Tweet
Tettigonia viridissima L.
Sinonim : T. paoli intermedia Jan.; T. trinacria Jan.
Türkçe ismi : Büyük Yeşilçekirge
Tanımı : Baş ve pronotum'da bulunan esmer veya siyahımsı leke hariç vücudun her tarafı yeşil renktedir. Bazı bireyler sarımsı renkte olabilir. Kanatlan iyi gelişmiştir. Erkeklerde cerci uzun ve silindir şeklinde olup üstte hafif kıvrıktır. Ovipozitor takriben tegmina'nın ucuna ulaşır ve 19,0-32,5 mm uzunluktadır. Erginlerde vücut uzunluğu genellikle 27-49 mm arasında değişir.
Yayılışı : Palearktik bölgenin hemen hemen her yerinde bulunan bu tür, yurdumuzun da büyük bir kısmında rastlanır. Ancak en çok Orta, Kuzey Anadolu ile Marmara bölgelerinde görülür.
Zararı ve biyolojisi : Omnivor bir türdür. Tırtıllar, Çekirgelerin ergin ve nimfleri, Sinekler besinlerinin bir kısmını oluşturur. Diğer taraftan bitkilerin de tomurcuk ve taze yapraklarını bu arada yer. Bitkilerden Marul, meyve ağaç ve ağaççıkları ile Deve Dikeni başlıca tercih et-
tiği bitkilerdir. Ayrıca bireyler arasında «kuvvetli bir kannibalizm de görülür.
Rusya'da bazan bitkilerde zararlı olduğu bildirilmektedir. Ancak yurdumuzda zararlı olduğuna ait kayıt yoktur.
Dişiler çiftleştikten sonra yumurtalarını topraktaki yarık ve çatlaklar içine bırakır. Yumurtalar yerine ve iklim koşullarına göre Nisan, Mayıs aylarında açılır. Nimf dönemleri 6-9 arasında değişir. Erginler Ha-ziran'da çıkar ve doğada Eylül'e kadar görülürse de en çok ve yoğun olarak Temmuz'da görülür. Ergin ve nimfler gündüz hareket ettiği gibi bu faaliyetleri akşam geç saatlara kadar da sürer. Kanatlan iyi gelişmiş olduğu halde iyi uçucu olmadıkları gibi iyi sıçrayıcı da değillerdir. Hareketleri yavaş olup bitkiler üzerinde rahatlıkla yürürler. Çoğunlukla bitkilerin üst kısımlarında bulundukları görülür. Renkleri vejetasyonla tam bir uyum içinde oldukları için bitkiler üzerinde hareket etmedikçe görülmeleri çok güçtür.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi-1 - Prof Dr. Niyazi LODOS
Sinonim : T. paoli intermedia Jan.; T. trinacria Jan.
Türkçe ismi : Büyük Yeşilçekirge
Tanımı : Baş ve pronotum'da bulunan esmer veya siyahımsı leke hariç vücudun her tarafı yeşil renktedir. Bazı bireyler sarımsı renkte olabilir. Kanatlan iyi gelişmiştir. Erkeklerde cerci uzun ve silindir şeklinde olup üstte hafif kıvrıktır. Ovipozitor takriben tegmina'nın ucuna ulaşır ve 19,0-32,5 mm uzunluktadır. Erginlerde vücut uzunluğu genellikle 27-49 mm arasında değişir.
Yayılışı : Palearktik bölgenin hemen hemen her yerinde bulunan bu tür, yurdumuzun da büyük bir kısmında rastlanır. Ancak en çok Orta, Kuzey Anadolu ile Marmara bölgelerinde görülür.
Zararı ve biyolojisi : Omnivor bir türdür. Tırtıllar, Çekirgelerin ergin ve nimfleri, Sinekler besinlerinin bir kısmını oluşturur. Diğer taraftan bitkilerin de tomurcuk ve taze yapraklarını bu arada yer. Bitkilerden Marul, meyve ağaç ve ağaççıkları ile Deve Dikeni başlıca tercih et-
tiği bitkilerdir. Ayrıca bireyler arasında «kuvvetli bir kannibalizm de görülür.
Rusya'da bazan bitkilerde zararlı olduğu bildirilmektedir. Ancak yurdumuzda zararlı olduğuna ait kayıt yoktur.
Dişiler çiftleştikten sonra yumurtalarını topraktaki yarık ve çatlaklar içine bırakır. Yumurtalar yerine ve iklim koşullarına göre Nisan, Mayıs aylarında açılır. Nimf dönemleri 6-9 arasında değişir. Erginler Ha-ziran'da çıkar ve doğada Eylül'e kadar görülürse de en çok ve yoğun olarak Temmuz'da görülür. Ergin ve nimfler gündüz hareket ettiği gibi bu faaliyetleri akşam geç saatlara kadar da sürer. Kanatlan iyi gelişmiş olduğu halde iyi uçucu olmadıkları gibi iyi sıçrayıcı da değillerdir. Hareketleri yavaş olup bitkiler üzerinde rahatlıkla yürürler. Çoğunlukla bitkilerin üst kısımlarında bulundukları görülür. Renkleri vejetasyonla tam bir uyum içinde oldukları için bitkiler üzerinde hareket etmedikçe görülmeleri çok güçtür.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi-1 - Prof Dr. Niyazi LODOS