vicdansizlik olur ve secgiye guzel gecmis gunlere ihanet olur.

[uveyik kusu]

Cevap: Anlayana

unutuluveriyor üstad. maalesef. yaparsın yaparsın, bir olumsuzluk olur bütün güzel günlerin, yapılan iyiliklerin hatrı kalmayveriyor.

[delimisin ne isin var]

Cevap: Anlayana

Yok be ustad sanmam unutulacagi.Yeterki guzel gunler yasanmis olsun.Ama aci gunlere guzel gunler denilirse kimsede hatirlamaz tabii

[TABİATCI]

Cevap: Anlayana

Evet;aklıma gelmişken bir anıda ben anlatayım.Benim amcam 86 yaşında,Yıllar önce 18 yaşında bir oğlu vefat etmiş.Kendisi Zor şartlarda at arabası kullanarak geçimin temin etmekte ve daha sonra maliye'ye müsdahtem olarak girmiş ve oradan emekli oldu.Yengemle evliliklerinden 5 çoçuk sahibi olmuşlar.Amcam beni çok sever ve yıllar önce Hacca gidip geldi.hac dan sonra yengem evlat acısının da vermiş olduğu,sıkıntınında etkisiyle şeker hastalığı iyice fazlalaştı ve iyice zayıfladı;Ayrıca da akli dengesinide yitirdi.Amcam tahmini 10 yıl ona baktı.Daha sonra,yengem yatakdan inerken düştü ve iki kalça kemiği kırıldı ve bir 10 yıl daha yatalak olarak bakıma muhtaç halde kaldı.Amcam hiç kimsenin yardımı olmadan onun hem altını alıyor,hem yemeğini yediriyor,hemde banyosunu yaptırıyordu.Bu yaşlı adamın elleri iyice yara bere olmuştu. Ancak;hiçmi hiiçç şikayetci değildi.Kendisiyle bir ara sohbet etdim ve bana şöyle dedi."Yiğenim;bu benim hayat arkadaşım,aç kaldık,çuvala saman doldurup üzerinde yatdık,hiç bir zaman bana öf demedi,şikayet etmedi bana 5 çocuk verdi.Ömrüm olduğu müddetce bakarım dedi.Yengem vefat etmeden önce aklı üzerinde değildi.Ağırlaşınca halam ve amcam başında yatmaya başladılar.Halam ve amcam ikiside yaşlı insanlar ve hayatda yalan söylemezler.Kiside şöyle ifade etmekte:Cuma sabahı ezan okundu ve ezanla birlikte yengemin gözleri açılmış,yönü kıbleye dönüp 3 sefer şehadet getirip,son nefesini vermiş ve defalarca cenazeyi düzeltmişler ve her seferinde naaş yönünü kendi kıbleye dönmüş.Cenazeden sonra amcama baş sağlığı diledim.Dedimki; amca sanada eziyet,çekenede eziyet,yazık o kadın kurtuldu sende;dedim ve amcam yeşil gözlerinden yaşlar süzülerek şöyle dedi".Öyle deme yiğenim,O benim 65 yıllık hayat arkadaşımdı,hiç birbirimiz kırmadık.hayatım sağ olduğu müddetce ona baksaydım".dedi.Onu teskin etdik.sağlıcakla kalınız.