Tweet
Ağlama
Asmaya su yürümesi veya kanama diye de adlandırılır. Esas nedeni toprağın ısınması sonucu kök faaliyetinin ve topraktan su alımının hızlanmasıdır. Fakat bu dönemde asmada henüz yapraklar oluşmadığı için , alınan su budama amacıyla kesilen yüzeylerden dışarı verilir. Daha sonra yapraklar oluşunca kökten gelen su buharlaşma yoluyla yapraklardan atılır. Asmalardan ağlamayla atılan su miktarını sıcaklık ve geç budama önemli Ölçüde etkiler. Bağlarda budama veya aşılama, ağlama döneminden önce tamamlanmalıdır. özellikle fazla miktardaki ağlama aşı yerinde kallus oluşumunu ve aşı tutmasını engeller.
Ağlama suyunun içerisinde karbonhidratlar, amino asitler, azotlu maddeler, mineral maddeler ve hormonlar bulunur. Ağlama suyundaki bu maddelerin miktarı gübreleme ve kültürel işlemlerle yakından bağlantılıdır. Ağlama ile asmalardaki rezerve besin maddelerinden önemli bir kayıp olmaz. Bir litrelik ağlama suyunda 2 gram kuru madde vardır. Bunun 2/3 ünü organik maddeler, 1/3 ünü inorganik maddeler oluşturur.
Ağlamanın oluşumu ve yoğunluğu özellikle kök bölgesindeki toprak sıcaklığı ile yakından ilgilidir. Toprak sıcaklığının 20 cm derinlikte 4-6°C olduğu kış aylarında ağlama oldukça azdır. 8°C da biraz artar fakat yine de fazla değildir. Toprak sıcaklığı 10-12°C a çıkınca ağlama artar. Ağlamanın ritmi gece ve gündüz sıcaklıklarına bağlıdır. Ağlamanın başlamasında amerikan türleri(anaçlar), kültür asmalarına nazaran sıcaklığa daha az bağımlıdır.
Ağlama üzerine üzüm çeşidinin aşılandığı anaçlar da etkili olmaktadır. Aramon üzüm çeşidinde 25 cm deki toprak sıcaklığı riparia üzerine aşılı olanlarda 10.2°C a; Jacquez üzerine aşılı olanlarda 11°C a; berlandieri üzerine aşılı olanlarda ise 14°C a ulaştığında ağlama başlamıştır.
Genel olarak asmalar günde 1 litre kadar ağlama suyu verirler. Almanya koşullarında bu miktara ekstrem yüksek sıcaklıklarda ulaşılmıştır. Çok sıcak havalarda nadiren 1.5 litreye ulaşmıştır. Günlük ortalama 50-T00 ml/asma'dır. Fakat bu miktar asmadan asmaya çok değişir. Ağlama periyodu boyunca asmadan çıkan toplam su miktarı bir araştırmada 150-4150 mi, diğer bir araştırmada ise 3800-9200 mi olarak bulunmuştur. Fakat bu miktarlar asmalara göre çok farklılık göstererek 0.76-20.15 litre arasında değişebilmektedir.
Topraktaki su miktarı da ağlama üzerinde etkilidir. Tarla kapasitesinin %100 den, %75 e düşmesi ağlama miktarını yarı yarıya (%50) azaltmıştır.
Tomurcukların uyanmasından önce başlayan ağlama, uyanma sırasında maksimum düzeye ulaşır ve 10-14 gün sonra da sona erer.
Ağlama suyunun çıkış noktalarındaki basınç oldukça yüksektir. Dalın ucuna bağlanan bir cam boruda suyun 7 metreye kadar yükselmesini sağlayabilir. Basıncın daha yüksek olduğu zamanlarda bu 15 metreye kadar çıkabilir. En yüksek özsu basıncının 900-1100 mm civa veya 12-15 m su yüksekliğine eşdeğer olduğu, bunun da 1.18-1.45 atmosfer basıncına eşit olduğu bulunmuştur.
BAĞCILIK KİTABI Prof. Dr. H. İbrahim UZUN
Asmaya su yürümesi veya kanama diye de adlandırılır. Esas nedeni toprağın ısınması sonucu kök faaliyetinin ve topraktan su alımının hızlanmasıdır. Fakat bu dönemde asmada henüz yapraklar oluşmadığı için , alınan su budama amacıyla kesilen yüzeylerden dışarı verilir. Daha sonra yapraklar oluşunca kökten gelen su buharlaşma yoluyla yapraklardan atılır. Asmalardan ağlamayla atılan su miktarını sıcaklık ve geç budama önemli Ölçüde etkiler. Bağlarda budama veya aşılama, ağlama döneminden önce tamamlanmalıdır. özellikle fazla miktardaki ağlama aşı yerinde kallus oluşumunu ve aşı tutmasını engeller.
Ağlama suyunun içerisinde karbonhidratlar, amino asitler, azotlu maddeler, mineral maddeler ve hormonlar bulunur. Ağlama suyundaki bu maddelerin miktarı gübreleme ve kültürel işlemlerle yakından bağlantılıdır. Ağlama ile asmalardaki rezerve besin maddelerinden önemli bir kayıp olmaz. Bir litrelik ağlama suyunda 2 gram kuru madde vardır. Bunun 2/3 ünü organik maddeler, 1/3 ünü inorganik maddeler oluşturur.
Ağlamanın oluşumu ve yoğunluğu özellikle kök bölgesindeki toprak sıcaklığı ile yakından ilgilidir. Toprak sıcaklığının 20 cm derinlikte 4-6°C olduğu kış aylarında ağlama oldukça azdır. 8°C da biraz artar fakat yine de fazla değildir. Toprak sıcaklığı 10-12°C a çıkınca ağlama artar. Ağlamanın ritmi gece ve gündüz sıcaklıklarına bağlıdır. Ağlamanın başlamasında amerikan türleri(anaçlar), kültür asmalarına nazaran sıcaklığa daha az bağımlıdır.
Ağlama üzerine üzüm çeşidinin aşılandığı anaçlar da etkili olmaktadır. Aramon üzüm çeşidinde 25 cm deki toprak sıcaklığı riparia üzerine aşılı olanlarda 10.2°C a; Jacquez üzerine aşılı olanlarda 11°C a; berlandieri üzerine aşılı olanlarda ise 14°C a ulaştığında ağlama başlamıştır.
Genel olarak asmalar günde 1 litre kadar ağlama suyu verirler. Almanya koşullarında bu miktara ekstrem yüksek sıcaklıklarda ulaşılmıştır. Çok sıcak havalarda nadiren 1.5 litreye ulaşmıştır. Günlük ortalama 50-T00 ml/asma'dır. Fakat bu miktar asmadan asmaya çok değişir. Ağlama periyodu boyunca asmadan çıkan toplam su miktarı bir araştırmada 150-4150 mi, diğer bir araştırmada ise 3800-9200 mi olarak bulunmuştur. Fakat bu miktarlar asmalara göre çok farklılık göstererek 0.76-20.15 litre arasında değişebilmektedir.
Topraktaki su miktarı da ağlama üzerinde etkilidir. Tarla kapasitesinin %100 den, %75 e düşmesi ağlama miktarını yarı yarıya (%50) azaltmıştır.
Tomurcukların uyanmasından önce başlayan ağlama, uyanma sırasında maksimum düzeye ulaşır ve 10-14 gün sonra da sona erer.
Ağlama suyunun çıkış noktalarındaki basınç oldukça yüksektir. Dalın ucuna bağlanan bir cam boruda suyun 7 metreye kadar yükselmesini sağlayabilir. Basıncın daha yüksek olduğu zamanlarda bu 15 metreye kadar çıkabilir. En yüksek özsu basıncının 900-1100 mm civa veya 12-15 m su yüksekliğine eşdeğer olduğu, bunun da 1.18-1.45 atmosfer basıncına eşit olduğu bulunmuştur.
BAĞCILIK KİTABI Prof. Dr. H. İbrahim UZUN
Comment