Tweet
Balclutha kebe Kirk. (Şekil 58)
Sinonim: — vırescens Hpt.; —hortensis Lind.
Tanımı : Uzun, ince, silindir şeklinde vücuda sahip, sarimsı-yeşil renkte, narin yapılı bir türdür. Baş sarımsı, gözler esmer-kahverenktedir. Pronotum sarımsı renkte olup ortaya doğru renk yeşile döner. Scutellumsarı renkle, ortada enine, ince ve derince bir çizgi bulunur. Ön kanatlar sarımsı-yeşil renkte, oldukça saydam, damarlar sanmsı-yeşildir. Vücut uzunluğu 2.5-3.0 mm'dir.
Konukçuları : Oldukça polifag bir türdür. Yurdumuzda başta turunçgil, asma, mısır olmak üzere bir çok kültür ve yabani bitkide bulunur ve zarar yapar. Ergin ve nimfleri asma ve turunçgillerin yapraklarının alt yüzünde beslenir. Saldırıya uğrayan yapraklar, özellikle asmaların yaprakları sararır, kenarları kıvrılır ve kahverengi bir renk alır. Bu gibi yapraklar vaktinden önce dökülür. Bu tür, son yıllarda Güney Anadolu turunçgil alanlarında gittikçe artan bir yoğunluk göstermektedir. Bu bölgede Chlorita paolii Oss. ile birlikte özellikle portakal ve mandalina ağaçlarında zararlı olmaktadır. Irak'ta daha çok asmalarda zararlı olduğu bildirilmektedir (Abu Yaman5 1967).
Biyolojisi : Kışı ergin halde ve yere dökülmüş yaprak altları, ağaç veya asma kabuklan altları veya yarıklar arasında geçiren böcekler baharda erkenden çıkarak takriben nisan ayı başlarından itibaren, önce yabani bitkilere, daha sonra da asma, turunçgil ve diğer bitkilere geçer. Dişiler çiftleştikten sonra, yaprakların altyüzlerine ve yaprak damarlarına olmak üzere yumurtalarım ovipozitörleri ile gömerler. Bunlar 10 gün kadar bir zamanda açılarak nimfler çıkar. Nimf süresi ilk nesilde beş hafta kadar sürer ve beş dönem geçiren nimfler ergin hale geçer. Daha sonraki yaz nesillerinde yumurtaların açılma süresi ile nimf süreleri kısalır. Popu-lasyon yoğunluğu mayıstan itibaren artmaya başlar ve mevsim sonuna doğru en yüksek düzeye ulaşır. Erginler ekim sonu ve kasım başlarında artık kışlaklarına çekilmiş olurlar. Bu türün Güney Anadolu bölgesinde yılda 3-4 nesil verdiği tahmin edilmektedir. Biyolojisi ve ekolojisi üzerinde iyice durmak ve zararlılık durumunu da kesin olarak saptamak gerekmektedir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS
Sinonim: — vırescens Hpt.; —hortensis Lind.
Tanımı : Uzun, ince, silindir şeklinde vücuda sahip, sarimsı-yeşil renkte, narin yapılı bir türdür. Baş sarımsı, gözler esmer-kahverenktedir. Pronotum sarımsı renkte olup ortaya doğru renk yeşile döner. Scutellumsarı renkle, ortada enine, ince ve derince bir çizgi bulunur. Ön kanatlar sarımsı-yeşil renkte, oldukça saydam, damarlar sanmsı-yeşildir. Vücut uzunluğu 2.5-3.0 mm'dir.
Konukçuları : Oldukça polifag bir türdür. Yurdumuzda başta turunçgil, asma, mısır olmak üzere bir çok kültür ve yabani bitkide bulunur ve zarar yapar. Ergin ve nimfleri asma ve turunçgillerin yapraklarının alt yüzünde beslenir. Saldırıya uğrayan yapraklar, özellikle asmaların yaprakları sararır, kenarları kıvrılır ve kahverengi bir renk alır. Bu gibi yapraklar vaktinden önce dökülür. Bu tür, son yıllarda Güney Anadolu turunçgil alanlarında gittikçe artan bir yoğunluk göstermektedir. Bu bölgede Chlorita paolii Oss. ile birlikte özellikle portakal ve mandalina ağaçlarında zararlı olmaktadır. Irak'ta daha çok asmalarda zararlı olduğu bildirilmektedir (Abu Yaman5 1967).
Biyolojisi : Kışı ergin halde ve yere dökülmüş yaprak altları, ağaç veya asma kabuklan altları veya yarıklar arasında geçiren böcekler baharda erkenden çıkarak takriben nisan ayı başlarından itibaren, önce yabani bitkilere, daha sonra da asma, turunçgil ve diğer bitkilere geçer. Dişiler çiftleştikten sonra, yaprakların altyüzlerine ve yaprak damarlarına olmak üzere yumurtalarım ovipozitörleri ile gömerler. Bunlar 10 gün kadar bir zamanda açılarak nimfler çıkar. Nimf süresi ilk nesilde beş hafta kadar sürer ve beş dönem geçiren nimfler ergin hale geçer. Daha sonraki yaz nesillerinde yumurtaların açılma süresi ile nimf süreleri kısalır. Popu-lasyon yoğunluğu mayıstan itibaren artmaya başlar ve mevsim sonuna doğru en yüksek düzeye ulaşır. Erginler ekim sonu ve kasım başlarında artık kışlaklarına çekilmiş olurlar. Bu türün Güney Anadolu bölgesinde yılda 3-4 nesil verdiği tahmin edilmektedir. Biyolojisi ve ekolojisi üzerinde iyice durmak ve zararlılık durumunu da kesin olarak saptamak gerekmektedir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS