Tweet
Sahabeden(Hz.Muhammed'i görüp iman eden kişiler)Zeyd bin Hârise radıyallahü anh, çocuk iken, annesiyle birlikte uzaktaki bir akrabâlarına ziyarete gidiyorlardı ki, yolda haydutlar kafileyi basıp, Zeyd’i esir aldılar.
Sonra satılığa çıkardılar.
Hazret-i Hatîce (peygamberimizin hanımı)’nin yeğeni, onu satın alıp halasına verdi.
O da Resûlullah’a hediye etti onu.
Resûlullah Efendimiz de âzâd edip evlât edindiler.
Lâkin babası çok dertliydi.
Küçük yaşta kaybettiği bu oğlunu çok merak ediyor, hasret ateşiyle yanıp kavruluyordu.
Diyâr diyâr gezerek onu arıyordu her yerde.
Her gördüğüne onu soruyordu.
Nihayet o beldeden Meyye gelenler, “Zeyd”i orada görüp babasına haber verdiler.
Efendimizin yanında “köle” olduğunu söylediler kendisine.
Garip, hazine bulmuş gibi sevindi.
Kardeşini alıp, cebini de parayla doldurup koştu Mekke’ye.
Ve huzuruna girip yalvardı Resûlullaha:
- Ey Kureyş’in büyüğü! Duydum ki, oğlum yanınızda köle imiş. Ne olur, onu âzâd et. Ne istersen vermeye hazırım.
Resûlullah Efendimiz;
- Kendisine soralım, buyurdular. Sizinle gitmeyi isterse, alın götürün. Para da istemem.
Kulaklarına inanamadı.
- Sahi mi söylüyorsunuz?
- Elbette. Ama beni tercih ederse, onu kimseye vermem. Ona göre
- Tamam, kabul ediyorum.
Zeyd’i çağırdılar, geldi.
Efendimiz, onları gösterip sordular:
- Bunları tanıyor musun?
- Evet. Şu babam, şu da amcam.
- Seni almaya gelmişler. İster onlarla git, istersen benimle kal.
Zeyd, Efendimize iyice sokulup:
- Ölünceye kadar sizinle kalmak isterim, dedi. Çünkü benim için hürriyet, size köle olmaktır.
Babası çok duygulandı.
Resûlullaha teşekkür edip döndü memleketine.
Sevinçli ve müsterih olarak.
Sonra satılığa çıkardılar.
Hazret-i Hatîce (peygamberimizin hanımı)’nin yeğeni, onu satın alıp halasına verdi.
O da Resûlullah’a hediye etti onu.
Resûlullah Efendimiz de âzâd edip evlât edindiler.
Lâkin babası çok dertliydi.
Küçük yaşta kaybettiği bu oğlunu çok merak ediyor, hasret ateşiyle yanıp kavruluyordu.
Diyâr diyâr gezerek onu arıyordu her yerde.
Her gördüğüne onu soruyordu.
Nihayet o beldeden Meyye gelenler, “Zeyd”i orada görüp babasına haber verdiler.
Efendimizin yanında “köle” olduğunu söylediler kendisine.
Garip, hazine bulmuş gibi sevindi.
Kardeşini alıp, cebini de parayla doldurup koştu Mekke’ye.
Ve huzuruna girip yalvardı Resûlullaha:
- Ey Kureyş’in büyüğü! Duydum ki, oğlum yanınızda köle imiş. Ne olur, onu âzâd et. Ne istersen vermeye hazırım.
Resûlullah Efendimiz;
- Kendisine soralım, buyurdular. Sizinle gitmeyi isterse, alın götürün. Para da istemem.
Kulaklarına inanamadı.
- Sahi mi söylüyorsunuz?
- Elbette. Ama beni tercih ederse, onu kimseye vermem. Ona göre
- Tamam, kabul ediyorum.
Zeyd’i çağırdılar, geldi.
Efendimiz, onları gösterip sordular:
- Bunları tanıyor musun?
- Evet. Şu babam, şu da amcam.
- Seni almaya gelmişler. İster onlarla git, istersen benimle kal.
Zeyd, Efendimize iyice sokulup:
- Ölünceye kadar sizinle kalmak isterim, dedi. Çünkü benim için hürriyet, size köle olmaktır.
Babası çok duygulandı.
Resûlullaha teşekkür edip döndü memleketine.
Sevinçli ve müsterih olarak.
Comment