Kağıt Nasıl Üretiliyor

[selim]

Kağıt fabrikasyonu
Kağıt, bitkisel selülozun mekanik veya kimyasal yollarla liflendirilmesiyle veya atık kağıtların ve paçavraların yeniden liflendirilmesiyle elde edilen hamurlardan üretilen, üzerine baskı yapmaya elverişli tabakalardır. Kartonu, çok katlandırılmış kağıt olarak da düşünebiliriz. Çünkü, gerek kağıdın, gerekse kartonun üretiminde kullanılacak hamurun yapımı fiziksel olarak farklı değildir. Üretimde kullanılacak hamurun kalitesine ve katkı maddelerine göre kağıt veya kartonun kalitesi değişir. Üretimin kağıt veya karton olarak yapılmasındaki seçim ise kağıt makinelerinin fiziksel yapısına bağlıdır. Kağıt olarak nitelendirdiğimiz ürünle, karton olarak nitelendirdiğimiz ürün arasındaki en belirgin fiziksel fark, gr/m2 olarak belirlenen farktır.

Kağıdın Tarihçesi

Kağıt, ilk kez, o zamanlar yüksek bir kültür seviyesine erişmiş olan Çin’de yapılmıştır. Kağıttan önce Çin’de yazı taşıma aracı olarak taş, toprak, metal levhalar, tahtalar, bambu çubukları ve ipek bez kullanılmıştır. Kağıt, Tsai Lun adında bir saray memuru tarafından M.S. 105 senesinde yapılmıştır. Ham madde olarak dut ağacı kabuğunun lifleri, keten lifleri, paçavra ve balık ağı artıkları kullanılmıştır. Bu maddeler, uzun kaynatma, dibeklerde dövme işlemi sonunda lif hamuru haline getirilir, bambudan yapılmış bir elekle bir miktar hamur alınır ve suyu süzüldükten sonra keçeler üstüne serilip kurutulurdu. Bu şekilde elde edilen kağıtların yüzlerine jelatin püskürtülür ve parlak taşlarla parlatılırdı. Bugün bile kağıt yapımında temel esaslar aynıdır. Çinliler uzun yıllar kağıt yapımını sır olarak tutmuşlardır. Bu yüzden kağıt yapımı Kore ve Japonya’ya ancak M.S. 7. yüzyılda geçebilmiş ve aynı yüzyılda Türkistan’da da öğrenilmiştir.

8. Yüzyılda Semerkant’da ağaç kabuğu ve paçavradan kağıt yapılmış ve Semerkant yüzyıllarca kağıt yapım merkezi olarak bilinmiştir. Kağıt yapımı Semerkant’dan Bağdat’a, oradan da Mısır üzerinden Fas’a (1200 yıllarında) geçmiştir. 11. yüzyılda Mısır’da pazarda satılan malların kağıda sarıldığı ve 12. y.y. da mektup ve belge boylarının standardize edildiği bilinmektedir. Kağıt, Avrupa’ya Fas-İspanya veya Fas-Sicilya üzerinden geçmiş olabilir. 12. y.y da İspanya’nın Valencia şehrinde ve 1276 yılında İtalya’da kağıt yapıldığı bilinmektedir. Almanya’da kağıt ilk kez 1390 yılında Nürnberg kentinde yapılmıştır. Türk kağıt sanayinin, Malazgirt Savaşı ile Anadolu’ya yerleşen Türklerin Kağıthaneler kurmalarıyla başladığı bilinmektedir. Çünkü, Urfa’nın Türkler tarafından alınması ile başlayan 2. Haçlı seferinden (1147 – 1149) çok önce komşu şehirlerde (Bağdat ve Şam) Kağıthaneler bulunmakta idi. Ancak, esas kağıt yapım fabrikası olarak nitelenen imalathane, İstanbul’un Kağıthane köyünde kurulmuş, 1453 yılından 3. Selim zamanına kadar aralıklı olarak işletilmiştir.
2. Beyazıt zamanında Bursa’da, daha sonra Yalova ve Beykoz’da Kağıthaneler kurulmuştur. 1846 yılında özel teşebbüs tarafından İzmir Halkapınar’da kurulan Kağıt Fabrikası buhar makinesiyle işliyor ve hammadde olarak paçavra kullanılıyordu. 1887 yılında türlü kağıt yapımı için fabrika kurma imtiyazı alan Başmabeyenci Osman Bey, Beykoz’da Hamidiye Kağıt Fabrika’sını kurdu. Bu fabrika Osmanlı İmparatorluğunun müttefikleri tarafından savaş malzemesi üretildiği bahanesiyle 1915 yılında tahrip edildi.

Cumhuriyet devrinde Kağıt Mühendisi olan Mehmet Ali Kağıtçı tarafından hazırlanan etüd ve projeye göre ilk kağıt ve karton fabrikasının temeli, 1934 yılında İzmit’te atıldı ve ilk Türk Kağıdı 18 Nisan 1938 yılında yapıldı. 1955 yılında, bu işletmeler Sümerbank bünyesinden ayrılarak SEKA İşletmeleri adını aldı. Daha sonra SEKA tesislerine, Çaycuma Selüloz, Aksu (Giresun), Dalaman (Muğla), Balıkesir, Afyon, Kastamonu, Bolu kağıt fabrikaları eklendi.

Hammaddeler;

Kağıt Hammadesi olarak kullanılan selüloz kaynakları,
A- Yıllık Bitkiler
Saman, mısır sapı, pamuk sapı, şeker kamışı, pamuk, keten, kenevir ve benzeri yıllık bitki sapları selüloz hammaddesi üretiminde kullanılan hammaddelerdir.
B- Ağaç Türleri,
Çam, köknar, ladin, Okaliptus, Kavak gibi ağaçlar, bünyelerinde bulundurdukları hem uzun elyaf hem de kısa elyaflarla selüloz hammaddesi olarak kullanılırlar.
C- Eski Kağıt,
Atık kağıtların geri kazanımı ve yeniden kullanımı da kağıt üretimi için hammadde kaynağı niteliğindedir.

Selüloz ve Kağıt Türleri;

Selüloz Türleri

Üretim proseslerine göre, selülozlar değişik şekillerde sınıflandırılırlar.

Sülfit Selülozu, üretim prosesinde Sodyum Sülfit kullanılarak üretilen selüloz cinsidir. Birçok fiziksel ve kimyasal üstün özelliklerine rağmen, üretim maliyeti nedeniyle terkedilmiş bir proses türüdür.

Sülfat Selülozu (Kraft): Sodyum Sülfat kullanılarak üretilen yaygın selüloz tipidir.

Mekanik Hamur (Selüloz): Kimyasal kullanılmadan, öğütüm yöntemiyle üretilen selüloz türüdür. Özellikle gazete kağıdı ve benzer kağıt üretimlerinde hammadde olarak kullanılır.

TMP, CTMP Hamurları: Mekanik hamurun, ısısal ve/veya kimyasal işlemlerle de desteklenerek üretildiği proses türleridir.

