Tweet
Cevizin İklim ve Toprak İstekleri
Ceviz ağacının en önemli niteliklerinden birisi, değişik toprak ve iklimlere kolayca uyum sağlamasıdır. Ceviz ağacının yetiştirilmesi uzun zamana bağlı olmakla beraber, 400-1800 saat soğuklama ihtiyacıyla dünya üzerinde en çok yayılan meyve türlerinden birisidir. Ceviz deniz seviyesinden 1700 m. yükseklikteki alanlara kadar yayılış gösterir. Mutedil iklim meyve türlerinden olan ceviz, hem yüksek ve hem de düşük sıcaklığa karşı hassastır. Aşırı yaz sıcaklarında yeşil kabukta, yapraklarda yanmalar ve meyvelerde büzülmeler olur. Bu zararlanma +36°C' de başlar +43°C' de çok şiddetlenir.
Geç sonbahara kadar gelişmesi devam eden genç ceviz ağaçlarının uç sürgünleri iyice olgunlaşmamış ise, -10°C 'de zarar görür. Sonbaharın erken donlarında -9°C ile -12°C' de odunlaşmamış sürgünler zararlanır. Geç ilkbahar donları; tomurcukların kabarma zamanında daha fazla zarar yapar. Tomurcuklar kapalı olduğu dönemde -3°C' ye, tam çiçeklenme döneminde -1 °C' ye kadar dayanabilir. Çiçek döneminde soğuktan zararlanma daha sık görülür.
Ceviz ağaçları toprak bakımından seçici olmamakla beraber, taban suyu seviyesi 2.5-3.0 metreden yukarı olmayan, fazla su tutmayan, gevşek, süzek, çakıllı-alüvyonlu topraklarda daha iyi gelişir. Su tutan killi topraklarda ve durgun sulu yerlerde gelişemez. Ceviz ağacının gelişmesi ilkbahardan başlayarak, meyvenin olgunlaşıp yere düşeceği zamana kadar devam eder. Ceviz kökleri kazık köklü olup, derine uzadıklarından alt kısımları rutubetli olan, derin ve yumuşak topraklar yetiştiricilik için daha uygundur. Fazla oranda kireç ihtiva etmeyen ve su tutmayan, nemliliğini muhafaza eden derin topraklarda iyi gelişir. Verimli topraklarda veya gübreleme, sulama gibi kültürel tedbirlerle verimliliği artırılan topraklara dikildiğinde, cevizlerde gelişmenin hızlandığı ve meyve veriminin arttığı görülür. Ceviz ağaçları her ne kadar yazları bol güneşli, kışları ılıman geçen, soğuk rüzgarlardan korunmuş vadilere daha çok uyum sağlamışsa da, soğuklama ihtiyacı, uyanma ve kış dinlenme periyotları dikkate alınarak bahçe kurulduğunda, kışı sert geçen yerlerde de yetiştiği görülmektedir.
Yer seçimi bakımından ceviz tarımını sınırlayan en önemli faktörlerden birisi, taban suyu seviyesi ve suyun kalitesidir. Fazla nem ve durgun sular kökler için gerekli oksijenin alınmasını engeller, bu nedenle kök gelişimi yavaşlar ve ağacın gelişmesi durur. Yaprak damar araları açık yeşil, damarlar ise kahverengi bir renk alır, sürgün uçlarında kurumalar görülür. Yüksek taban suyu seviyesi, drenaj kanalları açılarak düşürülmediği durumda da birkaç yıl içinde ağaç tamamen kurur. Bunun örnekleri Van ve Sapanca gölü kıyılarında, göl seviyesinden 2.5-3.0 m. yükseklikteki yerlerde kurulan ceviz bahçelerinde görülmüştür. Bu bahçelerde fidanlar gelişme çağında iken hiçbir gelişme noksanlığı ve belirti göstermemesine karşılık, 5-7 yaşlarındaki fidanlar 5-6 m boy aldığında, cevizlerin gelişme düzeni bozulmuş ve bahçede taban suyunun daha yüksek olduğu yerlerden başlamak üzere, ağaçlar kurumuştur. Ceviz, toprak tuzuna dayanım yönünden orta derecedeki meyveler sınıfına girmektedir. Toprak ve suyun tuzluluğu ceviz yetiştiriciliği açısından önemlidir.
