Tweet
HÖRGÜÇÇİÇEĞİ (Sigaraçiçeği) (Cuphea sp.) HASTALIKLARI
(Park-Bahçe Çiçeği)
Hörgüççiçeği bitkisinde; mantar'lardan Septoria maculifera ile "yaprak lekelenmesi", Pellicularia filamentosa ile "kök çürüklüğü", Botıytis cinerea ile "yanıklık" ve Erysiphe polygoni ile "gerçek külleme"; nematod'lardan Meloidogyne incoğnita ile "kök yumrusu" hastalıkları ortaya çıkmaktadır.
Huniyapraklılar (Bromeliaceae) Familyası'ndan MIZRAKLIROZET (Ekmaa) (Aechmea sp.);
ROZET (Kriptantus)(Cryptanthus sp.);
UTAÇÇİÇEĞİ (Nöregelîya) (Neoregelia sp.);
KUŞYUVASI (Nidularya) (Nidularium sp.);
TOPYOSUN (Hava Bitkisi) (Tilandsiya) (Tillandsia sp.);
ALEVKILICI (Uslanmaz, Viresya) (Vriesea sp.);
HASTALIKLARI
(Salon Bitkisi)
Yaprak Lekelenmesi : Huniyapraklılar'da "yaprak lekelenmesi" hastalığı Bcserohilum rostratum mantarı ile ortaya çıkmaktadır. Hastalığın belirtileri olarak görülen başlangıç "ölü-hasta" kısımları sararmış, topluiğnebaşı boyutunda ve suya sokulmuş gibi oluşumlardır. Bunlar çap bakımından 1-İ milimetredir ve biçim bakımından yuvarlaktan elips biçimine değişir. Tek tek "leke"ler esmer merkezli ve gömülü olur, sık sık sar ve sarı hale taşırlar. Uygun şartlar altında, leke'ler geniş "ölü doku"lar oluşturacak tarzda kaynaşırlar, etkilenmiş yaprakların çöküntüye uğramasına yol açarlar, bitkiye gevşek biçimde asılı kalırlar. Hastalık, nakledildiği zaman küçük bitkilerde çok ciddi hastalık durumu yaratır, çünkü yaralanma ile daha fazla bulaşma yeri açılmış olur.
Mücadele : Erwinia sp. bakterinin yarattığı "yanıklık" hastalığı için belirtilen yetiştirme usulleri bu hastalığa da etkili olmaktadır. Bu hastalığı denetleyen mantar ilaçları arasında "zineb", "khlorothalonil" ve mancozeb" bulunmaktadır. Huniyapraklılar'a mensup türlere uygun özel kullanımlar için ilacın etiketi dikkatle incelenir.
Çürüklük : Huniyapraklılar'da "gövde ve tepe çürüklüğü" hastalığını Fusarium türü mantarlar yaratmaktadır. Bu mantarın birçok varyetesi ile yaratılan tepenin "dip çürüklüğü" hastalığı, bitkiler doku kültüründen veya köklendirilmemiş sürgünlerden geliştirildiği zaman yaygın olabilmektedir. Alt yapraklar önce sarı gözükür ve daha sonra esmerleşir. Pelte gibi "gövde çürüklüğü" yaygındır ve devrilen tepelere sebep olur. Mücadele ; tüm çoğaltma bitki kısımlarının ekim-dikim öncesinde incelenmesi işlemleri ile, gövde kesit yüzeylerinde veya yaprakların tam aşağısında çoğunlukla bu "gövde çürüklüğü"hastalığının başlangıç işaretleri olan küçük, gömülü ve rengi bozulmuş lekeleri görülür; hastalığın bir üründen diğerine yayılmasından kaçınmak üzere daima yeni veya steril edilmiş saksılarına ortamı, tezgahlar ve saksılar kullanılır; huniyapraklılar'daki bu hastalığa karşı kullanılacak etkili bir mantar ilacı olarak mevcut bir bilgi yoktur.
Bu küme süs bitkilerinde "kök çürüklüğü" hastalığına Pythium türleri sebep olmaktadır. Bu mantarlar ile bulaşmış bitkiler soluk boz-yeşil bir renk alır ve solar. Gövdeler toprak seviyesinde "çürüklük"e, bitkinin üst kısımları "çöküntü"ye uğrar. Kökler koyu, şapkalı mantar kıvamında ve seyrektir. Mücadele ; hastalık etmeninden
yoksun saksılar ve saksılama ortamları kullanılır, bitkiler yükseltilmiş tezgahlarda yetiştirilir; fazla sulama yapma veya kötü sızdırma yapan saksı harcı kullanma, bitkilerin kök çürüklüğü yaratan mantarların saldırısına uğraması bakımından ön durumlar yaratabilir; toprağın "metalaksil" veya "etridiazol" ile ıslatılması, Pythium sp. ile yaratılan "gövde ve kök çürüklüğü" hastalıklarının denetlenmesi bakımından yardımcı olur.