Eski Kağıt: Dönüşümle geri kazanılan atık kağıtlar da kağıt üretiminde başvurulan önemli hammadde kaynaklarıdırlar.

Selüloz türlerini, fiziksel yapıları yönüyle ise, uzun elyaf selülozu, kısa elyaf selüloz, mekanik hamurlar şeklinde sınıflandırmak mümkündür.

Kağıt Türleri:

Kağıtlar, genel anlamda Yazı - Baskı tipi ve Endüstriyel tip olmak üzere ikiye ayrılırlar.

A- Yazı - Baskı Kağıtları:

Defter ve Zarf Kağıtları; yumuşak ve yüksek hacimli, düzgün formasyonlu, su emiciliği düşük, iki yüzü aynı düzgünlükte kağıt türleridir. Bu kağıtlar genelde kısa ve nispeten serbest elyaf türü selülozlardan üretilirler. Yüksek oranda dolgu, kalsiyum karbonat kullanılır. Zarf kağıtlarında yüksek opaklık istenir.

Kitap Kağıtları; Kitap basım tekniğine uygun, dolgu maddesi yüksek, düzgün formasyonlu, dergi, katalog, el kitapları için kullanılan kağıtlardır. Bileşimlerinde yüksek oranda yapraklı ağaç selülozu kullanılır. Öğütümleri çok iyi olmalıdır.

Özel Baskı Kağıtları; İnce ve opak baskı kağıtları olup, dini eserler, sözlük ve benzeri kıymetli yapıtların basılmasında kullanılan kağıtlardır. Kaliteli olanlar pamuk ve keten elyafından yapılır, daha düşük kaliteli olanlar kısmen veya tamamen odun selülozundan yapılırlar. Fazla miktarda dolgu maddesi kullanılır. İyi formasyon için yüksek öğütüm yapılır.

Para Kağıdı; % 100 pamuk ya da keten selülozu kullanılarak yapılır. Yüksek öğütüm gerektirir. Katlama direnci ve aşınma direnci için uzun elyaf yapısı korunur. Senet, poliçe gibi değerli kağıtlarda aşınma nispeten daha az olduğu için bu tür kağıtlarda bir miktar odun selülozu kullanılabilinir.

Kurutma, filtre ve emici kağıtlar; Kaiteli kurutma kağıtları yumuşak, emici lifler içeren hammaddelerden yapılır. Bazı kurutma kağıtları düşük öğütümle, kaliteli olanlar ise yüksek öğütümle üretilirler. Filtre kağıtları sıkı yapıda olması gerektiğinden, yüksek öğütümle ve kesimle üretilirler. Ağır filtre kağıtları hava ve sıvıları süzmede kullanıldığından yumuşak elyaflarla, çok az ya da hiç öğütme gerektirmeyecek şekilde kısa elyaf türlerinden üretilirler.

Harita ve Mektup Kağıtları; %100 linterden yapıldıkları gibi, %100 odun selülozundan da yapılabilirler. Uzama, çekme ve yolunma (kabarma) dirençlerinin yüksek olması istenir. Yüzey düzgünlüğü, katlama direnci değerleri önemlidir. Boyutsal kararlılık ve rutubet dirençleri de önemlidir. Mektup kağıtları göreceli olarak daha ince, öğütüm dereceleri daha yüksek ve yüzey düzgünlükleri oldukça iyi olmalıdır.

Kaplık ve Çizim Kağıtları; Katlama dirençleri yüksek olmalıdır. Kaliteli olanları yüksek oranda beyazlatılmış kraft selülozu içerir. Mukavemeti artırmak için dövme yapılırken elyafların uzun kalmasına çalışılır. Bazı kaplık kağıtların yüzeyi kaba olmasına karşın (düşük yüzey düzgünlüğü), bazı hallerde daha düzgün yüzey istenebilir. Kitap ve benzeri kaplamalarda kullanılırlar.

Bristol; Kart özelliğinde kağıt-karton türü olup, kraft selülozu ile üretilir. Bazı hallerde bir miktar linter ve/veya mekanik hamur da kullanılabilir.

Çizim Kağıtları; mukavemet önemli olmadığından kısa elyaf kullanılarak yüzey düzgünlüğü yükseltilir. Uzun elyaf kullanıldığında öğütmede kesme bıçakları daha fazla öne çıkarılır.

Bilgisayar Form Kağıtları; Son yıllarda tüketimleri oldukça artan bu kağıt türünde, kıvrılma ve oluklaşma direnci yüksek, diklik değerleri iyi olma özelliği ön plana çıkar. Gerek imalat sırasında ve gerekse daha sonraları rutubet değişimlerinden etkilenmemelidirler. Yüzey düzgünlüğü de önemlidir. Kağıt üniform (tüm değerleri tüm safiha boyunca aynı kalan), görünüş ve fiziksel değerleri düzenli olmalıdır. Dolayısıyla, kağıdın bileşimi, öğütüm derecesi, elyaf boyutları, elyaf boyu dağılımı, ve prosesdeki pH değerleri kontrol altında tutulmalıdır.

Kopya Kağıtları; bildigimiz kopya kagitlari degildir. Hani su siniflarda kullanilan turden Kopya kağıtlarında sıvı mürekkep kullandığından, iyi yağ emme özelliğinde olmalıdırlar. Bu şekilde iyi baskı sağlanabilinir. Bu kağıtlarda hacımlılık yüksektir, yüzeyi kabadır, öğütme az miktarda yapılır. Ozalit kağıtlarının yüzeyi düzgün olmalı, ve maximum miktarda net kopya çıkartmak için de alkol emme özelliği yüksek olmalıdır.

Duvar Kağıtları; Beyazlatılmış kraft selülozu, bazen bir miktar mekanik hamur içerir. Hamur yeterince temiz olmalı, öğütüm iyi derecede olmalı ve iç tutkallama çok iyi olmalıdır.

Gazete, Rotogravur ve Katalog Kağıtları; Yüksek oranda mekanik hamur kullanılarak üretilirler. Son zamanlarda termomekanik hamurdan da yapılmaktadırlar. Bazen eski gazete ve seçilmiş eski kağıtlar da kullanılır.

Rotagravür Kağıdı; Dolgu maddesi kullanılarak yada kullanılmadan, gazete kağıdı gibi yapılır. Bunlar, kuşelenmemiş baskı kağıdı gibidir. Yüksek kalite için yüzeyi iyice kalenderlenmelidir. Katalog kağıtları ise, yine mekanik hamur ile kısa kraft hamurundan yapılır. Opaklığı artırmak için pigmentler kullanılabilir.

Ofset Kağıdı; Uzama, büzülme, ve kırışma dirençleri yüksek olmalıdır. Rutubete karşı direnci de önemlidir, ancak mürekkep emiciliği iyi olmalıdır. Ayrıca yüzeyde yolunma-
tüylenme olmamalıdır.

