Tweet
TOPÇUÇİÇEĞİ {Pilea sp.) HASTALIKLARI
(Park-Bahçe Çiçeği, Salon Bitkisi)
Yanıklık : Rhizoctonia solani mantarının topçuçiçeği'nin yukarı kısımlarında yarattığı "yanıklık" hastaiığfnda, geniş lekeli ve ölü kısımlar oluşturmak üzere birleşebilen ayrı ayrı "ölü-hasta" kısımlar, bitkinin tüm yaprakları üzerinde gözükür. Etmen mantarın örümcek ağı gibi miseli, bitkinin tüm toprak üstü kısımları üzerinde gelişir ve hastalanmış bitkinin bütününü kaplayabilir. Etkilenmiş kısımlar solar ve hızla "ölü-hasta doku" haline döner. Mantarın miseli çoğunlukla esmerden kırmızımsı kahverengiye değişen renkte olur.
Mücadele : Bu mantarın toprak üstü kısımlarında ortaya çıkan "yanıklık" hastalığının yetiştirme usulleri ile denetimi, Pythium şp.'ninkine benzer, çünkü her ikisi de toprakta yaşayan mantardır. Bu hastalığın kimyasal denetimi, "thiofanatmetil" ilacı ile başarılabilir.
Kök Çürüklüğü : Pythium sp. mantarlarının husule getirdiği bu "çürüklük" en sık olarak P. splendens türü tarafından yaratılır. Bitkilerin "bodurlaşma"sı, "sararma"sı ve hatta rutubet yüksek olduğu zaman "solma"sı gerçekleşir. Kökler çoğunlukla çürüklü, esmerden siyaha değişken ve peltemsi olur. Kök dokusunun dış kısmı yani kabuk (korteks), iç kısımdan kolaylıkla çekilip alınır hale gelir, bitkiler saksı ortamından uzaklaştırıldığı zaman geride ince ve saç gibi kök sistemi kalır. Bu belirtiler birçok farklı toprakta yaşayan etmenler tarafından da meydana getirildiği için, sadece kökler incelendiği zaman bu etmenlerin doğru bir teşhisi yapılabilir.
Mücadele : Toprakta taşınan hastalıkların yetiştirme usulleri ile denetim altına alınması, etmen mantardan yoksun fidecikler veya çelikler, saksılar ve saksı harcı kullanılmasına dayanmaktadır. Bitkiler tabii topraktan uzakta ve yükseltilmiş tezgahlarda yetiştirilir, çünkü toprak bulaşma kaynağı veya kirlenmiş olabilir, gelecekteki ürüne hastalık bulaştırabilir. Birkaç ilaç ile ıslatma uygulaması bu hastalığın denetlenmesinde etkilidir, bunlar arasında "fosetilalüminum", "metalaksil" ve "etridiazol" sayılabilir. Bu bileşiklerin uygulanma öncesi tarifnameleri ayarlamada dikkat gösterilir, çünkü hepsi bu konukçu için tavsiye edilmemektedir.
Yaprak Lekelenmesi : Topçuçiçeği bitkisinde Myrothecium roridum mantarının yarattığı "yaprak lekelenmesi" hastalığı'nda, yaprak kenarları ve merkezlerinde esmerden siyaha değişiklik gösteren ve yuvarlak "ölü-hasta" kısımlar oluşur. "Hasta-ölü" kısımlar, açık ve koyu dokulardan ibaret aynı merkezli "halkalfdır veya bunlar suya sokulmuş gibidir ve tekdüze olarak siyahtır. "Ölü-hasta" kısımların alt yüzeylerinde sık sık mantarın üreme organlan bulunur, bunlar düzensiz biçimli, siyahtır ve sınırlarının etrafında beyaz saçaklıdır. Mücadele ; genç bitkiler bu hastalığa yüksek derecede duyarlıdır ve eğer önlem alınmazsa kaybedilebilirler; yıl içinde sıcaklıkların 15-30 oC arasında olduğu zaman dönemlerinde hastalık en şiddetlidir; eğer olursa hafif hastalık zaman zaman ortaya çıkar; etmen mantardan yoksun çelikler kullanılır, bitkilerin yaralanmasından kaçınılır, tavsiye , edilen orandan aşırı gübre kullanılmaz; bu mantarın mevcut olduğu birçok konukçu
bitki arasında aglaonema (Ağlaonema sp.), diefenbahya (Dieffenbachia sp.), kauçuk (Ficus sp.), tamyapraklıdevetabam (Philodendron sp.) ve filkulağı (Synğonium sp.) bulunmaktadır; deney şartlan altında hastalığın denetimine faydalı olan ilaçlar arasında ise "khlorothalonil", "kaptan", "mankozeb" ve "iprodion" yer alır.
