Tweet
Tavukçuluğun Türkiye’ deki Gelişimini Etkileyen faktörler
Tarihi gelişim içerisinde bazı faktörler tavukçuluğun yayılma ve gelişimini etkilemiştir.
Tavuklar yapıları itibariyle küçük cüsseli hayvanlardır. Diğer hayvanlarla mukayese edildiğinde çok daha az yem yerler, bakımları kolaydır.
Çok eski zamandan beri gerek avlanma gerekse yetiştirme ile tavuk eti ve yumurta her toplumda aranan, sevilen bir gıda maddesi olmuştur. Ayrıca, hiç bir din veya geleneksel anlayış tavuk eti ve yumurta tüketimini kısıtlayıcı olmamıştır.
Nüfus artışı, toplu yerleşim birimlerinin kuruluşu ile şehirleşme tavuk eti ve yumurtaya olan talebi artırmıştır.
Tavuk, üreme kabiliyeti yüksek bir hayvandır. Piliçler yaklaşık 5 ayda yumurtlamaya başlarlar.
Büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği için elverişli alanlar daralmış ve arazi kıymetlenmiştir. Halbuki tavukçuluk için az bir alan yeterli olmaktadır. Kafes sisteminde çok katlı kafesler, birim alanda çok sayıda hayvanın bakımını mümkün kılmıştır.
Horoz dövüşleri, süs tavukları ve bu amaçla geliştirilmiş genotipler de tavukçuluğun yayılmasında etkili olmuştur.
Tavukçuluk, yetiştiricisi için devamlı gelir getiren bir faaliyettir. Diğer bazı tarımsal faaliyetler gibi mevsimlik değildir.
Kırsal alanlarda ve köylerde 10-20 ya da daha fazla tavuk bulunduran aileler, evin et ve özellikle yumurta ihtiyacını rahatlıkla karşılayabilirler. Ayrıca fazla olan yumurtaları satmak suretiyle bir cep harçlığı kazanırlar.
Ekonomik yönden gelişmemiş gerek orman bölgeleri gerekse kırsal alanlardaki yerleşim birimlerinde geçim için alternatif faaliyetlerden biri de hayvancılıktır. Hayvan yetiştiriciliği içinde de bu bölgelerin ve ailelerin durumları göz önüne alındığında tavukçuluğun önemli bir yer tuttuğu görülür.
Az kapasiteli aile tavukçuluğu için fazla işgücüne gerek duyulmaz. Çocuklar ve yaşlılar da tavukçuluğun günlük işlerini yapabilirler. Hatta bugün 10-20 bin kapasiteli bir tavukçuluk işletmesi dışarıdan işçi almaksızın yürütülebilmektedir
Tavukçulukta yatırımın paraya dönüşmesi diğer hayvansal üretim kollarından daha kısa sürede gerçekleşmektedir.
Zamanla tavukların mevsime bağlı olarak yumurta yumurtlama alışkanlıkları değiştirilmiş kışın da yumurta üretim imkanı sağlanmıştır.
Diğer hayvansal gıdalar gibi tavuk eti ve yumurtanın da insanın bedensel ve zihinsel gelişimindeki önemi anlaşıldıkça bu ürünlere olan talep artmıştır. Bu talep gelecekte daha da artacak ve yetiştiriciliği teşvik edecektir.
Tavuk ürünleri insan gıdası dışında endüstri alanında da geniş ölçüde kullanılmaktadır.
Bu sektör öle ilgili dallardaki teknolojik gelişmelerle tavukçuluk biliminin ilerlemesi ve bunların uygulamaya aktarılması da önemli bir etken olmuştur.
Hayvan besleme ve yem sanayiindeki gelişmeler verimliliği arttırmış, gelişmeyi olumlu yönde etkilemiştir.
Entansif yetiştirme ve artan otomasyon sayesinde küçük alanda çok sayıda tavuk yetiştirilmesi ve daha az işgücüyle büyük kapasitelerle çalışılması ile, sağlanan yüksek üretim yetiştiriciliği daha karlı hale getirmiştir.