Yurdumuzda çok çeşitli bitki türleri yetişebilmektedir. Bitki türlerinin bu kadar çeşitli olması, ülkemizin ekolojik yapısının çeşitliliğinden kaynaklanmaktadır. Bu kadar geniş iklim koşullarına uyum sağlayabilen ağaç türlerinden biri de cevizdir. Cevizin farklı iklim koşullarına sahip bölgelerde yayılmasının nedeni, çok geniş bir vejetasyon süresine sahip olmasıdır. Geç donların görülmediği sıcak Akdeniz sahillerinde, yapraklanma ve çiçeklenme şubat ayının ilk yarısına rastlamakta, Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Erzurum'da haziran ayının ortalarına kadar uzamaktadır. Ceviz, Yalova ve Sapanca'da 20 Martta, Kemah ve Elmalık'ta (1700 m rakımda) mayıs ayının sonunda yapraklanmaya başlamaktadır. Yurdumuzun yerli ağacı olan ceviz, binlerce yıldan beri bulunduğu yörenin iklim koşullarına uyum sağlamıştır. Bu nedenle ceviz bahçesi tesis ederken, o yöreye dikilecek ceviz çeşidini seçmek önemlidir. Ülkemizde yıllardır çeşide önem verilmeksizin tohumdan ceviz fidanı (çöğür) yetiştirilmiş ve bahçe tesislerinde kullanılmıştır.
3.2. Çeşit Seçimi
Genellikle kaliteli ve iyi bir meyve elde etmek için, seçme (seleksiyon) yoluyla ıslah edilen ceviz çeşitleriyle bahçe kurulmalıdır. Islah edilen çeşidin muhafazaya alınması ve çoğaltılmasında en uygun yöntem, aşı ile çoğaltmadır. Bazı meyve türlerinin çelikle ve doku kültürü ile çoğaltılması mümkün ise de, cevizlerin bu şekilde ticari olarak çoğaltılması yaygın değildir. Bu nedenle cevizde en yaygın çoğaltma şekli aşı ile çoğaltmadır.
Verimli ve kaliteli ceviz çeşit seçiminde göz önünde bulundurulması gereken en önemli özellikler; ağaç tacının düzgün gelişmesi, soğuğa ve kurağa karşı dayanıklı olması, üstün verimli ve kaliteli meyveler oluşturması, meyvelerinin ince kabuklu ve iç kısmının kabuktan kolay ayrılması, meyve ağırlığının en az 10 gram, iç randımanın ise yüzde 50'nin üzerinde olması, her yıl meyve vermesi, hastalık ve zararlılara karşı dayanıklı olmasıdır. Bu özelliklerden çoğunu taşıyan ceviz çeşitlerinden aşı kalemi alınarak, yabani ceviz çöğürleri aşılanmalıdır.
Araştırma enstitülerinde yapılan seçme (seleksiyon) çalışmaları ve yurt dışından getirtilen yabancı ceviz çeşitleri adaptasyonu sonucunda birçok ceviz çeşit ve tipleri seçilmiştir. Standartlara ve üretime uygun bazı çeşitlerin özellikleri aşağıda verilmiştir.
YALOVA-1:
Ağacı yayvan ve kuvvetli bir taç gelişmesine sahiptir.
Salkımda meyveler 1-2'li olup, kabuk orta kalınlıkta, az pürüzlü, oval şekilli bir çeşittir.
Meyve ağırlığı 16 g, iç oranı yüzde 49'dur.
Yağ oranı yüzde 70, protein oranı yüzde 23’tür.
Kabuktan ayrılması kolaydır.
Kıyı bölgeler hariç (deniz etkisine açık yöreler) ceviz yetişen bütün bölgelerde yetiştirilir. Nisan ayının başında yapraklanır.