Yanıklık : Huniyapraklılar'da "dış yanıklık" hastalığını Rhizoctonia solani mantarı husule getirmektedir. Hastalık sonucu oluşan esmerimsi misel kitlesi, bitkiyi örtebilir. Havadan olan bir bulaşma kaynağı ile saksı harcından bitki üzerine büyüyen misel kitlesi sık sık gözden kaçabilmektedir. Bununla beraber, yakından inceleme yapılırsa, daha açık ve belirgin belirtilerin ortaya çıkması öncesinde genelde misel varlığı görülür. Islak şartlar altında, Rhizoctonia sp. tarafından sebep olunan "leke"ler boz veya siyah renkli, pelte gibidir. Mücadele ; Pythium sp. mantarının yarattığı "kök çürüklüğü" hastalığı için tavsiye edilen yetiştirme tedbirleri bu hastalığa da kullanılır; Rhizoctonia sp. mantarının denetiminde toprak ıslatıcısı olarak en yaygın olarak kullanılan ilaç "thiofanatmetil"dir.
Huniyapraklılar'da diğer bir "yanıklık" hastalığına Ervvinia cinsi bakteriler sebep olur. Hastalığın belirtileri, bitkinin dibinde ve toprak seviyesinde siyahlaşmış ve ıslak "ölü" dokular başlaması, bitkinin yaprağının ucuna ve diğer parçalarının içerisine ilerlemesidir. Hasta bitkiler solar, çöküntüye uğrar ve sık sık ölürler. Mücadele ; hastalanmış bitkiler bulunur bulunmaz hemen uzaklaştırılır ve yok edilir; sulama en aza indirilir, sıçramadan kaçınılır, çünkü su sıçraması ile bakteri başka bitkilere yayılabilir; yaprakların hızlı kurumasını sağlamak üzere gün içinde erken sulama yapılır, böylece bakterinin bulaşma kabiliyeti azalır; zorluğun doğru teşhisi yapıldığından emin olmak gereklidir, çünkü mantarlar tarafından yaratılan birkaç hastalık buna benzemektedir; huniyapraklılar'daki bu hastalığa karşı bakteri ilaçları kullanılmaz, çünkü etkili değildirler.
Yapışkan Küf : Bu hastalığın etmeni Myxomycetes Sınıfının birkaç cinsinden birinin mensuplardır. Bitki yüzeyinin herhangi bir yerinde, "pas" hastalığı ile sebep olunanlara görünüş bakımından bazan benzeyen, küçük ve esmer-krem renkli yapılar bulunabilir. Bunlar yaprak ve gövde yüzeylerinden kolaylıkla silinebilir. Bu belirtilerin etmeni "yapışkan küfdür, bu da saksı ve saksılama harcı da dahil olmak üzere her yüzeyde gelişebilen saprofit bir mantardır.
Mücadele: "Yapışkan küfleri denetim altına alma bakımından mantar ilaçları etkili olmamaktadır. Bu etmenler bitkilerde doğrudan hasar oluşturmaz. İyi bitki yetiştirme için saksılar olabildiğince kuru ve sadece yükseltilmiş tezgahlarda tutulur.
Kuruluk : Hastalığın sebebi "düşük toprak nemi" veya "düşük rutubef'dir. Sert yapraklarından dolayı genel olmamasına rağmen bitkiler solabilir. Yapraklar bazan kıvrılır. Esmer veya ölü dokulardan ibaret "yama-leke"ler yaprakların kenarında ve ucunda oluşur.
Mücadele : Bitkilere uygun sulama yapıldığından emin olunur. Yaprak yanması olgusunun gelişmesinin azaltmak üzere toprak rutubeti yüksek olduğu zaman bile nemlilik yüksek tutulur. Rutubetler yeterli derecede yüksek tutulamadığı zaman, ışık şiddetini ve sıcaklığı azaltma işlemleri "kuruma" hasarını azaltabilir.
