Tweet
Tek yıllık baklagil yem bitkisidir. Yeşil ve kuru ot olarak yedirilebileceği gibi daneleri krıma yapılarak ta verilebilir. Hem otu hem daneleri oldukça besleyicidir. Yeşil otunda ortalama yüzde 23,9 ham protein bulunur. Danelerindeki protein oranı ise ortalama yüzde 20 nin üzerindedir.
Eksi 8 derecenin altındaki sıcaklıklarda donmaktadır. Bu yüzden kışı sert geçen yerlerde yazlık olarak, sıcak iklim bölgelerinde ise kışlık olarak yetiştirilmektedir. İç, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde erken İlkbaharda ekimi yapılır.
Su tutma kapasitesi iyi olan orta ve ağır topraklar adi fiğ tarımı için uygundur. Kumlu topraklar uygun değildir. Süzek, yeterli kireç ihtiva eden tınlı topraklar adi fiğ tarımı için en uygun topraklardır.
Sonbahar ekimi için tahılların hasadından sonra toprağın yüzlek olarak işlenmesi ve sonbaharda daha derin bir sürüm yapılması yeterlidir. İlkbahar ekimi için ise tarlanın sonbaharda işlenmesi, ilkbaharda da tırmık geçirilmesi yeterli olmaktadır. Ekim en iyi şekilde mibzerle yapılabilir. Dekara atılacak tohum miktarı ve sıra aralıkları ot veya tohum yetiştirme amacına göre değişir. Ot elde etmek için sulu şartlarda 15-20 cm, kıraç şartlarda 30-40 cm sıra arasıyla ekim yapılabilir. Tohum için yetiştirilecekse sulu şartlarda 30-35 cm, kıraçta 50-60 cm sıra arasıyla ekilebilir.
Mibzerle ekimde dekara 8-10 kg tohum kullanılır. Serpme ekimde 12-15 kg tohum kullanılır. Ekim derinliği 3-4 cm kadardır. Tohum elde etmek için tek başına ekilen fiğ, ot elde etmek için yetiştirilecekse çeşitli tahıllarla birlikte ekilebilir. Bu amaçla en fazla arpa ve yulaf kullanılır. Adi fiğ tarımında ekimle birlikte dekara 10 kg DAP (18-46) gübresi verilmesi uygundur.
Sulama imkanı olan yerlerde çiçek zamanına kadar bir iki defa sulanabilir. Yeşil ot elde etmek için yapılan yetiştiricilikte çiçeklenme döneminden alt kısımda baklalar oluşuncaya kadar geçen sürede biçilir. Kuru ot elde etmek için yapılan yetiştiricilikte ilk baklalar yetişince biçim yapılır. Dekardan 250-500 kg kuru ot alınabilir.
Tohum elde etmek için fiğin saplarında en alt fasulyeler tamamen olgunlaşınca biçilmelidir. Hasatta geç kalınırsa alt fasulyeler çatlar. Dekardan 100-200 kg tohum alınabilir.
MACAR FİĞİ
İlk kültür formları Macaristan’dan alındığı için bu ismi almıştır. Kışa dayanıklılığı normal şartlarda yeterlidir. Sert kışlarda dondan zarar görmeden kalabilir. Kıraçta yetiştirilebilen bir kışlık fiğ olduğu için büyük değere sahiptir. Orta ağır ve kireççe zengin toprakları sever. Tahıl kalktıktan sonra gölge tavında sürülür. Sonbaharda ekimden önce tekrar tırmık ve taban geçirilerek tohum yatağı hazırlanır.
Eylül başından kasıma kadar ekilebilir. Yalnız yada tahılla karışık ekilebilir. Karışık ekimde ot almak için dekara 6 kilo Macar fiği ve 4-6 kilo tahıl kullanılır. Ot almak için sıra araları 18-20 cm olmalıdır. Tohum almak için tek başına ekilir ve dekara 6-8 kilo tohum atılır. Sıra arası 35-50 cm olmalıdır. Ekimden sonra merdane çekmek faydalıdır. Ekimle beraber dekara 14 kg DAP (18-46) gübresi verilir. Yabancı ot mücadelesinde bir önceki dönem ekilen tahılda yabancı ot mücadelesinin yeterli yapılmış olmasının faydası büyüktür. Eğer nadasa sonrası Macar fiği ekiliyorsa nadas uygulamasında yeterli toprak işlemesinin yapılarak yabancı ot kontrolünün sağlanmış olması gerekir. Ekimden sonra ilkbaharda çıkan yabancı otların gelişmekte olan Macar fiğine zarar vermeden çapalanması gerekir.
Macar fiğinde olgunlaşma dönemi erken başlamaktadır. İlkbaharda erken gelişmesi, erken tohum olgunluğu ve erken çiçek açması Macar fiğinin üstün bir özelliği ve tercih sebebi olmaktadır. Bu özellikler Macar fiği tarımında tohum veriminin yüksek ve güvenceli olmasını sağlamaktadır. Bu bitkinin meyve çatlamama özelliğinin de olması önemli bir üstünlüktür. Tohum için yetiştirildiğinde alt baklaları esmerleşince biçilip kurutulur sonra harman yapılır. Elde edilen tohumların iyice kurutulmadan ambara konulması uygun değildir.
Macar fiği ot almak için çiçeklenme başlangıcında biçilmelidir. Biçilen ot kurutularak yada silolanarak saklanır. Tek olarak kıraçta verdiği yeşil ot miktarı dekara 800-1500 kilodur. Tohum verimi ise dekara 80-100 kilo kadardır.
Logged
FİĞ TARIMI
Yem bitkileri, hayvanların kaba yem ihtyacının karşılanmasında dolayısıyla et ve süt üretiminin arttırılmasında en başta gelen faktörlerden biridir. Yem bitkileri çayır-mera tarımı ile birim alandan diğer birçok tarım dalına göre daha fazla verim ve toplam sindirilebilir besin maddesi üretebilir.
Fiğ ülkemizde ekim alanı ve tane üretimi açısından ilk sırada, yeşil ve kuru ot üretiminde ise yoncadan sonra ikinci sırada yer alır.
Çayır-mera alanları aşırı otlatma nedeniyle tahrip olmuştur. Bu nedenle ıslahları için uzun zamana ihtiyaç vardır. Yem bitkileri tarımının tarla ziraati içindeki payı oldukça düşüktür. Kısa vadede hayvanların ihtiyacı olan kaba yemi sağlamak, yem bitkilerinin ekiliş alanlarının artmasıyla mümkündür. Ülkemiz genelindeki nadas alanlarına ana ürün, Ege-Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerindeki pamuk-pamuk ekimi şeklindeki alanlara da ara ürün olarak yem bitkilerinden birini, özellikle de fiğ tarımını uygulamak mümkündür.
Fiğler yalın ekilebildikleri gibi tahıllarla birlikte karışım halinde de ekilebilir. Karışık ekimin, daha yüksek verim elde edilmesi, hasat kolaylığı gibi avantajları vardır. Verime etki eden başlıca faktörlerden biri, karışık ekimlerde fiğ ve tahılın uygun oranlarda kullanılmasıdır.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi hayvan varlığı yönünden büyük bir potansiyele sahiptir. Hayvan varlığının yem ihtiyacı, oldukça verimsiz halde bulunan çayır-meralardan, nadas alanlarından, sap ve saman artıklarından karşılanır. Dolayısıyla hayvanlardan yeterli verim alınmaz.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde toplam 2096 ha. alanda fiğ tarımı yapılır. Toplam üretim 407 ton ve ortalama verim 196 kg/ha’dır. Bölgede kışlık ara devrede yetiştirilecek yem bitkileri karışımları, gerek toprağı uygun bir şekilde kullanma açısından, gerekse protein ve karbonhidrat bakımından dengeli bir yem elde edilmesi yönünden önemlidir.
Fiğ karışım olarak ekmek, kaliteli silaj yemi elde etmek açısından önemlidir. Ayrıca karışımların, yabancı ot zararını azaltması, kurutma kayıplarını en aza indirmesi ve verimin daha yüksek olması gibi avantajları vardır.
Fiğler için ekim zamanı bölgeden bölgeye değişir. Kuzeyde genel olarak tüylü fiğ hariç, bütün fiğ türleri erken ilkbahar da ekilmelidir. Kışın sert geçmediği güney bölgelerinde fiğler sonbaharda ekilebilir. Bu gibi yerlerde fiğler eylülde ve ekim başında yapılmalıdır.
Ekim derinliği, pratik olarak tohum çaplarının 5-10 katı derine düşürülmesi ya da bu kalınlıktaki toprak tabakasıyla üzerlerinin kapatılmasıdır. Ekim derinliği, toprak yapısına ve ekim zamanına göre de değişebilir. Nemli, ağır bünyeli ve killi topraklarda ise daha derine ekim yapılır. Geç ekimlerde de normal ekimlere oranla daha derin ekim yapılmalıdır.