Geç donların görülmediği yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Kuru ve taze ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Yalova-4, Kaplan-86 ve Şebin çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayının ortalarında hasat edilir.
YALOVA-3:
Dik, yayvan dallı olup, orta kuvvetli bir taç gelişimi gösterir.
Salkımda meyveler 2-3'lü oluşur.
İnce kabuklu ve ovalimsi bir meyve şekline sahiptir.
Meyve ağırlığı 13 g, iç randımanı yüzde 53'dür.
Yağ oranı yüzde 69, protein oranı yüzde 21 olup, kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir. Kabuktan ayrılması kolaydır.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetiştirilebilir. Yalova-1, Bilecik ve Tokat-1 (60 TU-1) çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
YALOVA-4:
Yayvan, dik dallı ağacı orta kuvvette gelişme gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişebilir.
Erken çiçeklenir. Geç donların görülmediği yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Meyveler 2-5'li oluşur.
Meyve içi dolgun olup kabuktan kolay ayrılır.
Dane ağırlığı 13 g, iç oranı yüzde 52, yağ oranı yüzde 69, protein oranı yüzde 17'dir.
Kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Yalova- 1 ve Kaplan-86 çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
BİLECİK:
Dik, yayvan ve kuvvetli bir taç gelişmesi gösterir.
Kıyı bölgeler hariç, tüm bölgelerde yetiştirilir.
Özellikle geç donların görüldüğü yörelere tavsiye edilir.
Meyve salkımı 2-3'lü yapıdadır.
Yüzde 30 yan dallarda meyve yapar.
İnce kabuklu, içi dolgun olup kabuktan kolay ayrılır.
Dane ağırlığı 13 g, iç oranı yüzde 53, yağ oranı yüzde 68 ve protein oranı yüzde 18'dir. Kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Şebin, Yalova-3 ve Yavuz-1 (KR-2) çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
ŞEBİN:
Sık dallı, yayvan bir taç gelişmesi gösterir.
Kıyı bölgeleri hariç, ceviz yetişen tüm yörelerde yetişir. Özellikle geç donların görüldüğü yerlere tavsiye edilir.
Çok verimli, meyve salkımı 2-4'lü dür.
Oval bir meyve yapısına sahiptir. İnce kabuklu, kabuktan kolay ayrılır.
İçi dolgun, dane ağırlığı 12 g, iç oranı yüzde 63, yağ oranı yüzde 67, protein oranı yüzde 17 olup, çiçekleri erkek ve dişi çiçekler eş zamanlı açılır (homogenous), kendine verimlidir.
Bilecik ve Yavuz-1 (KR-2) çeşitleri ile tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
GÜLTEKİN-1 (KR-1):
Dik, kuvvetli bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir.
İyi kaliteli ve albenisi olan meyvelere sahiptir.
Kabuktan kolay ayrılır.
Geç donların görüldüğü yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Meyve salkımı 1-2'li olur.
Dane ağırlığı 17 g, iç oranı yüzde 40, içi dolgun, açık beyaz renkli olup, taze ve kuru olarak tüketilmeye elverişlidir.
Şebin ve Bilecik çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayının ortalarında hasat edilir.
YAVUZ 1 (KR 2):
Yaygın, dik formlu bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir.
Özellikle geç donların görüldüğü yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Meyvesi oval şekilli olup, kabuktan çok kolay ayrılır.
Dane ağırlığı 17.4 g, iç oranı yüzde 56, içi dolgun, beyaz renklidir.
Kuru ve taze ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Eylül ayı sonlarına doğru hasat edilir.
Tozlayıcısı Şebin, Yalova-3 ve Bilecik çeşitleridir.
KAPLAN-86:
Dik, yayvan bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir. Özellikle kıyı bölgelerde yetiştirilmesi tavsiye edilir. Meyve salkımı 2-3'lü olur.
Meyveleri elips şeklinde olup, kabuktan kolay ayrılır.