BluePrint, diazo ve Fotoğram Kağıtları; Bu kağıtlar genellikle kimyasal hamurdan yapılmakla birlikte, %20-50 oranında kaliteli selüloz -linter gibi- da kullanılabilir. Formasyon çok iyi ve yüzey son derece düzgün olmalıdır. Katlama direnci, opaklık ve parlaklık iyi olmalıdır. Bileşimleri UV ışınlarını yansıtacak şekilde homojen olmalıdır.

B- Endüstriyel Kağıtlar

Torba Kağıdı, Sargılık Kağıtlar ve Kraft Liner; Hemen her çeşit kağıttan torba yapılabilmekle beraber, genellikle sağlam kağıtlar tercih edilir. Yırtılma direnci ve uzama yüksek olmalıdır. Islanınca dağılmaması için iç tutkallaması iyi olmalıdır. Öğütüm derecesi düşük tutularak elyaf uzunluğu uzunluğu korunmalıdır.

[selim]

Cevap: Kağıt Nasıl Üretiliyor

Kağıt Üretimi,
Genel

Kağıdın sulu sistemle fabrikasyonu asırlardan beri değişmemiştir. Uygun şekilde dövülmüş, konsantrasyonu ve miktarı belli olan bitkisel lif süspansiyonu bir elek üzerinde düzgün şekilde dağıtılarak süzülür. Süspansiyon içindeki serbest su, elek üzerinden süzülerek geriye bir lif safihası bırakır. Daha sonrada bir veya daha fazla sayıda presden geçirilerek safihadan olabildiğince fazla miktarda su alınır. Daha sonra, lifler tarafından tutulan su, kurutma silindirleri ile safihadan uzaklaştırılır ve böylece liflerin temas noktalarında oluşan doğal hidrojen bağları, kağıda kendine has sağlamlığı ve özelliği verir. 19. Yüzyıl sonunda ladin, köknar gibi ibreli ağaç odunları ve daha sonraları geniş yapraklı ağaçların odunları kağıt yapımında kullanılmaya başlanmıştır. Günümüzde buğday, arpa, çavdar, pirinç gibi tahılların saplarından ve pamuktan elde edilen lifsel maddeler de yoğun olarak kaliteli beyaz hamur üretiminde kullanılmaktadır. Kağıt üretiminde kullanılan lifsel yapıya sahip odun veya tahıl sapları mekanik, kimyasal ve yarı kimyasal yollarla, kağıt üretimine hazır hamur haline getirilirler. Bitkisel liflerin kağıt üretimine hazır hale getirilmesi için dövme-öğütme işlemi yapılır. Öğütmenin amacı, bitkisel liflere istenen fiziksel özellikler vererek uygun nitelikte kağıt elde etmektir. Yalnızca kimyasal ve yarı kimyasal yoldan elde edilen hamurlar öğütülebilir. Mekanik ve termomekanik hamurlar üretim sırasında zaten slayferler yada diskli rifaynerlerde öğütüme benzer bir etkiye uğratılırlar. Öğütüm ile liflerin yüzeyi 4-6 kat artar, lifler incelir ve esneklik kazanır, böylelikle kağıt yapımına daha uygun hale getirilir. Lifsel maddelerin önemli bir kısmı, eski kağıtların özelliklerine göre temizlenerek veya doğrudan lif süspansiyonu haline getirilerek yeniden fabrikasyon zincirine sokulmasıyla elde edilir. Bu eski kağıtlar ambalaj kağıtları, oluklu mukavva, eski kitaplar, broşürler, dergiler, gazeteler, kese kağıtları, çimento torba kağıtları, dosyalar, matbaa artıkları, istatistik kartları, yıllıklar, kartonlar v.s. olabilir.

Kağıt Üretim Prosesi
Kağıt üretim prosesi, Hamur Hazırlama, Sabit Kısım ile Elek Partisi, Pres Partisi ve Kurutma kısımlarını içeren Kağıt Makinesi konum ve işlemlerini içerir.

Hamur Hazırlama
Piyasadan alınan selüloz yada eski kağıtlar, üretim cinsi ve kağıt kalitesi doğrultusunda, Hidropulper adı verilen büyük açma sistemlerinde açılarak %4-6 kesafette hazırlanırlar. Eğer işletme selüloz ünitesiyle entegre yapıda ise, söz konusu selüloz, selüloz ünitesinden hamur halinde yine %4-6 kesafette direk olarak alınır.
Yazı baskı kağıdı üreten tesislerde, kağıt kalitesi ve mukavemek özellikleri doğrultusunda, kısa ve uzun elyaf hatları ayrı olarak tasarlanır. Açma işleminden sonra, hamur içerisindeki kaba pisliklerin temizlenmesi amacıyla yüksek kesafet temizleyicilerine basılır. Eski kağıt kullanan işletmelerde bu temizlik sistemleri çok daha detaylı ve değişik kombinasyonlarda yapılır. Temizleme aşamasından sonra, uzun elyaf hamuru rifaynerlere gönderilerek elyafların kesilmesi, saçaklanması ve dövülmesi gerçekleştirilir. Öğütüm işlemiyle kağıt mukavemet özellikleri geliştirilir, formasyon ve diğer özelliklerin yükseltilmesi hedeflenir. Kısa elyaf selülozu ise deflaker adı verilen düğüm tutuculardan geçirilerek işlenmeye hazırlanır.
Refiner ve deflakerlerden geçirilen kısa ve uzun elyaf hamurları kağıt türü ve kalitesi doğrultusunda belirli oranlarda karışım bütesine alınırlar. Ayrıca, sistem içinde oluşan ve geri kazanılan döküntü hamuru da yine belirli oranda karışım bütesine verilir. Karışım bütesinde kısa ve uzun elyaf selülozu ile döküntü hamuru karıştırılırken, kağıt dolgu maddesi, nişasta, boya ve kağıt cinslerine göre zaman zaman verilen diğer katkı maddeleri de bu büteden sisteme uygulanır. Kimyasal ve katkı maddeleri karışım bütesinden verilebileceği gibi, proses akışı, sistem şarj dengesi ve beklentiler doğrultusunda prosesin ilerleyen kademelerinden de verilebilirler. Sözkonusu dolgu ve katkı maddelerinin fonksiyonları daha sonraki bölümlerde ayrıca ele alınacaktır.
Karışım işleminden sonra hamur, homojen, sabit uygulama amacıyla makine bütesi adı verilen başka bir depoya aktarılır. Bu büteden, makine pompası adı verilen değişken devirli pompa yardımıyla hamur sabit kısıma basılır.

Sabit Kısım
Sabit Kısımda ilk aşama ince kademe temizleyicilerdir. Makine pompası yardımıyla alınan hamur, ince kademe temizleyicilerinde, 3 ya da 4 kademede, %1-0.8 kesafete indirilerek santrifuj etki yardımıyla kum ve benzeri safsızlıklardan arındırılır. Yine bu kademelerde tasarlanan ilave sistemlerle hamur içerisindeki hafif safsızlıklar ve hava da belirli ölçülerde giderilir. Bazı işletmelerde, hava giderme işlemine yönelik olarak dekülatör ya da benzer nitelikte özel sistemler geliştirilmiştir.
Kademelerde safsızlıklarından arındırılan hamur, fan pompası yardımıyla bir miktar daha kesafeti düşürüldükten sonra, üretim cinsi ve gramajına bağlı olarak ayarlanabilen dozaj miktarlarıyla, önce temizleme amacıyla basınçlı eleğe, daha sonra da hamur kasasına gönderilir.

