. Muşmula

[ubeyd]

Çiçek tablasıyla sarılmış etli meyveleri, eriksi yapıdadır.
Yabani olanları daha küçük olur.
İçinde sertleşmiş tohumları bulunur.
Olgunlaştığında koyu kahverengiye dönen meyve kabuğu ve koyu kahve meyve eti vardır.
İlk koparıldığında buruk bir tadı vardır.
Bir süre beklenildiğinde yumuşar ve lezzetlenir.

MUŞMULA

Orijini
Muhtelif kaynaklarda bu çeşidin orijininin Güney-Batı Asya ve Güney-Doğu Avrupa olarak gösterilmesinin yanı sıra; Antik Yunan ve Roma İmparatorluğu döneminde yetiştiriciliğinin yapıldığı da aktarılan bilgiler arasındadır. Bu cinsin bazı türleri ülkemizde doğal olarak ta yetişmektedir. Yunancada Mousmoulia ismiyle adlandırılmaktadır.
Ağaç Özellikleri
Orta verimlidir. Her yıl ürün verir. Yetişkin bir muşmula ağacı yaklaşık 8 metre yüksekliğe ulaşmaktadır. Yaprakları koyu yeşil ve ovaldir.
Meyve Özellikleri
Çiçek tablasıyla sarılmış etli meyveleri, eriksi yapıdadır. Yabani olanları daha küçük olur. İçinde sertleşmiş tohumları bulunur. Olgunlaştığında koyu kahverengiye dönen meyve kabuğu ve koyu kahve meyve eti vardır. İlk koparıldığında buruk bir tadı vardır. Bir süre beklenildiğinde yumuşar ve lezzetlenir.
Hasat Zamanı
Ekim 25 ile Kasım 15 arası hasat edilir.
Tozlayıcılar
Kendine verimlidir.

[yeşiLmavi]

karayemiş


Karayemiş
Karamışın dibine, karayemiş fidani,
Benimi alacasun, yoksa eski sevdani


- Bitki ve Meyve Özellikleri
- İklim ve Toprak İstekleri
- Çoğaltılması
- Bahçe Tesisi
- Çeşitleri
- Karayemişin Kullanım Alanları

- Yayılma Alanı
- Karayemiş ve Sağlık

Laurocerasus officinalis, Prunus lauroceraus olarak bilinir. Vatanı Anadoludur. Karayemiş, 1546 yılında bir Fransız tarafından Trabzon Kirazı (Cerasus trapezuntuna) olarak adlandırılmıştır. Bitki aynı yıl İstanbul üzerinden İtalya’ya, 1574’de başka bir yabancı tarafından Viyana’ya oradan da Fransa ve İngiltere’ye gönderilmiştir. 1600 yılından itibaren tüm Avrupada park ve bahçelerde süs bitkisi olarak yetiştirilmeye başlanmıştır.

Karayemiş, ingilizceCherry laureolup, ülkemizde: Taflan, Karamış, Kattak, Laz Üzümü, Laz-Gürcü Kirazı, Tçko, Tanal olarak bilinir.
Yayılma Alanı

Bitkinin tabi yayılma alanı Karadeniz’in doğu bölgeleri, Kafkaslar, Toroslar, Kuzey ve Doğu Marmara’dır. Genel olarak ılıman iklim bölgelerinin meyvesidir. Bu bakımdan en iyi karayemişler Karadeniz bölgesinin sahil kuşağında yetiştirilmektedir.

Avrupa’nın güneydoğusu, Balkanlar ve Kuzey İran başta olmak üzere dünyanın değişik yörelerinde karayemiş formlarına rastlanılmaktadır.

Ülkemizde:

Rize, Trabzon (Maçka - Meryemana Vadisi), Giresun, Sinop (Ayancık), Zonguldak (Devrek), Kastamonu, Bartın, Bolu, İzmit (Keltepe), Adapazarı, İstanbul (Belgrat Ormanı, Alemdağ), Bursa (Uludağ) ve Osmaniye’de (Gâvurdağları) orman veya orman kıyılarında doğal olarak rastlanır.

Gövde ve dalları kış soğuklarına dayanıklıdır. Ancak çiçekler, erken ilkbaharda açtığından donlara karşı hassastır. Bu nedenle ilkbahar donların sık görüldüğü yerlerde yetiştiricilik oldukça güçtür.
Bitki ve Meyve ÖzellikleriKarayemiş; 5-6 m boyunda veya boylu çalı şeklinde, kışın yaprağını dökmeyen ağaççıktır. Özellikle kayın ormanlarının altında yer alır. Ormancılık bakımından zararlı bir alt flora bitkisidir.

Kökler derine gider. Düzgün ve genellikle dik bir gövde yapar.

[orhan gür]

muşmula alımı

her yıl çalışabilceğim sağlam alıcılar arıyorum muşmula kırmızı mantar kanlıca papaz eriği istenildiği taktirde temin edilir tlf 0545 969 45 29