Arı Irkları

[cankurtaran]

Arı Irkları Arı ırkları; büyüklük, renk, dil uzunluğu, vücudun kıl örtüsü, balmumu bezlerinin şekil ve büyüklüğü, kanat damar yapısı ve kanat büyüklüğü gibi morfolojik özelliklerle birbirlerinden ayrılırlar.
Arı ırkları; büyüklük, renk, dil uzunluğu, vücudun kıl örtüsü, balmumu bezlerinin şekil ve büyüklüğü, kanat damar yapısı ve kanat büyüklüğü gibi morfolojik özelliklerle birbirlerinden ayrılırlar. Bu güne kadar yapılan taksonomik çalışmalarda dünyada 24 arı ırkı kesin olarak tanımlanmıştır. Bunlardan ancak bazıları ekonomik öneme sahip olup ekolojik şartların elverdiği her yerde yetiştirilirler. Ekonomik değer taşıyan arı ırkları içinde İtalyan, Kafkas ve Karniyol ilk sıralarda yer alırlar.

İtalyan Irkı
İtalyan arısı (Apis mellifera ligustica) olarak da adlandırılan bu ırk, ılıman iklim kuşaklarında yetiştirilir. İnce karın ve nispeten uzun bir dile sahiptir. Bu ırkta kıllar sarı renkte olup bu durum erkek arılarda daha belirgindir.
İtalyan ırkı arılar sakin yaradılışlıdırlar. Çoğalma kabiliyetleri fazladır. Yavru büyütme yeteneği fazla olup erken ilkbaharda kuvvetli koloni oluştururlar. Bol nektar toplayarak çok bal yaparlar. Oğul verme meyilleri zayıftır. Obur oldukları için kış mevsiminde fazla bal tüketirler. Kısmen uzun dilleri sayesinde yonca çiçeklerinden kolaylıkla yararlanırlar. Üstün petek örme özelliği İtalyan arısını, arılar arasında en iyi petek ve petekli bal üreten arı haline getirmiştir. Bu olumlu özelliklerine karşın yön tayin etme duyguları zayıftır ve yağmacılığa eğilimlidirler

Karniyol Irkı
Karniyol arısı (Apis mellifera carnica), ince yapılı ve uzun dillidir. Kısa ve sık bir kıl örtüsüne sahiptirler. Gri arılar da denilen Karniyol arısının kitini çok koyu renktedir ve genellikle 2. ve 3. halkalar üzerinde kahverengi noktalar, bazen de kahverengi çizgiler vardır.
En sakin ve uysal arı ırkıdır. Yavru üretme kabiliyetleri çok iyidir. Küçük aileler halinde kışladıklarından yiyecek tüketimleri azdır. Polen miktarı yeterli olduğu sürece yavru büyütme uzun süre devam eder. Sonbaharda ailenin nüfusu süratle azalır. Çok sert iklim şartlarında bile kışlama yetenekleri iyidir. Oğul verme eğilimleri yüksektir. Yön tayin etme ve kovanlarını bulma duyguları kuvvetlidir. Yağmacılığa karşı meyilli değildirler. Çok az propolis kullanırlar ve bu yüzden yavru hastalıklarına karşı çok hassastırlar. Çevre şartları değişikliklerine uyma kabiliyetleri yüksektir.


Kafkas Irkı
Kafkas arısı (Apis mellifera caucasica) biçim, büyüklük ve kıl örtüsü bakımından karniyol arısına benzer. Kitin rengi koyudur fakat birinci karın halkası üzerinde kahverengi noktalar görülür. Kafkas ırkı, bilinen arı ırkları içinde en uzun dile sahip olan ırktır.
Uysallıkları ve petek üzerindeki sakinlikleri bu ırkın en tipik özellikleridir. Yavru verimleri yüksektir ve kuvvetli aileler meydana getirirler. Fakat en kuvvetli oldukları devre yaz ortasıdır. Oğul verme meyilleri zayıftır. Propolisi çok kullanırlar. Nosema hastalığına karşı hassasiyetleri dolayısıyla kuzey bölgelerinde kışlama durumları pek iyi değildir. Yağmacılığa meyillidirler. Bal verimleri yüksektir.

Yerli Irklar
Anadolu arısı (Apis mellifera anatoliaca) olarak da isimlendirilen bu ırk, Anadolu'nun büyük kısmında yayılış göstermektedir. 1953 yılında ırk düzeyinde sınıflandırılmıştır. Anadolu arısı, İngiltere ve ABD'ne götürülerek bu ülkelerdeki ıslah çalışmalarında kullanılmıştır. Ege formu gibi değişik alt türlerinin olabileceği bildirilmektedir. Anadolu arısı esmer ve küçük yapılı arılardır. Olumsuz kış şartlarına çok dayanıklı olup yavru ve bal üretim kabiliyetleri yüksektir.

[camachi]

Cevap: Arı Irkları

Teşekkürler bilgiler için

[TABİATCI]

Cevap: Arı Irkları

Evvelen selam, sağlık ve afiyetler dileğimle. Yazı için teşekkürler. Arıcılığa az-çok vakıf olan bir kardeşiniz olarak bazı tecrübe ve görüşlerimi aktarmak istiyorum. Öncelikle teknolojinin gelişmesi ve gezginci arıcılık ile yöresel ve saf arı ırkları yok olmaya yüz tutmaktadır. Öte yandan Fazla ürün elde, sakin ve hastalıklara dayanıklı arı ırklarıyla çalışma isteği de bu olguyu artırmaktadır. Oysa ki; Her ırkın bir üstün tarafı olduğu gibi, zayıf tarafı da mevcutdur. Örneğini yukardaki yazı doğrultusunda izah edelim. İtalyan arısı sakin, bol yavru veren, petek örümü güzel bir arıdır, ancak soğuk iklime dayanamaz, öte yandan yavru verimi yüksek olduğundan, sürekli yiyecek kotrolü yapılması gerekir. Aksi halde açlıktan ölümü kaçınılmazdır. Yurdumuzun Ilıman bölgelerinde ve arı üretiminde tavsiye edilir, ancak bu bölgeler haricinde yaşama şansı yoktur. KARNİOL ırkı arılar sakindir, petek örümleri güzeldir, ancak bol oğul verimi nedeniyle bal verimleri düşüktür. Öte yandan kışa zayıf girmeleri bu ırk için olumsuzdur. KAFKAS ırkı arılar sakindir, bol propolis toplarlar, yağmacıdırlar, ancak kışa zayıf girmeleri ve petek örme isteklerinin zayıf olması ve oğul eğilimlerinin zayıf olması, en önemli ayrıntının ise; bal arısı analarının havada çiftleşmesidir. Dolayısıyla; kafkas ırkı erkek arılarının hantal yapısı dolayısıyla, diğer erkek arılarla çiftleşerek melezleşmesidir. Bu itibarla tecritli bölgeler haricinde kafkas ırkı arıların hiç şansı yoktur. Öte yandan yöresel arı ırkları o bölgenin şartlarına uymlu arılardır. Öte yandan ANADOLU arı ırkı olarak adlandırlan arılarımızı 4 temel ögede sınıflandırabiliriz. Birincisi; Muğla Arısı olarak adlandırılan ve Yörede çam balına göre adapte olmuş, petek ve yavru verimi yüksek, bol oğul veren, fakat çok çabuk toparlayan, ancak soğuğa ve arı hastalıklarına dayanıksızdır. Öte yandan yurdumuzun Trakya Bölgesi'nde hakim ve karniol ile Anadolu sarısı ırkı arasında olan bir ırk hâkimdir. Orta Anadolu'da ise Anadolu'da hakim olan arka abdomen halkaları sarımsı, kısa hafif esmer bir arı ırkı hakimdir. Bu arılar soğuk iklime dayanıklı, bal verimleri iyidir. Öte yandan petek örmeleri yüksektir, çok kısa zamanda toparlanırlar, kışa kuvvetli kolonilerle girerler ve ayrıca kışın bal tüketimleri azdır.Oğul verimleri iyidir, ancak hırçın olmaları yüzünden, bilgili arıcılarca beslenilmesi, öte yandan yerleşim yerlerine uzak yerlerde beslenilmesi tavsiye edilir. Öte yandan; yurdumuzun Akdeniz ve Toros'larında hâkimdir. Gerek Anadolu Sarısı, gerekse de Adana Sarısı arı ırkları hastalıklara ve sert Tabiat şartlarına dayanıklı ve de bal verimleri, üremeleri gayet muntazamdır. Kendi hallerine bırakılırsa Hâkim arılardır ve de melezlenme riskleri yoktur. Öte Yandan saldırgan oluşları bir avantajdır. Her Arıcı'nın kolonisinde bence bir kaç kovan bulundurması; art niyetli kişileri ve diğer zarar verecek hayvanları uzaklaştırma açısından gayet iyidir.

Gelelim bir kardeşiniz olarak önerimize: Hiç bir saf kültür ırkıyla çalışmayınız. Son yıllarda Kafkas ırkı arıları diğer arılarla melezlenerek bol bal verimli ve de sakin arı ırkları geliştirilmiştir. Öte yandan Ticari Ana Arı üretim istasyonlarının artması ve de dış ülkelere pazarlanması son derece sevindirici bir olgudur. Saf ırkların korunması amacıyla sun'î tohumlamayla ana arı üretilmekte ve bazı üniversitelerimizde bu konuda eğitimler verilmektedir. Bu konuda Hacettepe Üniversitesi'nce kurulan ve ülkemizin değerli bilim adamlarının çalışmalarına gönülden destekliyor,Yurdumuzun Tabi varlıklarına sahip çıkılması gönülden dileğimizdir.

Son olarak, bu sitede arıcılıkla ilgili köşe açılması ve bu konuya önem verilmesi de ayrı bir teşekkür ibâresidir. Sitedeki yazıların dikkatlice incelenmesi, takılan durumlarda Bahcesel Uzmansel ve Forumsel'de sorulmasını öneririm.Bereketli ve sağlıklı yıllar dileğimle,esen kalınız.