Sonbahar ekimi için ilk sürüm derin yapılmalı; gerektiğinde ikinci bir sürüme başvurulmalıdır. Yazlık ekimlerde sonbahar sürümünden sonra, ilkbaharda su kaybını en aza indirmek için sürgü ve tırmık çekmek yeterlidir.
Atılacak fosforlu gübre miktarı mümkünse toprak analizleri yaptırılarak belirlenmelidir.
Toprağa 8-10 kg/da. Azot ve 8-10 kg/da. Fosfor ile gübreleme yapılması belirlenmelidir.
Gübre el ile ya da gübre dağıtıcısıyla atıldıktan sonra diskaro çekilmeli, ardından sürgü ya da tırmık kullanarak iyi bir tohum yatağı hazırlanmalıdır. Ekim zamanı, iklim zamanına bağlı olarak sonbahardaki lik yağışlardan sonradır. Erken ekimin üretimi arttırmada büyük rolü vardır.
İlkbahar ekimi, yağıştan ve toprakta var olan sudan yetirince yararlanmak amacıyla olabildiğince erken yapılmalıdır. Kullanılacak tohum miktarı mibzerle ekimde, dekara 8-10 kg.serpme ekimde ise 12-15 kg’dır. Fiğ ekimlerinde buğday mibzerleri kullanılabilir. Ekim derinliğinin 5-10 cm ve sıra arası mesafenin 20-40 cm. olması yeterlidir.
Ot üretiminde dar, tohum üretiminde geniş sıra arası daha uygundur. karışımlarda ise 1/3 oranında tahıl ve fiğ kullanılmalıdır. Bu da 1 dekar için 3-4 kg. tahıl ve 8-10 kg. fiğe karşılık gelir.
Serpme ekimde tohum atıldıktan sonra, tırmık ya da benzeri bir aletle tohumların kapatılması sağlanmalıdır. Ot üretimi amacıyla yapılan fiğ ekimlerinde herhangi bir bakım işlemi uygulamaya gerek yoktur. Tohum üretiminde ise yabancı ot mücadelesi yapabilmek amacıyla mibzerle sıraya ekim uygulanması daha faydalıdır. Yeşil ya da kuru ot elde etmek için en uygun biçim zamanı çiçeklenme devresidir.
Tarlada %25 oranında çiçek görüldüğünde biçime girmek gerekir. Erkenci çeşitlerde Nisan ayının ilk haftasında biçime girilir. Geç gelişen çeşitlerde ise biçim, Nisan ayının sonlarında veya Mayıs ayının başlarında yapılabilir. Çiçeklenme öncesinde yapılan erken biçim, verimin oldukça düşmesine neden olur. Biçimin geç yapılması ot kalitesinin düşmesine yol açar. Fiğler orakla ya da biçme makinesi ile biçildikten hemen sonra hayvanlara yedirilebilir. Kuru ot olarak değerlendirilecekse, yaprak kaybını azaltmak amacıyla biçimden sonra otların tarladan alınarak gölge bir yere taşınması gerekir, varsa askı ya da sehpalar üzerinde kurutulması yararlı olur. Verimli bir fiğ çeşidinden, dekarda 3-4 ton yeşil ot, yaklaşık 1 ton kuru ot elde edilir.
Kışlık olarak ekilebilen fiğler yeşil gübre olarak da kullanıldığında çiçeklenme başlangıcında, mart ayının sonlarında sürülerek toprağa gömülür.
Tohum üretimi için yapılan fiğ ekimlerinde en uygun hasat zamanı bitkilerin alt bölümlerinde bulunan baklaların kuruyup sarardığı dönemdir. Bakla çatlamasını önlemek dolayısıyla bakla kaybını önlemek için hasat sabah erken saatlerde veya gece yapılmalıdır.
Hasat sonrasında bitkiler, tane kırılmasını önlemek için devir sayısı düşürülen harman makinesi ile harman edilir. Tohumlar gölge bir yere serilerek iyice kuruması sağlanır. Daha sonra çuvallanarak ambara konulur. Geniş ekim alanlarında hasat biçedöver ile yapılır. Biçerdöverin motor devri düşük, yani dakikada 400 devir olmalıdır. Elekler hafif meyilli olarak ayarlanmalıdır.