Kağıt Makinesi

Kağıt Makinesi, elek partisi, pres partisi ve kurutma olmak üzere başlıca üç kısımdan oluşur.

Elek Partisi
Sabit kısımdan alınan iyice sulandırılmış hamur süspansiyonu, hamur kasası adı verilen kapalı, basınçlı, seviye kontrollü sistem içerisinde hem karışım hem de bölgesel ayarlarla kağıt makinesına uygulanabilir hale getirilir. Özellikle kağıt gramajı, hamur kasası bünyesinde bölgesel ayarlarla, yada, son zamanlarda geliştirilen kesafet düzenleme sistemleri ile oldukça hassas seviyelerde ayarlanır.
Hamur Kasasından çıkan ve en az %98’i su olan hamur süspansiyonu elek üzerine dökülür. Formasyon eleği olarak tanımlanan, üretim tipi ve makine kapasitesine göre boyutları farklılık gösteren bu elek sürekli hareket halinde olup hamur içerisindeki suyun ayrıştırılmasında ilk görevi üstlenir. Üzerinde yer alan formasyon kasası, hidrofoiller, vakufoiller, vakum kasaları ve diğer süzmeye yardımcı elemanlarla, safiha kuru maddesinin çıkışta %20 seviyelerine kadar yükseltilmesini sağlar. Birçok makinede, gerek ikiyüzlülüğü önlemek, gerek süzme verimini artırmak, gerek yüzey düzgünlüğünü geliştirmek ve gerekse ölü elyaf tutunumunu artırmak amacıyla elek partisinde iki elek kullanılır. Bu eleklerin birisi formasyon ve asıl taşıyıcı görevini üstlenirken, diğer elek safihanın üst kısmına basarak yukarıda belirtilen fonksiyonların yerine getirilmesine katkıda bulunur.
18. Yüzyıl sonunda Nicolas Louis Robert ilk kağıt makinesini bulmuş ve aynı makine Fourdrinier kardeşler tarafından geliştirilmiştir. L. Robert’in gerçekleştirdiği makinede süspansiyon sürekli dönen bir elek (sonsuz elek) üzerine dökülerek kesintisiz kağıt üretimi sağlanmıştır. Daha önceleri süspansiyon sabit elekler üzerine dökülür ve yayılır, böylece süspansiyon içindeki suyun ayrılması beklenirdi. Tabii ki bu yöntem uzun süre gerektirdiğinden üretim zor ve kısıtlıydı. Fourdirinier kardeşlerin yaptığı araştırmalarla bu sistem daha da geliştirildikten sonra ‘sonsuz elek makinesine’ ‘Fourdirinier Makinesi’ denilmiştir.
10 – 170 gr/m2 gramajlar arasında ideal kağıt üretimi yapılan bu makinelerde elek kısmı üzerinde fazla miktarda lif süspansiyonunu yaymak mümkün olmadığından, yüksek gramajdaki karton üretimi için ‘yuvarlak elekli’ makineler veya yuvarlak elek – sonsuz elek beraber kullanılarak üretim gerçekleştirilmiştir. Yuvarlak elekler üzerinde kağıt yapma düşüncesi sonsuz elek makinesinin bulunmasından birkaç yıl sonraya rastlar. 1807 yılında Amerika’da Charles Kinsey, 1809 yılında ?ngiltere’de John Dickinson tarafından iki patent alınmıştır. ?lk karton üretimi yapan yuvarlak elekli makine 1817 yılında Amerika’da kurulmuştur. Ülkemizde kağıt ve karton üretimi sonsuz elek, yuvarlak elek ve sonsuz elek – yuvarlak elek kombinasyonları ile yapılmaktadır. Yuvarlak eleklerdeki makinelerde tekne içindeki süspansiyon yuvarlak eleğin döndürülmesi ile santrifüj bir etki kazanarak keçeye yayılır ve tutunur. Bu sırada süspansiyonda mevcut suyun bir kısmı silindirik eleğin arasından tekneye akar. Keçenin altına tutunan ve suyunun bir kısmını kaybeden süspansiyon birleştirme ve su süzme presleri arasından geçerek kurutma partisine gider. Bu sistemde 1 ile 6 yuvarlak elek arka arkaya sıralanarak her birinden gelen süspansiyon üst üste ve yaş durumdayken birleşir ve kalın bir tabaka oluşumu sağlanır.

Pres Partisi
Pres partisi, elekten alınan yeni oluşmuş safihanın kuru madde oranını artırmak, yani safiha bünyesinde bulunan suyu ayrıştırmak için oluşturulmuş geniş ve düzgün yüzeyli silindirlerden oluşan kısımdır. Makine tipi ve ürün cinsine bağlı olarak 2 yada daha fazla kombinasyondan oluşur. Pres silindirleri (vasl) arasından sonsuz döngüde keçe hareket ettirilir. Pres Keçeleri, safiha transferi ile birlikte safihadan pres baskıları yardımıyla ayrıştırılan suyu kendi bünyelerine alırlar. Böylece, ayarlanabilen baskı yardımıyla, pres çıkışlarında %45 kuru maddelere, bazı tip makinelerde ise daha fazla kuru madde oranlarına ulaşılır. Aynı zamanda, pres baskıları yardımıyla safiha yüzey düzgünlüğü de kontrol edilir.

Kurutma Partisi
Kurutma bölümü, gruplar halindeki birçok silindirden oluşur. Bu silindirler arasından geçirilen safihanın bünyesindeki su, silindir yüzeylerindeki yüksek sıcaklık yardımıyla safihadan uzaklaştırılır. Ayrıca, kağıt bünyesindeki tutkal sıcak silindirler arasından geçerken erir ve kağıda tutunur. Tutkallama adı verilen bu yöntemle kağıdın su emme özelliği istenen seviyelerde tutulur.
Kurutma partileri genelde, ön kurutma ve son kurutma olmak üzere iki kısımdan oluşur. Ön kurutma sonrasında %93-96 kuru maddeye kadar kurutulan kağıt üzerine, tutkal pres olarak tanımlanan sistem yardımıyla nişasta ve/veya kuşe boyası yada benzer yüzey sıvama maddeleri uygulanır. Kağıt yüzeyini iyileştirmek, kuşe kağıdı üretmek, kağıt baskı özelliklerini artırmak, kağıt kalitesini yükseltmek gibi amaçlarla uygulanan yüzey sıvamasından sonra kağıt tekrar kurutma partisine verilir. Daha az silindirden oluşan bu kısımda, %60 kuru madde seviyelerine düşen kağıt rutubeti, yine silindir sıcaklıkları yardımıyla %93-95 seviyelerine kadar çıkartılır.

