Tweet
YAPRAK GÜBRESİ NEDİR?
Bitkinin istediği besin elementlerinin, bitkiye en kolay ve en hızlı şekilde verilmesini sağlayan sıvı yada toz gübrelerdir.
Bitkinin istediği demir, çinko, magnezyum, kalsiyum, bor, mangan gibi mineralleri topraktan çok zor alır.
( Eksik oran bitkinin ihtiyacını karşılamayacağı gibi, fazlası da bitkide toksitite yaratır)
* BİTKİ, BİTKİ BESİN ELEMENTLERİNİ NEDEN ZOR ALIR?
Çünkü toprak pH'sı ya çok yüksektir ya da çok düşüktür. Genelde topraklarımızın pH'sı çok yüksektir. Yani kireç oranı yüksektir. Kireç bütün mineralleri bağlar.
Kireç aynı şekilde topraktaki mineral ve organik maddeleri de yok eder. Mineralleri ve organik maddesi olmayan topraklarda bitkiler zayıf kalır. Zayıf kalan bitkilerde sürgün gelişmez, bitkiler küçük kalır, böyle bitkilerde meyve az ve meyve kalitesi düşük olur.
Aynı zamanda yüksek kireç ve pH'nın olduğu yerlerde azot, fosfor ve potas kolay alınırken bunların fazlalığı demir, çinko, magnezyum gibi besinlerin alınmasını engeller.
Yine aynı şekilde tuz oranı yüksek olan topraklarda minerallerin ve organik maddenin faydası görülmez. İnsanlarda ki yüksek tansiyonun sebebi nasıl tuz ise bitkilerde de tuz aynı etkiyi yapar.
Topraktaki tuz köklerin gelişmesini engeller ve topraktan gübrenin alınmasını zorlaştırır. Toprakta bulunan yüksek tuz oranı minerallerin bitki köklerine ulaşmasını yada köklerin gübreye ve organik maddelere ulaşmasını engeller. Ağaçların tepelerindeki meyveleri toplamak için merdiven gereklidir. Köklerde merdiven yoktur. Öyleyse kökleri tuzdan kurtarmak gerekir. tuzlu topraklarda gübrelerin kullanılması elleri ve ağzı bağlı olan bir insanın yemek yiyebilmesine benzer, yani aç kalır. Bilindiği gibi toprakta bulunan besin elementleri yağmurlarla beraber toprakta alt seviyelere doğru yıkanma yapar. Elekle su taşımak bundan daha kolaydır.
Tuzlu topraklarda yetişen bitkilerde çiçek ve meyve tutumu çok az olur. Meyve dökümü fazla olur. Meyveler küçük kalır ve kalite çok düşük olur.
İşte bu nedenlerden dolayı yaprak gübrelerinin faydaları ortaya çıkmaktadır. Muhakkak taban gübrelerini kullanacağız ama, bitkinin topraktan alamadığı veya almakta zorluk çektiği bitki besin elementlerini de yapraktan bitkiye mutlaka vermek zorundayız.
HER YAPRAK GÜBRESİNİ KULLANMALI MIYIZ?
Bitkinin makro ve mikro besin elementleri ihtiyaçlarını, bitkinin beslenme gereksinimlerini, fide döneminde, meyve tutumu, meyve gelişim döneminde bitkinin ihtiyaçlarını bilen, teknik bilgi ve tecrübesi olan, köklü, tanınmış firma ve tanınmış yaprak gübreleri her zaman öncelikli olmalıdır.
Topraklarda herhangi bir besin elementinin fazla miktarda bulunması başka bir besin elementinin alınmasını güçleştirir. Bir insan yemekte fazla miktarda ekmek yerse, yemek yiyemez, aynı şekilde toprağa fazla miktarda azot verilirse demir, magnezyum, kalsiyum gibi besin elementlerinin bitki tarafından alınmasına engel oluruz. Yine aynı şekilde fosforun fazla olduğu topraklarda çinko alınamaz.
Günümüz çağında azalan toprak, buna ters orantılı çoğalan nüfus nedeniyle birim tarım alanlarından en yüksek verimi almak zorundayız. Bitkiden maksimum verimi alabilmemiz içinde, bitkinin sürekli kullandığı ve toprakta azalan besin elementlerini tamamlamak, hem de iyi bir bitki besleme yapmalıyız.
Bitkiyi bir dönem çocuk, bir döneminde de hamile bir anneye benzetebiliriz. Her iki şekilde de hassas bir ilgi, bakım ve iyi bir şekilde beslemeye çalışmalıyız ki iyi bir verim alalım. Zamanında iyi bir beslenmeyen bitki meyve döneminde istenilen ürünü veremeyecektir. Sonradan yapılan bakımla da meyve istenilen kaliteye gelmeyecektir.
