Tweet
Gelelim açtığımız kovana: Kovan tütsülendikten sonra kapağı kaldırılır. Çerçeve kaldırmağa mahsus aletle çerçevelerden bir kaçı çıkarılır. İlk iş çıkartılan çerçevelerde yiyeceğin kâfi miktarda olup olmadığına dikkat edilir. Eğer anlann yiyeceği yok ise yiyecek verilir ki buna anlann beslenmesi denir.
Yiyecek arılara hususi kaplar içinde olarak verilir.
Yiyecek vermek için pek çok kaplar icat edilmiştir. Bunlardan birini arıcı intihap edinip kullanabilir. Bu yiyecek kaplarının hepsi de kullanışlı olduğundan intihabını arıcıya terk ettik. Meşhur arıcı Mösyö Layens tarafından ihtira edilmiş (yapılmış) bir yiyecek kabı vardır ki kovanın çatısı altına çerçevelerin üst tarafında özellikle bırakılmış ve ince delikli tel ile örtülmüş dört köşe deliğin üzerine konur. Aç kalan arılar gelip buradan karınlarını doyururlar.
Yine bu arıcı şu surette boş bir çerçeveye geçirilmiş balsız peteklere şurup doldurulup kovana arılara yiyecek olmak üzere koymayı tavsiye ediyor. Bunun pek güzel sonuç verdiğini söylüyor. Arıcılarımıza diğer usullere tercihan bu usulü kabul etmelerini tavsiye ederim.
Kovanlara bildiğimiz şeker kellelerinden yuvarlak bir parça kırıp ve biraz ıslattıktan sonra çerçevelerin üzerine aşmalıdır. Karnı acıkan arı gelip ondan yer. Fakat şayet anları kışın beslemek lazım gelir ise böyle sulu yiyecekler katiyen vermemelidir. Kış yiyeceği olarak arılara nöbet (loğusa, kızamık, çırak çaldı şekeri gibi adları var) şekeri verilir ki en iyi yiyecektir.arılara yiyecek olarak bal ve yahut bir kısım bal ile dört kısım dövülmüş bayağı şekerden mürekkep bulama dahi verilebilir. Kışın arılara sulu yiyecek vermemelidir. Çünkü arılar sulu yiyecek yerler ise ishal olup ölürler. Bir de yiyeceği bol olan kovanlardan bir çerçeve gömeç alınıp yiyeceği kıt olan kovana verilir. Fakat mühürlü ise mühürlerini bozmamalıdır.
Anlarane tür yiyecek verilir ise verilsin onlar verilen yiyecekleri peteklerine doldurup oradan alıp yavaş yavaş yerler.
Kışın orta kalabalıklı bir kovan halkı ayda ortalama hesapla ancak beş yüz ila altı yüz gram yiyecek yiyebilirler. Soğuklar geçince ana arı yumurtlamaya ve arı kurtlarını beslemeye başlarlar ve bu zamandan Mayısa kadar on iki kilogram kadar yiyecek sarf ederler. Eğer bu esnada arılar hariçte, havanın fenalığından dolayı yiyecek bulamazlar ise helak olmalan mukadderdir. Onun için böyle zamanlarda arıları beslemek herhalde karlıdır. Mart geçince ana arı çok yumurtlamaya başlar, Bu arada arılan kızıştırmak için iyice beslemelidir.
Bu esnada altı kısım bal dört kısım su içinde kanştırılarak ve biraz tuz yahud sirke de ilave ettikten sonra arılara vermek pek muvafık
dır. Bazen bu yiyeceğin içine ispirtoda arıtılmış asid salisilin dahi ilave ederler. Hava soğuk ve kırlarda az çiçek bulunacak olur ise anlaralüzumu kadar yiyecek verilir. Arılar beslendikçe fazla yumurtlarlar ve çok bal mumu hâsıl ederler.
Arılar ballı çiçekler açmadan altı hafta evvel beslenmeye başlanmalıdır. Anlarayiyecek akşamüzeri kovan halkı kovana tamamen toplandıkları zaman verilir.
Yiyecek arılara hususi kaplar içinde olarak verilir.
Yiyecek vermek için pek çok kaplar icat edilmiştir. Bunlardan birini arıcı intihap edinip kullanabilir. Bu yiyecek kaplarının hepsi de kullanışlı olduğundan intihabını arıcıya terk ettik. Meşhur arıcı Mösyö Layens tarafından ihtira edilmiş (yapılmış) bir yiyecek kabı vardır ki kovanın çatısı altına çerçevelerin üst tarafında özellikle bırakılmış ve ince delikli tel ile örtülmüş dört köşe deliğin üzerine konur. Aç kalan arılar gelip buradan karınlarını doyururlar.
Yine bu arıcı şu surette boş bir çerçeveye geçirilmiş balsız peteklere şurup doldurulup kovana arılara yiyecek olmak üzere koymayı tavsiye ediyor. Bunun pek güzel sonuç verdiğini söylüyor. Arıcılarımıza diğer usullere tercihan bu usulü kabul etmelerini tavsiye ederim.
Kovanlara bildiğimiz şeker kellelerinden yuvarlak bir parça kırıp ve biraz ıslattıktan sonra çerçevelerin üzerine aşmalıdır. Karnı acıkan arı gelip ondan yer. Fakat şayet anları kışın beslemek lazım gelir ise böyle sulu yiyecekler katiyen vermemelidir. Kış yiyeceği olarak arılara nöbet (loğusa, kızamık, çırak çaldı şekeri gibi adları var) şekeri verilir ki en iyi yiyecektir.arılara yiyecek olarak bal ve yahut bir kısım bal ile dört kısım dövülmüş bayağı şekerden mürekkep bulama dahi verilebilir. Kışın arılara sulu yiyecek vermemelidir. Çünkü arılar sulu yiyecek yerler ise ishal olup ölürler. Bir de yiyeceği bol olan kovanlardan bir çerçeve gömeç alınıp yiyeceği kıt olan kovana verilir. Fakat mühürlü ise mühürlerini bozmamalıdır.
Anlarane tür yiyecek verilir ise verilsin onlar verilen yiyecekleri peteklerine doldurup oradan alıp yavaş yavaş yerler.
Kışın orta kalabalıklı bir kovan halkı ayda ortalama hesapla ancak beş yüz ila altı yüz gram yiyecek yiyebilirler. Soğuklar geçince ana arı yumurtlamaya ve arı kurtlarını beslemeye başlarlar ve bu zamandan Mayısa kadar on iki kilogram kadar yiyecek sarf ederler. Eğer bu esnada arılar hariçte, havanın fenalığından dolayı yiyecek bulamazlar ise helak olmalan mukadderdir. Onun için böyle zamanlarda arıları beslemek herhalde karlıdır. Mart geçince ana arı çok yumurtlamaya başlar, Bu arada arılan kızıştırmak için iyice beslemelidir.
Bu esnada altı kısım bal dört kısım su içinde kanştırılarak ve biraz tuz yahud sirke de ilave ettikten sonra arılara vermek pek muvafık
dır. Bazen bu yiyeceğin içine ispirtoda arıtılmış asid salisilin dahi ilave ederler. Hava soğuk ve kırlarda az çiçek bulunacak olur ise anlaralüzumu kadar yiyecek verilir. Arılar beslendikçe fazla yumurtlarlar ve çok bal mumu hâsıl ederler.
Arılar ballı çiçekler açmadan altı hafta evvel beslenmeye başlanmalıdır. Anlarayiyecek akşamüzeri kovan halkı kovana tamamen toplandıkları zaman verilir.