Tweet
Bir nevi uzun kovan sandıktan başka bir şey değildir. Bu sandık 25 milimetre kalınlığında parke tahtalardan imal edilmiş olup aynı tahtadan yapılmış bir tabla üzerine oturtulmuştur. Bu nevi kovanlar dahi birer menteşeli kapak ile kapalıdırlar. Kovan ekli tarafından yani önünde 10 milimetre yüksekliğinde 20 milimetre uzunluğunda arıların girip çıkmasına mahsus delikler bulunup istendiği zaman mahsusen yapılmış teneke kapaklarla darlatılır.
Kovanın üstünde 10 santimetre dışarı çıkmış bir nevi i tek bulunursa yorgun gelecek bal topla maktan avdet eden anların konmasına ve kovana rahatça girmelerine mahsustur. Kovanın üzerindeki kapak kaldırılacak olur ise yulaf, buğday, kavuz ile doldurulmuş ve kovanın hararet derecesini muhafazaya yarayan yastığa tesadüf olunur. Bu yastığın altında kovanın ön ve arka tarafında ki kaplamaların üst tarafında mahsusen açılmış yuvaya beş tarafları yerleştirilmiş sekiz on kadar tahta parçalarından çıtalara tesadüf edilir. Eğer bu çıtalar kaldırılacak olur ise kovana yerleştirilmiş ve bir çerçevenin merkezinden diğerinin merkezine kadar 28 milimetre bulunmak şartıyla yerleştirilmiş yirmi adet çerçeve göze çarpar.
Bu çerçeveler kovan dâhiline ve kovanın kaplamasına enine. Mıhlanmış bir çıta üzerine asılmış olarak bulunmaktadırlar. Bu kovan daha yarı yerine kadar mıhlayarak bir nevi gaga vücuda getiriyorlar. Ve bu gagayı kovan dâhilinde mahsusen yapılarak ve 27 milimetre aralıkla kertikleri tenekeden mamul lataya rapt ediyorlar. Bu teneke latalar ekseriye arıcılığa mahsus alet edevat satan mağazalarda bulunmaktadır. Bunun için kovanda bulunan çerçevelerin 9 ile on tanesi kuluçkaya bırakılıp diğerlerinden mahsusen açılmış delikleri bir çinko ile ayrılmalıdır. Bu delikleri çinkodan ana arı ileriye geçemeyeceğinden haricinde kalan çerçevelerde yumurta verilmez. Geriye 7 ile 9 çerçeve kalır ki işçi arılar onları bal ile doldurduklannda 32 ile 36 kilogram bal veriyorlar.
Meşhur ancı HUMEL (HOMMELLE) bu halin önünü almak için kovanlarını gayet büyüterek otuzar çerçeve koymuştur.
Kovanın üstünde 10 santimetre dışarı çıkmış bir nevi i tek bulunursa yorgun gelecek bal topla maktan avdet eden anların konmasına ve kovana rahatça girmelerine mahsustur. Kovanın üzerindeki kapak kaldırılacak olur ise yulaf, buğday, kavuz ile doldurulmuş ve kovanın hararet derecesini muhafazaya yarayan yastığa tesadüf olunur. Bu yastığın altında kovanın ön ve arka tarafında ki kaplamaların üst tarafında mahsusen açılmış yuvaya beş tarafları yerleştirilmiş sekiz on kadar tahta parçalarından çıtalara tesadüf edilir. Eğer bu çıtalar kaldırılacak olur ise kovana yerleştirilmiş ve bir çerçevenin merkezinden diğerinin merkezine kadar 28 milimetre bulunmak şartıyla yerleştirilmiş yirmi adet çerçeve göze çarpar.
Bu çerçeveler kovan dâhiline ve kovanın kaplamasına enine. Mıhlanmış bir çıta üzerine asılmış olarak bulunmaktadırlar. Bu kovan daha yarı yerine kadar mıhlayarak bir nevi gaga vücuda getiriyorlar. Ve bu gagayı kovan dâhilinde mahsusen yapılarak ve 27 milimetre aralıkla kertikleri tenekeden mamul lataya rapt ediyorlar. Bu teneke latalar ekseriye arıcılığa mahsus alet edevat satan mağazalarda bulunmaktadır. Bunun için kovanda bulunan çerçevelerin 9 ile on tanesi kuluçkaya bırakılıp diğerlerinden mahsusen açılmış delikleri bir çinko ile ayrılmalıdır. Bu delikleri çinkodan ana arı ileriye geçemeyeceğinden haricinde kalan çerçevelerde yumurta verilmez. Geriye 7 ile 9 çerçeve kalır ki işçi arılar onları bal ile doldurduklannda 32 ile 36 kilogram bal veriyorlar.
Meşhur ancı HUMEL (HOMMELLE) bu halin önünü almak için kovanlarını gayet büyüterek otuzar çerçeve koymuştur.