Xanthomonas campestris bakterisinin alüminumbitkisi'nde (Pilea cadlerei) husule getirdiği "yaprak lekelenmesi" hastalığfnın belirtileri, yaprakların başlıca beyaz kısımlarında yer alan kuru, esmer ve düzensiz biçimli kısımlardır. İlerlemiş hastalık'da, "hasta-ölü" kısımlar dökülür, geride böcek yeme zararına benzer görünebilen yaprak ayasında parçalı delikler kalır. Diğer topçuçiçeği bitki'lerindeki "ölü-hasta" kısımlar koyu esmerden siyaha değişebilme ve köşeli olabilme eğilimindedir, çünkü nadir olarak yaprak damarlarına çapraz yayılırla/. Mücadele ; bu hastalık ile kimyasal denetimi nadir olarak başarılmaktadır, yetiştirme usulleri savunmanın ilki olmalıdır; yukarıdan sulamanın ve yağışa maruz bırakmanın terkedilmesi, hastalığın gelişmesine ve yayılmasına yardım eder; bununla beraber, bir defa hastalık ortaya çıktıktan sonra, yapraklar kuru tutulduğu zaman bile "ölü- hasta" kısımlar genişleyebilir; bu hastalık ile bulaşık tüm bitkiler atılır ve hastalıklı bitkiler asla stok'a konulmaz, çünkü hiçbir belirti göstermese bile hastalık dokular üzerinde kolayca taşınır; maalesef, en yüksek nitelikli bitkiler, gübreleme denemelerinde bu hastalığa karşı en duyarlı bulundu; bu bakteriye hassas olan diğer bitkiler arasında kauçuk (Ficus sp.) da vardır; bu hastalığın denetiminde kullanılan önleyici kimyasal maddelerden "streptomisinsülfat" ve "bakırhidroksit ile mancozeb'in karışımı" sayılabilir.
Başka Hastalık'lar : Topçuçiçeği bitkisi; mantarlardan Septoria pileae'nin etkisi ile "yaprak lekelenmesi", Pellicularia sp. ile "kök çürüklüğü"; nematod'lardan Meloidogyne sp. ile "kök yumrusu" hastalıklarına maruz bulunmaktadır. Bunlara karşı denetim usullerine seyrek olarak başvurulmaktadır.
Sulu Şişkinlik : Bu hastalığın sebebi, "serin hava" şartları ve "aşırı toprak rutubeti"dir. Yaprak alt yüzlerinde ve özellikle kenara yakın kısımlarda "siğil" görünüşlü oluşumlar gelişir. Bu yükselmiş kısımlar yaprakların alt taraflarında en kolay görülür, hafifçe suya sokulmuş gibi veya esmer olabilir.
Mücadele : Hava sıcaklıkları mevsim dışı biçimde serin olduğunda su verme miktarını denetlemede dikkatli olunur.
.
Prof.Dr.Sabri SÜMER --SÜS BİTKİLERİ HASTALIKLARI ---2008
(Park-Bahçe Çiçeği, Salon Bitkisi)
Yanıklık : Rhizoctonia solani mantarının topçuçiçeği'nin yukarı kısımlarında yarattığı "yanıklık" hastaiığfnda, geniş lekeli ve ölü kısımlar oluşturmak üzere birleşebilen ayrı ayrı "ölü-hasta" kısımlar, bitkinin tüm yaprakları üzerinde gözükür. Etmen mantarın örümcek ağı gibi miseli, bitkinin tüm toprak üstü kısımları üzerinde gelişir ve hastalanmış bitkinin bütününü kaplayabilir. Etkilenmiş kısımlar solar ve hızla "ölü-hasta doku" haline döner. Mantarın miseli çoğunlukla esmerden kırmızımsı kahverengiye değişen renkte olur.
Mücadele : Bu mantarın toprak üstü kısımlarında ortaya çıkan "yanıklık" hastalığının yetiştirme usulleri ile denetimi, Pythium şp.'ninkine benzer, çünkü her ikisi de toprakta yaşayan mantardır. Bu hastalığın kimyasal denetimi, "thiofanatmetil" ilacı ile başarılabilir.
Kök Çürüklüğü : Pythium sp. mantarlarının husule getirdiği bu "çürüklük" en sık olarak P. splendens türü tarafından yaratılır. Bitkilerin "bodurlaşma"sı, "sararma"sı ve hatta rutubet yüksek olduğu zaman "solma"sı gerçekleşir. Kökler çoğunlukla çürüklü, esmerden siyaha değişken ve peltemsi olur. Kök dokusunun dış kısmı yani kabuk (korteks), iç kısımdan kolaylıkla çekilip alınır hale gelir, bitkiler saksı ortamından uzaklaştırıldığı zaman geride ince ve saç gibi kök sistemi kalır. Bu belirtiler birçok farklı toprakta yaşayan etmenler tarafından da meydana getirildiği için, sadece kökler incelendiği zaman bu etmenlerin doğru bir teşhisi yapılabilir.
Mücadele : Toprakta taşınan hastalıkların yetiştirme usulleri ile denetim altına alınması, etmen mantardan yoksun fidecikler veya çelikler, saksılar ve saksı harcı kullanılmasına dayanmaktadır. Bitkiler tabii topraktan uzakta ve yükseltilmiş tezgahlarda yetiştirilir, çünkü toprak bulaşma kaynağı veya kirlenmiş olabilir, gelecekteki ürüne hastalık bulaştırabilir. Birkaç ilaç ile ıslatma uygulaması bu hastalığın denetlenmesinde etkilidir, bunlar arasında "fosetilalüminum", "metalaksil" ve "etridiazol" sayılabilir. Bu bileşiklerin uygulanma öncesi tarifnameleri ayarlamada dikkat gösterilir, çünkü hepsi bu konukçu için tavsiye edilmemektedir.