Kalenderler
Kurutma partisi sonrasında, kağıt yüzeyini düzgünleştirmek, kalınlığı ayarlamak amacıyla safiha kalender olarak tanımlanan silidirler arasından geçirilir.
Kalenderler, değişik çapta birçok silindirin kombinasyonu olabileceği gibi, sadece iki silindirden de oluşabilir. Son dönemde geliştirilen tekniklerle, iki silindirden oluşan, her iki yüzey için ayrı ayrı tasarlanmış yumuşak kalenderleme sistemleri oldukça yaygınlaşmıştır. Bu sistemlerde, silindirlerden biri çelik ve yüksek sıcaklıkta, diğeri ise yumuşak ve orta sıcaklıkta tasarlanırlar. Bu yöntemle, kağıt yüzeyi kurşunlama etkisi olmadan çok daha homojen şekilde iyileştirilerek baskıya uygun hale getirilir. Yine bu kalenderlerde bölgesel baskı ayarları yardımıyla kağıt kalınlığı bölgesel olarak istenilen şekilde ayarlanır. Kalınlık kontrolü, kalender baskılarının yanı sıra, yüzey ısıtma yöntemiyle de gerçekleştirilir.

Mal Sarıcı, Bobin Makinesi, Ebat Makinesi
Kalenderlerden çıkan yüzey işlemleri tamamlanmış kağıt, mal sarıcı üzerinden tampon valsine verilir. Tampon valsinde sarılan kağıt, tüm kağıt proseslerinden geçirilmiş, kesime hazır konuma getirilmiş son üründür. Buradan bobin makinesine gönderilen tampon üzerindeki kağıt, bobin makinesinde istenen genişlikte kesilir.
Kesilen bobinler, müşteri istekleri doğrultusunda, bobin olarak ambalajlanacağı gibi, ebat makinesinde istenilen boyutlarda kesilerek paletlerde ambalajlandıktan sonra da piyasaya verilebilir.
Ürünler, gerek bobin ambalajlamada, gerekse palet ambalajlama sonrasında tartım ve etiketleme işlemlerinin ardından stok sahasına yada direk müşteriye gönderilirler.

Kağıt Üretiminde Kullanılan Yardımcı Maddeler

Kağıt üretiminde, gerek kağıt fiziksel, mekanik ve optik özelliklerini geliştirmek, gerek maliyetleri azaltmak ve gerekse proseslerde karşılaşılan sorunları ortadan kaldırmak amacıyla dolgu ve diğer kimyasal maddeler kullanılır.

Dolgu Maddeleri
Hamur hazırlama aşamasında kağıt hamuru içerisine mineral maddelerin katılması kağıt yapımının ilk günlerinden beri uygulanmaktadır. Kullanılan kağıt çeşitleri arttıkça bazı kağıt cinslerinin yapımında dolgu maddesi kullanımı kaçınılmaz olmuştur. Dolgu maddeleri çok ince taneli, kağıdın opaklık, beyazlık, yüzey düzgünlüğü, mürekkep emme yeteneği gibi özelliklerini iyileştirdikleri gibi, kağıt üretim maliyetini aşağı çekmeleri nedeniyle de kullanımları oldukça geniş şekilde yaygınlaşmıştır.

Dolgu Maddelerinin yararları;
- Kağıdın opaklık ve yumuşaklığını artırılar,
- Beyazlatılmamış hamurlarda kağıt beyazlılığını artırırlar,
- Lifler arasındaki boşlukları doldurup düzgün yüzey oıluşturarak kağıdı baskıya daha uygun hale getirirler.
- Mürekkebin daha iyi emilmesini sağlayarak baskı kalitesini artırırlar,
- Kağıdın eskime (aging) özelliğini azaltırlar. Özellikle CaCO3 ile yapılan kağıtlar asırlarca dayanıklılığını kaybetmezler.
- Kağıt üretim maliyetlerini aşağı çekerler.
-
Dolgu Maddelerinin Olumsuz Etkileri;
- Kağıdın kopma, patlama ve katlama direncini azaltırlar,
- Dolgu maddeleri kağıdın yapıştırma derecesini azaltabilir. Dolgu maddelerinin tutunması kağıdın her iki yüzünde de aynı olmadığından, kağıt iki yüzünde farklı özellikler gösterir.
- Elek altı sularındaki kuru madde miktarını artırdıkları için hızlı makinelerde drenajı yavaşlatarak makine hızını, dolayısıyla kapasiteyi olumsuz etkileyebilirler.
- Rijiditeyi azaltırlar, tozlanmaya neden olurlar.

?deal bir dolgu maddesinde olması gereken özellikler, yüksek beyazlık, yüksek kırılma indisi, küçük tane çapı, kağıt tarafından yüksek oranda tutunabilme, suda çözünmemesi veya az çözünmesi, düşük yoğunluk, kimyasal yönden reaktif olmaması ve düşük aşındırıcılık.

Bazı önemli dolgu maddeleri;

Kaolen
Dolgu maddesi olarak kullanılan kaolen, kaolinitten oluşur. Kırılma indisinin düşük olması ve sarılığının yüksek olması dışında son derece uygun bir dolgudur. Ayrıca, tutkallamanın ancak düşük pH larda yapılabilirliği kaolinin bir başka olumsuz yanıdır. Bu nedenle kullanımı oldukça düşmüş ve yerini nötr ortamda tutkallama yapılabilen ve kırılma indisi çok daha yüksek olan CaCO3’a bırakmıştır.
Gazete, kitap ve baskı kağıtlarında geçmiş dönemde bol miktarda kullanılırdı. Kuşe boyası katkı dolgu maddesi olarak halen yüksek oranda kullanılmaktadır. Suda yıkanmış kaolen ince boyutlu olduğundan daha iyi sonuç verir. Beyazlığı yeterli olmasa da kağıda düzgün bir yüzey verir.

Titanyum Dioxsit
Kırılma indisi yüksek olduğundan yüksek opaklık sağlar. Özellikle ince kağıtların şeffaflığını gidermeye çok uygundur. Ayrıca yüksek beyazlık aktarma özelliği vardır. Maliyeti çok yüksek olduğundan kullanımı sınırlıdır.

Kalsiyum Karbonat
CaCO3’ın en önemli özelliği parlaklığıdır. Nötr ortamda tutkallama yapılabilinmesi kullanımını artırmıştır. Aşındırıcılığı yüksektir. Ayrıca, yağ emme özelliği nedeniyle matbaa mürekkeplerinin hızlı kurumasına neden olur. Sigara kağıdında da, yanmayı düzenlemesi için %35-40 oranlarında kullanılır.

Kalsiyum Silikat
Baskı kağıtlarının parlaklık ve opaklığını artırmak için kullanılır. Lifler tarafından doğal olarak tutulduğundan tutunması için yardımcı maddeye gerek duyulmaz. Üstelik diğer maddelerin tutunmasına da yardımcı olur.