Fiğlerde dekardan 100-200 kg. tohum alınabilir. Verim iyi koşullarda dekarda 300 kg’a kadar yükselir.
tarimsalbilgi.org
Eksi 8 derecenin altındaki sıcaklıklarda donmaktadır. Bu yüzden kışı sert geçen yerlerde yazlık olarak, sıcak iklim bölgelerinde ise kışlık olarak yetiştirilmektedir. İç, Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinde erken İlkbaharda ekimi yapılır.
Su tutma kapasitesi iyi olan orta ve ağır topraklar adi fiğ tarımı için uygundur. Kumlu topraklar uygun değildir. Süzek, yeterli kireç ihtiva eden tınlı topraklar adi fiğ tarımı için en uygun topraklardır.
Sonbahar ekimi için tahılların hasadından sonra toprağın yüzlek olarak işlenmesi ve sonbaharda daha derin bir sürüm yapılması yeterlidir. İlkbahar ekimi için ise tarlanın sonbaharda işlenmesi, ilkbaharda da tırmık geçirilmesi yeterli olmaktadır. Ekim en iyi şekilde mibzerle yapılabilir. Dekara atılacak tohum miktarı ve sıra aralıkları ot veya tohum yetiştirme amacına göre değişir. Ot elde etmek için sulu şartlarda 15-20 cm, kıraç şartlarda 30-40 cm sıra arasıyla ekim yapılabilir. Tohum için yetiştirilecekse sulu şartlarda 30-35 cm, kıraçta 50-60 cm sıra arasıyla ekilebilir.
Mibzerle ekimde dekara 8-10 kg tohum kullanılır. Serpme ekimde 12-15 kg tohum kullanılır. Ekim derinliği 3-4 cm kadardır. Tohum elde etmek için tek başına ekilen fiğ, ot elde etmek için yetiştirilecekse çeşitli tahıllarla birlikte ekilebilir. Bu amaçla en fazla arpa ve yulaf kullanılır. Adi fiğ tarımında ekimle birlikte dekara 10 kg DAP (18-46) gübresi verilmesi uygundur.
Sulama imkanı olan yerlerde çiçek zamanına kadar bir iki defa sulanabilir. Yeşil ot elde etmek için yapılan yetiştiricilikte çiçeklenme döneminden alt kısımda baklalar oluşuncaya kadar geçen sürede biçilir. Kuru ot elde etmek için yapılan yetiştiricilikte ilk baklalar yetişince biçim yapılır. Dekardan 250-500 kg kuru ot alınabilir.
Tohum elde etmek için fiğin saplarında en alt fasulyeler tamamen olgunlaşınca biçilmelidir. Hasatta geç kalınırsa alt fasulyeler çatlar. Dekardan 100-200 kg tohum alınabilir.
MACAR FİĞİ
İlk kültür formları Macaristan’dan alındığı için bu ismi almıştır. Kışa dayanıklılığı normal şartlarda yeterlidir. Sert kışlarda dondan zarar görmeden kalabilir. Kıraçta yetiştirilebilen bir kışlık fiğ olduğu için büyük değere sahiptir. Orta ağır ve kireççe zengin toprakları sever. Tahıl kalktıktan sonra gölge tavında sürülür. Sonbaharda ekimden önce tekrar tırmık ve taban geçirilerek tohum yatağı hazırlanır.
Eylül başından kasıma kadar ekilebilir. Yalnız yada tahılla karışık ekilebilir. Karışık ekimde ot almak için dekara 6 kilo Macar fiği ve 4-6 kilo tahıl kullanılır. Ot almak için sıra araları 18-20 cm olmalıdır. Tohum almak için tek başına ekilir ve dekara 6-8 kilo tohum atılır. Sıra arası 35-50 cm olmalıdır. Ekimden sonra merdane çekmek faydalıdır. Ekimle beraber dekara 14 kg DAP (18-46) gübresi verilir. Yabancı ot mücadelesinde bir önceki dönem ekilen tahılda yabancı ot mücadelesinin yeterli yapılmış olmasının faydası büyüktür. Eğer nadasa sonrası Macar fiği ekiliyorsa nadas uygulamasında yeterli toprak işlemesinin yapılarak yabancı ot kontrolünün sağlanmış olması gerekir. Ekimden sonra ilkbaharda çıkan yabancı otların gelişmekte olan Macar fiğine zarar vermeden çapalanması gerekir.
Macar fiğinde olgunlaşma dönemi erken başlamaktadır. İlkbaharda erken gelişmesi, erken tohum olgunluğu ve erken çiçek açması Macar fiğinin üstün bir özelliği ve tercih sebebi olmaktadır. Bu özellikler Macar fiği tarımında tohum veriminin yüksek ve güvenceli olmasını sağlamaktadır. Bu bitkinin meyve çatlamama özelliğinin de olması önemli bir üstünlüktür. Tohum için yetiştirildiğinde alt baklaları esmerleşince biçilip kurutulur sonra harman yapılır. Elde edilen tohumların iyice kurutulmadan ambara konulması uygun değildir.
Macar fiği ot almak için çiçeklenme başlangıcında biçilmelidir. Biçilen ot kurutularak yada silolanarak saklanır. Tek olarak kıraçta verdiği yeşil ot miktarı dekara 800-1500 kilodur. Tohum verimi ise dekara 80-100 kilo kadardır.
Logged
FİĞ TARIMI
Yem bitkileri, hayvanların kaba yem ihtyacının karşılanmasında dolayısıyla et ve süt üretiminin arttırılmasında en başta gelen faktörlerden biridir. Yem bitkileri çayır-mera tarımı ile birim alandan diğer birçok tarım dalına göre daha fazla verim ve toplam sindirilebilir besin maddesi üretebilir.
Fiğ ülkemizde ekim alanı ve tane üretimi açısından ilk sırada, yeşil ve kuru ot üretiminde ise yoncadan sonra ikinci sırada yer alır.
Çayır-mera alanları aşırı otlatma nedeniyle tahrip olmuştur. Bu nedenle ıslahları için uzun zamana ihtiyaç vardır. Yem bitkileri tarımının tarla ziraati içindeki payı oldukça düşüktür. Kısa vadede hayvanların ihtiyacı olan kaba yemi sağlamak, yem bitkilerinin ekiliş alanlarının artmasıyla mümkündür. Ülkemiz genelindeki nadas alanlarına ana ürün, Ege-Akdeniz ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerindeki pamuk-pamuk ekimi şeklindeki alanlara da ara ürün olarak yem bitkilerinden birini, özellikle de fiğ tarımını uygulamak mümkündür.
Fiğler yalın ekilebildikleri gibi tahıllarla birlikte karışım halinde de ekilebilir. Karışık ekimin, daha yüksek verim elde edilmesi, hasat kolaylığı gibi avantajları vardır. Verime etki eden başlıca faktörlerden biri, karışık ekimlerde fiğ ve tahılın uygun oranlarda kullanılmasıdır.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi hayvan varlığı yönünden büyük bir potansiyele sahiptir. Hayvan varlığının yem ihtiyacı, oldukça verimsiz halde bulunan çayır-meralardan, nadas alanlarından, sap ve saman artıklarından karşılanır. Dolayısıyla hayvanlardan yeterli verim alınmaz.
Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde toplam 2096 ha. alanda fiğ tarımı yapılır. Toplam üretim 407 ton ve ortalama verim 196 kg/ha’dır. Bölgede kışlık ara devrede yetiştirilecek yem bitkileri karışımları, gerek toprağı uygun bir şekilde kullanma açısından, gerekse protein ve karbonhidrat bakımından dengeli bir yem elde edilmesi yönünden önemlidir.
Fiğ karışım olarak ekmek, kaliteli silaj yemi elde etmek açısından önemlidir. Ayrıca karışımların, yabancı ot zararını azaltması, kurutma kayıplarını en aza indirmesi ve verimin daha yüksek olması gibi avantajları vardır.
Fiğler için ekim zamanı bölgeden bölgeye değişir. Kuzeyde genel olarak tüylü fiğ hariç, bütün fiğ türleri erken ilkbahar da ekilmelidir. Kışın sert geçmediği güney bölgelerinde fiğler sonbaharda ekilebilir. Bu gibi yerlerde fiğler eylülde ve ekim başında yapılmalıdır.
Ekim derinliği, pratik olarak tohum çaplarının 5-10 katı derine düşürülmesi ya da bu kalınlıktaki toprak tabakasıyla üzerlerinin kapatılmasıdır. Ekim derinliği, toprak yapısına ve ekim zamanına göre de değişebilir. Nemli, ağır bünyeli ve killi topraklarda ise daha derine ekim yapılır. Geç ekimlerde de normal ekimlere oranla daha derin ekim yapılmalıdır.