Yaprak Lekelenmesi : Topçuçiçeği bitkisinde Myrothecium roridum mantarının yarattığı "yaprak lekelenmesi" hastalığı'nda, yaprak kenarları ve merkezlerinde esmerden siyaha değişiklik gösteren ve yuvarlak "ölü-hasta" kısımlar oluşur. "Hasta-ölü" kısımlar, açık ve koyu dokulardan ibaret aynı merkezli "halkalfdır veya bunlar suya sokulmuş gibidir ve tekdüze olarak siyahtır. "Ölü-hasta" kısımların alt yüzeylerinde sık sık mantarın üreme organlan bulunur, bunlar düzensiz biçimli, siyahtır ve sınırlarının etrafında beyaz saçaklıdır. Mücadele ; genç bitkiler bu hastalığa yüksek derecede duyarlıdır ve eğer önlem alınmazsa kaybedilebilirler; yıl içinde sıcaklıkların 15-30 oC arasında olduğu zaman dönemlerinde hastalık en şiddetlidir; eğer olursa hafif hastalık zaman zaman ortaya çıkar; etmen mantardan yoksun çelikler kullanılır, bitkilerin yaralanmasından kaçınılır, tavsiye , edilen orandan aşırı gübre kullanılmaz; bu mantarın mevcut olduğu birçok konukçu
bitki arasında aglaonema (Ağlaonema sp.), diefenbahya (Dieffenbachia sp.), kauçuk (Ficus sp.), tamyapraklıdevetabam (Philodendron sp.) ve filkulağı (Synğonium sp.) bulunmaktadır; deney şartlan altında hastalığın denetimine faydalı olan ilaçlar arasında ise "khlorothalonil", "kaptan", "mankozeb" ve "iprodion" yer alır.
Xanthomonas campestris bakterisinin alüminumbitkisi'nde (Pilea cadlerei) husule getirdiği "yaprak lekelenmesi" hastalığfnın belirtileri, yaprakların başlıca beyaz kısımlarında yer alan kuru, esmer ve düzensiz biçimli kısımlardır. İlerlemiş hastalık'da, "hasta-ölü" kısımlar dökülür, geride böcek yeme zararına benzer görünebilen yaprak ayasında parçalı delikler kalır. Diğer topçuçiçeği bitki'lerindeki "ölü-hasta" kısımlar koyu esmerden siyaha değişebilme ve köşeli olabilme eğilimindedir, çünkü nadir olarak yaprak damarlarına çapraz yayılırla/. Mücadele ; bu hastalık ile kimyasal denetimi nadir olarak başarılmaktadır, yetiştirme usulleri savunmanın ilki olmalıdır; yukarıdan sulamanın ve yağışa maruz bırakmanın terkedilmesi, hastalığın gelişmesine ve yayılmasına yardım eder; bununla beraber, bir defa hastalık ortaya çıktıktan sonra, yapraklar kuru tutulduğu zaman bile "ölü- hasta" kısımlar genişleyebilir; bu hastalık ile bulaşık tüm bitkiler atılır ve hastalıklı bitkiler asla stok'a konulmaz, çünkü hiçbir belirti göstermese bile hastalık dokular üzerinde kolayca taşınır; maalesef, en yüksek nitelikli bitkiler, gübreleme denemelerinde bu hastalığa karşı en duyarlı bulundu; bu bakteriye hassas olan diğer bitkiler arasında kauçuk (Ficus sp.) da vardır; bu hastalığın denetiminde kullanılan önleyici kimyasal maddelerden "streptomisinsülfat" ve "bakırhidroksit ile mancozeb'in karışımı" sayılabilir.
Başka Hastalık'lar : Topçuçiçeği bitkisi; mantarlardan Septoria pileae'nin etkisi ile "yaprak lekelenmesi", Pellicularia sp. ile "kök çürüklüğü"; nematod'lardan Meloidogyne sp. ile "kök yumrusu" hastalıklarına maruz bulunmaktadır. Bunlara karşı denetim usullerine seyrek olarak başvurulmaktadır.
Sulu Şişkinlik : Bu hastalığın sebebi, "serin hava" şartları ve "aşırı toprak rutubeti"dir. Yaprak alt yüzlerinde ve özellikle kenara yakın kısımlarda "siğil" görünüşlü oluşumlar gelişir. Bu yükselmiş kısımlar yaprakların alt taraflarında en kolay görülür, hafifçe suya sokulmuş gibi veya esmer olabilir.
Mücadele : Hava sıcaklıkları mevsim dışı biçimde serin olduğunda su verme miktarını denetlemede dikkatli olunur.
.
Prof.Dr.Sabri SÜMER --SÜS BİTKİLERİ HASTALIKLARI ---2008