Volkanderinbay.net
Tarihi gelişim içerisinde bazı faktörler tavukçuluğun yayılma ve gelişimini etkilemiştir.
Tavuklar yapıları itibariyle küçük cüsseli hayvanlardır. Diğer hayvanlarla mukayese edildiğinde çok daha az yem yerler, bakımları kolaydır.
Çok eski zamandan beri gerek avlanma gerekse yetiştirme ile tavuk eti ve yumurta her toplumda aranan, sevilen bir gıda maddesi olmuştur. Ayrıca, hiç bir din veya geleneksel anlayış tavuk eti ve yumurta tüketimini kısıtlayıcı olmamıştır.
Nüfus artışı, toplu yerleşim birimlerinin kuruluşu ile şehirleşme tavuk eti ve yumurtaya olan talebi artırmıştır.
Tavuk, üreme kabiliyeti yüksek bir hayvandır. Piliçler yaklaşık 5 ayda yumurtlamaya başlarlar.
Büyükbaş ve küçükbaş hayvan yetiştiriciliği için elverişli alanlar daralmış ve arazi kıymetlenmiştir. Halbuki tavukçuluk için az bir alan yeterli olmaktadır. Kafes sisteminde çok katlı kafesler, birim alanda çok sayıda hayvanın bakımını mümkün kılmıştır.
Horoz dövüşleri, süs tavukları ve bu amaçla geliştirilmiş genotipler de tavukçuluğun yayılmasında etkili olmuştur.
Tavukçuluk, yetiştiricisi için devamlı gelir getiren bir faaliyettir. Diğer bazı tarımsal faaliyetler gibi mevsimlik değildir.
Kırsal alanlarda ve köylerde 10-20 ya da daha fazla tavuk bulunduran aileler, evin et ve özellikle yumurta ihtiyacını rahatlıkla karşılayabilirler. Ayrıca fazla olan yumurtaları satmak suretiyle bir cep harçlığı kazanırlar.
Ekonomik yönden gelişmemiş gerek orman bölgeleri gerekse kırsal alanlardaki yerleşim birimlerinde geçim için alternatif faaliyetlerden biri de hayvancılıktır. Hayvan yetiştiriciliği içinde de bu bölgelerin ve ailelerin durumları göz önüne alındığında tavukçuluğun önemli bir yer tuttuğu görülür.
Az kapasiteli aile tavukçuluğu için fazla işgücüne gerek duyulmaz. Çocuklar ve yaşlılar da tavukçuluğun günlük işlerini yapabilirler. Hatta bugün 10-20 bin kapasiteli bir tavukçuluk işletmesi dışarıdan işçi almaksızın yürütülebilmektedir
Tavukçulukta yatırımın paraya dönüşmesi diğer hayvansal üretim kollarından daha kısa sürede gerçekleşmektedir.
Zamanla tavukların mevsime bağlı olarak yumurta yumurtlama alışkanlıkları değiştirilmiş kışın da yumurta üretim imkanı sağlanmıştır.
Diğer hayvansal gıdalar gibi tavuk eti ve yumurtanın da insanın bedensel ve zihinsel gelişimindeki önemi anlaşıldıkça bu ürünlere olan talep artmıştır. Bu talep gelecekte daha da artacak ve yetiştiriciliği teşvik edecektir.
Tavuk ürünleri insan gıdası dışında endüstri alanında da geniş ölçüde kullanılmaktadır.
Bu sektör öle ilgili dallardaki teknolojik gelişmelerle tavukçuluk biliminin ilerlemesi ve bunların uygulamaya aktarılması da önemli bir etken olmuştur.
Hayvan besleme ve yem sanayiindeki gelişmeler verimliliği arttırmış, gelişmeyi olumlu yönde etkilemiştir.
Entansif yetiştirme ve artan otomasyon sayesinde küçük alanda çok sayıda tavuk yetiştirilmesi ve daha az işgücüyle büyük kapasitelerle çalışılması ile, sağlanan yüksek üretim yetiştiriciliği daha karlı hale getirmiştir.
Volkanderinbay.net