Talk
Kağıda sabunumsu bir yağlılık ve tatlı bir dokunma hissi verir. ?çindeki kalsiyum miktarı değişik oranlarda olup, kağıt formasyonunu düzeltir.

Baryum Sülfat
Kırılma indisi düşük olmakla birlikte yüksek parlaklığı için kullanılır.

Çinko Sülfür
Yüksek beyazlık ve opaklık sağlar. ?ap ile reaksiyona girdiğinden, kullanımı her ortam için uygun değilidir. Asidik tutkallamanın yapıldığı ve şapın kullanıldığı sistemlerde uygulanamaz.
pH 5’in altında ise ve sistemde bakır bulunduğu zaman kararma oluşturabilir. En büyük sakıncası aşındırıcı olmasıdır.

Tutkallama Maddeleri
Birçok kağıt ve kartonun en önemli özelliği su, mürekkep, meyve suyu, katı yağlar gibi maddelerin kağıt bünyesine girişine direnç göstermeleridir. Su geçirmezlik, kağıdın yüzeyinin ıslanmasına rağmen suyun içeriye girişinin geciktirilmesidir. Tutkallama maddeleri, su ile kağıt arasındaki temas açısını büyültürler.
Tutkallama maddeleri kağıt hamuruna kütleden verildiği gibi, kağıt türüne ve proses özelliğine bağlı olarak yüzeyden nişasta ile birlikte de verilebilir.

?ç tutkallamada lifler süspansiyon halinde iken içerisine proses türüne uygun özellikte doğal ya da sentetik tutkal maddesi verilir. Eğer doğal tutkallama maddesi kullanaılıyorsa düşük pH değerleri gerekebilir. Bunu sağlamak için sisteme daha önceden ?ap verilerek pH değeri düşürülür. Böylece kağıt ya da karton sıvılara karşı hidrofobik bir özellik kazanır ve başta mürekkep olmak üzere, yüzeylerine uygulanan sıvıları dağıtmaz. ?ç tutkallamada kullanılan belli başlı tutkallama maddeleri;
- Kolofon reçinesi; Çam ağaçlarından elde edilen bir yan üründür,
- Mumlar; Parafin ve naftin gibi petrol ürünleridir,
- Stearatlar; Sodyum ve potasyum stearatlarıdır.
- Asfalt Emülsiyonlar; ham petrolden elde edilen yüksek moleküllü aromatik ve naftenik maddelerdir.
- Alkil Keten Dimer, ASA gibi yapay tutkallar. Bu maddelerle nötr ortamda tutkallama yapılabilinir.
Yüzey tutkallamada ise, tutkallama, size presden kağıt yüzeyine nişasta ile birlikte verilen tutkallama maddeleriyle yapılır. Uygulama sonrası ıslanan kağıt yeniden kurutma gruplarına verilerek kademeli şekilde kurutulur. Böylece yüzeyde oluşan tabaka, kağıdın sıvılara karşı direncini artırır.
Form, kraft, sargılık, duvar, kuşe baz kağıdı, lamine kartonlar v.s de iç tutkallama kullanılır.
Çizim, yazı, grafik, ofset baskı ve vernikli kağıtlarda ise yüzey ve iç tutkallama birlikte uygulanır.

[selim]

Cevap: Kağıt Nasıl Üretiliyor

Boyar Maddeler
Kağıdın insan gözüne hitap eden ve dikkat çeken özelliklerinden biri de rengidir. Renk, kağıdın çekiciliğini artırır, dolayısıyla içindeki maddenin veya kağıdın daha kolay satılmasını sağlar. Bir boyar madde diğer bir maddeye renk veren maddedir. Pigmentler ise çözünmeyen boyar maddeler olup kendi renklerini kağıda aktarırlar. Uygulamalarda kağıdın boyanması genelde süspansiyona katılma şeklinde yapılır. Boyar maddeler karışım bütesi veya size preste veya kuşe boyası içerinde verilir.
Boyar maddelerden istenen özellikler, ışığa karşı solmazlık, suya karşı solmazlık, asit ve alkalilere karşı solmazlıktır. Duvar kağıdı, örtü ve kaplık kağıtlarda ışığa karşı solmazlık önemli bir özelliktir. Ancak, kullanılan kağıt hamuru da ışığa karşı duyarlı olmalıdır. Genel olarak doğal pigmentlerin solmazlığı, suya, asit ve alkalilere karşı dayanıklılığı iyidir. Bazı kağıtlar asit ve alkali ile temasa geçince derhal renk değiştirirler. Örneğin Benzopurpurin ve Kongo kırmızısı asit damlatılınca koyu mavimsi siyaha dönüşürler.

Boyar Maddeler özelliklerine göre değişik gruplara ayrılırlar;

1-Suda çözünen boyar maddeler;

a- Asit Boyalar,
Asit boyaların parlaklığı bazik boyalardan düşüktür ve bazıları ışığa karşı çok dayanıklıdır. Örneğin Konolin sarısı, Oranj, Krosein, Antrakinon ve Nigrosin.

b- Basik Boyalar,
Basik boyaların renk verme yeteneği yüksek olup kullanımı ekonomiktir. Bu nedenle ucuz kağıtların boyanmasında geniş ölçüde kullanılırlar. Parlaklıkları çok yüksek, fakat ışığa karşı dayanmaları zayıftır. Çeşitli renk ve tonları bulunmaktadır. Örneğin, Auramin, Bazik Kahverengi, Chrisoidin, Safranin, Rhodamin, Kristal mor, Metilen mavisi, Victoria mavisi ve yeşili gibi.

c- Direkt Boyalar,
Direkt boyaların boyama gücü bazik boyalardan azdır, ışığa dayanıklılığı asit ve bazik boyalardan daha iyidir. Renkler genellikle sönüktür. Ancak pH 5.5 te parlaklıkları artar.
Direk boyalar geniş ölçüde kurutma kağıdı, emici kağıtlar, temizlik kağıtları ve ince kağıtların boyanmasında kullanılırlar. Örneğin, Chrysophenine, Orange VVS, Scarlet 4BS, Purpurine, Gök mavisi, Direkt yeşil-siyah-kahverengi ve Kağıt beyazı gibi.

2- Optik Beyazlatıcılar;
Optik beyazlatıcılar kağıda katıldıklarında mor ötesi ışınları (ultra viole) absorbe ederler ve görünen ışık halinde tekrar yayarlar, böylece kağıt göze daha beyaz görünür. Optik beyazlatıcılar kütleden direk hamura verilebildikleri gibi, yüzeyden sıvama sırasında da verilebilirler. Bu durumda, nişasta, kuşe boyası ya da yüzey sıvama maddesi optik beyazlatıcıyı, ya da herhangibi boyayı kağıt yüzeyine uygulama için kullanılır.

