Tweet
Âlebra albostriatella Fail.
Batı Palearktik bölgenin büyük bir kısmı ile Nearktik bölgede yayılmış bir türdür. Yurdumuzda daha çok çınar ağaçlarında seyrek olarak rast
Yayılışı : Avrupa'nın büyük bir kısmı ile Tunus, Ürdün, Lübnan, israil, îran, Rusya ve Afganistan'da bulunur. Yurdumuzun hemen hemen her yerinde görülürse de yoğun olarak bulunduğu yerler Güney ve Batı Anadolu bölgeleridir.
Zararı ve konakçıdan : Polifag bir türdür. Başta pamuk, patates, domates, patlıcan, marul, susam, yerelması, hıyar, kavun, karpuz, turunçgiller, şeker pancarı, fasulye olmak üzere bir çok kültür ve yabani bitkiler, asma, meyve ağaçlarından şeftali, badem ve diğer ağaç ve ağaççıklarda da yaşar. Yaptığı zarar, konukçu bitki türüne göre değişiklikler gösterdiği gibi aynı bitkinin genç ve yaşlı yapraklarında da değişebilir. Bunda ayrıca böcek populasyonunun etkisi de önemli rol oynayabilir. Örneğin, patlıcanda genç yapraklarda beslendiğinde, sokup emilen yerlerde önce sarımsı lekeler meydana gelir, daha sonra bu yerler kahverengine dönüşür. Simp-tom önce orta damara yakın yerlerde oluşur, sonra bütün yaprak yüzeyine dağılır. Zarara uğrayan yaprakların kenarları kıvrılır, esmerleşir, kurur ve aşağıya doğru kıvrılır. Yaşlı Ve olgun olan yapraklarda zarar daha az hissedilir. Genç fidelerde zarar, yapraklarda önce açık renkli lekelerin belirmesi ile başlar, sonra emilen yerler esmerleşir veya kahverengine dönüşür. Hatta yeni çıkmakta olan pamuk fideleri;, bu saldırıdan dolayı tamamiyie kurur ve yeniden tohum ekme zorunluluğu hasıl olabilir. Şiddetli saldırılarda bitkilerin yaprakları tamamiyie kıvrılır, kurur ve vaktinden önce dökülür.
Biyolojisi : Dişiler çiftleştikten sonra genişçe, iğ şeklinde olan yumurtalarım yaprakların alt yüzlerine ve özellikle ana damarların içine ovipozitörleri yardımı ile eğik olmak üzere gömerler. Yumurtalar takriben bir hafta içinde açılır. Çıkan nimfler kısa bir zaman sonra hareket ederek, özellikle yaprağın damarlarında beslenmeye başlar. Beş dönem geçiren nirnfler 3-4 hafta içinde ergin hale geçer. Ancak bu süre, serin havalarda veya yerlerde daha da uzayabildiği gibi, sıcak yerlerde de biraz daha kısaiabilir. Mayıs ayından kasım ayı sonuna kadar tarlalarda nimflerine tesadüf edilen bu türün pamuklarda en yoğun olduğu zaman, temmuz ve ağustos aylandır. Yerine göre ekim ve kasım ayı sonuna kadar erginler kışlak yerlerine çekilirler. Yurdumuzda Güney Anadolu bölge-sinda yılda 4-5, Batı Anadolu'da ise 3-4 nesil verdiği tahmin edilmektedir. Erginler yazın çok hareketlidir. Bitkilere hafifçe dokunulduğunda hemen sıçrayarak kısa mesafeler dahilinde uçuştukları görülür. Yurdumuzda biyolojisi çok iyi bilinmemektedir.
Savaşı : Bu türün doğada etkin olan doğal düşmanları bulunmaktadır. Bunlardan Nabîs ferııs L. (Nabidae: Hetcroptera) daha çok nimf-lerinin predatörüdür. Bu faydalı böceğin ergin ve nimfleri E. decipîens'in nimflerini sokup emerek içini boşaltırlar. Bir JV. ferus ergininin bir günde 15 E. decipiens muhtelif dönem nimfi ile beslendiği görülmüştür. Aynı şekilde Anisochrysa carnea Steph. (Neuroptera: Ghrysopidae)'da bu zararlının önemli düşmanlarmdandır. Bunların özellikle larvaları, E. decipiens'-in nimflerinin içini emerek boşaltırlar.
