sağlık için dovos

[kenan]

van münit

geldim para mı verdiniz
bir de beni gerdiniz
nedir sizin derdiniz
daha gelmem davosa

moderator akıllı ol
bana yapma el ve kol
sağ gösterdim vurdum sol
daha gelmem davosa

hava zaten soğuktu
salon tümden boğuktu
moderatör bozuktu
daha gelmem davosa

zamanımı çaldılar
beni benden aldılar
hıyar gibi kaldılar
daha gelmem davosa

ismi şimon perezmiz
sanki bana çerezmiş
az biraz da teresmiş
daha gelmem davosa

perez bana bağırdı
cinlerimi çağırdı
sözlerim çok ağırdı
daha gelmem davosa

kaşındılar kaşıdım
perez değil yaşıdım
nerde hava taşıdım
daha gelmem davosa

adamı böyle yaparım
çenenizi kaparım
gece rahat yatarım
daha gelmem davosa

gelip de ne yapacam
bakteri mi kapacam
öpsün perezi amcam
daha gelmem davosa

van minütü anlamaz
hepisi de beynamaz
bunlar beni bağlamaz
daha gelmem davosa

dünya pereze kalmaz
akıllı olsun az biraz
öper onu bülent korkmaz
daha gelmem davosa

kahraman'ım çok mutlu
gelecekten umutlu
hava bugün bulutlu
ben de gitmem davosa

[kenan]

Cevap: sağlık için dovos

İki Simge...
Göçüp giderken bilgeliklerini de beraberlerinde götüren Kızılderililerden kalmış küçücük bir şey.
Yaşlı Kızılderili reisi kulübesinin önünde torunuyla oturmuş, az ötede birbiriyle boğuşup duran
iki köpeği seyrediyorlardı. Köpeklerden biri beyaz, biri siyahtı ve oniki yaşındaki çocuk kendini
bildi bileli o köpekler dedesinin kulübesi önünde boğuşup duruyorlardı.
Dedesinin sürekli göz önünde tuttuğu, yanından ayırmadığı iki iri köpekti bunlar.
Çocuk, kulübeyi korumak için biri yeterli gözükürken niye ötekinin de olduğunu, hem niye renklerinin illa da siyah ve beyaz olduğunu anlamak istiyordu artık. O merakla sordu dedesine.
Yaşlı reis, bilgece bir gülümsemeyle torununun sırtını sıvazladı. "Onlar" dedi, "benim için iki simgedir evlat."
"Neyin simgesi" diye sordu çocuk.
"İyilik ile kötülüğün simgesi. Aynen şu gördüğün köpekler gibi, iyilik ve kötülük içimizde sürekli
mücadele eder durur. Onları seyrettikçe ben hep bunu düşünürüm. Onun için yanımda tutarım onları."
Çocuk, sözün burasında, mücadele varsa, kazananı da olmalı diye düşündü ve her çocuğa has bitmeyen sorulara bir yenisini ekledi:"Peki, sence hangisi kazanır bu mücadeleyi?"
Bilge reis, derin bir gülümsemeyle baktı torununa: "Hangisi mi evlat? Ben hangisini daha iyi beslersem!"