Taze ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Normal cevizlerden daha büyük meyveli olması dikkat çekicidir.
Dane ağırlığı 24 g, iç oranı yüzde 40, protein oranı yüzde 16, yağ oranı yüzde 68'dir.
Bir yıl çok, bir yıl az meyve verir.
İçi orta dolgunlukta olup, Yalova-1 , Yalova-3 ve Şebin çeşitleriyle döllenir.
15 Ağustos dan itibaren hasat edilir.
ŞEN-2 (24-KE-24):
Dik, yayvan, kuvvetli bir taç gelişmesi gösterir.
Kıyı bölgeler hariç tüm bölgelerde yetiştirilir.
Özellikle geç donların görüldüğü yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
2-3'lü meyve yapar.
Kaliteli, verimli, içi dolgun, kabuktan kolay ayrılır.
Çiçekler kendine verimli (homogeneus)’dir.
Meyve şekli yuvarlak, dane ağırlığı 17 g, iç oranı yüzde 54
İçi dolgun olup, kabuktan kolay ayrılır.
Protein oranı yüzde 18, yağ oranı yüzde 74'dür.
Kuru ceviz olarak tüketilir.
Şebin, Yalova-1 ve Yavuz-1 (KR-2) ile tozlanır.
Eylül ayı sonlarına doğru hasat edilir.
TOKAT 1 (60 TU-1):
Dik, yayvan bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir.
Çok ince kabuklu, içi dolgun, beyaz renklidir.
Kabuktan kolay ayrılır.
Meyve şekli yuvarlak olup tane ağırlığı 12 g, iç oranı yüzde 63, protein oranı yüzde 23, yağ oranı yüzde 71'dir.
Taze ve kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Yalova-1, Yalova-3 ve Şebin çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayının ortalarında hasat edilir.
Kaynak : tedgem.gov.tr
Ceviz ağacının en önemli niteliklerinden birisi, değişik toprak ve iklimlere kolayca uyum sağlamasıdır. Ceviz ağacının yetiştirilmesi uzun zamana bağlı olmakla beraber, 400-1800 saat soğuklama ihtiyacıyla dünya üzerinde en çok yayılan meyve türlerinden birisidir. Ceviz deniz seviyesinden 1700 m. yükseklikteki alanlara kadar yayılış gösterir. Mutedil iklim meyve türlerinden olan ceviz, hem yüksek ve hem de düşük sıcaklığa karşı hassastır. Aşırı yaz sıcaklarında yeşil kabukta, yapraklarda yanmalar ve meyvelerde büzülmeler olur. Bu zararlanma +36°C' de başlar +43°C' de çok şiddetlenir.
Geç sonbahara kadar gelişmesi devam eden genç ceviz ağaçlarının uç sürgünleri iyice olgunlaşmamış ise, -10°C 'de zarar görür. Sonbaharın erken donlarında -9°C ile -12°C' de odunlaşmamış sürgünler zararlanır. Geç ilkbahar donları; tomurcukların kabarma zamanında daha fazla zarar yapar. Tomurcuklar kapalı olduğu dönemde -3°C' ye, tam çiçeklenme döneminde -1 °C' ye kadar dayanabilir. Çiçek döneminde soğuktan zararlanma daha sık görülür.