Bitkinin istediği besin elementlerinin, bitkiye en kolay ve en hızlı şekilde verilmesini sağlayan sıvı yada toz gübrelerdir.
Bitkinin istediği demir, çinko, magnezyum, kalsiyum, bor, mangan gibi mineralleri topraktan çok zor alır.
( Eksik oran bitkinin ihtiyacını karşılamayacağı gibi, fazlası da bitkide toksitite yaratır)
* BİTKİ, BİTKİ BESİN ELEMENTLERİNİ NEDEN ZOR ALIR?
Çünkü toprak pH'sı ya çok yüksektir ya da çok düşüktür. Genelde topraklarımızın pH'sı çok yüksektir. Yani kireç oranı yüksektir. Kireç bütün mineralleri bağlar.
Kireç aynı şekilde topraktaki mineral ve organik maddeleri de yok eder. Mineralleri ve organik maddesi olmayan topraklarda bitkiler zayıf kalır. Zayıf kalan bitkilerde sürgün gelişmez, bitkiler küçük kalır, böyle bitkilerde meyve az ve meyve kalitesi düşük olur.
Aynı zamanda yüksek kireç ve pH'nın olduğu yerlerde azot, fosfor ve potas kolay alınırken bunların fazlalığı demir, çinko, magnezyum gibi besinlerin alınmasını engeller.
Yine aynı şekilde tuz oranı yüksek olan topraklarda minerallerin ve organik maddenin faydası görülmez. İnsanlarda ki yüksek tansiyonun sebebi nasıl tuz ise bitkilerde de tuz aynı etkiyi yapar.
Topraktaki tuz köklerin gelişmesini engeller ve topraktan gübrenin alınmasını zorlaştırır. Toprakta bulunan yüksek tuz oranı minerallerin bitki köklerine ulaşmasını yada köklerin gübreye ve organik maddelere ulaşmasını engeller. Ağaçların tepelerindeki meyveleri toplamak için merdiven gereklidir. Köklerde merdiven yoktur. Öyleyse kökleri tuzdan kurtarmak gerekir. tuzlu topraklarda gübrelerin kullanılması elleri ve ağzı bağlı olan bir insanın yemek yiyebilmesine benzer, yani aç kalır. Bilindiği gibi toprakta bulunan besin elementleri yağmurlarla beraber toprakta alt seviyelere doğru yıkanma yapar. Elekle su taşımak bundan daha kolaydır.
Tuzlu topraklarda yetişen bitkilerde çiçek ve meyve tutumu çok az olur. Meyve dökümü fazla olur. Meyveler küçük kalır ve kalite çok düşük olur.
İşte bu nedenlerden dolayı yaprak gübrelerinin faydaları ortaya çıkmaktadır. Muhakkak taban gübrelerini kullanacağız ama, bitkinin topraktan alamadığı veya almakta zorluk çektiği bitki besin elementlerini de yapraktan bitkiye mutlaka vermek zorundayız.
HER YAPRAK GÜBRESİNİ KULLANMALI MIYIZ?
Bitkinin makro ve mikro besin elementleri ihtiyaçlarını, bitkinin beslenme gereksinimlerini, fide döneminde, meyve tutumu, meyve gelişim döneminde bitkinin ihtiyaçlarını bilen, teknik bilgi ve tecrübesi olan, köklü, tanınmış firma ve tanınmış yaprak gübreleri her zaman öncelikli olmalıdır.
Topraklarda herhangi bir besin elementinin fazla miktarda bulunması başka bir besin elementinin alınmasını güçleştirir. Bir insan yemekte fazla miktarda ekmek yerse, yemek yiyemez, aynı şekilde toprağa fazla miktarda azot verilirse demir, magnezyum, kalsiyum gibi besin elementlerinin bitki tarafından alınmasına engel oluruz. Yine aynı şekilde fosforun fazla olduğu topraklarda çinko alınamaz.
Günümüz çağında azalan toprak, buna ters orantılı çoğalan nüfus nedeniyle birim tarım alanlarından en yüksek verimi almak zorundayız. Bitkiden maksimum verimi alabilmemiz içinde, bitkinin sürekli kullandığı ve toprakta azalan besin elementlerini tamamlamak, hem de iyi bir bitki besleme yapmalıyız.
Bitkiyi bir dönem çocuk, bir döneminde de hamile bir anneye benzetebiliriz. Her iki şekilde de hassas bir ilgi, bakım ve iyi bir şekilde beslemeye çalışmalıyız ki iyi bir verim alalım. Zamanında iyi bir beslenmeyen bitki meyve döneminde istenilen ürünü veremeyecektir. Sonradan yapılan bakımla da meyve istenilen kaliteye gelmeyecektir.