3-Suda Çözünmeyen Pigmentler;
a- Doğal Yer Pigmentleri,
Doğal rezervler halinde bulunurlar, işlenmeleri öğütme, eleme ve ayırma ile mekanik yoldan yapılır. Bunlar, ferik oksit, kırmızı hematit, hidratlanmış ferik oksit, yanmış ferik oksit ve kahverengi manganez silikatlardır. Kağıdın sağlamlığını azalttıklarından, içlerindeki aşındırıcı tanecikler yönünden taste tabi tutulmalıdırlar. Renk tonlarının farklılığı hidrasyon derecesine ve yabancı maddelerin varlığına bağlıdır. Işığa karşı, oksitleyici maddelere, asit ve alkalilere karşı dayanıklıdırlar.

b- Yapay Pigmentler;
Bunlar, organik ve anorganik olmak üzere iki gruba ayrılırlar. Kağıt endüstrisinde kullanılan yapay anorganik pigmentler başlıca anorganik bileşiklerin metal tuzlarıdır. En önemlileri, Krom sarısı, Kurşun kromat, Kadmiyum sarısı, Prusya mavisi, Ultramarin dir. Işığa, aside ve klora karşı dayanıklı, fakat alkaliye karşı duyarlıdırlar. Yalnız ultramarin parlak mavi renkli bir pigment olup kaolen, kükürt, sodyum sülfat, sodyum karbonat, silis ve kalsinasyonu ile elde edilmektedir. Işığa, alkaliye ve klora karşı dayanıklı, aside karşı duyarlıdır.

c- Kükürt Boyalar;
Kullanılmadan önce sodyum sülfür ile suda çözünür hale getirilirler. Kağıdın kahverengi ve siyah renge boyanması amacıyla özellikle tekstil endüstrisinde kullanılırlar.

d- Karbon Siyahı;
Saf karbon olup yapay pigment olarak kabul edilir. Gaz haldeki hidrokarbonlar belirli miktardaki hava ile yakılarak siyah karbon kısmı çelik bir kanalda toplanır. Geniş ölçüde matbaa mürekkeplerinde ve dövücülere katılarak kullanılırlar. Işığa, asitlere ve alkalilere karşı dayanıklıdırlar.

Köpük Kesiciler – Köpük Önleyiciler
Antifoam ve Defoamers (Köpük Önleyiciler – Köpük kesiciler) genelde birbiri yerine kullanılan tanımlardır. Aralarındaki farkı açıklamak gerekirse;
- Antifoam, Köpük Önleyici, köpük oluşma eğilimini azaltır,
- Defoamer, Köpük kesici, köpüğü söndürür.
- Deaerator, Hava Giderici ise, hamura hava girişini engeller, dolayısıyla drenaj, yıkama, formasyon (bunun sonucu olarak yaş mukavemetin iyileşmesi) iyileştirilmesine katkıda bulunur, pinhole oluşumunu azaltır.

Kağıt ve Selüloz endüstrisine yönelik olarak gerek spesifik kullanımlar için geliştirilmiş özel, gerekse genel anlamlı köpük kesiciler vardır. Kuşe için de ayrıca özel ürünler geliştirilmiştir.
Geleneksel mineral yağ bazlı köpük kesiciler iki tiptir;
- Emülsifiye edilemeyen tipler; su fazı üzerinde ayrı bir yağ fazı oluşturmaya yatkın ürünlerdir.Bunlar iyi köpük kesicilerdir, ancak hava giderici (deaerator) değillerdir.
- Emülsfiye Edilebilen tipler; emülsifiye edilen yağ partiküllerinin boyutları üretim prosesiyle belirlenir. Büyük partiküllü ürünler, oldukça iyi disperse edilmiş küçük partiküllü ürünlere nispeten daha az etkili hava gidericilerdir.
Bu geleneksel mineral yağ bazlı köpük kesiciler küçük miktarlarda dioxin, dibenzodioxin ve dibenzo furan süspansiyonları içerirler.
Farklı türler, baz hammadelerine göre;
- Yağ ve waxların (mum) suda emilsiyonu (losyonlar), emülsiyon stabilitesi çok yüksek ve çok düşük sıcaklıklarda problem yaratabilir,
- Sentetik polimerler, bunlar uygulamaya yönelik olarak çok spesifik olabilirler.

Her bir köpük kesicisin kendi etkinlik derecesi vardır. Bunlar aynı zamanda sistemde var olan diğer katkı maddelerle farklı şekillerde etkileşirler. Kullanılan kimyasallar silikon, polietilen glikol ve yağ asitlerinin esterlerini de içerir. Bazı işletmeler özellikle de selüloz tesislerinde kerosin (gaz yağı) da kullanılır.
Köpük Kesiciler için örnek ürünler; Afranil, Etingal (Basf), Dispelair (Blackburn), Bubreak (Buckman), (Ciba), Antimusol (Clariant), Defoamer SPD (Claymore)), (Crompton), (DiverseyLever), Channel Block, Formaid-SP (Dorset, PulpAid (Daw Corning), Paracum (Dr. W. Kolb), Clerol, Foamaster, Repriman (GEO Speciality Chemicals), Advantage, Daradefoam, De-Airex, DPF-1, N10, N20, N1200, Protocol DZ (Hercules), Defoamer 1418, Surfonic (Huntsman), Fennodefo (Kemira), Defomex (Lamberti), Octafoam (Octel), Isofoam (Petrofer), Foambrake (PPG Industries), Moussex (Protex, Syntron), Bevaloid (Rhodia), (Ross Chem), Antispumin (Stockhausen), Aerotech, Fleetcol, Vinbreak (Vinings), (Vulcan).

Köpük Azaltma
?ki tür gaz vardır;
- Serbest Gaz, elyaf lümenlerinde sıkışmış ya da elyaf yüzeylerine tutunmuş hava kabarcıkları. Kabarcıklar yüzeye çıktıklarında, köpük oluşumunu da içeren büyük problemlere neden olurlar.
- Çözünmüş Gaz, su içerisinde çözünmüş ya da elyaf yüzeyine tutunmuş hava. Çözünmüş hava problem oluşturmaz.
Bu şekilde çözünmüş ve dağılmış hava oranları, Kağıt makinesi sabit kısımdaki basınç ve sıcaklık değişimlerine bağlıdır.

Hava ?çeriğinin Ölçümü;
- Of Line ekipmanlar tarafından, havanın sıkıştırılabilirliğine dayanarak.
- In line Ekipmanlar,
Köpük ölçümü için Tapi Test Metodu: Tapi 653.

Hava Oluşumunu azaltma Yöntemleri;
Selüloz Fabrikalarında;
- ?yi pompa emişi tasarımı (her zaman dalma olmalıdır), ve boru tasarımı (boru sonlarının tanklara girişi ve sıvıya dalışı),
- Hava ayırma ekipmanları,
- Kaskat ve güçlü karıştırmalardan kaçınılması,
- Yeterli bekleme için tank hacmi, (tanklarda hava ayrışımına yeterli zaman: hava kabarcıklarının yüzeye yükselme hızı, tank yarıçapı karesi ile orantılıdır).
- Hamurun serbest düşmesinin kontrol edilmesi, pompa ve çıkış hatlarının iyi contalanması.