Ceviz ağaçları toprak bakımından seçici olmamakla beraber, taban suyu seviyesi 2.5-3.0 metreden yukarı olmayan, fazla su tutmayan, gevşek, süzek, çakıllı-alüvyonlu topraklarda daha iyi gelişir. Su tutan killi topraklarda ve durgun sulu yerlerde gelişemez. Ceviz ağacının gelişmesi ilkbahardan başlayarak, meyvenin olgunlaşıp yere düşeceği zamana kadar devam eder. Ceviz kökleri kazık köklü olup, derine uzadıklarından alt kısımları rutubetli olan, derin ve yumuşak topraklar yetiştiricilik için daha uygundur. Fazla oranda kireç ihtiva etmeyen ve su tutmayan, nemliliğini muhafaza eden derin topraklarda iyi gelişir. Verimli topraklarda veya gübreleme, sulama gibi kültürel tedbirlerle verimliliği artırılan topraklara dikildiğinde, cevizlerde gelişmenin hızlandığı ve meyve veriminin arttığı görülür. Ceviz ağaçları her ne kadar yazları bol güneşli, kışları ılıman geçen, soğuk rüzgarlardan korunmuş vadilere daha çok uyum sağlamışsa da, soğuklama ihtiyacı, uyanma ve kış dinlenme periyotları dikkate alınarak bahçe kurulduğunda, kışı sert geçen yerlerde de yetiştiği görülmektedir.
Yer seçimi bakımından ceviz tarımını sınırlayan en önemli faktörlerden birisi, taban suyu seviyesi ve suyun kalitesidir. Fazla nem ve durgun sular kökler için gerekli oksijenin alınmasını engeller, bu nedenle kök gelişimi yavaşlar ve ağacın gelişmesi durur. Yaprak damar araları açık yeşil, damarlar ise kahverengi bir renk alır, sürgün uçlarında kurumalar görülür. Yüksek taban suyu seviyesi, drenaj kanalları açılarak düşürülmediği durumda da birkaç yıl içinde ağaç tamamen kurur. Bunun örnekleri Van ve Sapanca gölü kıyılarında, göl seviyesinden 2.5-3.0 m. yükseklikteki yerlerde kurulan ceviz bahçelerinde görülmüştür. Bu bahçelerde fidanlar gelişme çağında iken hiçbir gelişme noksanlığı ve belirti göstermemesine karşılık, 5-7 yaşlarındaki fidanlar 5-6 m boy aldığında, cevizlerin gelişme düzeni bozulmuş ve bahçede taban suyunun daha yüksek olduğu yerlerden başlamak üzere, ağaçlar kurumuştur. Ceviz, toprak tuzuna dayanım yönünden orta derecedeki meyveler sınıfına girmektedir. Toprak ve suyun tuzluluğu ceviz yetiştiriciliği açısından önemlidir.
Yurdumuzda çok çeşitli bitki türleri yetişebilmektedir. Bitki türlerinin bu kadar çeşitli olması, ülkemizin ekolojik yapısının çeşitliliğinden kaynaklanmaktadır. Bu kadar geniş iklim koşullarına uyum sağlayabilen ağaç türlerinden biri de cevizdir. Cevizin farklı iklim koşullarına sahip bölgelerde yayılmasının nedeni, çok geniş bir vejetasyon süresine sahip olmasıdır. Geç donların görülmediği sıcak Akdeniz sahillerinde, yapraklanma ve çiçeklenme şubat ayının ilk yarısına rastlamakta, Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Erzurum'da haziran ayının ortalarına kadar uzamaktadır. Ceviz, Yalova ve Sapanca'da 20 Martta, Kemah ve Elmalık'ta (1700 m rakımda) mayıs ayının sonunda yapraklanmaya başlamaktadır. Yurdumuzun yerli ağacı olan ceviz, binlerce yıldan beri bulunduğu yörenin iklim koşullarına uyum sağlamıştır. Bu nedenle ceviz bahçesi tesis ederken, o yöreye dikilecek ceviz çeşidini seçmek önemlidir. Ülkemizde yıllardır çeşide önem verilmeksizin tohumdan ceviz fidanı (çöğür) yetiştirilmiş ve bahçe tesislerinde kullanılmıştır.
3.2. Çeşit Seçimi
Genellikle kaliteli ve iyi bir meyve elde etmek için, seçme (seleksiyon) yoluyla ıslah edilen ceviz çeşitleriyle bahçe kurulmalıdır. Islah edilen çeşidin muhafazaya alınması ve çoğaltılmasında en uygun yöntem, aşı ile çoğaltmadır. Bazı meyve türlerinin çelikle ve doku kültürü ile çoğaltılması mümkün ise de, cevizlerin bu şekilde ticari olarak çoğaltılması yaygın değildir. Bu nedenle cevizde en yaygın çoğaltma şekli aşı ile çoğaltmadır.
