Tweet
Gonocerus acuteangulatus Gze. (Şekil 192)
Tanımı : Oval-uzunca, arkaya doğru genişleyen bir vücuda sahiptir. Genel rengi kirli sandan kırmızımsı kahverengine kadar değişir. Baş küçük, dar, 1 'ci anten segmenti baştan daha uzundur. Pronotum'un arka yan köşesi sivri olarak çıkıntılı olup bu çıkıntı hemielytra'nın kaidesinden belirgin olarak dışarı taşar. Pronotum'un yan kenarları içeriye çö-küktür. Scutellum üçgen şeklinde ve normal büyüklüktedir. Kanatlar vücuttan kısa, abdomen'in kenarları ortaya doğru genişler, üst kısmı ise içbükeydir. Vücut uzunluğu 10-15 mm'dir.Yayılışı : Güney Avrupa, Kafkasya, îran ve Türkistan.
Yurdumuzun büyük bir kısmında bulunursa da daha çok Batı Anadolu, Marmara ile Karadeniz bölgelerinde rastlanır.
Zararı ve Koaukçuîarı : Polifagdır. Yurdumuzda başta meşe,
Rurmx, fındık, akçaağaç, idris olmak üzere yapraklarını döken diğer ağaç ve
ağaççıklarla bazı yıllık bitkilerde rastlanır, ingiltere'de en çok şimşir ağaç-
larında, Avrupa'da ise Rhamnus, akçaağaç ve meşede bulunduğu, italya'da
ise fındıklarda zarar yaptığı kayıtlıdır. Yurdumuzda Kuzeydoğu Kara
deniz bölgesinde bazan fındıklarda zarar yapar. Zararı meyvelerdedir ve zarar şekli ise Palomena prasina'ya çok benzer.
Biyolojisi : Kışı ergin halde muhtelif yerlerde geçirir. İlkbaharda erginler yerine göre nisan ortalan ve mayıstan itibaren doğada görülmeye başlar. Dişiler çiftleştikten sonra 10-15 tanelik kümeler halinde olan yumurtalarını bitkilerin yaprak ve sürgünleri üzerine bırakır. Nimfler 5 gömlek değiştirdikten sonra ergin hale geçer. Laboratuvardaki kültürlerde (diğer birçok Heteroptera türlerinde olduğu gibi) birinci nimf dönemindeki doğal ölüm çok yüksektir. Ergin ve nimfler bitkilerin sürgün ve meyveleriyle beslenir. Doğada erginlerine ekim ayma kadar rastlanır. Yılda bir nesil verir. Erginleri çok aktiftir ve her zaman kolaylıkla uçmaya hazır bir haldedir. Bu türe karşı yurdumuzda özel bir savaş yöntemi uygulanmamaktadır. Palomena prasina'ya. karşı kullanılacak insek-tisitler bu türü de kolaylıkla öldürür.
Coreus (—Syromastus) marginatus L. (Şekil 193) Sinonim s Cime* auriculatus De G.
Tanımı. : Oval biçimde, abdomen kesimi geni} ve ko>u kf.hverenkte bir türdür. Başta, orta kısımda uzunluğuna bir yarık, uçta iki adet dike-nimsi uzantı bulunur. Tylus, anten kaidelerinin ötesine çıkıntı yapmaz. 2. ve 3'cü anten segroentleri kırmızımsı, 4'cü segment ise genellikle siyahımsı renktedir. Pronotum'un arka-yan köşesi küt şekilde çıkıntılı olup
genişliği uzunluğundan fazladır. Bacaklar kahverengimsi olup normal yapıda, femur'lar iki sıra halinde küçük dikenlere sahiptir. Vücut uzunluğu 11-15 mm'dir.
Yayılış» s Palearktik bölgede.
Yurdumuzun hemen hemen her tarafında az veya çok rastlanır.
Zararı ve konukçuları : Esas konukçusu muhtelif Rumex türleridir. Bununla beraber böğürtlen, karaçalı, ravent (Rheum sp.), şekerpancarı ve muhtelif Compositae bitkilerinde de sık rastlanır, Genç nimfler önceleri bitkilerin taze yaprak ve sürgünlerinde beslenir. Yaşlı nimf ve erginler tohum veya tohum kapsüllerinde beslenirler. Yoğun populasyonların bulunduğu bitkilerin tohumları bazan önemli şekilde zarara uğrayabilir.
Biyolojisi : Kışı cinsel olgunluğa ermemiş ergin halde muhtelif yerlerde geçirir, ilkbaharda erginler yerine göre nisan başlangıcından mayıs ortasına kadar olan bir zamanda kışlak yerlerinden çıkarlar. Bunlar bir süre beslendikten sonra dişilei çiftleşir ve yumurtalarını uzunluğuna olmak üzere düzgünce sıralı ve takriben 15 adetlik kümeler halinde bitkilerin yapraklarının alt yüzlerine veya sakları üzerine bırakırlar. Yumurtaların açılması ve nimflerin gelişmesi için gerekli süre dış koşullara bağlı olarak çok değişir. Nimfler 5 dönem geçirdikten sonra ergin hale geçer. Doğada nimfJerine hazirandan temmuz sonuna kadar, hatta ağustosta da rastlanır. Yeni çıkan erginler ekim ve kasım aylarından itibaren kışlak yerlerine çekilir. Yılda bir nesil verir.
Bu türün yurdumuzda, doğada fazla populasyonlanna rastlanmadığı için halen zararı söz konusu değildir.
Centrocorîs variegatus Klt. (Şekil 194)
Tanımı : Uzunca oval vücutlu, derisi sert olan ve koyu esmer renkli, sarımsı leke ve desenlere sahip bir türdür. Başın üzerinde, pronotum'un yanlarında bir çok dikencikler bulunur. 3'cü anten segmenti silindir şeklindedir. Hortum orta coxa'lara erişir. Pronotum'un kaidesinin iki yanında üçgen şeklinde, scutellum'un ortasına kadar uzanan birer çıkıntıya sahiptir. Scutellum'un ucu yukarıya doğru kıvrık, ortasında uzunluğuna bir carina bulunur. Femur ve tibia'lar siyah lekelidir. Vücut uzunluğu 10-12 mm' dir.
Yayılışı : Akdeniz çevresi ülkeleri, Kırım ve Kafkasya.
Yurdumuzun hemen her yerinde az veya çok rastlanırsa da Batı ve Orta Anadolu ile Marmara bölgelerinde daha fazla görülür.
Zararı ve Konukçuİarı: Özellikte kültür ve yabani* Chenopcdiaceae bitki türlerinde yaşar. Ergin ve nimflerin sürgün, sap, çiçek ve tohumlarında beslenir. Bazan tohumluk için yetiştirilen şekerpancarı ve ıspanaklarda yoğun populasyonlar oluşturarak önemli zararlara neden olur. Saldırıya uğrayan taneler veya tohumlar çimlenme güçlerini tamamen kaybeder.
Biyolojisi : Kışı cinsel olgunluğa erişmiş erginler halinde muhtelif yerlerde geçirir. İlkbaharda yerine göre nisanın ilk haftasından mayıs sonuna kadar kışlaklarını terkeden ^ erginler muhtelif Chenopodiaceae bitkilerine geçer. Bu bitkilerde bir süre beslendikten sonra dişiler çiftleşir ve yumurtalarını bitkilerin yapraklarının alt yüzlerine, saplarına veya tohum kapsülleri aralarına 10-15 adetlik kümeler halinde bırakır. Yumurtaların açılması ve nimflerin gelişmesi için gerekli süre iklim koşullarına, özellikle hava sıcaklığına bağlı olarak değişir. Diğer birçok böcek türlerinde olduğu gibi bu süre düşük sıcaklıklarda uzun, yüksek sıcaklıklarda ise kısadır. Nimfler 5 dönem geçirdikten sonra ergin hale geçer. Yeni erginler, yerine göre haziran, temmuz veya ağustosta görülür. Bunlar ekim,, kasım aylarından itibaren kışlak yerlerine çekilirler. Yılda bir nesil verir.
Savaşı : Yoğun saldırılarda nimflerine karşı carbamate'lı veya organik fosforlu i nsektisitlerden birisi atıldığı taktirde zararı önlenir.
Goreidae familyasına bağlı yukarıda bildirilen türlerden başka Öge (1959) Coreus spiniger Klt. isminde bir türün de şekerpancarlarında zararlı olduğunu bildirmektedir. Bu türün gerçek isminin Centrocoris spiniger F. olması gerekmektedir. C. variegatus'a, oranla bu tür yurdumuzda daha az yaygın bulunmaktadır. Biyolojisi ve zararı da onda olduğu gibidir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS
Tanımı : Oval-uzunca, arkaya doğru genişleyen bir vücuda sahiptir. Genel rengi kirli sandan kırmızımsı kahverengine kadar değişir. Baş küçük, dar, 1 'ci anten segmenti baştan daha uzundur. Pronotum'un arka yan köşesi sivri olarak çıkıntılı olup bu çıkıntı hemielytra'nın kaidesinden belirgin olarak dışarı taşar. Pronotum'un yan kenarları içeriye çö-küktür. Scutellum üçgen şeklinde ve normal büyüklüktedir. Kanatlar vücuttan kısa, abdomen'in kenarları ortaya doğru genişler, üst kısmı ise içbükeydir. Vücut uzunluğu 10-15 mm'dir.Yayılışı : Güney Avrupa, Kafkasya, îran ve Türkistan.
Yurdumuzun büyük bir kısmında bulunursa da daha çok Batı Anadolu, Marmara ile Karadeniz bölgelerinde rastlanır.
Zararı ve Koaukçuîarı : Polifagdır. Yurdumuzda başta meşe,
Rurmx, fındık, akçaağaç, idris olmak üzere yapraklarını döken diğer ağaç ve
ağaççıklarla bazı yıllık bitkilerde rastlanır, ingiltere'de en çok şimşir ağaç-
larında, Avrupa'da ise Rhamnus, akçaağaç ve meşede bulunduğu, italya'da
ise fındıklarda zarar yaptığı kayıtlıdır. Yurdumuzda Kuzeydoğu Kara
deniz bölgesinde bazan fındıklarda zarar yapar. Zararı meyvelerdedir ve zarar şekli ise Palomena prasina'ya çok benzer.
Biyolojisi : Kışı ergin halde muhtelif yerlerde geçirir. İlkbaharda erginler yerine göre nisan ortalan ve mayıstan itibaren doğada görülmeye başlar. Dişiler çiftleştikten sonra 10-15 tanelik kümeler halinde olan yumurtalarını bitkilerin yaprak ve sürgünleri üzerine bırakır. Nimfler 5 gömlek değiştirdikten sonra ergin hale geçer. Laboratuvardaki kültürlerde (diğer birçok Heteroptera türlerinde olduğu gibi) birinci nimf dönemindeki doğal ölüm çok yüksektir. Ergin ve nimfler bitkilerin sürgün ve meyveleriyle beslenir. Doğada erginlerine ekim ayma kadar rastlanır. Yılda bir nesil verir. Erginleri çok aktiftir ve her zaman kolaylıkla uçmaya hazır bir haldedir. Bu türe karşı yurdumuzda özel bir savaş yöntemi uygulanmamaktadır. Palomena prasina'ya. karşı kullanılacak insek-tisitler bu türü de kolaylıkla öldürür.
Coreus (—Syromastus) marginatus L. (Şekil 193) Sinonim s Cime* auriculatus De G.
Tanımı. : Oval biçimde, abdomen kesimi geni} ve ko>u kf.hverenkte bir türdür. Başta, orta kısımda uzunluğuna bir yarık, uçta iki adet dike-nimsi uzantı bulunur. Tylus, anten kaidelerinin ötesine çıkıntı yapmaz. 2. ve 3'cü anten segroentleri kırmızımsı, 4'cü segment ise genellikle siyahımsı renktedir. Pronotum'un arka-yan köşesi küt şekilde çıkıntılı olup
genişliği uzunluğundan fazladır. Bacaklar kahverengimsi olup normal yapıda, femur'lar iki sıra halinde küçük dikenlere sahiptir. Vücut uzunluğu 11-15 mm'dir.
Yayılış» s Palearktik bölgede.
Yurdumuzun hemen hemen her tarafında az veya çok rastlanır.
Zararı ve konukçuları : Esas konukçusu muhtelif Rumex türleridir. Bununla beraber böğürtlen, karaçalı, ravent (Rheum sp.), şekerpancarı ve muhtelif Compositae bitkilerinde de sık rastlanır, Genç nimfler önceleri bitkilerin taze yaprak ve sürgünlerinde beslenir. Yaşlı nimf ve erginler tohum veya tohum kapsüllerinde beslenirler. Yoğun populasyonların bulunduğu bitkilerin tohumları bazan önemli şekilde zarara uğrayabilir.
Biyolojisi : Kışı cinsel olgunluğa ermemiş ergin halde muhtelif yerlerde geçirir, ilkbaharda erginler yerine göre nisan başlangıcından mayıs ortasına kadar olan bir zamanda kışlak yerlerinden çıkarlar. Bunlar bir süre beslendikten sonra dişilei çiftleşir ve yumurtalarını uzunluğuna olmak üzere düzgünce sıralı ve takriben 15 adetlik kümeler halinde bitkilerin yapraklarının alt yüzlerine veya sakları üzerine bırakırlar. Yumurtaların açılması ve nimflerin gelişmesi için gerekli süre dış koşullara bağlı olarak çok değişir. Nimfler 5 dönem geçirdikten sonra ergin hale geçer. Doğada nimfJerine hazirandan temmuz sonuna kadar, hatta ağustosta da rastlanır. Yeni çıkan erginler ekim ve kasım aylarından itibaren kışlak yerlerine çekilir. Yılda bir nesil verir.
Bu türün yurdumuzda, doğada fazla populasyonlanna rastlanmadığı için halen zararı söz konusu değildir.
Centrocorîs variegatus Klt. (Şekil 194)
Tanımı : Uzunca oval vücutlu, derisi sert olan ve koyu esmer renkli, sarımsı leke ve desenlere sahip bir türdür. Başın üzerinde, pronotum'un yanlarında bir çok dikencikler bulunur. 3'cü anten segmenti silindir şeklindedir. Hortum orta coxa'lara erişir. Pronotum'un kaidesinin iki yanında üçgen şeklinde, scutellum'un ortasına kadar uzanan birer çıkıntıya sahiptir. Scutellum'un ucu yukarıya doğru kıvrık, ortasında uzunluğuna bir carina bulunur. Femur ve tibia'lar siyah lekelidir. Vücut uzunluğu 10-12 mm' dir.
Yayılışı : Akdeniz çevresi ülkeleri, Kırım ve Kafkasya.
Yurdumuzun hemen her yerinde az veya çok rastlanırsa da Batı ve Orta Anadolu ile Marmara bölgelerinde daha fazla görülür.
Zararı ve Konukçuİarı: Özellikte kültür ve yabani* Chenopcdiaceae bitki türlerinde yaşar. Ergin ve nimflerin sürgün, sap, çiçek ve tohumlarında beslenir. Bazan tohumluk için yetiştirilen şekerpancarı ve ıspanaklarda yoğun populasyonlar oluşturarak önemli zararlara neden olur. Saldırıya uğrayan taneler veya tohumlar çimlenme güçlerini tamamen kaybeder.
Biyolojisi : Kışı cinsel olgunluğa erişmiş erginler halinde muhtelif yerlerde geçirir. İlkbaharda yerine göre nisanın ilk haftasından mayıs sonuna kadar kışlaklarını terkeden ^ erginler muhtelif Chenopodiaceae bitkilerine geçer. Bu bitkilerde bir süre beslendikten sonra dişiler çiftleşir ve yumurtalarını bitkilerin yapraklarının alt yüzlerine, saplarına veya tohum kapsülleri aralarına 10-15 adetlik kümeler halinde bırakır. Yumurtaların açılması ve nimflerin gelişmesi için gerekli süre iklim koşullarına, özellikle hava sıcaklığına bağlı olarak değişir. Diğer birçok böcek türlerinde olduğu gibi bu süre düşük sıcaklıklarda uzun, yüksek sıcaklıklarda ise kısadır. Nimfler 5 dönem geçirdikten sonra ergin hale geçer. Yeni erginler, yerine göre haziran, temmuz veya ağustosta görülür. Bunlar ekim,, kasım aylarından itibaren kışlak yerlerine çekilirler. Yılda bir nesil verir.
Savaşı : Yoğun saldırılarda nimflerine karşı carbamate'lı veya organik fosforlu i nsektisitlerden birisi atıldığı taktirde zararı önlenir.
Goreidae familyasına bağlı yukarıda bildirilen türlerden başka Öge (1959) Coreus spiniger Klt. isminde bir türün de şekerpancarlarında zararlı olduğunu bildirmektedir. Bu türün gerçek isminin Centrocoris spiniger F. olması gerekmektedir. C. variegatus'a, oranla bu tür yurdumuzda daha az yaygın bulunmaktadır. Biyolojisi ve zararı da onda olduğu gibidir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS