Tweet
Arıcılıkta Kış Ayları
Arıcılıkta kış aylarında yapılabilecek işlemler bölgelere göre değişir. Ancak bu kışı soğuk bölgelerde arıları kışlatmanın daha zor olduğu anlamına gelmez. Aksine sağlıklı, yeterli besini ve mevcudu bulunan koloniler çok soğuk bölgelerde kışı rahatlıkla geçirirler.
Eksi 26 derecede çerçeve örtüsü, çatısı ve tablası olmayan bir kovan, bir ağacın dalında 24 saat müddetle kalabilir.(Dolitte)
Kış aylarında arıların yeterli besininin bulunması son derece önemlidir. Arılar çerçevenin kenarında soğuk havalarda yumak halinde bulunur ve sürekli hareket halindenir. Alttaki arının başı üstteki arının karın bölgesinin altındaddır. Kolonideki arılar sırayla çerçevenin bal bulunan kısmına yaklaşır, orada beslenir ve hasreketine devam ederler. Bulundukları çerçevede besin biterse diğer çerçeveye geçmeleri bazen gerçekleşemez. Bu yüzden kovanda besin olduğu halde bazen toplu ölümler görülebilir.
Kış aylarında havaların biraz ısındığı durumda arıların kovan içindeki hareketi hızlanır. Bu da enerji tüketimine bağlı olarak besin tüketimini artırır. Kapalı, yada hayvan barınaklarının bitişiğindeki arılıklarda kovan iç sıcaklığı daha yüksek olabilir. Böyle kışlıklarda yukarıdaki sebebe bağlı olarak besin yetersizliğinden sönmeler olabilir.
Mevcut besini en az oranda kullanan koloniler, yeterli arısı mevcut (buna bağlı olarak ısınmayı sağlayabilen), yeterli besini mevcut, sağlıklı kolonilerdir. Arı mevcudu az olan koloniler çok olanlara göre daha fazla besin tüketebilir.
Kışı sıcak geçen bölgelerde kış aylarında zaman zaman ana arının yumurtladığı görülür. Bu da besin tüketimini artıran önemli bir unsurdur. Eğer doğal yollardan arılar yeterli besin temin edemiyorlarsa yemleme yapılmalıdır. Ancak özellikle ılık şerbet verilerek ana arının daha fazla yumurtlamaya teşvik edilmesinden de kaçınılmalıdır. Kış aylarında besin ilavesi yapılacağında kovanların açık tutulmaması önemlidir. Toz şeker ile süzme bal hamur gibi yoğurularak örtü tahtasındaki yemleme deliğinin üzerine sıvanmalıdır. Yada çok kısa bir süre için örtü tahtası da kaldırılarak çerçeveler üzerine sıvanabilir.
Arıların soğuktan zarar göreceği zannıyla kovanı havasız bırakacak şekilde örtü malzemesi kullanarak örtmek son derece sakıncalıdır. Özellikle terleme yapacak naylonlu örtüler kullanarak örtü tahtasının altını ve üstünü örtmek sakıncalıdır.
Siirt/Pervari'de örtü tahtası ve kapağı dışında hiç bir örtü kullanmadan toplam en az 2,5 ayın çok soğuk ve uzun bir süre kovanların yarıya kadar karla kaplı olduğu bir kışta hiç bir zaiyat vermeden kışlamayı gerçekleştirdik. Fakat bahar aylarında havaların zaman zaman ısınmasıyla birlikte besin tüketimi arttı ve zaiyatlar vermeye başladık. Bu da şunu göstermektedir ki bahar ayları kış aylarından daha fazla risk taşır. Çünkü bahar aylarında besin tüketimi artar fakat arıcı havaların yeterince ısınmadığı gerekçesiyle kovanı açıp besin ilavesi yapamaz. Oysa bu aylarda sıcaklığın 12 dereceyi geçtiği saatlerde çok kısa bir süre kovan açılarak yemleme yapılmalıdır.
