Tweet
Piesma quadratum
Sinesini : Tingis clavicornis F. ,
Türkçe ismi : Pancar Tahtakurusu
Tanımı : Küçük, genellikle yeşilimsi veya esmerimsi; renkte, uzunca
oval şekilde ve belirli olarak yassı vücutlu bir böcektir. Vügudun feeri
genellikle koyu renkli lekelerle kaplıdır. Pronotum'un '/arı kenarı düz
olup üzerinde 3 adet uzunluğuna carına bulunur. Scutelium'un ucu açık
renklidir. Vücut uzunluğu 3,7-7,0 mm'dir.
Yayılışı : Avrupa'dan Sibirya ve Türkistan'a kadar olan alanda bulunur.Yurdumuzda bu türün bulunduğu yerler kesinlikle bilinmemektedir. Her ne kadar şimdiye dek şekerpancarı ile ilgili yerli yayınlarda önemli şekerpancarı zararlıları arasında gösterilmekte ise de yayıldığı yerler ve zararı hakkında kesin bilgilere rastlanmamaktadır. Nitekim Tokmak-oğlu (1974), bu türün yurdumuzda bulunduğu kesinlikle bilinmemektedir, der. Şimdiye kadar yurdumuzun çeşitli yörelerinden topladığım örnekler arasında da bu tür yoktur.
Zararı ve Konukçuları : Muhtelif Chenopodiaceae türleri ve başta
şekerpancarı esas konukçularmı oluşturur. Böceğin beslenmeden ötürü
yaptığı direkt zarardan çok, SLCV-leaf curl virüs (pancar kıvırcık yaprak
virüsü) hastalığını yaydığı için önemlidir. Bitkide hastalığın ilk görüntüsü,
yapraklarda küçük benekler şeklindedir. Daha sonra yapraklar buruşur
ve içe doğru kıvrılır veya büzülür. Bu görünüşüyle kıvırcık marula benzer.
Bu hastalık nedeniyle bitki zayıflar ve bazı hallerde bitkiden ürün almak
mümkün olmaz. Bu hastalığın yaygın olduğu yerlerde ürünün % 72 ora
nında azaldığı kayıtlıdır. Bu hastalık Avrupa'da, özellikle hafif ve kumlu
topraklarda çok ağır bir gelişim gösterir. Hastalık ilk defa 1903 yılında
Almanya'da Aşağı Silesia'da saptanmış, daha sonra Avrupa'nın bir cok
yerlerinde olduğu anlaşılmıştır. 1930'Iann başlarında Alman ve Polonya'
lı bilim adamları hastalığın yayıcısınm P. quadratum olduğunu saptamış
lardır. Virüsün pancar bitkisinde, ya da böceğin kendisinde kışı geçirdiği
zannedilmektedir. .
Biyolojisi ı Kışı ergin halde konukçu bitkilerin kökleri civarında, veya ona yakın yerlerde, ya da kuru döküntüler altı, ağaç kabukları altı veya yarıkları arasında geçirir. Bu yerlerin yağmur ve rüzgar gibi etkenlerden korunmuş olması gerekir. Bu nedenle kışı geçirmek içi» daha çok ağaçların güneye bakan taraflarını tercih ederler. Ancak bu türde mecburi bir diyapoz döneminin bulunmadığını da ayrıca belirtmek gerekir. Zira gerekli sıcaklık, rutubet ve besin verildiği taktirde laboratuvarda bütün yıl boyunca yaşamını sürdürür. Avrupa ve ingiltere'de erginler kışlak yerlerini, takriben mayısın ilk 15'indeki bir zamanda veya sıcaklık 19nG'ye ulaştığında terkederler. Bunlar Ispanakgillere ait bitkilerin sak ve genç yapraklarında beslenirler. Erkekler çiftleşmek üzere özel ses çıkartırlar. Mayıs sonunda dişiler çiftleşerek yumurtalarını bitkilerin sakları üzerine, taş veya tesadüf ettiği herhangi bir şeyin yüzüne yapıştırır. Yumurtalar 2-3 haftada açılır. Beş nimf dönemi geçirdikten sonra ergin hale geçer. Nimf dönemi yaklaşık 6 hafta kadar sürer. Yeni nesle ait erginler temmuzdan itibaren doğada görülür.' Bunlar bir süre daha beslendikten sonra diğer bitkilere geçerek dağılırlar. Uygun olan yerlerde yılda 2 veya daha fazla nesil verir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS
Sinesini : Tingis clavicornis F. ,
Türkçe ismi : Pancar Tahtakurusu
Tanımı : Küçük, genellikle yeşilimsi veya esmerimsi; renkte, uzunca
oval şekilde ve belirli olarak yassı vücutlu bir böcektir. Vügudun feeri
genellikle koyu renkli lekelerle kaplıdır. Pronotum'un '/arı kenarı düz
olup üzerinde 3 adet uzunluğuna carına bulunur. Scutelium'un ucu açık
renklidir. Vücut uzunluğu 3,7-7,0 mm'dir.