Şiddetli saldırılarda ilâçlı savaşa baş vurulabilir. Bu türe organik fosforlu ilâçlar çok etkilidir. Bunlardan herhangi birisi yaprakların alt yüzlerine gelecek şekilde atılırsa zararı önlenir. Gerekli olan hallerde bir veya iki hafta ara ile bir ikinci ilaçlama daha yapılabilir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS
Batı Palearktik bölgenin büyük bir kısmı ile Nearktik bölgede yayılmış bir türdür. Yurdumuzda daha çok çınar ağaçlarında seyrek olarak rast
Yayılışı : Avrupa'nın büyük bir kısmı ile Tunus, Ürdün, Lübnan, israil, îran, Rusya ve Afganistan'da bulunur. Yurdumuzun hemen hemen her yerinde görülürse de yoğun olarak bulunduğu yerler Güney ve Batı Anadolu bölgeleridir.
Zararı ve konakçıdan : Polifag bir türdür. Başta pamuk, patates, domates, patlıcan, marul, susam, yerelması, hıyar, kavun, karpuz, turunçgiller, şeker pancarı, fasulye olmak üzere bir çok kültür ve yabani bitkiler, asma, meyve ağaçlarından şeftali, badem ve diğer ağaç ve ağaççıklarda da yaşar. Yaptığı zarar, konukçu bitki türüne göre değişiklikler gösterdiği gibi aynı bitkinin genç ve yaşlı yapraklarında da değişebilir. Bunda ayrıca böcek populasyonunun etkisi de önemli rol oynayabilir. Örneğin, patlıcanda genç yapraklarda beslendiğinde, sokup emilen yerlerde önce sarımsı lekeler meydana gelir, daha sonra bu yerler kahverengine dönüşür. Simp-tom önce orta damara yakın yerlerde oluşur, sonra bütün yaprak yüzeyine dağılır. Zarara uğrayan yaprakların kenarları kıvrılır, esmerleşir, kurur ve aşağıya doğru kıvrılır. Yaşlı Ve olgun olan yapraklarda zarar daha az hissedilir. Genç fidelerde zarar, yapraklarda önce açık renkli lekelerin belirmesi ile başlar, sonra emilen yerler esmerleşir veya kahverengine dönüşür. Hatta yeni çıkmakta olan pamuk fideleri;, bu saldırıdan dolayı tamamiyie kurur ve yeniden tohum ekme zorunluluğu hasıl olabilir. Şiddetli saldırılarda bitkilerin yaprakları tamamiyie kıvrılır, kurur ve vaktinden önce dökülür.
Biyolojisi : Dişiler çiftleştikten sonra genişçe, iğ şeklinde olan yumurtalarım yaprakların alt yüzlerine ve özellikle ana damarların içine ovipozitörleri yardımı ile eğik olmak üzere gömerler. Yumurtalar takriben bir hafta içinde açılır. Çıkan nimfler kısa bir zaman sonra hareket ederek, özellikle yaprağın damarlarında beslenmeye başlar. Beş dönem geçiren nirnfler 3-4 hafta içinde ergin hale geçer. Ancak bu süre, serin havalarda veya yerlerde daha da uzayabildiği gibi, sıcak yerlerde de biraz daha kısaiabilir. Mayıs ayından kasım ayı sonuna kadar tarlalarda nimflerine tesadüf edilen bu türün pamuklarda en yoğun olduğu zaman, temmuz ve ağustos aylandır. Yerine göre ekim ve kasım ayı sonuna kadar erginler kışlak yerlerine çekilirler. Yurdumuzda Güney Anadolu bölge-sinda yılda 4-5, Batı Anadolu'da ise 3-4 nesil verdiği tahmin edilmektedir. Erginler yazın çok hareketlidir. Bitkilere hafifçe dokunulduğunda hemen sıçrayarak kısa mesafeler dahilinde uçuştukları görülür. Yurdumuzda biyolojisi çok iyi bilinmemektedir.
Savaşı : Bu türün doğada etkin olan doğal düşmanları bulunmaktadır. Bunlardan Nabîs ferııs L. (Nabidae: Hetcroptera) daha çok nimf-lerinin predatörüdür. Bu faydalı böceğin ergin ve nimfleri E. decipîens'in nimflerini sokup emerek içini boşaltırlar. Bir JV. ferus ergininin bir günde 15 E. decipiens muhtelif dönem nimfi ile beslendiği görülmüştür. Aynı şekilde Anisochrysa carnea Steph. (Neuroptera: Ghrysopidae)'da bu zararlının önemli düşmanlarmdandır. Bunların özellikle larvaları, E. decipiens'-in nimflerinin içini emerek boşaltırlar.
Şiddetli saldırılarda ilâçlı savaşa baş vurulabilir. Bu türe organik fosforlu ilâçlar çok etkilidir. Bunlardan herhangi birisi yaprakların alt yüzlerine gelecek şekilde atılırsa zararı önlenir. Gerekli olan hallerde bir veya iki hafta ara ile bir ikinci ilaçlama daha yapılabilir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS