Tweet
YUMUŞAK ÇEKİRDEKLİ MEYVE ZARARLILARI
KIRMIZI ÖRÜMCEKLER
Kırmızı örümcekler (Akarlar), çok küçük olmaları nedeniyle ancak bir büyüteçle görülebilirler.
Kırmızı örümcekler, yumuşak ve sert çekirdekli meyve ağaçlarında zarar yaparlar. Bulundukları ağaçlarda yaprakların bitki özsuyunu emerek zararlı olurlar.
Yaz mücadelesinde bir yaprağa düşen kırmızı örümcek sayısı 3 veya daha fazla ise birinci ilaçlama uygulanır.
YAPRAK BITLERI
Yaprak bitleri meyve ağaçlarının yaprak ve sürgünlerinde gruplar halinde bulunurlar. Yaprak bitleri gruplar (koloniler) halinde yaşarlar.
Yaprak bitlerinin yaşayışı ve çoğalma koşulları gözönüne alınarak, çoğalmalarını engelleyici bazı işlemler yapılabilir. Bunlar bahçe içindeki yabancı bitkilerin imha edilmesi, toprak sürümüne özen gösterilmesi ve budama gibi kültürel işlemlerdir.
Ülkemizde yaprak bitlerinin, gelin böcekleri gibi çok sayıda doğal düşmanı bulunmaktadır. Bu faydalı böcekleri korumak ve etkinliklerini arttırmak için yaprak bitlerine karşı kullanılacak ilaçların seçimine ve ilaçlama zamanının iyi ayarlanmasına özen gösterilmelidir.
ARMUT YAPRAK PİRELERİ
Armut yaprak pireleri, armut ağaçlarının önemli bir zararlısıdır. Nimf ve erginler ilkbaharda gelişmekte olan sürgün, yaprak ve tomurcukları sokup, bitki özsuyunu emerler. Yoğunluğun fazla olduğu yerlerde bu tatlımsı madde sıvı halinde meyve, sürgün, yaprak ve dalların üzerini örter ve hatta buralardan aşağıya toprağa akar.
Armut yaprak pirelerinin mücadelesinde kültürel önlemler;
Ağaçların tekniğine uygun bir şekilde budanması,
Dayanıklı armut çeşitlerinin yetiştirilmesi,
Ara ziraatının yapılmamasıdır.
İlaçlama zamanı çok önemlidir. En etkili ilaçlama, ağaçların yapraklı döneminde, zararlının nimflerinin görüldüğü ve bunların salgılandığı tatlımsı madde akıntısının henüz başlamadığı zamanda yapılan erken ilaçlamadır.
VİRGÜL KABUKLU BİTİ
Virgül kabuklubiti, ağaçların gövde, dal ve meyvelerinde zararlıdır. Bitki özsuyunu emerek beslenirler. Mücadele, kış ve yaz ilaçlamaları şeklinde yürütülür.
SAN JOSE KABUKLU BİTİ
İç karantina listesinde yer alan San Jose Kabuklu Biti meyve ağaçlarının çok önemli bir zararlısıdır. Ağaçların gövde, dal sürgün, yaprak ve meyvelerinde bitki özsuyunu emerek beslenirler. Yayılması önlenmezse ve ağaçların zayıflamasına, yoğunluğun yüksek olması halinde ağaçların kurumasına neden olur. Meyve üzerindeki kırmızı lekeler en tipik özelliğidir.
Mücadelesinde kültürel önlemler çok önemlidir.
Bahçelerde toprak işlemesi, sulama, gübreleme, budama tekniğine uygun olarak yapılmalı,
Bulaşık ağaçlar kısa budamalara tabi tutulmalı, budama artıkları mutlaka yakılarak yok edilmeli,
Bulaşık ağaçlardan aşı için kalem alınmamalıdır.
Zararlıya karşı kış ilaçlaması, erken ilkbahar ilaçlaması ve yaz ilaçlaması şeklinde yürütülür.
ELMA IÇ KURDU
Elma iç kurdu, zararını doğrudan meyvede yapar. Mücadelesi yapılmayan bahçelerde % 100 ürün kaybına neden olabilmektedir.
Zararı meyve içinde beslenen larvalar yapar. Kurtlanan meyveler vaktinden önce dökülür ve tamamen ziyan olur.
Elma İç Kurdunun mücadelesinde hedef her döle ait larva çıkışı süresince ağaçları ilaçlı bulundurarak yumurtadan çıkan larvaları meyve içine girmeden önce öldürmektir. İlk larva çıkışlarının belirlenmesi çok önemlidir. Bunun için, tuzak bant yöntemi, cinsel çekici tuzaklar, etkili sıcaklıklar toplamı ve 500 meyve kontrolü yöntemleri kullanılır.
Yumurtadan ilk larva çıkışı görüldüğünde birinci ilaçlama yapılar. 15-20 gün ara ile iki ilaçlama daha yapılır.
Elma ağkurdunun larvaları, elma ağaçlarının yapraklarını yemek suretiyle zarar yaparlar. Ağaçları tamamen yapraksız bırakarak, yanmış gibi bir görünüm almasına neden olurlar (Şekil 14,15).
İlkbaharda yapraklarda larvaların ilk zararlarının görülmesinden, son larva devresine kadar ilaçlı mücadele yapılabilir. Ağaç başına ortalama 10 larva paketinin sayılması halinde ilaçlı mücadele gerekir. Yaprak büken mücadelesi ağ kurdunun mücadelesi ile beraber yürütülür.
ELMA GÖVDE KURDU
Larvalar, elma ağaçlarının gövde ve kalın dallarının kambiyum kısmında beslenerek zarara neden olurlar. Ağaçların gelişmeleri yavaşlar, yapraklar küçülür, sararıp dökülmesine, meyvelerin kalitesinin bozulmasına ve hatta ağacın kurumasına neden olur.
Kültürel önlemler büyük önem taşır.
Bahçede sulama, gübreleme ve budama gibi işlemler tekniğine uygun olarak yapılmalıdır. Bu işlemler yapılırken ağaçları yaralamamaya özen gösterilmelidir. Ağaç kabuklarındaki larvalar kış döneminde bıçakla temizlenmeli ve açılan yaralar macunla kapatılmalıdır.
Kimyasal mücadelesi oldukça zordur. Amaç larvaların ağaç kabuğu içine girmeden yok edilmesidir. İlk ilaçlama zamanı yumurta açılımına veya ilk ergin çıkışına göre saptanır.
ALTIN KELEBEK
Altın kelebeğin larvaları, başta armut olmak üzere birçok meyve ağacında ve orman ağaçlarında zarar yapmaktadır.
Larvalar ağaçların yapraklarını yiyerek zararlı olmaktadır. Yoğunluğunun yüksek olması halinde ağacı tamamen yapraksız bırakabilmektedir.
Bu zararlı kışı, kese şeklindeki yuvalar içinde larva halinde geçirir. İlkbaharda ağaçlarda yapraklanmanın başlaması ile yuvalardan çıkan larvalar gruplar halinde taze yapraklarla beslenirler.
Kışın ağaçlar üzerinde görülen larva yuvalarının kesilip toplanması, zararlı yoğunluğunu büyük ölçüde azaltmaktadır.
Kimyasal mücadelede en uygun ilaçlama zamanı, ilkbaharda larvaların kışlık yuvaların terkettikleri dönemdir.
AMERİKAN BEYAZ KELEBEĞİ
İç karantina listesinde yer alır. Larvaları meyve ve orman ağaçlarında zarar yapar. 250 bitki türünde zarar yaptığı kayıtlıdır. Larvalar, ağaçların yapraklarında sadece ana damar kalacak şekilde beslenerek zarar yaparlar.
Yumurta paketlerinin veya larvaların toplanarak imha edilmesi önemli bir kültürel işlemdir. İlaçlı mücadeleye larvaların ağlarını örmeye başladıkları zaman veya yumurta kümelerindeki bütün yumurtaların açıldığı bir dönemde başlamalıdır.
YUMUŞAK ÇEKİRDEKLİ MEYVE HASTALIKLARI
Elma Karalekesi
Yapraktaki lekeler önceleri yağlımsı görünüştedir, zamanla kahverengine döner (Şekil 17).
Meyvedeki lekeler önceleri yeşilimtıraktır, giderek kahverengine döner (Şekil 18).
Sürgünde lekeler oval veya yuvarlak kabarcıklar halindedir. İlkbaharda bu kabarcıklar çatlar ve çatlayan püstüller zamanla birleşerek "uyuz" veya "sıraca" denilen yaraları meydana getirir.
Mücadelesi
1- Kültürel önlemler: Yere dökülmüş bulaşık yapraklar ve sıracalı dallar kesilip yok edilmelidir.
2- Kimyasal mücadele:
1. İlaçlama: çiçek gözleri kabardığı zaman
2. İlaçlama: pembe çiçek tomurcuğu devresinde
3. İlaçlama: çiçek-taç yaprakları % 70-80 döküldüğünde
4. İlaçlama 10-12 gün sonra yapılır.
Dal sıracası bulunan yerlerde: 1. ilaçlamada 2 katı doz kullanılır.
Armut Karalekesi
Hastalık armut ağacının yaprak, meyve ve sürgünlerinde görülür. Meyveler gelişmez, zamanla dökülür. Büyümeye devam eden bulaşık meyveler ise deforme olur.
Mücadelesi:
Kültürel ünlemler: Dökülmüş yapraklar ve sıracalı sürgün vs dalların budanarak yok edilmesi gereklidir.
Kimyasal mücadele:
İlaçlama: çiçek gözleri kabardığında
İlaçlama: beyaz rozet devresinde
İlaçlama: çiçek taş yaprakları % 70-80 döküldüğünde
4. İlaçlama: meyveler fındık büyüklüğünü aldığında
Elmalarda Memeli Pas Hastalığı
Yaz aylarında elma yaprak ve meyvelerinde oluşan lekeler portakal kırmızısı renginde yuvarlak veya uzuncadır. Lekelerin alt yüzünde ise sarımtırak çıkıntılar oluşur.
Mücadelesi:
Kültürel önlemler: Çevredeki ardıç ağaçları kesilmelidir. Kimyasal mücadele:
1. İlaçlama: Çiçek tomurcukları patladıktan sonra kırmızı rozet dönemi başlangıcında,
2. İlaçlama: Çiçek taç yaprakları tamamen dökülünce ,
3. İlaçlama: İkinci ilaçlamadan 15 gün sonra yapılır.
Elma Küllemesi
Hastalık elma ağaçlarının sürgün, yaprak, çiçek ve nadiren de meyveleri üzerinde zarar yapmaktadır (Şekil 16).
Hastalığa yakalanmış sürgünler ince unlu tabaka ile bir kaplanmış görünüştedir. Hasta sürgünlerdeki tomurcukların bir kısmı ölür, bir kısmı ise gelecek yıl için hastalık kaynağı olur.
Mücadelesi
Kültürel önlemler: Hastalıkla bulaşık sürgünler hastalıklı kısmın 15 cm. kadar altında kesilip, bahçeden uzaklaştırılmalı, ilkbaharda tepe tomurcukları küllemeli olarak gelişme gösteren sürgünler, yaprak ve çiçek demetleri toplanmalı ve bahçeden uzaklaştırılmalıdır.
Kimyasal mücadele
1. İlaçlama: Pembe çiçek tomurcuğu devresinde
2. İlaçlama: Çiçek taç yaprakları % 70 döküldüğünde
ve diğer ilaçlamalar: İkinci ilaçlamadan sonra mayıs ayı sonuna kadar birer hafta,
haziran sonuna kadar ise 10'ar gün aralarla yapılmalıdır.
Elmada Demir Noksanlığı
Kloroza yakalanan elma ağaçlarının önce genç yaprakçıklarında hafif sarılık başlar. Yaprak damarları yeşil görünümünde olup, sarılık artınca damarlarda sararır.
Kloroz, bitkilerin doğal olmayan şartların etkisi altında kaldıkları zaman gösterdikleri bir reaksiyondur. Basit anlamda yaprakların sararmasıdır.
Bitki yapraklarındaki sararmaya bakteri, fungus ve virüs gibi etmenler yanında sıcak soğuk, ışık ve çeşitli fabrika gazları da neden olabilmektedir. En önemli neden bitkide demir noksanlığıdır.
Demir noksanlığından oluşan klorozun da nedenleri:
1 - Toprakta yeterli demir elementi bulunmaması
2- Toprak yapısı kireçli olan yerlerde serbest demirin bitki tarafından alınamaması
3- Topraktaki suyun fazlalığı
4- Işığın çok fazla oluşudur.
Mücadelesi
Kültürel önlemler: Ağır ve kireçli topraklarda meyve bahçesi kurulmamalı, sulama çok iyi hesaplanmalı, budama fazla güneşlenmeye engel olacak şekilde yapılmalı, kirece dayanıklı meyve çeşitleri veya anaçlar önerilmelidir.
Kimyasal Mücadele
Toprak ilaçlaması: İlk lekeler görüldüğünde en uç dalların izdüşümü alınarak bir daire çizilir ve kazılır, ilaç uygulandıktan sonra toprakta örtülür, sonra sulama yapılır. Bu sulama 10-15 gün aralıklarla 3 defa tekrarlanır.
Yaprak İlaçlaması: Yaprak üzerine püskürtme şeklinde verilir.
Ağaçlarda çiçekten 15 gün sonra ağacın gövdesinde 1/2 cm çapında öze kadar inen karşılıklı delikler açılır. Delikler içine preparat doldurulur, sonra da balmumu veya ağaç macunu ile sıvanır.
Kaynak : tedgem.gov.tr
KIRMIZI ÖRÜMCEKLER
Kırmızı örümcekler (Akarlar), çok küçük olmaları nedeniyle ancak bir büyüteçle görülebilirler.
Kırmızı örümcekler, yumuşak ve sert çekirdekli meyve ağaçlarında zarar yaparlar. Bulundukları ağaçlarda yaprakların bitki özsuyunu emerek zararlı olurlar.
Yaz mücadelesinde bir yaprağa düşen kırmızı örümcek sayısı 3 veya daha fazla ise birinci ilaçlama uygulanır.
YAPRAK BITLERI
Yaprak bitleri meyve ağaçlarının yaprak ve sürgünlerinde gruplar halinde bulunurlar. Yaprak bitleri gruplar (koloniler) halinde yaşarlar.
Yaprak bitlerinin yaşayışı ve çoğalma koşulları gözönüne alınarak, çoğalmalarını engelleyici bazı işlemler yapılabilir. Bunlar bahçe içindeki yabancı bitkilerin imha edilmesi, toprak sürümüne özen gösterilmesi ve budama gibi kültürel işlemlerdir.
Ülkemizde yaprak bitlerinin, gelin böcekleri gibi çok sayıda doğal düşmanı bulunmaktadır. Bu faydalı böcekleri korumak ve etkinliklerini arttırmak için yaprak bitlerine karşı kullanılacak ilaçların seçimine ve ilaçlama zamanının iyi ayarlanmasına özen gösterilmelidir.
ARMUT YAPRAK PİRELERİ
Armut yaprak pireleri, armut ağaçlarının önemli bir zararlısıdır. Nimf ve erginler ilkbaharda gelişmekte olan sürgün, yaprak ve tomurcukları sokup, bitki özsuyunu emerler. Yoğunluğun fazla olduğu yerlerde bu tatlımsı madde sıvı halinde meyve, sürgün, yaprak ve dalların üzerini örter ve hatta buralardan aşağıya toprağa akar.
Armut yaprak pirelerinin mücadelesinde kültürel önlemler;
Ağaçların tekniğine uygun bir şekilde budanması,
Dayanıklı armut çeşitlerinin yetiştirilmesi,
Ara ziraatının yapılmamasıdır.
İlaçlama zamanı çok önemlidir. En etkili ilaçlama, ağaçların yapraklı döneminde, zararlının nimflerinin görüldüğü ve bunların salgılandığı tatlımsı madde akıntısının henüz başlamadığı zamanda yapılan erken ilaçlamadır.
VİRGÜL KABUKLU BİTİ
Virgül kabuklubiti, ağaçların gövde, dal ve meyvelerinde zararlıdır. Bitki özsuyunu emerek beslenirler. Mücadele, kış ve yaz ilaçlamaları şeklinde yürütülür.
SAN JOSE KABUKLU BİTİ
İç karantina listesinde yer alan San Jose Kabuklu Biti meyve ağaçlarının çok önemli bir zararlısıdır. Ağaçların gövde, dal sürgün, yaprak ve meyvelerinde bitki özsuyunu emerek beslenirler. Yayılması önlenmezse ve ağaçların zayıflamasına, yoğunluğun yüksek olması halinde ağaçların kurumasına neden olur. Meyve üzerindeki kırmızı lekeler en tipik özelliğidir.
Mücadelesinde kültürel önlemler çok önemlidir.
Bahçelerde toprak işlemesi, sulama, gübreleme, budama tekniğine uygun olarak yapılmalı,
Bulaşık ağaçlar kısa budamalara tabi tutulmalı, budama artıkları mutlaka yakılarak yok edilmeli,
Bulaşık ağaçlardan aşı için kalem alınmamalıdır.
Zararlıya karşı kış ilaçlaması, erken ilkbahar ilaçlaması ve yaz ilaçlaması şeklinde yürütülür.
ELMA IÇ KURDU
Elma iç kurdu, zararını doğrudan meyvede yapar. Mücadelesi yapılmayan bahçelerde % 100 ürün kaybına neden olabilmektedir.
Zararı meyve içinde beslenen larvalar yapar. Kurtlanan meyveler vaktinden önce dökülür ve tamamen ziyan olur.
Elma İç Kurdunun mücadelesinde hedef her döle ait larva çıkışı süresince ağaçları ilaçlı bulundurarak yumurtadan çıkan larvaları meyve içine girmeden önce öldürmektir. İlk larva çıkışlarının belirlenmesi çok önemlidir. Bunun için, tuzak bant yöntemi, cinsel çekici tuzaklar, etkili sıcaklıklar toplamı ve 500 meyve kontrolü yöntemleri kullanılır.
Yumurtadan ilk larva çıkışı görüldüğünde birinci ilaçlama yapılar. 15-20 gün ara ile iki ilaçlama daha yapılır.
Elma ağkurdunun larvaları, elma ağaçlarının yapraklarını yemek suretiyle zarar yaparlar. Ağaçları tamamen yapraksız bırakarak, yanmış gibi bir görünüm almasına neden olurlar (Şekil 14,15).
İlkbaharda yapraklarda larvaların ilk zararlarının görülmesinden, son larva devresine kadar ilaçlı mücadele yapılabilir. Ağaç başına ortalama 10 larva paketinin sayılması halinde ilaçlı mücadele gerekir. Yaprak büken mücadelesi ağ kurdunun mücadelesi ile beraber yürütülür.
ELMA GÖVDE KURDU
Larvalar, elma ağaçlarının gövde ve kalın dallarının kambiyum kısmında beslenerek zarara neden olurlar. Ağaçların gelişmeleri yavaşlar, yapraklar küçülür, sararıp dökülmesine, meyvelerin kalitesinin bozulmasına ve hatta ağacın kurumasına neden olur.
Kültürel önlemler büyük önem taşır.
Bahçede sulama, gübreleme ve budama gibi işlemler tekniğine uygun olarak yapılmalıdır. Bu işlemler yapılırken ağaçları yaralamamaya özen gösterilmelidir. Ağaç kabuklarındaki larvalar kış döneminde bıçakla temizlenmeli ve açılan yaralar macunla kapatılmalıdır.
Kimyasal mücadelesi oldukça zordur. Amaç larvaların ağaç kabuğu içine girmeden yok edilmesidir. İlk ilaçlama zamanı yumurta açılımına veya ilk ergin çıkışına göre saptanır.
ALTIN KELEBEK
Altın kelebeğin larvaları, başta armut olmak üzere birçok meyve ağacında ve orman ağaçlarında zarar yapmaktadır.
Larvalar ağaçların yapraklarını yiyerek zararlı olmaktadır. Yoğunluğunun yüksek olması halinde ağacı tamamen yapraksız bırakabilmektedir.
Bu zararlı kışı, kese şeklindeki yuvalar içinde larva halinde geçirir. İlkbaharda ağaçlarda yapraklanmanın başlaması ile yuvalardan çıkan larvalar gruplar halinde taze yapraklarla beslenirler.
Kışın ağaçlar üzerinde görülen larva yuvalarının kesilip toplanması, zararlı yoğunluğunu büyük ölçüde azaltmaktadır.
Kimyasal mücadelede en uygun ilaçlama zamanı, ilkbaharda larvaların kışlık yuvaların terkettikleri dönemdir.
AMERİKAN BEYAZ KELEBEĞİ
İç karantina listesinde yer alır. Larvaları meyve ve orman ağaçlarında zarar yapar. 250 bitki türünde zarar yaptığı kayıtlıdır. Larvalar, ağaçların yapraklarında sadece ana damar kalacak şekilde beslenerek zarar yaparlar.
Yumurta paketlerinin veya larvaların toplanarak imha edilmesi önemli bir kültürel işlemdir. İlaçlı mücadeleye larvaların ağlarını örmeye başladıkları zaman veya yumurta kümelerindeki bütün yumurtaların açıldığı bir dönemde başlamalıdır.
YUMUŞAK ÇEKİRDEKLİ MEYVE HASTALIKLARI
Elma Karalekesi
Yapraktaki lekeler önceleri yağlımsı görünüştedir, zamanla kahverengine döner (Şekil 17).
Meyvedeki lekeler önceleri yeşilimtıraktır, giderek kahverengine döner (Şekil 18).
Sürgünde lekeler oval veya yuvarlak kabarcıklar halindedir. İlkbaharda bu kabarcıklar çatlar ve çatlayan püstüller zamanla birleşerek "uyuz" veya "sıraca" denilen yaraları meydana getirir.
Mücadelesi
1- Kültürel önlemler: Yere dökülmüş bulaşık yapraklar ve sıracalı dallar kesilip yok edilmelidir.
2- Kimyasal mücadele:
1. İlaçlama: çiçek gözleri kabardığı zaman
2. İlaçlama: pembe çiçek tomurcuğu devresinde
3. İlaçlama: çiçek-taç yaprakları % 70-80 döküldüğünde
4. İlaçlama 10-12 gün sonra yapılır.
Dal sıracası bulunan yerlerde: 1. ilaçlamada 2 katı doz kullanılır.
Armut Karalekesi
Hastalık armut ağacının yaprak, meyve ve sürgünlerinde görülür. Meyveler gelişmez, zamanla dökülür. Büyümeye devam eden bulaşık meyveler ise deforme olur.
Mücadelesi:
Kültürel ünlemler: Dökülmüş yapraklar ve sıracalı sürgün vs dalların budanarak yok edilmesi gereklidir.
Kimyasal mücadele:
İlaçlama: çiçek gözleri kabardığında
İlaçlama: beyaz rozet devresinde
İlaçlama: çiçek taş yaprakları % 70-80 döküldüğünde
4. İlaçlama: meyveler fındık büyüklüğünü aldığında
Elmalarda Memeli Pas Hastalığı
Yaz aylarında elma yaprak ve meyvelerinde oluşan lekeler portakal kırmızısı renginde yuvarlak veya uzuncadır. Lekelerin alt yüzünde ise sarımtırak çıkıntılar oluşur.
Mücadelesi:
Kültürel önlemler: Çevredeki ardıç ağaçları kesilmelidir. Kimyasal mücadele:
1. İlaçlama: Çiçek tomurcukları patladıktan sonra kırmızı rozet dönemi başlangıcında,
2. İlaçlama: Çiçek taç yaprakları tamamen dökülünce ,
3. İlaçlama: İkinci ilaçlamadan 15 gün sonra yapılır.
Elma Küllemesi
Hastalık elma ağaçlarının sürgün, yaprak, çiçek ve nadiren de meyveleri üzerinde zarar yapmaktadır (Şekil 16).
Hastalığa yakalanmış sürgünler ince unlu tabaka ile bir kaplanmış görünüştedir. Hasta sürgünlerdeki tomurcukların bir kısmı ölür, bir kısmı ise gelecek yıl için hastalık kaynağı olur.
Mücadelesi
Kültürel önlemler: Hastalıkla bulaşık sürgünler hastalıklı kısmın 15 cm. kadar altında kesilip, bahçeden uzaklaştırılmalı, ilkbaharda tepe tomurcukları küllemeli olarak gelişme gösteren sürgünler, yaprak ve çiçek demetleri toplanmalı ve bahçeden uzaklaştırılmalıdır.
Kimyasal mücadele
1. İlaçlama: Pembe çiçek tomurcuğu devresinde
2. İlaçlama: Çiçek taç yaprakları % 70 döküldüğünde
ve diğer ilaçlamalar: İkinci ilaçlamadan sonra mayıs ayı sonuna kadar birer hafta,
haziran sonuna kadar ise 10'ar gün aralarla yapılmalıdır.
Elmada Demir Noksanlığı
Kloroza yakalanan elma ağaçlarının önce genç yaprakçıklarında hafif sarılık başlar. Yaprak damarları yeşil görünümünde olup, sarılık artınca damarlarda sararır.
Kloroz, bitkilerin doğal olmayan şartların etkisi altında kaldıkları zaman gösterdikleri bir reaksiyondur. Basit anlamda yaprakların sararmasıdır.
Bitki yapraklarındaki sararmaya bakteri, fungus ve virüs gibi etmenler yanında sıcak soğuk, ışık ve çeşitli fabrika gazları da neden olabilmektedir. En önemli neden bitkide demir noksanlığıdır.
Demir noksanlığından oluşan klorozun da nedenleri:
1 - Toprakta yeterli demir elementi bulunmaması
2- Toprak yapısı kireçli olan yerlerde serbest demirin bitki tarafından alınamaması
3- Topraktaki suyun fazlalığı
4- Işığın çok fazla oluşudur.
Mücadelesi
Kültürel önlemler: Ağır ve kireçli topraklarda meyve bahçesi kurulmamalı, sulama çok iyi hesaplanmalı, budama fazla güneşlenmeye engel olacak şekilde yapılmalı, kirece dayanıklı meyve çeşitleri veya anaçlar önerilmelidir.
Kimyasal Mücadele
Toprak ilaçlaması: İlk lekeler görüldüğünde en uç dalların izdüşümü alınarak bir daire çizilir ve kazılır, ilaç uygulandıktan sonra toprakta örtülür, sonra sulama yapılır. Bu sulama 10-15 gün aralıklarla 3 defa tekrarlanır.
Yaprak İlaçlaması: Yaprak üzerine püskürtme şeklinde verilir.
Ağaçlarda çiçekten 15 gün sonra ağacın gövdesinde 1/2 cm çapında öze kadar inen karşılıklı delikler açılır. Delikler içine preparat doldurulur, sonra da balmumu veya ağaç macunu ile sıvanır.
Kaynak : tedgem.gov.tr