Prof.Dr.Sabri SÜMER --SÜS BİTKİLERİ HASTALIKLARI ---2008
(Park-Bahçe Çiçeği)
Hörgüççiçeği bitkisinde; mantar'lardan Septoria maculifera ile "yaprak lekelenmesi", Pellicularia filamentosa ile "kök çürüklüğü", Botıytis cinerea ile "yanıklık" ve Erysiphe polygoni ile "gerçek külleme"; nematod'lardan Meloidogyne incoğnita ile "kök yumrusu" hastalıkları ortaya çıkmaktadır.
Huniyapraklılar (Bromeliaceae) Familyası'ndan MIZRAKLIROZET (Ekmaa) (Aechmea sp.);
ROZET (Kriptantus)(Cryptanthus sp.);
UTAÇÇİÇEĞİ (Nöregelîya) (Neoregelia sp.);
KUŞYUVASI (Nidularya) (Nidularium sp.);
TOPYOSUN (Hava Bitkisi) (Tilandsiya) (Tillandsia sp.);
ALEVKILICI (Uslanmaz, Viresya) (Vriesea sp.);
HASTALIKLARI
(Salon Bitkisi)
Yaprak Lekelenmesi : Huniyapraklılar'da "yaprak lekelenmesi" hastalığı Bcserohilum rostratum mantarı ile ortaya çıkmaktadır. Hastalığın belirtileri olarak görülen başlangıç "ölü-hasta" kısımları sararmış, topluiğnebaşı boyutunda ve suya sokulmuş gibi oluşumlardır. Bunlar çap bakımından 1-İ milimetredir ve biçim bakımından yuvarlaktan elips biçimine değişir. Tek tek "leke"ler esmer merkezli ve gömülü olur, sık sık sar ve sarı hale taşırlar. Uygun şartlar altında, leke'ler geniş "ölü doku"lar oluşturacak tarzda kaynaşırlar, etkilenmiş yaprakların çöküntüye uğramasına yol açarlar, bitkiye gevşek biçimde asılı kalırlar. Hastalık, nakledildiği zaman küçük bitkilerde çok ciddi hastalık durumu yaratır, çünkü yaralanma ile daha fazla bulaşma yeri açılmış olur.
Mücadele : Erwinia sp. bakterinin yarattığı "yanıklık" hastalığı için belirtilen yetiştirme usulleri bu hastalığa da etkili olmaktadır. Bu hastalığı denetleyen mantar ilaçları arasında "zineb", "khlorothalonil" ve mancozeb" bulunmaktadır. Huniyapraklılar'a mensup türlere uygun özel kullanımlar için ilacın etiketi dikkatle incelenir.
Çürüklük : Huniyapraklılar'da "gövde ve tepe çürüklüğü" hastalığını Fusarium türü mantarlar yaratmaktadır. Bu mantarın birçok varyetesi ile yaratılan tepenin "dip çürüklüğü" hastalığı, bitkiler doku kültüründen veya köklendirilmemiş sürgünlerden geliştirildiği zaman yaygın olabilmektedir. Alt yapraklar önce sarı gözükür ve daha sonra esmerleşir. Pelte gibi "gövde çürüklüğü" yaygındır ve devrilen tepelere sebep olur. Mücadele ; tüm çoğaltma bitki kısımlarının ekim-dikim öncesinde incelenmesi işlemleri ile, gövde kesit yüzeylerinde veya yaprakların tam aşağısında çoğunlukla bu "gövde çürüklüğü"hastalığının başlangıç işaretleri olan küçük, gömülü ve rengi bozulmuş lekeleri görülür; hastalığın bir üründen diğerine yayılmasından kaçınmak üzere daima yeni veya steril edilmiş saksılarına ortamı, tezgahlar ve saksılar kullanılır; huniyapraklılar'daki bu hastalığa karşı kullanılacak etkili bir mantar ilacı olarak mevcut bir bilgi yoktur.
Bu küme süs bitkilerinde "kök çürüklüğü" hastalığına Pythium türleri sebep olmaktadır. Bu mantarlar ile bulaşmış bitkiler soluk boz-yeşil bir renk alır ve solar. Gövdeler toprak seviyesinde "çürüklük"e, bitkinin üst kısımları "çöküntü"ye uğrar. Kökler koyu, şapkalı mantar kıvamında ve seyrektir. Mücadele ; hastalık etmeninden
yoksun saksılar ve saksılama ortamları kullanılır, bitkiler yükseltilmiş tezgahlarda yetiştirilir; fazla sulama yapma veya kötü sızdırma yapan saksı harcı kullanma, bitkilerin kök çürüklüğü yaratan mantarların saldırısına uğraması bakımından ön durumlar yaratabilir; toprağın "metalaksil" veya "etridiazol" ile ıslatılması, Pythium sp. ile yaratılan "gövde ve kök çürüklüğü" hastalıklarının denetlenmesi bakımından yardımcı olur.