Sonbahar ekimi için ilk sürüm derin yapılmalı; gerektiğinde ikinci bir sürüme başvurulmalıdır. Yazlık ekimlerde sonbahar sürümünden sonra, ilkbaharda su kaybını en aza indirmek için sürgü ve tırmık çekmek yeterlidir.
Atılacak fosforlu gübre miktarı mümkünse toprak analizleri yaptırılarak belirlenmelidir.
Toprağa 8-10 kg/da. Azot ve 8-10 kg/da. Fosfor ile gübreleme yapılması belirlenmelidir.
Gübre el ile ya da gübre dağıtıcısıyla atıldıktan sonra diskaro çekilmeli, ardından sürgü ya da tırmık kullanarak iyi bir tohum yatağı hazırlanmalıdır. Ekim zamanı, iklim zamanına bağlı olarak sonbahardaki lik yağışlardan sonradır. Erken ekimin üretimi arttırmada büyük rolü vardır.
İlkbahar ekimi, yağıştan ve toprakta var olan sudan yetirince yararlanmak amacıyla olabildiğince erken yapılmalıdır. Kullanılacak tohum miktarı mibzerle ekimde, dekara 8-10 kg.serpme ekimde ise 12-15 kg’dır. Fiğ ekimlerinde buğday mibzerleri kullanılabilir. Ekim derinliğinin 5-10 cm ve sıra arası mesafenin 20-40 cm. olması yeterlidir.
Ot üretiminde dar, tohum üretiminde geniş sıra arası daha uygundur. karışımlarda ise 1/3 oranında tahıl ve fiğ kullanılmalıdır. Bu da 1 dekar için 3-4 kg. tahıl ve 8-10 kg. fiğe karşılık gelir.
Serpme ekimde tohum atıldıktan sonra, tırmık ya da benzeri bir aletle tohumların kapatılması sağlanmalıdır. Ot üretimi amacıyla yapılan fiğ ekimlerinde herhangi bir bakım işlemi uygulamaya gerek yoktur. Tohum üretiminde ise yabancı ot mücadelesi yapabilmek amacıyla mibzerle sıraya ekim uygulanması daha faydalıdır. Yeşil ya da kuru ot elde etmek için en uygun biçim zamanı çiçeklenme devresidir.
Tarlada %25 oranında çiçek görüldüğünde biçime girmek gerekir. Erkenci çeşitlerde Nisan ayının ilk haftasında biçime girilir. Geç gelişen çeşitlerde ise biçim, Nisan ayının sonlarında veya Mayıs ayının başlarında yapılabilir. Çiçeklenme öncesinde yapılan erken biçim, verimin oldukça düşmesine neden olur. Biçimin geç yapılması ot kalitesinin düşmesine yol açar. Fiğler orakla ya da biçme makinesi ile biçildikten hemen sonra hayvanlara yedirilebilir. Kuru ot olarak değerlendirilecekse, yaprak kaybını azaltmak amacıyla biçimden sonra otların tarladan alınarak gölge bir yere taşınması gerekir, varsa askı ya da sehpalar üzerinde kurutulması yararlı olur. Verimli bir fiğ çeşidinden, dekarda 3-4 ton yeşil ot, yaklaşık 1 ton kuru ot elde edilir.
Kışlık olarak ekilebilen fiğler yeşil gübre olarak da kullanıldığında çiçeklenme başlangıcında, mart ayının sonlarında sürülerek toprağa gömülür.
Tohum üretimi için yapılan fiğ ekimlerinde en uygun hasat zamanı bitkilerin alt bölümlerinde bulunan baklaların kuruyup sarardığı dönemdir. Bakla çatlamasını önlemek dolayısıyla bakla kaybını önlemek için hasat sabah erken saatlerde veya gece yapılmalıdır.
Hasat sonrasında bitkiler, tane kırılmasını önlemek için devir sayısı düşürülen harman makinesi ile harman edilir. Tohumlar gölge bir yere serilerek iyice kuruması sağlanır. Daha sonra çuvallanarak ambara konulur. Geniş ekim alanlarında hasat biçedöver ile yapılır. Biçerdöverin motor devri düşük, yani dakikada 400 devir olmalıdır. Elekler hafif meyilli olarak ayarlanmalıdır.
Fiğlerde dekardan 100-200 kg. tohum alınabilir. Verim iyi koşullarda dekarda 300 kg’a kadar yükselir.
tarimsalbilgi.org