Köpük önleyiciler kullanımıyla hava giderilmesi sonucu işletmelerde görülen olumlu etkiler;
- Daha az pompalama problemleri (kavitasyon, impeller hasarları),
- Daha iyi oksijen delignifikasyonu (hava reaksiyon hızını düşürür),
- Volumetrik ekipmanların kapasitelerinin artışı, homojen kesafet,

Kağıt Fabrikalarında;
- Hamur kasası öncesi hava giderme ekipmanları (dekülatör, deaerotor vs.) kullanımı.
- Selüloz işletmeleri için öngörülenler,

Köpük önleyiciler kullanımıyla hava giderilmesi sonucu işletmelerde görülen olumlu etkiler;
- Makine hızı ile birlikte hamur hasası hava içeriği artar. %0.4-0.5 gibi değerler (hacim olarak)fan pompa kapasitesini, dolayısıyla üretimi olumsuz etkiler.
- Kapalı su sistemi nedeniyle sıcaklığın artması, hava gidericilerin davranışlarını ve etkinliğini değiştirir. Bu durumlarda hamur kasası sıcaklığı 50-60 0C’ye kadar yükselebilir. Yüksek sıcaklık drenajı olumlu yönde etkilemekle birlikte köpük oluşumunu ve köpük önleyicilerin etkinliğinin azalmasını ortaya çıkarır, başka bir değişle köpük önleyicilerin daha fazla kullanılmasını zorunlu kılar.

Retansiyon Maddeleri, Drenaj Maddeleri ve Flokülantlar

Retansiyon maddeleri, drenaj maddeleri ve flokülantlar elyaf, dolgu ve ölü elyaf tutunumunu artırırlar ve kağıt makinesı elek kısmında flokülasyon (birleştirme-toparlama) ile drenajı iyileştirirler. Yaş kısım kimyasallarını kontrol ederek etkilerini optimize ederler.

Bu etkilere ulaşmada farklı mekanizmaları içeren değişik yaklaşımlar vardır. Tüm yaklaşımlar, formasyona olumsuz etki yapmadan tutunum ve drenajı iyileştirmeye yöneliktir. Bunlardan bazıları formasyonu olumsuz yönde etkilememek için hamur kasası kesafetini düşürmeyi ön plana çıkartır.

- Alum (?ap), katyonik flokülasyon etkisi nedeniyle geleneksel olarak kullanılır. ?apın son dönemlerdeki polimer şekli poli alüminyum kloride (PAC), poli alüminyum hidrokloride (PAHC) ve Poli Alüminyum Silikat Sülfat (PASS) ‘dır.
- Single (Tekli) Polimer Sistemi: Geleneksel yaklaşım olup, retansiyon maddesi fonksiyonu;
o Elyaflar arası fiziksel bağların oluşturulması, Örnek: Poliakrilamid (PAM, PAA),
o ?arj Nötralizasyonu, Örnek: Poli dialli dimetil amonyum kloride (poli DADMAC), polietilen amine (PEI),
- Dual (Çiftli) Polimer Sistemleri: Tamamlayıcı sistem kullanılır.
o Düşük molekül ağırlıklı katyonik polimer elyaf ve dolgular üzerinde katyonik yamalar oluşturur, sonra bu yamalar yüksek molekül ağırlıklı (uzun zincir yapılı) anyonik polimer yardımıyla birbirlerine bağlanır. Örnek: Poliamine + poliakrilamid.
o Noniyonik bir polimer güçlendirici başka bir kimyasal yardımıyla bağlayıcı köprü oluşturur. Örnek: Polietilen oxide + kofaktör özelliğini de içeren fenolik hidroksil grup (fenol formaldahid resin, polibisfinol resin, polisülfone resin, kraft lignin, tannik asit). Labaratuar çalışmaları bu sistemlerin retansiyon etkinliğinin hamura göre elek altı suyu kalitesine daha az duyarlı olduğunu, bunun nedeninin ise, çözünmüş ve kollaid partiküllerin ölü elyaf ve dolgu üzerinde yoğunlaşmasından kaynaklandığını göstermiştir. Önceden ilave edilen fiksatör retansiyonu daha da iyileştirebilir. Genellikle bu, ölü elyaf, dolgu ve kollaid partikülleri toplayabilen ve retansiyon maddesi ile flokülasyona yardımcı olabilen bir tür polimerdir.
- Mikropartikül Retansiyon Sistemleri: (Nonopartikül retansiyon Sis.): Çok küçük anyonik partiküller (ör. 0.005 µ yarıçap), çok büyük yüzey alanı oluştururlar. Genellikle bunlar, herhangibir katyonik polimerden (ör. Nişasta) sonra sisteme ilave edilirler. Bunlar, polimerlere kıyasla çok daha geniş ve içeriye girebilen flok (topak-birleşmiş yapı) yapı verirler. Örnek ürünler;
o Bentonitler, bir tür çok küçük partikül yapıda kaolindir.
o Silika. Alışılmış silika kolloidal yapıdadır, fakat son zamanlarda daha küçük partikülleri içeren ‘mikrojel’ formlar ön plana çıkmıştır. Dolayısıyla çok daha etkilidirler. Polisilikat, -işletme yan ünitelerinde dahi- sodyum silikat ve sülfirik asit ile üretilebilir.
Yüksek hızlı makinelarda –özellikle- istenildiği şekilde, kollaidal silika, bentonite göre daha yüksek flok shear direnci (dağılma direnci) (çift sistemin bir parçası olarak ialavesiyle) olduğundan tercih edilmelidir.
- Kalgon, yüksek molekül ağırlıklı katyonik sentetik polimer yapısında olup, modifiye edilmiş lignosülfanat ile birlikte kullanılır. Uygulama noktası (shear duyarlılığına göre) ve diğer parametreler, drenaj ve formasyonda iyileşmeleri olumlu etkiler.

Enzimler; (selüloz/ hemiselüloz karışımı), RCF ve odun hamursuz selülozlarda, hamur hazırlamada karışım bütesine ilave edildiğinde kağıt makinesı elek drenajını, mukavemeti olumsuz etkilemeden artırırlar. Alternatif olarak, hamur kasası kesafetinin düşük çalışılması da düşünülebilir. Enzimler, en küçük elyaf partiküllerini dekompoze (dağıtma) ederek bunu başarırlar. Enzimler, rifining enerjisini olumlu etkilerler. Deinkingde kullanıldıklarında, drenajı iyileştirirler.

Değerli hocalarıma bu bilgileri bizlerle paylaştıkları için teşekkürlerimi sunarım...

[peyzaj_6134]

Cevap: Kağıt Nasıl Üretiliyor

kağıt üretimini hep merak etmişimdir gözümle görmeyi çok istiyorum...

[kola]

Cevap: Kağıt Nasıl Üretiliyor

tamam güxeldi ama formülü yazmamışınnnnnn iğrençççççççç çok kötüüüüüüüüüü admin eksi rep

[kola]

Cevap: Kağıt Nasıl Üretiliyor

video koy bideee

[selim]

Cevap: Kağıt Nasıl Üretiliyor

video koy bideee

hemen.....