Yanıklık : Huniyapraklılar'da "dış yanıklık" hastalığını Rhizoctonia solani mantarı husule getirmektedir. Hastalık sonucu oluşan esmerimsi misel kitlesi, bitkiyi örtebilir. Havadan olan bir bulaşma kaynağı ile saksı harcından bitki üzerine büyüyen misel kitlesi sık sık gözden kaçabilmektedir. Bununla beraber, yakından inceleme yapılırsa, daha açık ve belirgin belirtilerin ortaya çıkması öncesinde genelde misel varlığı görülür. Islak şartlar altında, Rhizoctonia sp. tarafından sebep olunan "leke"ler boz veya siyah renkli, pelte gibidir. Mücadele ; Pythium sp. mantarının yarattığı "kök çürüklüğü" hastalığı için tavsiye edilen yetiştirme tedbirleri bu hastalığa da kullanılır; Rhizoctonia sp. mantarının denetiminde toprak ıslatıcısı olarak en yaygın olarak kullanılan ilaç "thiofanatmetil"dir.
Huniyapraklılar'da diğer bir "yanıklık" hastalığına Ervvinia cinsi bakteriler sebep olur. Hastalığın belirtileri, bitkinin dibinde ve toprak seviyesinde siyahlaşmış ve ıslak "ölü" dokular başlaması, bitkinin yaprağının ucuna ve diğer parçalarının içerisine ilerlemesidir. Hasta bitkiler solar, çöküntüye uğrar ve sık sık ölürler. Mücadele ; hastalanmış bitkiler bulunur bulunmaz hemen uzaklaştırılır ve yok edilir; sulama en aza indirilir, sıçramadan kaçınılır, çünkü su sıçraması ile bakteri başka bitkilere yayılabilir; yaprakların hızlı kurumasını sağlamak üzere gün içinde erken sulama yapılır, böylece bakterinin bulaşma kabiliyeti azalır; zorluğun doğru teşhisi yapıldığından emin olmak gereklidir, çünkü mantarlar tarafından yaratılan birkaç hastalık buna benzemektedir; huniyapraklılar'daki bu hastalığa karşı bakteri ilaçları kullanılmaz, çünkü etkili değildirler.
Yapışkan Küf : Bu hastalığın etmeni Myxomycetes Sınıfının birkaç cinsinden birinin mensuplardır. Bitki yüzeyinin herhangi bir yerinde, "pas" hastalığı ile sebep olunanlara görünüş bakımından bazan benzeyen, küçük ve esmer-krem renkli yapılar bulunabilir. Bunlar yaprak ve gövde yüzeylerinden kolaylıkla silinebilir. Bu belirtilerin etmeni "yapışkan küfdür, bu da saksı ve saksılama harcı da dahil olmak üzere her yüzeyde gelişebilen saprofit bir mantardır.
Mücadele: "Yapışkan küfleri denetim altına alma bakımından mantar ilaçları etkili olmamaktadır. Bu etmenler bitkilerde doğrudan hasar oluşturmaz. İyi bitki yetiştirme için saksılar olabildiğince kuru ve sadece yükseltilmiş tezgahlarda tutulur.
Kuruluk : Hastalığın sebebi "düşük toprak nemi" veya "düşük rutubef'dir. Sert yapraklarından dolayı genel olmamasına rağmen bitkiler solabilir. Yapraklar bazan kıvrılır. Esmer veya ölü dokulardan ibaret "yama-leke"ler yaprakların kenarında ve ucunda oluşur.
Mücadele : Bitkilere uygun sulama yapıldığından emin olunur. Yaprak yanması olgusunun gelişmesinin azaltmak üzere toprak rutubeti yüksek olduğu zaman bile nemlilik yüksek tutulur. Rutubetler yeterli derecede yüksek tutulamadığı zaman, ışık şiddetini ve sıcaklığı azaltma işlemleri "kuruma" hasarını azaltabilir.
Prof.Dr.Sabri SÜMER --SÜS BİTKİLERİ HASTALIKLARI ---2008