Tweet
Ephıppıger ephıppıger *ıeb. (Şekil W)
Sinonim : E. diumus Duf., E. fibigii Fieb., E. persicaria Fruh.
Tanımı : Genel rengi oldukça değişiktir. Kırmızımsı kahverengi, yeşil, sarı veya mavimsi olabilir. Başın arka kısmı siyah, pronotum kır-
194 . • •
mızımsı, teğmina kırmızımsı kahverenktedir. Vertex önde iyi gelişmiş, uçta dik köşelidir. Arka tibia'larm üzerinde birkaç diken bulunabilir, fakat uç-dış tarafında dikenler bulunmaz. Erkeklerde cerci'nin orta kısmına yakın yerde küçük bir diş bulunur. Ovipozitor hemen hemen düz ve takriben pronotum'un 2.5 katı kadar uzunluktadır. Erginlerde vücut uzunluğu 20-30 mm arasında değişir.
Yayılışı : Orta, Güney ve Doğu Avrupa ile Balkan Yanmadası'-nda bulunan bu tür, yurdumuzda Trakya Bölgesi'nde olmak üzere pek az rastlanır.
Biyolojisi ve zararı : Doğada erginlerine yerine göre Haziran ayının sonlarından Kasım ayı başlarına kadar rastlanır. Dişiler çiftleştikten sonra yumurtalarını toprak içine bırakır. Bir dişi 60-80 kadar yumurta bırakır. Bunlar Nisan sonu veya Mayıs'ta açılır. Yeni çıkan nimf-ler yeşil renktedir, fakat vücut üzerinde ayrıca siyah renkte noktalar da bulunur. Nimfler 5 gömlek değiştirdikten sorira ergin hale geçer.
Ergin ve nimflerine orman ve yol kenarları ile ormandan açılmış alanlarda, işlenmemiş yerlerde; fundalık, çalılık ve diğer bitkiler üzerinde bulunur. Bağlarda ara sıra zarar yaptığı kayıtlıdır. Bu türün önemli bir özelliği, erginlerin kendisine Özgü çıkardığı sestir. Bu sebeple Fransızlar buna «tizi» ismini vermişlerdir. Dişiler de ayrıca ses çıkartır. Yurdumuz için önemli değildir
Kaynak: Türkiye Entomolojisi - Prof Dr. Niyazi LODOS