Bütün bunlara rağmen modern arıcılıkta kışın sıcak bölgelerde geçirilmesi yani gezginci arıcılık önerilir. Kış periyodu çok daha kısa sürede atlatılmakta ve soğuk bölgelerde henüz kış tamamlanmadan bu bölgelerde üreme mevsimi, dolayısıyla koloni çoğaltma gerçekleşmektedir.
kaynak ziraatci.com
Arıcılıkta kış aylarında yapılabilecek işlemler bölgelere göre değişir. Ancak bu kışı soğuk bölgelerde arıları kışlatmanın daha zor olduğu anlamına gelmez. Aksine sağlıklı, yeterli besini ve mevcudu bulunan koloniler çok soğuk bölgelerde kışı rahatlıkla geçirirler.
Eksi 26 derecede çerçeve örtüsü, çatısı ve tablası olmayan bir kovan, bir ağacın dalında 24 saat müddetle kalabilir.(Dolitte)
Kış aylarında arıların yeterli besininin bulunması son derece önemlidir. Arılar çerçevenin kenarında soğuk havalarda yumak halinde bulunur ve sürekli hareket halindenir. Alttaki arının başı üstteki arının karın bölgesinin altındaddır. Kolonideki arılar sırayla çerçevenin bal bulunan kısmına yaklaşır, orada beslenir ve hasreketine devam ederler. Bulundukları çerçevede besin biterse diğer çerçeveye geçmeleri bazen gerçekleşemez. Bu yüzden kovanda besin olduğu halde bazen toplu ölümler görülebilir.
Kış aylarında havaların biraz ısındığı durumda arıların kovan içindeki hareketi hızlanır. Bu da enerji tüketimine bağlı olarak besin tüketimini artırır. Kapalı, yada hayvan barınaklarının bitişiğindeki arılıklarda kovan iç sıcaklığı daha yüksek olabilir. Böyle kışlıklarda yukarıdaki sebebe bağlı olarak besin yetersizliğinden sönmeler olabilir.
Mevcut besini en az oranda kullanan koloniler, yeterli arısı mevcut (buna bağlı olarak ısınmayı sağlayabilen), yeterli besini mevcut, sağlıklı kolonilerdir. Arı mevcudu az olan koloniler çok olanlara göre daha fazla besin tüketebilir.
Kışı sıcak geçen bölgelerde kış aylarında zaman zaman ana arının yumurtladığı görülür. Bu da besin tüketimini artıran önemli bir unsurdur. Eğer doğal yollardan arılar yeterli besin temin edemiyorlarsa yemleme yapılmalıdır. Ancak özellikle ılık şerbet verilerek ana arının daha fazla yumurtlamaya teşvik edilmesinden de kaçınılmalıdır. Kış aylarında besin ilavesi yapılacağında kovanların açık tutulmaması önemlidir. Toz şeker ile süzme bal hamur gibi yoğurularak örtü tahtasındaki yemleme deliğinin üzerine sıvanmalıdır. Yada çok kısa bir süre için örtü tahtası da kaldırılarak çerçeveler üzerine sıvanabilir.
Arıların soğuktan zarar göreceği zannıyla kovanı havasız bırakacak şekilde örtü malzemesi kullanarak örtmek son derece sakıncalıdır. Özellikle terleme yapacak naylonlu örtüler kullanarak örtü tahtasının altını ve üstünü örtmek sakıncalıdır.
Siirt/Pervari'de örtü tahtası ve kapağı dışında hiç bir örtü kullanmadan toplam en az 2,5 ayın çok soğuk ve uzun bir süre kovanların yarıya kadar karla kaplı olduğu bir kışta hiç bir zaiyat vermeden kışlamayı gerçekleştirdik. Fakat bahar aylarında havaların zaman zaman ısınmasıyla birlikte besin tüketimi arttı ve zaiyatlar vermeye başladık. Bu da şunu göstermektedir ki bahar ayları kış aylarından daha fazla risk taşır. Çünkü bahar aylarında besin tüketimi artar fakat arıcı havaların yeterince ısınmadığı gerekçesiyle kovanı açıp besin ilavesi yapamaz. Oysa bu aylarda sıcaklığın 12 dereceyi geçtiği saatlerde çok kısa bir süre kovan açılarak yemleme yapılmalıdır.
Bütün bunlara rağmen modern arıcılıkta kışın sıcak bölgelerde geçirilmesi yani gezginci arıcılık önerilir. Kış periyodu çok daha kısa sürede atlatılmakta ve soğuk bölgelerde henüz kış tamamlanmadan bu bölgelerde üreme mevsimi, dolayısıyla koloni çoğaltma gerçekleşmektedir.
kaynak ziraatci.com