Tweet
Tanımı ve Yaşayışı:
♦ Erginleri 1-2 mm boyunda gri-siyah renktedir.
Larvaları en fazla 3 mm boyunda beyaz-sarı renkte
ve şeffaftır
♦ Erginleri bitkinin tüm yapraklarında, larvaları ga¬leri içinde bulunur
♦ Sera koşullarında bütün mevsim boyunca, yazın
yabancı otlar ve sebzeler üzerinde görülürler. Sera
koşullarında–10 döl verirler.
Zarar Şekli:
♦ Dişiler yapraklarda küçük yaralar açar, buradan
çıkan özsu ile beslenir ve hücre bozulmasına neden
olurlar.
♦ Bu beslenme delikleri Karararak küçük lekeler
meydana getirir. Larvalar yaprakların iki zarı arasında kalan etli doku ile beslenir ve galeri oluştururlar.
♦ Daha sonra zarar görmüş bölgeler saranp kurur
ve yapraklar dökülür.
♦ Genç bitki ve fidelerde gelişmeyi geciktirirler.
♦ Kalite ve verim kaybına neden olurlar.
Zararlı Olduğu Bitkiler:
Mücadele Yöntemleri: Kültürel Önlemler:
♦ Sera içi, çevresi ve fide yastıklarının çevresi yabancı otlardan temizlenmelidir.
♦ Havalandırma açıklıkları ince tel ile kaplanmalıdır.
♦ Bulaşık bitki artıkları imha edilmeli ve bulaşık fideler seraya dikilmemelidir.
♦ Toprak 10 cm derinliğinde sürülerek topraktaki pupalar yok edilmelidir.
Domates, patlıcan, biber, fasulye, bezelye, bakla, marul, kabak, hıyar, ıspanak, soğan ve pırasada zararlıdırlar.
Malçlama yapılarak toprağın nemli kalması ve pupaların nemden çürüme¬si sağlanmalıdır.
Biyoteknik Mücadele:
Seraya fide dikimi ile birlikte ilk ergin uçuşunu belirlemek üzere dekara 1
cet sarı yapışkan tuzak yerleştirilir.
İlk ergin uçuşu belirlendikten sonra toplu tuzaklarına amacıyla 3 metre aralıklarla çapraz olarak dekara 116 adet tuzak asılır.
Kimyasal Mücadele :
Küçük yapraklı bitkilerde yaprak başına 4 adet, büyük yapraklı bitkilerde yaprak başına 10 adet larva olduğunda ilaçlama yapılır.
♦ Erginleri 1-2 mm boyunda gri-siyah renktedir.
Larvaları en fazla 3 mm boyunda beyaz-sarı renkte
ve şeffaftır
♦ Erginleri bitkinin tüm yapraklarında, larvaları ga¬leri içinde bulunur
♦ Sera koşullarında bütün mevsim boyunca, yazın
yabancı otlar ve sebzeler üzerinde görülürler. Sera
koşullarında–10 döl verirler.
Zarar Şekli:
♦ Dişiler yapraklarda küçük yaralar açar, buradan
çıkan özsu ile beslenir ve hücre bozulmasına neden
olurlar.
♦ Bu beslenme delikleri Karararak küçük lekeler
meydana getirir. Larvalar yaprakların iki zarı arasında kalan etli doku ile beslenir ve galeri oluştururlar.
♦ Daha sonra zarar görmüş bölgeler saranp kurur
ve yapraklar dökülür.
♦ Genç bitki ve fidelerde gelişmeyi geciktirirler.
♦ Kalite ve verim kaybına neden olurlar.
Zararlı Olduğu Bitkiler:
Mücadele Yöntemleri: Kültürel Önlemler:
♦ Sera içi, çevresi ve fide yastıklarının çevresi yabancı otlardan temizlenmelidir.
♦ Havalandırma açıklıkları ince tel ile kaplanmalıdır.
♦ Bulaşık bitki artıkları imha edilmeli ve bulaşık fideler seraya dikilmemelidir.
♦ Toprak 10 cm derinliğinde sürülerek topraktaki pupalar yok edilmelidir.
Domates, patlıcan, biber, fasulye, bezelye, bakla, marul, kabak, hıyar, ıspanak, soğan ve pırasada zararlıdırlar.
Malçlama yapılarak toprağın nemli kalması ve pupaların nemden çürüme¬si sağlanmalıdır.
Biyoteknik Mücadele:
Seraya fide dikimi ile birlikte ilk ergin uçuşunu belirlemek üzere dekara 1
cet sarı yapışkan tuzak yerleştirilir.
İlk ergin uçuşu belirlendikten sonra toplu tuzaklarına amacıyla 3 metre aralıklarla çapraz olarak dekara 116 adet tuzak asılır.
Kimyasal Mücadele :
Küçük yapraklı bitkilerde yaprak başına 4 adet, büyük yapraklı bitkilerde yaprak başına 10 adet larva olduğunda ilaçlama yapılır.