Yayılışı : Avrupa'dan Sibirya ve Türkistan'a kadar olan alanda bulunur.Yurdumuzda bu türün bulunduğu yerler kesinlikle bilinmemektedir. Her ne kadar şimdiye dek şekerpancarı ile ilgili yerli yayınlarda önemli şekerpancarı zararlıları arasında gösterilmekte ise de yayıldığı yerler ve zararı hakkında kesin bilgilere rastlanmamaktadır. Nitekim Tokmak-oğlu (1974), bu türün yurdumuzda bulunduğu kesinlikle bilinmemektedir, der. Şimdiye kadar yurdumuzun çeşitli yörelerinden topladığım örnekler arasında da bu tür yoktur.
Zararı ve Konukçuları : Muhtelif Chenopodiaceae türleri ve başta
şekerpancarı esas konukçularmı oluşturur. Böceğin beslenmeden ötürü
yaptığı direkt zarardan çok, SLCV-leaf curl virüs (pancar kıvırcık yaprak
virüsü) hastalığını yaydığı için önemlidir. Bitkide hastalığın ilk görüntüsü,
yapraklarda küçük benekler şeklindedir. Daha sonra yapraklar buruşur
ve içe doğru kıvrılır veya büzülür. Bu görünüşüyle kıvırcık marula benzer.
Bu hastalık nedeniyle bitki zayıflar ve bazı hallerde bitkiden ürün almak
mümkün olmaz. Bu hastalığın yaygın olduğu yerlerde ürünün % 72 ora
nında azaldığı kayıtlıdır. Bu hastalık Avrupa'da, özellikle hafif ve kumlu
topraklarda çok ağır bir gelişim gösterir. Hastalık ilk defa 1903 yılında
Almanya'da Aşağı Silesia'da saptanmış, daha sonra Avrupa'nın bir cok
yerlerinde olduğu anlaşılmıştır. 1930'Iann başlarında Alman ve Polonya'
lı bilim adamları hastalığın yayıcısınm P. quadratum olduğunu saptamış
lardır. Virüsün pancar bitkisinde, ya da böceğin kendisinde kışı geçirdiği
zannedilmektedir. .
Biyolojisi ı Kışı ergin halde konukçu bitkilerin kökleri civarında, veya ona yakın yerlerde, ya da kuru döküntüler altı, ağaç kabukları altı veya yarıkları arasında geçirir. Bu yerlerin yağmur ve rüzgar gibi etkenlerden korunmuş olması gerekir. Bu nedenle kışı geçirmek içi» daha çok ağaçların güneye bakan taraflarını tercih ederler. Ancak bu türde mecburi bir diyapoz döneminin bulunmadığını da ayrıca belirtmek gerekir. Zira gerekli sıcaklık, rutubet ve besin verildiği taktirde laboratuvarda bütün yıl boyunca yaşamını sürdürür. Avrupa ve ingiltere'de erginler kışlak yerlerini, takriben mayısın ilk 15'indeki bir zamanda veya sıcaklık 19nG'ye ulaştığında terkederler. Bunlar Ispanakgillere ait bitkilerin sak ve genç yapraklarında beslenirler. Erkekler çiftleşmek üzere özel ses çıkartırlar. Mayıs sonunda dişiler çiftleşerek yumurtalarını bitkilerin sakları üzerine, taş veya tesadüf ettiği herhangi bir şeyin yüzüne yapıştırır. Yumurtalar 2-3 haftada açılır. Beş nimf dönemi geçirdikten sonra ergin hale geçer. Nimf dönemi yaklaşık 6 hafta kadar sürer. Yeni nesle ait erginler temmuzdan itibaren doğada görülür.' Bunlar bir süre daha beslendikten sonra diğer bitkilere geçerek dağılırlar. Uygun olan yerlerde yılda 2 veya daha fazla nesil verir.
Kaynak: Türkiye Entomolojisi -2 - Prof Dr. Niyazi LODOS