Verimli ve kaliteli ceviz çeşit seçiminde göz önünde bulundurulması gereken en önemli özellikler; ağaç tacının düzgün gelişmesi, soğuğa ve kurağa karşı dayanıklı olması, üstün verimli ve kaliteli meyveler oluşturması, meyvelerinin ince kabuklu ve iç kısmının kabuktan kolay ayrılması, meyve ağırlığının en az 10 gram, iç randımanın ise yüzde 50'nin üzerinde olması, her yıl meyve vermesi, hastalık ve zararlılara karşı dayanıklı olmasıdır. Bu özelliklerden çoğunu taşıyan ceviz çeşitlerinden aşı kalemi alınarak, yabani ceviz çöğürleri aşılanmalıdır.
Araştırma enstitülerinde yapılan seçme (seleksiyon) çalışmaları ve yurt dışından getirtilen yabancı ceviz çeşitleri adaptasyonu sonucunda birçok ceviz çeşit ve tipleri seçilmiştir. Standartlara ve üretime uygun bazı çeşitlerin özellikleri aşağıda verilmiştir.
YALOVA-1:
Ağacı yayvan ve kuvvetli bir taç gelişmesine sahiptir.
Salkımda meyveler 1-2'li olup, kabuk orta kalınlıkta, az pürüzlü, oval şekilli bir çeşittir.
Meyve ağırlığı 16 g, iç oranı yüzde 49'dur.
Yağ oranı yüzde 70, protein oranı yüzde 23’tür.
Kabuktan ayrılması kolaydır.
Kıyı bölgeler hariç (deniz etkisine açık yöreler) ceviz yetişen bütün bölgelerde yetiştirilir. Nisan ayının başında yapraklanır.
Geç donların görülmediği yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Kuru ve taze ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Yalova-4, Kaplan-86 ve Şebin çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayının ortalarında hasat edilir.
YALOVA-3:
Dik, yayvan dallı olup, orta kuvvetli bir taç gelişimi gösterir.
Salkımda meyveler 2-3'lü oluşur.
İnce kabuklu ve ovalimsi bir meyve şekline sahiptir.
Meyve ağırlığı 13 g, iç randımanı yüzde 53'dür.
Yağ oranı yüzde 69, protein oranı yüzde 21 olup, kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir. Kabuktan ayrılması kolaydır.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetiştirilebilir. Yalova-1, Bilecik ve Tokat-1 (60 TU-1) çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
YALOVA-4:
Yayvan, dik dallı ağacı orta kuvvette gelişme gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişebilir.
Erken çiçeklenir. Geç donların görülmediği yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Meyveler 2-5'li oluşur.
Meyve içi dolgun olup kabuktan kolay ayrılır.
Dane ağırlığı 13 g, iç oranı yüzde 52, yağ oranı yüzde 69, protein oranı yüzde 17'dir.
Kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Yalova- 1 ve Kaplan-86 çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
BİLECİK:
Dik, yayvan ve kuvvetli bir taç gelişmesi gösterir.
Kıyı bölgeler hariç, tüm bölgelerde yetiştirilir.
Özellikle geç donların görüldüğü yörelere tavsiye edilir.
Meyve salkımı 2-3'lü yapıdadır.
Yüzde 30 yan dallarda meyve yapar.
İnce kabuklu, içi dolgun olup kabuktan kolay ayrılır.
Dane ağırlığı 13 g, iç oranı yüzde 53, yağ oranı yüzde 68 ve protein oranı yüzde 18'dir. Kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Şebin, Yalova-3 ve Yavuz-1 (KR-2) çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
ŞEBİN:
Sık dallı, yayvan bir taç gelişmesi gösterir.
Kıyı bölgeleri hariç, ceviz yetişen tüm yörelerde yetişir. Özellikle geç donların görüldüğü yerlere tavsiye edilir.
