Tweet
Çayır ve meralarda otlayan hayvanlara, belli dönemlerde ek yem verilmesi gerekir. Bunlar;
1) İklim şartlarına bağlı olarak, merada otların kuruduğu dönemler
2) Hayvanların yaşına ve üretim devresine bağlı olarak ek yem verilmesi gereken dönemlerdir.
Ek yemleme, çayır ve meralarda otlayan hayvanlara, performanslarını ve verimlerini artırmak için ilave olarak belli bir miktar yem verilmesidir. Ek yemleme yapıldığında, hayvanın meradan tükettiği ot miktarı düşmemelidir. Ek yemlemenin meraya ek olarak yapılan bir yemleme olduğu ve hayvanın günlük tükettiği yemin büyük bir kısmının meradan karşılanması gerektiği unutulmamalıdır. Aksi takdirde ekonomik ve sağlıklı bir yemleme olmaz.
Bir yetiştiricinin etkili bir ek yemleme yapabilmesi için şu faktörlere dikkat etmesi gerekir:
-Merada yetişen otlarda hayvanın verimini en çok sınırlayan besin maddesinin tespiti, bu genellikle protein veya enerjidir.
-Seçilecek ilave yemin, verimi en çok kısıtlayan besin maddesini yüksek oranda içermesi gerekir. Eğer meradaki otlar enerji bakımından düşükse, yüksek enerjili danelerin kullanılması, protein yetersizliği söz konusu ise protein küspelerinin kullanılması gerekir. Ancak hayvanın meradan aldığı yem çok kuru ve bunu da yeteri kadar alamıyorsa, protein ve enerji içeren karma yemlerin seçilmesi gerekir.
-Seçilen ilave yemin işkembenin fonksiyonlarını bozmayacak şekilde, besin maddelerince dengeli olması gerekir. Nişasta miktarı yüksek danelerin (buğday, arpa, mısır) fazla miktarda verilmesi, ekonomik olmadığı gibi, asidosis denilen ve işkembenin asit düzeyini artıran bir rahatsızlığa neden olur.
-Genç ve laktasyondaki hayvanların protein ihtiyaçları diğerlerinden daha fazladır.
-Ek yemlerin işlenmesi hayvanın sindirim sistemini bozmayacak şekilde olmalıdır. Koyunlar hangi yaşta olurlarsa olsunlar dane yemleri tüm olarak sindirebilme yeteneğine sahiptirler. Ancak sığırlara verilen danelerin çok ince olmamak kaydıyla kırılması veya ezilmesi gerekir. Çok ince öğütülmüş yemler asidosis yada dane zehirlenmesi dediğimiz sindirim sistemi rahatsızlığına yol açar. Ek yem olarak kuru ot verildiğinde, kuru otun öğütülmesi ve kıyılması durumunda sütten kesilmiş kuzuların daha iyi faydalandıkları bilinmektedir. Yaşlı hayvanlara verilen otun kıyılması veya öğütülmesi gerekmez.
-Ek yemlemenin gerekli olduğu dönemlerde işletmenin imkanları sınırlı ise, ek yemlemeye en fazla ihtiyaç duyan hayvanlarla başlanmalı, örneğin, vücutları düşük yağ oranlı gebe hayvanlar, sütten kesilmiş ve canlı ağırlıkları ağırlıkları 20 Kg’ ın altındaki kuzular.
-Ek yemlemenin ekonomik olmasına dikkat edilmeli yani işletme ve hayvansal verimler açısından ekonomik olan yemlerle ek yemleme yapılmalı.
-Hayvanların yem tüketimi, canlı ağırlık artışı ve kondisyonu dikkatle izlenerek, uygulanan ek yemleme işleminin etkisi izlenmelidir.
1) İklim şartlarına bağlı olarak, merada otların kuruduğu dönemler
2) Hayvanların yaşına ve üretim devresine bağlı olarak ek yem verilmesi gereken dönemlerdir.
Ek yemleme, çayır ve meralarda otlayan hayvanlara, performanslarını ve verimlerini artırmak için ilave olarak belli bir miktar yem verilmesidir. Ek yemleme yapıldığında, hayvanın meradan tükettiği ot miktarı düşmemelidir. Ek yemlemenin meraya ek olarak yapılan bir yemleme olduğu ve hayvanın günlük tükettiği yemin büyük bir kısmının meradan karşılanması gerektiği unutulmamalıdır. Aksi takdirde ekonomik ve sağlıklı bir yemleme olmaz.
Bir yetiştiricinin etkili bir ek yemleme yapabilmesi için şu faktörlere dikkat etmesi gerekir:
-Merada yetişen otlarda hayvanın verimini en çok sınırlayan besin maddesinin tespiti, bu genellikle protein veya enerjidir.
-Seçilecek ilave yemin, verimi en çok kısıtlayan besin maddesini yüksek oranda içermesi gerekir. Eğer meradaki otlar enerji bakımından düşükse, yüksek enerjili danelerin kullanılması, protein yetersizliği söz konusu ise protein küspelerinin kullanılması gerekir. Ancak hayvanın meradan aldığı yem çok kuru ve bunu da yeteri kadar alamıyorsa, protein ve enerji içeren karma yemlerin seçilmesi gerekir.
-Seçilen ilave yemin işkembenin fonksiyonlarını bozmayacak şekilde, besin maddelerince dengeli olması gerekir. Nişasta miktarı yüksek danelerin (buğday, arpa, mısır) fazla miktarda verilmesi, ekonomik olmadığı gibi, asidosis denilen ve işkembenin asit düzeyini artıran bir rahatsızlığa neden olur.
-Genç ve laktasyondaki hayvanların protein ihtiyaçları diğerlerinden daha fazladır.
-Ek yemlerin işlenmesi hayvanın sindirim sistemini bozmayacak şekilde olmalıdır. Koyunlar hangi yaşta olurlarsa olsunlar dane yemleri tüm olarak sindirebilme yeteneğine sahiptirler. Ancak sığırlara verilen danelerin çok ince olmamak kaydıyla kırılması veya ezilmesi gerekir. Çok ince öğütülmüş yemler asidosis yada dane zehirlenmesi dediğimiz sindirim sistemi rahatsızlığına yol açar. Ek yem olarak kuru ot verildiğinde, kuru otun öğütülmesi ve kıyılması durumunda sütten kesilmiş kuzuların daha iyi faydalandıkları bilinmektedir. Yaşlı hayvanlara verilen otun kıyılması veya öğütülmesi gerekmez.
-Ek yemlemenin gerekli olduğu dönemlerde işletmenin imkanları sınırlı ise, ek yemlemeye en fazla ihtiyaç duyan hayvanlarla başlanmalı, örneğin, vücutları düşük yağ oranlı gebe hayvanlar, sütten kesilmiş ve canlı ağırlıkları ağırlıkları 20 Kg’ ın altındaki kuzular.
-Ek yemlemenin ekonomik olmasına dikkat edilmeli yani işletme ve hayvansal verimler açısından ekonomik olan yemlerle ek yemleme yapılmalı.
-Hayvanların yem tüketimi, canlı ağırlık artışı ve kondisyonu dikkatle izlenerek, uygulanan ek yemleme işleminin etkisi izlenmelidir.