Çok verimli, meyve salkımı 2-4'lü dür.
Oval bir meyve yapısına sahiptir. İnce kabuklu, kabuktan kolay ayrılır.
İçi dolgun, dane ağırlığı 12 g, iç oranı yüzde 63, yağ oranı yüzde 67, protein oranı yüzde 17 olup, çiçekleri erkek ve dişi çiçekler eş zamanlı açılır (homogenous), kendine verimlidir.
Bilecik ve Yavuz-1 (KR-2) çeşitleri ile tozlanır.
Eylül ayı sonlarında hasat edilir.
GÜLTEKİN-1 (KR-1):
Dik, kuvvetli bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir.
İyi kaliteli ve albenisi olan meyvelere sahiptir.
Kabuktan kolay ayrılır.
Geç donların görüldüğü yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Meyve salkımı 1-2'li olur.
Dane ağırlığı 17 g, iç oranı yüzde 40, içi dolgun, açık beyaz renkli olup, taze ve kuru olarak tüketilmeye elverişlidir.
Şebin ve Bilecik çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayının ortalarında hasat edilir.
YAVUZ 1 (KR 2):
Yaygın, dik formlu bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir.
Özellikle geç donların görüldüğü yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
Meyvesi oval şekilli olup, kabuktan çok kolay ayrılır.
Dane ağırlığı 17.4 g, iç oranı yüzde 56, içi dolgun, beyaz renklidir.
Kuru ve taze ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Eylül ayı sonlarına doğru hasat edilir.
Tozlayıcısı Şebin, Yalova-3 ve Bilecik çeşitleridir.
KAPLAN-86:
Dik, yayvan bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir. Özellikle kıyı bölgelerde yetiştirilmesi tavsiye edilir. Meyve salkımı 2-3'lü olur.
Meyveleri elips şeklinde olup, kabuktan kolay ayrılır.
Taze ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Normal cevizlerden daha büyük meyveli olması dikkat çekicidir.
Dane ağırlığı 24 g, iç oranı yüzde 40, protein oranı yüzde 16, yağ oranı yüzde 68'dir.
Bir yıl çok, bir yıl az meyve verir.
İçi orta dolgunlukta olup, Yalova-1 , Yalova-3 ve Şebin çeşitleriyle döllenir.
15 Ağustos dan itibaren hasat edilir.
ŞEN-2 (24-KE-24):
Dik, yayvan, kuvvetli bir taç gelişmesi gösterir.
Kıyı bölgeler hariç tüm bölgelerde yetiştirilir.
Özellikle geç donların görüldüğü yerlerde yetiştirilmesi tavsiye edilir.
2-3'lü meyve yapar.
Kaliteli, verimli, içi dolgun, kabuktan kolay ayrılır.
Çiçekler kendine verimli (homogeneus)’dir.
Meyve şekli yuvarlak, dane ağırlığı 17 g, iç oranı yüzde 54
İçi dolgun olup, kabuktan kolay ayrılır.
Protein oranı yüzde 18, yağ oranı yüzde 74'dür.
Kuru ceviz olarak tüketilir.
Şebin, Yalova-1 ve Yavuz-1 (KR-2) ile tozlanır.
Eylül ayı sonlarına doğru hasat edilir.
TOKAT 1 (60 TU-1):
Dik, yayvan bir taç gelişmesi gösterir.
Ceviz yetişen tüm bölgelerde yetişir.
Çok ince kabuklu, içi dolgun, beyaz renklidir.
Kabuktan kolay ayrılır.
Meyve şekli yuvarlak olup tane ağırlığı 12 g, iç oranı yüzde 63, protein oranı yüzde 23, yağ oranı yüzde 71'dir.
Taze ve kuru ceviz olarak tüketilmeye elverişlidir.
Yalova-1, Yalova-3 ve Şebin çeşitleriyle tozlanır.
Eylül ayının ortalarında hasat edilir.
Kaynak : tedgem.gov.tr
Comment